38847 resultaten.
Laat me, vijver, waar ge ontwaakt
poëzie
4.0 met 2 stemmen
877 Laat me, vijver, waar ge ontwaakt,
- daar, ten dagerade aan 't rozen,
naar uw nacht de morgen naakt, -
laat mijn aanzicht, week en naakt,
eigen bleekheid tegen blozen.
o, 't En is een scheemlen maar;
maar, in 't stijgend morgen-scheemlen,
zie 'k ten vijver, minder klaar
maar te dieper naar ik staar,
schoonre hemel dan ten heemle…
2019
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
849 flakkerende kaarsjes
flikkerende lichtjes
vrolijke kaartjes
olijke gezichtjes
oogjes die fonkelen
een sprankelende lach
vele mooie momenten
is wat ik wensen mag.…
De kwellende eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Ik weet niet hoe, ik leven moet
Elke dag weer stilstaand bij,
Hetgeen dat mij dwars zet, de voet
Hetgeen wat mij gelukkig maakt en blij.
Ik leef hier nog, in kwellende eenzaamheid
Niemand hier, om mij te verblijden
Denkend aan wat mijn leven leidt
Denkend aan wat mij van anderen zou afscheiden.
Ik kan niet verder gaan, levenloos leven
Er…
Annunciatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Lavagna in het voorseizoen: zie
de haven
boten nog in ruste
buigen naar elkaar
groeten
het voorjaar
schraapt hoeven en sluit
af en toe de ogen tegen
zonlicht dat al wit wordt
timmergeluiden
klinken op van boten
en rijken komen van verre
met geschenken want
de Oriënt is niet ver
koks rakelen sluimerende vuren op
ratelen keukengerei…
Wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 De zucht ritselt niet,
toch wentelen bladeren.
Herfst luidt geen klokken.…
Worm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 De voordelen van een worm
Als huisdier zijn enorm
Veel eten doet hij niet
Hij blaft niet als hij katten ziet
Slechts één kleinigheid kan een probleempje vormen
Er zijn geen pillen om wormen te ontwormen…
Vinger God’s wat zijt gij groot
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.630 God is Natuur: Je luistert naar een mens
En hoort een stage stroom van klanken
Die neerslaan in orale databanken
En vaak gaat dat proces naar wens
Maar taal staat ook op boekenplanken
En daar heerst homo sapiens
Hij geeft de klanken graag een grens
Zo worden woorden toverdranken
Maar ‘t woord op zich heeft nauwelijks magie
Het is het passen…
Dwingelderveld VIII
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
653 Om hier te gaan. Het veld op. Zonder broer.
Onder die lege, blauwe hemel die alles zichtbaar maakt dat gezien wil worden.…
Cirkels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
372 jij die beweert dat de wil een ziekte is
je hebt het leven niet begrepen
ook ik lijd aan nogal wat waan-ideeën
zoals bijvoorbeeld
dat zeldzaam en uitzonderlijk hetzelfde zijn
en coherentie een deugd is
ik wil het allemaal
de rust en extase
reflectie en beweging
het geld en evenwicht
de nacht en de dag
verzaken en omarmen
ik wil het…
Oeps... Foutje
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
515 Fouten maken, dat mag
is wat ze zeggen.
Dat is ook wat ik dacht,
alleen wat ik nu pas weet is,
’t geen waar ik ’s nachts van zweet,
dat ik niet bang ben voor het maken van een fout,
maar voor hetgeen daarna.
Het geschreeuw, het drama, de verwijten.
Zo zijn wij toch niet getrouwd?
De consequenties zijn niet mild,
waardoor niemand een fout…
De lucht van Storm tot Zucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
325 Je leeft er in of ’t niets is: in de lucht
En bent er zó licht aan gewend
Dat je hem nauwelijks nog herkent:
Al slaak je ook een diepe zucht
Maar als depressies in ons bolsegment
Zich zamelen tot een storm geducht
Dan drukt zich zelfs de arendsvlucht
En zweeft omhoog de circustent
Natuur kan zich in lucht wel staande houden
Natuur is aan…
Jachtsneeuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 Jachtsneeuw
De winterlucht spant zich samen,
donker aangeslagen.
Zij draagt het weten met zich mee
van een bui die nadert
en niets vragen zal.
Zelfs de laatste bladeren,
schraal vastgehouden
door takken zijn in spanning,
ritselen niet,
maar trillen,
vóór wat komen gaat
voortgedreven door een jachtig wit.…
Dwingelderveld X
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
331 januari 2026
Toen de slaap uitbleef ben ik gegaan.
In een weinig licht, de witte winter in.
Tussen tengere berken waarin vogels
zich stilhielden, twee gedaantes.
Lopers, broers,
met koude handen en volle woorden
over wat mooi is.
Het lied van Cohen
en de tijd die verstrijkt.
Ook toen sneeuwde het bos
langzaam dicht.
Straks zal de…
Schepping
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
260 Van oorsprong
Uit één, nooit meer alleen en
Van sterrenstof dat zocht werden we
Stelsels gevulde hemel, aarde en zon
Stollend lava vormden we tot land, ook werden we water
De rivieren, meren en zeeën die stromen in zonneschijn
In nevelen reiken naar wolken hoog, zichzelf weer geven
Voor nieuw leven
Van cel naar eicel, naar vissen, koraal…
Nu nog
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
143 De avondnevel maakt alles zacht
doet bomen verdwijnen.
Die mag ik zelf verzinnen.
Want er is geen verte.
Er is alleen nu.
Een lichaam tot stilstand.
Een naakt veld.
Mijn woorden als wapens afgedaan.
Straks komt zij!
Onbedekt, een groot, haast oranje licht.
Tot die tijd blijf ik hier.
En weet hoe stil de wind kan waaien.…
Wij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
133 Ik ben zo groot dat ik Mijzelf kon scheiden, in
Wij klein, als zandkorrels in de zee
Wij kunnen niet aarden, niet aarden
Wij woelen door de baren
Wie we zijn of ooit waren
Wilden in een wereld die zichzelf niet weet
Maar Ik ben
Als Ik in de mensen
Met wat tijd, met wat ruimte
Soms iets vind en soms vergeet
Maar altijd weer verder ga…
Aan het kind van de kinderen van mijn kinderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
45 Eureka!
Na een lange reis, over vele jaren
Mijn zoveel achter-, achterkleinkind
Ik hoop dat je gelukkig bent
Ik wens daar jullie een natuur
Zo zuiver en vrij als water van beken van bergen
Als de leven gevende wolken in de lucht
Het licht in de wandel van zon en maan
Alle honger wens ik zo de wereld uit
Alle kinderen uit de oorlog, de…
Verdere evolutie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
41 We bouwden een trap naar de hemel
Voor de eerste tree hielp iemand een hulpeloze
Een ander vertroetelde verloederde kinderen
En er was ook een man, men vond hem eerst nog een vreemde
Maar later hielpen we hem en we ruimden
De rotzooi op, de muren en prikkeldraad
We vlogen vliegtuigen vol met delen
Van dingen die ons eerst nog verdeelden
Vele…
Long slow distance
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
16 Het motregende
toen jouw lichaam in de aarde gleed.
Je was er al niet meer. Je volgende reis.
Met voeten voor het lange lopen
dwaalde ik over het Dwingelderveld.
De vogel die neerstreek
was bedrieglijk hetzelfde gebleven.
Ik noteerde
lsd - 29 km - 2 uur 50 - mistig, lichte regen - zonder vader
Ik zal je vergeten.
Tot het weer mist…
Rezazadeh
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 '
zei Lucebert met Gerrit Kouwenaar
Armando Campert Vroman en Lodeizen
Het boekenweekgedicht heeft één omissie
tenzij u dat niet erg bezwaarlijk vindt
het heeft geen titel nodig want het is
zo helder als kristal - zeker gewis!…
't Is nacht. 'k Zit op de hei. Nergens geluid
poëzie
3.7 met 17 stemmen
2.509 .
-----------------------------------------------------------------
de engelse vertaling van Remco van der Zwaag
luidt als volgt:
Night on a quiet heath. Enclosing me
a hall, as if transparent, crystal clear,
an absolutely silent hemisphere
around an ancient mountain deity.
A siren shrieks from far away. I hear
it tunneling.…
Lady Macbeth 23
gedicht
3.1 met 67 stemmen
12.807 Kijk hier, zijn bed. Te vies om aan te raken.
Die stank van bloed. Dat bloeddoordrenkte laken.
Een triest gezicht. - Maar wie had ooit gedacht
dat 't oud karkas nog zoveel bloed zou maken?
-----------------------------------------
uit: Enclave-74 kwatrijnen, 1986…
De hospita
gedicht
2.8 met 19 stemmen
8.330 Mijn hospita brengt mij mijn avondeten
en veegt het vloerkleed aan, terwijl ik eet.
Ofschoon ik liefst de waarheid maar niet weet,
vraag ik haar schor of zij iets weet van Greetje.
Zij laat de schuier rusten op het kleed
dat, op de rand na, in de volle breedte
haast al zijn bloemmotieven heeft versleten.
Ik slik en proef de zoute smaak van…
van couscous en tajine
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
833 Tanger,
Huizen als blokkendozen in het prachtige witte licht
Waar mannen het terras bemannen
en geen vrouw goed is te zien
Gesluierd en in djellebah
eten zij couscous en tajine
Rabat,
Le capital du Maroc
Mondaine stad, evenbeeld van Parijs
Casablanca, doet haar naam geen eer aan
Vuil, rommelig en grijs
Marrakech,
Een sprookje, van duizend…
Rijp
gedicht
2.7 met 20 stemmen
7.875 Ik had die winterdag, twee jaar tevoren,
het bos bezocht. Tegen het strakke blauw,
scherp zichtbaar, was van waterdam en dauw
een groots, stram woud van beelden ingevroren.
Verstijfde arenden, met kop en klauw,
gedrochten, vlerken, hertshoorn, duivelsoren.
Toen, bij een berk, als uit zijn stam geboren
en daaraan vastgegroeid, iets zwarts. Een…
Verdronken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
851 Ver weg van de eerdere blijheid
Alleen en hopeloos achtergelaten
Wacht ik op jou en het wordt tijd
Dat mijn mond nu eens leert praten
Maar nooit te oud om kennis te vergaren
Alles is mogelijk zolang je leeft
Ik voel het, je blijft naar mij staren
Zonder dat jij daarvan je mening geeft
Toch zullen de bladeren ooit verleppen
Die getuigen…
Proberen, een avond in Rome.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
794 Alles probeert men te verklaren
Maar de verklaringen doen pijn
Want de woorden uit jouw mond
Kunnen nooit meer zo puur en eerlijk zijn
Misschien moet ik het proberen
Maar het lot staat mij in de weg
Heer, laat mij proeven
Het is dichtbij en o zo ver weg
En de paden die ik ga bewonderen, omarmen
Met volle teugen ga beleven
Brengen mij liefde…
Keihard gebroken
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.271 Ik heb het geluid
van jouw val
uit het niets
op de vloer
niet gehoord
omdat mijn hart
zo keihard
brak.…
GRONINGEN, het weide land
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.427 Huisjes op de dijk met wilde tuinen,
waar ik wel eens doorheen wil struinen
verfrissende wind door mijn haren
naar heldere vertes staren
Daar sta ik, blik op oneindig
Ik wacht op dat moment dat ik vangen wil
Ik zie geen verschil
Verder is het stil
Geen auto’s, geen treinen, geen fabrieken
Geen massa, geen wind, slechts molenwieken
hier…
MET VLEUGELS
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
914 Ze staat hier en kijkt om zich heen
en wiegt haar heupen op weelderige klanken
Ze neuriet wat en gaat zitten
met haar teddybeer op haar schoot
Ze sluit haar ogen en geniet van de muziek
die alleen klinkt in haar hoofd
De wereld gaat aan haar voorbij
langzaam vanuit haar dromen
Ze heeft een heerlijk leven
maar vliegt weg naar vroeger
naar…