1738 resultaten.
De straat
gedicht
4.1 met 22 stemmen
15.798 Hier liep Regina - afwezig -
in de val
hier werd ze van dichtbij beschoten.
Stond niemand stil,
hoorde niemand het schot in haar hoofd,
in haar droom?
Was de muur, was de straat
altijd al blind, de stad
doof voor de dood?
Hoorde niet één steen haar schreeuw,
schreeuw ik.…
Zag leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
611 ik was vertwijfeld
ten einde raad
zocht contact maar
iedereen had haast
kringen vergingen
zonder bericht
had geen perspectieven
zonder dat zicht
ik wist dat
dit moment ooit
dichtbij zou komen
door alles buitengesloten
verstoken van
ieder teken dat aangaf
wie en wat ik was
niemand bevestigde dat
zag leegte
van onbekenden
vond…
lange tenen
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
709 van tenen
lianen zelfs
om verstrikt in te raken
verschrikt van te worden
hoezo, hoewaar, daar zo
vergeet de rest maar
denk aan jezelf
neem ikke eerst
de norm, de wet
is gewijzigd
hier heerst de ander
nieuwe benen nog
langere tenen
vergeet wat je weet
onthou niet wie je bent
maar waar
je bent daar
niets zo klaar als
hey, te dichtbij…
Priscilla Smaragdje
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.386 En kijk me dan
zo aan van dichtbij
jij zielsmooie vrouw
in m'n armen
dicht bij mij…
die zachte kleur
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
809 het beeld
- jij bent van licht -
breekt tijd open
in eeuwige
seconden
waaraan een drenkeling
zich vasthoudt in regen
en storm
zoals een witte lelie
in onrustige dagen die de klaarheid
van het water zoekt in deze vreemde wereld
ik hoor nog steeds je stem, aarzelend
bewegend toen ik de aarde wist
dichtbij duisternis en zware…
Eenzaam hart
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
854 Verscholen, weet ik, weggedoken
ligt in onszelf ons breekbaar hart
Soms zo dichtbij en aan de oppervlakte
maar immer van binnen, eenzaam hart
In een omhelzing is de klop te horen
het oor vlakbij, maar voelbaar ook de pijn
Het geheim achter onze lieve woorden
is de troost die ze moeten zijn,
maar ook een weten en heel zeker
dat de dood,…
Elkaar lichtjes raken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 het stoeien
schateren en ravotten
is al lang voorbij
wat rest is
netjes handen thuis
blijf af dat is van mij
elkaar lichtjes raken
drie kussen in de lucht
gaat in een zucht
wij zoeken geen
contact meer in
woord en oogopslag
dat is te dichtbij
die ervaring hebben
wij zelfs nooit geleerd
ook in eigen kring
is privacy een bastion…
Het stukje ik
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
459 jij hebt naar
je handen gekeken
vingers die veel
hebben glad gestreken
het werken
gewend maar
in het minnekozen
niet op waarde gekend
het is de
warmte die
afschrikt in het
totale overgeven
ieder wil nog
even een
eigen stukje
privé leven
kom je
te dichtbij
dan voelt dat niet…
De lucht werd ouder
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
454 zo waar ik was
maar het benauwde
de lucht werd ouder
dikker en kouder
zweemde naar geuren
die raakten aan een
onherstelbaar gebeuren
nog had ik ruimte
moest wentelen in
steeds krappere draaien
op dat moment
scheurden de muren
stortten hun stenen op mij
ik struikelde viel tegelijk
hoorde mijn wekker
onwaarschijnlijk dichtbij…
in het begin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 soms als de nacht fluistert
in ’t duister aarzelt
worstelt met het licht
de zon verduistert
staan maan en sterren stil
en wachten tot het woord
de ruimte klieft in echo’s
duizendvoudig verder verder
oude verhalen ontwakend
dreunend van ver en van toen
en van heel dichtbij nu
in dit ene tijdloze moment
horen de eb en vloed de dag…
Lissabon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
591 hoe ver gaat nog de reis
als hier de zoute zeelucht
net als overal
de vissersboot doet dansen
mijn nacht zich op
vergeten dromen
drijven laat
hoe dichtbij is het licht
dat lijkt van ver te komen
over het plein daar waar
de vrome menigte de dag ervoor
en nu mijn schaduw nog
de zegen krijgt
hoe vrij lijkt hier het ademen
het leven in…
oppervlakte en diepte
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
688 met jongen op zijn rug
jonge eendjes volgen hun moeder
zwanen zwemmen statig in colonne langs
het heldere water geeft zicht tot op de bodem
een school visjes is te zien in de diepte
met de zon helder aan de hemel
de wind kabbelend over het water
het ruisen van de wilgen om je heen
het is schitterend
en
alles zo dichtbij…
Als er niets meer is...
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
706 om van te houden
kom met mij praten,
drinken en zingen
in het huis
van weemoed
en verloren
herinneringen
laat de bloemen
lachen in hun vazen
gooi de glazen stuk
voor wat geluk
dansend door scherven
van dromen
langs de rand
van de afgrond
waar ik zo lang
alleen stond
voordat iemand
mij vond
hou veilig afstand
kom niet te dichtbij…
Nieuwe maan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
737 Nieuwe maan
schijnt stralend sterk
door flarden zwerk
o nieuwe maan, zie jij me staan
tastbaar, zo dichtbij
maar ver van mij vandaan
jouw licht maakt me vrij
geeft het sein: ruim baan
van eerste kwartier naar vol
van laatste kwartier naar hol
jij
staat daar, zonneklaar,
zie ik je staan
voor mij
hier sta ik nieuwe maan
hier, ver…
Van boven af
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
464 de zwaarte
de fluisteringen in je hoofd
alle keuzes vol met twijfel
verplichtingen als lood
hoger en dikker
zijn ze geworden
in de loop der tijd
en je weet het
pas als je begint
met het slopen
van de blokkades
zet je de eerste stap
om de weg te verlichten
naar een nieuwe realiteit
maar van bovenaf
lijkt het makkelijker
dichtbij…
Een witte ochtend
gedicht
5.0 met 950 stemmen
22.788 Een hartstochtsloze en totale aanwezigheid
maakt zich nu kenbaar en het is
of in een diepe adempauze van de tijd,
dichtbij, een pasgeboren kind
zich stil, volmaakt en ademend bevindt.
------------------------------------
uit: 'De Oude Kustlijn', 2002.…
Nachtpuzzelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
608 Ik heb vannacht in de achtertuin gelegen
op een zonnebed bij de vijver en zocht
naar jou in de hoge hemel waar de sterren
zo dichtbij waren en naar mij straalden.
Er moesten tekenen te vinden zijn, naast
jouw sterrenbeeld, die verklaarden waarom
jij zo mysterieus bent, wat jouw geheim is
en waarom ik er niet bij kan met mijn pet.…
GLIMLACH VAN EEN DOCHTER
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.530 Het had haar meer geraakt
dan ze dacht
ze had ‘t niet eerder meegemaakt
maar wel verwacht
nu was ze moe en wat uitgeput
weinig verzacht
maar man en kinderen, vrienden
geven kracht
Ze weet: ik kom er overheen
eerder dan verwacht
haar overleden oude moeder
nu ’n unieke macht
ver weg maar ook heel dichtbij
dat verzacht
aan wie ze zal blijven…
Binnen in me,diep in mij.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.377 Een magische kracht
niet langer door mensen erkend
zo ver en toch dichtbij,
zorgt ervoor dat je groeit
diep in mij.
De kracht die ons ooit samenbracht
Zorgt er nu voor
dat jij kan worden verwacht.
Ons geluk krijgt weldra een naam.…
Diep aan de schrijftafel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 dan zomaar een feest aan het kanaal
Koninklijke bloemen van de maand
Een schoonheid ontwaakt
Terwijl anderzijds de ongerepte wilde natuur nooit ver weg is
Waarom genoegen nemen met goed
Eeuwige kunst, algauw versteld van het ritme
De vurige verleidster
De verleiding is groot om je te laten meeslepen
Met elk hun eigen karakter
Intens en dichtbij…
God, de stilte en ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
880 Heel dichtbij mijn ziel... zodat alles
gaat vervagen en alle lagen
van tijdsbeleving, herinnering en pijn
verdwenen zullen zijn.
Helemaal niks.…
Dicht bij jou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
830 Een steinway klinkt
Publiek afwachtend en stil
Klanken komen uit
Een ingetogen gedaante
Vingers glijden
Over toetsen
En raken jouw
Luisterende ziel
Ultieme verklaring
Van verlangen
Van dromen
En wachten
Ik wacht op jou
Doorzie mij
Hier ben ik
Zo dichtbij
En toch
Levens verwijderd
Van haar, zijn inspiratie
En wanhoop
Zien…
Een lang verhaal (voor Arthur )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 de lente
wist de lichte toon
van het vergeten kind
vast te houden
de zomer
liet veelbelovend
en gul het zonlicht
naar binnen vallen
in het najaar
voelde je voor het eerst
een ongrijpbare splinter
in je hand
de winter
kwam benauwend dichtbij
heuvels werden bergen
in het grensland
transformeerden de witte
in zwarte bladzijden…
Retour of een enkel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
601 wij hebben nieuw leven
handen en ogen gegeven
liefde op de wereld gezet
in eendrachtig werken
onszelf en talenten
naar de toekomst verlegd
in elkander bekijken
zal moeten blijken
hoe wij gaan sporen
ieder naar eigen bestemming
ver weg of dichtbij retour
of een enkel dat laten we vrij
maar naast het station
staat het huis waar we…
het onzegbare
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 Nee nooit
of ja wel eens
een paar regels
noem het maar Poëzie
je kunt ook zeggen
dat je maar wat schrijft
en dat je her en der
wat wit laat vallen
dan weet iedereen
dat er steeds dat moment
iets is dat je niet zegt
precies dan ontglipt het je
je kwam dichtbij
ze zaten in het riet
bij het warte water
en opeens vlogen…
Andere planeet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 M'n gevoel, het laat me niet los
jij bent ver weg maar ook dichtbij
genieten van de omgeving en het bos
is het een land, onbedorven en vrij?
Wie weet, ben jij soms even op aard
kijkend hoe wij 't hier doen met ons leven
is het leven bij jou dan iets meer waard
wat zou je ons dan hier kunnen meegeven?…
Ze is hier geboren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 De vele vissersbootjes
varen nog steeds aan en af naar de zee
bij de vervallen aanlegsteiger
waar ze dichtbij woonde
de vrouw die ik liefheb en
nu voor even is teruggekeerd…
De Rembrandt-toren, Amsterdam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 Rembrandt heeft z'n nek uitgestoken
en doet dat heden ten dage nog
heeft z'n naam gegeven aan een toren
robuust en degelijk 'sfeert' hij boven het Amsterdamse uit
wie hem echter van dichtbij bekijkt
ziet de elegante, verfijnde, gedegen constructie van de architecten
zij, Peter de Clercq Zubli en Tom van der Put, laten de Rembrandt-toren…
glans van het leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
552 beweging staat nu stil
en hoe lang is nu
de ruimte is leeg
beweging vult herhaling
stof dwarrelt uit licht
de tram is de tijd
als een beweging zo stil
langzaam tikt de vloer
stil in stilte nu
hoe lang is de beweging
om de hoek voorbij
nu is het moment
om stil te staan bij het nu
nu beweegt niet meer
te zijn in het nu
is dichtbij…
Staartte vol majeur
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
683 vertrokken
zij en ik de hond erbij
kreeg snel blaren zonder
sokken want jij was er
voor zonde gods niet bij
zocht je op de paden
in zomers bloemenrij voelde al
van verre ons bankje was niet vrij
zag konijnen zonnebaden
in een winter vol mineur maar
een mager vosje staartte vol majeur
de lucht is nu betrokken
een lange namiddag dichtbij…