1723 resultaten.
In de tuin van de oude pastorie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
580 mijn hand in grootvaders hand
ik ben het kind uit stille dagen
in de tuin van altijd zomer
bomen groeien naar de hemel
uit andere eeuwen zal ik woorden horen
die ik ken en voel en schrijf.
ben ik het kind met oude verhalen
geborgen in de stille dagen
in de tuin van altijd zomer.…
Contemplatie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 Na de dienst schuifelen de monniken voorbij,
ze prevelen gebeden en ze kijken naar binnen,
waarschijnlijk zijn ze al eeuwen ontwaakt
en verteerd. Een monnikspij glijdt langs je dij,
je schrikt, het kietelt, je bent bij zinnen
en je plonst erin, gedurfd en poedelnaakt.…
....
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
687 je bent nu nader tot Hem,
zo plots,
na meer dan een eeuw mens
je keek aldoor
in de ogen van de ander
immers in de naam die jezelf koos
lag je doel verankerd;
daadkracht besloten in jouw wens
geen brug te ver,
zelden een doodlopende weg,
je was klein van stuk,
doch een groots gelovig visionair
overtuigd van de waarde
achter iedere…
Italianisanten 1 (1620 – 1720)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Wie kent ze nog; Italianisanten
Díe eeuwen terug een reisje ondernamen
Om zich als landschapsschilder te bekwamen
Rond Rome van het licht te watertanden
Zich sterkend door een broederschap te vormen
Die haaks stond op het oude Lucasgilde
Dat enkel ouderwetse leden wilde
De Bentvuegels hadden hun eigen normen
Indien een kunstenaar zich…
Binnen utopische lijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
422 ik pas voorzichtig
voetstappen van
degenen die mij
zijn voorgegaan
probeer hun paden
te volgen op weg
naar de wolken
een misstap is zo gedaan
het leek of ik geen
keuze had er was niet
anders dan het al eeuwen
uitgestippeld pad
in nauwgezetheid
kon ik mij wel vinden
maar het dwingen zonder
vrijheid ging mij hinderen
ben uitgestapt…
Herfstbuiige regenbogen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 kus nog de
paradijselijke lust
van het afscheid nemen
weer zoende jij
de zomerhitte
dichterbij terwijl
ik al oogstte langs
herfstbuiige regenbogen
nostalgisch trokken
warme avonden voorbij
waarin handen verlangden
naar geluidloze ontdekkende
gesprekken over intimiteit
wij genoten van
rust en tijd in deze
mooiste zomer van de eeuw…
Het andere land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 door je ogen
jij raakte
diep in mij
het andere land
waar wij ooit
verliefd hebben gelopen
uren hand in hand
voelde de magie
die om je hing
als een gouden ring
waar alles anders
was door de bijzondere
uitstraling die jij het gaf
jij hebt mij nog het
meest verrast door het
mysterie dat jijzelf was
in je lach
sprankelden eeuwen…
De nacht een nikab
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 Overdag schuilend,
verborgen, ontheemd
zijn de rijen vervreemd
van de wens die men had
om zich hier te vermeien
Marsman gaf Holland
de stem mee van water,
hoe vreemd en ontheemd
klinkt een halve eeuw later
de stem van de wind
over steppen, woestijnen
en over de bergen
steunend en zwijgend
onneembaar de rots
van 'n onwrikbaar…
Zij die het wisten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
500 lieten zich nooit
door een bonnetje kisten
Tenzij extremisten
- de falangisten
onder orangisten -
zich vergewisten
Van lagen en listen
en listen en lagen
van duizenden zevende-
dag adventisten
Om maar te zwijgen
van de leninisten
de Russische voorlopers
van maoïsten
Als die toch eens wisten
waar confucianisten
al eeuwen…
Jansum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Het dorp Jansum
tussen Oosterreide
en Wilgum
verdween in het wijde
en diepe Jansumer gatt
opmerkelijk dat
naast die geul
op een kweldereiland
nog ruim een eeuw
vee bleef grazen.
De Dollard vrat
zich een weg
het land in
alles zilt en nat
werd geul en wad
eb en vloed
kwam
uiteindelijk
helemaal tot
Onderdendam.…
Tedere schreden.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De stenen verdwenen,
terwijl je ze zocht,
eeuwen geleden,
wist je al dat het mocht.
Geen dwang meer,
geen buis,
kom draai je om,
keer het chaos de rug,
keer in Liefde terug,
naar Huis.…
Roze klatergoud
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
572 Met een schuine knipoog
naar het weemoed genererend relaxerend schoondicht van dj D,
over een roebelszuipende pink Cadillac on the road, een relikwie uit het begin van de roemruchte swingende jaren zestig van de vorige eeuw, toen alles kon en alles mocht
...vervlogen jaren van weleer...
________________________________
KLATERGOUD
Op mijn…
rotgeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 het geurt
want open borrelen de geheimen
en het stinkt
want bloot ligt het mysterie
en het sist:
de nijdigen vloeken
want de kans op een einde met fijne slierten en neuken tot 3 cijfers na de komma met de wulpse engeltjes van de apocalyps, blijkt al eeuwen terug onherroepelijk gemist.…
Leeg land
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 .
_________________________________
Een heilwens, amper
voor vier eeuwen
tijd van stille
schuit in trekvaart
Was als lucht
in bruiloftstaart
gezwollen taal
die me doet geeuwen
De Oost was ver -
dichtbij De Steeg
geen diligence
noch een fiets
Een kar, een postkoets -
verder niets
Het land van Rembrandt
was nog leeg…
Ferm
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
508 Zoals Jean de Woordenaar ons in zijn historisch getinte snelsonnet van vandaag heeft laten zien was Alkmaar viereneenhalve eeuw geleden een "ferme stad",
die zich niet voor niets als eerste aan het juk van Filips II en Alva wist te ontworstelen.
______________________________
Ferm was zij, in de Spaanse tijd, heldhaftig
Doortastend, moedig…
Komt een mus van achttien gram
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
514 Ontvoeringen en doden
Angst en gewonden, kommer, kwel
Geen spoor van Tien Geboden
Het gij zult niet verdwijnt uit zicht
Bij het zichzelf verweren
Het hele leven wordt ontwricht
Als wraakgevoel gaat zweren
Oneerlijk werd de grond verdeeld
Dat zal zich blijven wreken
Totdat twee staten zijn geheeld
Met haat en hebzucht breken
Na eeuwen…
Mensbeeld
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
362 Mystici fluisteren door de eeuwen heen
dat wij meer zijn dan losse golven op de zee.
Het licht dat door de ramen valt
verkleurt in vormen, maar blijft hetzelfde licht.
Boeddha onder de boom, Eckhart in zijn cel,
het zijn sporen van één en dezelfde stilte.…
Zondvloed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
334 De mens wist het tij te keren,
In slechts amper twee eeuwen,
Bedreigt des werelds ondergang.
De Trumps, Poetins, Xy’s,
Baudets, Wilders’ en Van der Plassen,
Hebben lak aan ’s werelds lot,
Hun adagium après moi le déluge,
Brengt ons nageslacht die zondvloed.…
Senioren
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
387 Na twee eeuwen Schopenhauer
weten senioren de wil te temmen
zodat de wereld zich niet vertilt.…
Knikken naar de blauwe lucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
355 vandaag alweer mooi weer
de buur verschijnt, hetzelfde weer
we knikken naar de blauwe lucht
alsof daarin iets groots zucht
van mei naar juni is het snel gegaan
van daar naar vroeger nog sneller gedaan
een stadhuisplein, een koets, een vorst
een eeuw die naar wat zonlicht dorst
zo groeit een praatje zonder plan
van hier tot waar de tijd…
Eb, geen vloed!
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
118 Terwijl de vloed de tijd zachtjes terugspoelt
keek ik naar naar tankers aan de horizon
geluidloos, ver en schier onmerkbaar deinend
op ijle klanken van een englenkoor
dat op het scherm niet nader werd genoemd
Doch vloed spoelt in het algemeen
nooit zacht
de tijd terug, doch veeleer met
een kracht
die zeehelden trotseerden
in de eeuw…
Psalm 61
poëzie
3.5 met 20 stemmen
5.091 Ik zal met gezang bekwamen
Dijne name
Zeggen lof en eeuw'ge dank,
Ende dagelijks zonder dralen
Dij betalen
Mijn geloften, vrij en frank.…
de dag brandschildert licht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.111 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroette muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
het eeuwig rusten is geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven…
Herfst-serenade
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
750 Hoor het naderen van de herfst
en het ruisen van de bomen
Kleuren bladeren in de zon
dwarrelen vrolijk door de stad
Takken van de beuken zwiepen
krakend hout de eeuwen door
Stormen razen door het bos
regen valt met wilde sprongen
Vergaan is weer een zomertij
de warme gloed in avondlicht
Sranden stil en uitgewaaid
de duinen moe ze slapen…
NIEUWJAARSDAG
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.680 Nevelwade ligt sinds eeuwen
over doodgevroren velden.
Marmeren beeldengroepen zwanen
waken over starre sloten
met een nooit vergane pracht.
Komt die plotselinge vrees
die ik in mijn buik voel beven
van hoe klein die spreeuwen waren
toen ze dansten door een leven
vol van honger en gevaren
en hoe streng die toren wees?…
Sneek review
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.206 Stenen hoop voor prille aarzel,
door de eeuwen niet verweerd.
Daar, het huis met al haar zinnen,
bijna tastbaar in mijn hoofd.
Ik stap uit en treed weer binnen.
Daar terug, zoals beloofd.…
een speer gepunt in rood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
956 de zon weerkaatst niet meer
zindert in de zwarte steen
brandt jaren weg uit
eeuwen van voorheen
weer komen beelden los
van emoties uit die tijd
het overleven en bestaan
hun jagen was een strijd
generaties vreemde talen
zijn na elkaar vergaan
alleen hun stille sporen zijn
op de rotsen blijven staan
een speer gepunt in rood
betekende…
die windlicht zijn vergaard
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.132 je stopte
want hij raakte je, de steen
je kon er niet langsheen
zijn oppervlak
weerkaatste heden, in groeven
nestelde verleden
kruimels tijd
die windlicht zijn vergaard
humus die weer aarde maakt
je hand volgt sporen
van de dood en weer herboren
worden, de opdracht onvoltooid
geen eeuwen weggegooid
in jaren hangt ervaren van het…
Huize Matanze
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.559 Het net ontwaakte licht
sijpelt over de slanke, nog slapende, dijken
een ochtendgloren meldt zich
bij huize Matanze waar de rijken
van toen en nu nog overdadig dromen
en de wintertuin de IJssel zacht hoort stromen
Bomen van stavast hebben er eeuwen
langs zien zweven.…
ik laat je gaan
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.717 Je auto, de eeuwen oude boom
die niet eens wilde meegeven
de snelheid, waar jij voor ging
kostte je meer dan je leven
Genoeg tijd hoopte je nog te hebben
maar vechten tegen tijd is zinloos
jij leefde nog meer dan hard
en je lichaam was te broos
En ik weet het heel zeker
jij bent kwaad op die boom
vergeef me mijn gedachten
maar zo was…