7586 resultaten.
De derde eenzaamheid
gedicht
2.5 met 47 stemmen
9.995 Ik ben een veld met kloven, met nagelsporen
Van al wie mij bewerkt heeft en achteloos
Het zwellend onkruid met de spinnenwebben
Uit mijn hoofd trok.
Boven mij rusten de anderen, de avonden
Die zich met afgetrapte schoenen in mijn ziel
Planten en modder doen opspatten uit de voren
Van mijn melancholie.
In mijn aren hangt hun tijd te drogen…
Morgen, ja misschien morgen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
743 er was een begroeting
van een mens onderweg
opgaand in de wind
in een opkomende nevel
ik ken zijn gedachten
de eenzaamheid
van gestorven zwaluwen
in een verloren zomer
dat wat er rest van de dromer...…
sterrenlied
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
781 in de nacht zing ik sterren
een oud lied van mens alleen
nee geen schreeuw maar sereen
en zacht: breekbare melodie
als een donkere vogelvlucht
angst tillend voorbij de dood…
on
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
765 hij was in eenzaamheid geboren
ongewild
en
onbemind
zo stierf hij ook
met een zucht
van verlichting…
Mag ik vriend tegen je zeggen?
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
994 Ik heb altijd in hem geloofd,
hij, die ik al een paar jaar
wekelijks als vrijwilliger bezocht
om zijn eenzaamheid tóch nog
een beetje invulling te geven.…
Gebed voor een eenzame 1989
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
782 Hoe smartelijk
klonken
onze stemmen
toen
wij een ander
voorbijgingen
zonder herkennen
ketenen
van woestijnen
elkander
omarmend
als sidderend zand
in
geel koperen stralen - sprakeloze stommen
troosteloze rijen
van
ongedeelde vreugde
waren zij geen stommen - sprakeloos zouden
zij
aldra verstommen…
Gebed voor een eenzame II
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Als dansende schimmen
gaan wij
langs gekwelde herinneringen
nog
horen wij
dond'rende vleugels
stampende laarzen
schreeuwende zinnen
kon ik je keren
ons lot keerde niet weer
stormboot
keer je boeg
op
de slagen der zee
droeve geluiden
ontstijgen
schaduwloos de ruimte
de aarde
wordt
rood als
het bloed der doden
de golven
schuimen…
Alleen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 Eigenlijk nooit weg,
want je bent er altijd
eigenlijk nooit alleen,
omdat we samen zijn
eigenlijk altijd eenzaam
ondanks de volle kamer
eigenlijk toch alleen!…
Tussen spiegelscherven en rozenblaadjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Haar getergde lichaam
baant zich een weg
door gesponnen weefsels
in eindeloos bestaan
daar aan de einder
staart zij gebroken gedachten
vingers omsluiten een gedroogde grashalm
roerend in een kolkende rivier
versteend met geknakte vleugels
vlijt zij zich tussen spiegelscherven
en rozenblaadjes
achter gelaten door een eenzame pianist…
Heel even maar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
666 Tussen roze
rode bloemen
ruikt hij het zoet
van zachte zomerwind
vindt resterende sporen
van verloren gewaand vlinderkind
even
heel even maar
een vleugje liefs
was zij
in zijn levenslabyrint…
Duizend nachten in eenzame dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
628 In fluisterrijke
gedachten ontsproten
vlinderde zij bestaan
staarde zij golven
ving het zilte schuim
met broze vingers
liet nevelige gedachten gaan
stierf duizend nachten
in eenzame dood
ongenaakbaar
gekerfd in naam…
Koolwitje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
835 Het is een eenzaam
fladderen een koolwitje
wil overleven…
Doodstil
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 De tijd tikt achter vreemde muren,
een ekster pikt kruimels brood
van een bevroren vensterbank.
Het licht verzamelt moed om
zijn bestaan te vullen.
Lege gedachten zijn waardeloos geworden.
Onder het balkon is het doodstil.
Soms springt er iets wit op,
maakt afdrukken in zijn hoofd,
rent rond in gekwelde gedachten.
Er tikt iets achter…
eerste kerstdag alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
764 ga ik naar de schaatsbaan
het zal regenen en het ijs
zal zacht zijn maar hard
genoeg als je valt dus je
wilt niet vallen en kijk je
om je heen zie je haast niemand
en in de verte de huizen
waar iedereen samen is behalve jij
maar recht je rug, weet wie je bent
en let op dat je niet valt en iets breekt
en er komt echt wel
weer iemand…
De oude man
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Eenzaam gebogen
schuifelt de oude man
door het verstrijken
van de tijd getekend
Het lichaam is een oude versleten jas geworden
gevuld met vergeelde dromen
Het sprankelende kind dat ooit was
is vergeten
gehuld in de nevelen
van het geleefde leven…
roep !
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
735 als je alleen
bent kun je nooit
iemand roepen
het is prachtig weer
of ik zak weg in een
zowel het weer
als de afgrond
maar toch: blijf roepen
je was immers nooit zo stil!…
Niemandsvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
671 Dissonanties schreeuwen om verf
om herhaling van psychose
te voorkomen
in een land dat niet bestaat
is de maatschappij
zwaarwegend moerasland
de boeken zijn gezonken
in een vijver van verdriet
spiegelt eenzaamheid
zijn zonde niet
van niemand ooit vriend geweest
met niets tot vriendschap geworden
uiteindelijk in leegte verdwenen…
op een avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 het was donker en
je keek in gedachten
naar de natte grond
maar opeens keek je
naar de na-blauwende lucht
en je zag een spoor van licht
zo helder dat het eigenlijk
onmogelijk was, misschien
alleen maar omdat je keek…
voeg toe
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 een paar woorden
met een snufje regen
en zeker wat eenzaamheid
en noem verlies en melancholie
vergeet zeker niet de regen
zoals die valt en valt
terwijl je staat op je balkon
en het duidelijk is dat je alleen bent
zo alleen, zo alleen
maar wees daar maar blij mee
want wie zou je zijn
als je niet alleen was
waarschijnlijk niemand…
Nachtraven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 horen mijn dromen
paarden draven
langs vreemde graven
waarover treurende bomen
een schuimend hijgen
van aangetrokken teugels
en knellende dissels
wegzinderend in bestoft zwijgen
golvend ebt muziek
uit verlaten discotheken
neonlichten doven de tragiek
rimpels over nachtelijke beken
kromgebogen en zeeziek
hou ik het voor bekeken…
Weer rode appels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Hij tuurt naar
langzame takken in de wind
het blad kleurt aarzelend geel
en denkt, al weer een nieuw seizoen.
Bij de buren openbaart de
herfst zich rood in appelbomen.
't Lokt hem naar buiten
de fris ijle lucht verspreidt
een spoor van kruidige geuren
zo spreekt de herfst van tijdelijkheid
ook in zijn leven.
Melancholie overvalt hem…
open de deur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
804 doe de deur open
denk ik soms want
ik heb de sleutel
niet tot de deur
alsjeblieft
doe de deur open
maar toch: waarom
doe ik het zelf niet ?…
alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.120 er zijn
van die dagen
dat ik barst
van de heimwee
elk liedje
elke zanger
vertelt me
dat ik hier
niet thuis ben
en de zon schijnt
maar vanavond is het
volle zo volle maan
een liedje op de radio
vertelt mij dat ik niet hier ben
ik wil hier zijn maar
ik ben teveel alleen…
Stil worden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
900 Als wij mensen
stil worden
op deze aarde
en met deze aarde
zal ik kennen wat me
beweegt, om mee te voelen
met de stille, eenzame mens.
Ik wil weten wat men overdacht
in het stilste moment der afvragen
en vertwijfelen: 'was ik geliefd?'…
Senseo Blues
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 Ze kan het af met een Senseo apparaat
dat droef getuigend van haar stil en eenzaam leven
twee dunne straaltjes in één kopje lopen laat.…
Houvast
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 Ik heb geen vrienden zei
hij zacht en keek mij
aan vanachter veilig brillenglas
Het was alsof zijn jasje
ineens te groot geworden was
veel te groot voor zwaar
gedragen schouders
een trilling over wang
en boven oog
nauwelijks merkbaar
alleen zichtbaar voor
diegenen die het waagden
hun blik niet af te wenden
Onvermoed leed trekt een…
Bedtijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
475 Zijn geest doet het nog aardig goed
doch levensvreugd heeft hij niet meer,
de grauwe sleur van eenzaamheid
stompt af zo op de lange duur.
En iedere dag vroeg in de morgen
vraagt hij aan de Lieve Heer
~Laat het vandaag toch bedtijd worden,
als ’t even kan voor ’t middaguur.~…
Calimero
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
650 Er is altijd iets belangrijkers
Belangrijker dan ik
Flitst er weleens door mijn hoofd
Op een onbewaakt ogenblik
Niet dat ik mij altijd stoor
Aan de hectiek van alle dag
Niet dat ik mezelf nou
Zo laag inschatten mag
Niet het geneuzel van domme mensen
Dat maakt mij soms zo moe
Maar het feit
Dat men mij ziet
En het gevoel geeft
Dat ik er ook…
Uitgeprocedeerd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 Getrouwd zijn is een eindeloos proces.
Het huwelijk is een ellenlange procedure.
Van ruzie maken en weer vrede stichten.
Van verwijdering en spijt van dat reces.
Toch kom je ze steeds saamhorig tegen.
Druk met huisje boompje beestjes.
Alles weten ze zwijgend van elkaar.
Nooit overwegen ze vreemde wegen.
De liefde hebben ze verleerd,
maar…
Verloren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
551 Toen ze aanspoelden
als holle schelpen
uitgesleten lichamen
bij iedere golfslag,
wist ik verloren dag
van verre herinneringen
verlaten metrum
geschonden rijmen
waartegen niets vermag
dan wachten
op vloed
tot ze weer
verdwijnen…