1276 resultaten.
Grand Forks (North Dakota)
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
943 Boven de blokken huizen hangt iemand
een grauwe mantel uit. Dakota's misschien
om hun zwarte hart dat ook uit de grove
aarde steekt. Een scherpe snee weg naar
het Zuiden, een haar dat op de vlucht slaat,
maar de grotten zijn dicht. Neonlicht
doet allicht vergeten.…
Spiegelpijn
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.328 De lucht is grijs en grauw,
toen ik dacht was ik maar bij jou.
Avondkilte, doodse stilte.
Zo alleen, niemand om me heen.
Regen stroomt van het dak.
Een traan over mijn wang,
duister in de gang.
De lucht is grijs, niet blauw,
en ik dacht, was ik maar bij jou.
Ik kijk in de spiegel. Ik kijk naar een traan.…
Dance virtu
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
3.420 beroert hij de knoppen
elke nieuwe morgen weer gevangen in
het web van zinderend verlangen naar
letters die zuchten onder zwarte druk
van geen oor- maar oogstrelend verhaal
een glimlach opent zijn weg naar virtu
en terwijl de zon traag schijnend
een nieuwe dag begroet straalt een
dood scherm naar zijn leven dagelijks
begrensd door vier grauwe…
je danst het silhouet
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
755 varens in mijn tuin
spreidend sprietsend
als de groen grauwe fontein
op de plaza del piedro
ik denk , zo denk ik
aan de verloren avondschaduw
en neem jou peinzend waar;
een dromerig zijn
je danst het silhouet
van wuivende palmen
kwetsbaar lachend
met ingetogen pret
over het plavuis van
mijn verlaten liefdesplek
schuurt een laatste…
't Voelt goed
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.056 weer kan ik me ervan overtuigen
dat ik echt waar, bij jóu hoor
Waarom kan het dan gebeuren
dat een man die ik nauwelijks ken
het kabbelende water laat verkleuren
mij laat herontdekken wie ik ben
Verliefd is niet het gepaste woord
Houden van doe ik verschrikkelijk veel van jou
Ondanks alle goede bedoelingen
lijkt het water in ons beekje grauw…
het carillon
gedicht
4.2 met 22 stemmen
16.544 Ik zag de mensen in de straten,
hun armoe en hun grauw gezicht, -
toen streek er over de gelaten
een luisteren, een vleug van licht.
Want boven in de klokkentoren
na ’t donker-bronzen urenslaan
ving, over heel de stad te horen,
de beiaardier te spelen aan.…
Alleen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.352 ik zit aan het water
en kijk naar de mensen
die met hun boot bezig zijn
een hond blaft, auto's tuteren
ik vergelijk mezelf
met het dore blad
dat van de kastanjeboom valt
de wankele stengel
aan de kant van het water
alleen
meer blaadjes vallen in het water,
het water
alles wordt er in weergegeven
zoals ik het zie
verbogen en grauw…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.448 blaast een wind mijn mijmeringen
Langzaam uit m`n herinneringen
Mijn hart huilt van verdriet
Zoals de regen neer valt op de straat
Het vormt plassen in mijn ziel
Het verlaten gevoel
Het opgesloten zitten in je zelf
Zoals opgesloten in je huis tijdens een storm
Geen kant op kunnen terwijl
De storm voort duurt
Kijkend naar de grauwe…
Elke stadje heeft zijn kladje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.148 Leeuwarden, Ljouwerd, prachtige stad
goudrands gelegen, in rietkraag gehaakt
behangen met kleedjes van kant gemaakt
want voor suïcide was je gelukkig te plat
En mochten er zich toch complexen verhogen
toornen boven jouw schuingebekte Oldehoven
dan pleurden de tegels uit de Donau van boven
daar grauw `t vrij end krachtig af had gezogen…
LATE WINTER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.186 kijken in de verblindend lichte ruimte
de slootkant is een ultra natuurlijk
kunstwerk steil gewand ongerept
met overhangende witte waaisels
de dammen met roestige hekken
wedijveren in fotogenieke uitstraling
op afstand gevolgd door knotwilgen
in de berm tussen plaatselijk glad
fietspad en schoongepekelde snelweg
esthetiseren molshopen grauw…
Mooie vrouw,
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.364 winter tot de dooi
zij weet mij tot mijn diepst te raken,
tot de kern van mijn bestaan
wie heeft zo’n wonder kunnen maken,
wie is tot het uiterste gegaan
ooit zal ik haar ontmoeten,
mijn aardse stukje paradijs
ik krijg al blaren op mijn voeten,
dat is slecht een kleine prijs
want zonder haar zijn er geen kleuren,
dan is alles grijs en grauw…
Dans dag, dans .....
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.318 vogeltje zich niet verschanst
open ik mijn hart dwars door alle muren
woorden worden liefdevol tot bloei gebracht
zacht uitgesproken zinnen klinken als verwacht
zonnige dagen zullen eindeloos duren
zakt de zon helderrood aan de horizon
in treurende golven van naderend afscheid
wilde ik dat ik zeeën van tijd toveren kon
in het grauwe…
WINTER of wat daarvoor door moet gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.261 De kleuren op vier of meer autowielen
slaan vloekend het ruimtelijke grauw weg.
De sloten voorzien van onbetrouwbaar ijs
lijken afwerend, de ree naar de boerderij
glad nog, onbepekeld, nors inviterend,
ziet Jan en Alleman aan zich voorbij gaan.
De pseudowinter beheerst de omgeving
plagend, weet niet van wanten noch oor-
kleppen.…
In de greep van de Hades
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.279 graven
Geërodeerde tekens
trekken sporen in het oog
Het zweemt naar oude stilte
De Dood hangt er verborgen
Nu nevels niet meer slierten
om Hades’ koude bruid
Zij hoort slecht nog het janken
het spoken van de wind
ondanks de vele zielen
die zij opmerkzaam is
Die wereld kent geen vensters
gericht op wat nog komt
Alleen de grauwe…
Hoog water
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
916 er stroomt verlatenheid door alle straten
een zwarte kat schicht naar de overkant
geschrokken van een opgewaaide krant
beklemming kruipt uit zwarte venstergaten
bevreesd dat zwakke dijken zullen breken
vechten soldaten met de woeste stroom
en loop ik als gevangen in een droom
waar grauwe eenzaamheid is neergestreken
de speeltuin waar alleen…
een slechte jeugd
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
954 vorstelijke stad
maar net geboren, kraai je om die zegen
de toekomst lacht, de Heer is je genegen
de zon beschijnt een hemels levenspad
pas later lees je in het ochtendblad:
een Haagse jeugd valt toch een tikje tegen
je zit om liefde en begrip verlegen
als 'eiberkuiken' heb je pech gehad
je groeit hier kansrijk op voor galg en rad
in grauwe…
Vogelparadijs
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.397 De grauwe vliegenvanger
heeft zo zijn eigen plek.
Hij wist nog waar het was.
Boven de deur van de schuur,
heeft hij zijn dakterras.
En in de heksenbezem bij de deur
heeft het winterkoninkje
een prachtig nest gewrocht,
kunstig geweven van hondehaar
en zacht groen mos,
heeft hij zijn oude plekje opgezocht.…
FABRIEKSROOK
poëzie
3.0 met 10 stemmen
3.376 En alles om mij heen wordt dof en grauw…
Toch blijf ik droevig nog een wijle staan,
Hopende dat die ster weer schijnen zou.
Zo zie ik wat mij hoog en heilig is,
Omwarreld door der Leugen duisternis,
En ‘k moet bij eigen licht door ’t leven gaan.
---------------------
Gedichten (1884)…
lapswansen zijn 't !!!!
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
2.652 het is maar
dat u het weet
gisteren stond ik mij
mooi niet te vergapen
aan de spieren en juiste maten
bloot vertoon in de belle vue
spetters met rondingen geschapen
voor de ramen aan de avenue
roulerend voor fitness op apparaten
een oudere magere vrouw kwam voorbij
een tikkie verslonst stevig in de pas
ziekenfondsbrilletje grauwe regenjas…
Arme Vrouw
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
2.506 Wat lijken haar haren grauw!
Dof, de ogen, als in rouw.
De elegante staart van toen,
het fraai gezicht zo koen,
verstopt in een soort pet.
Haar wiegende tred?
Schokt! Ooit zo mooi,
loopt ze thans in zooi.
Die prachtig pralende billen,
ze trillen. Nee, ze lillen!
Wie lief heeft wil ik niet, deed ze.
Wat had kunnen heten, meed ze.…
Herfstgedicht
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.417 Heden is herfst:
de regen valt met bakken;
sijpelt grauwe grond tot dras.
De kou begint
en is niet uit te vlakken;
druppels kleven
aan het natte gras;
daar buiten stormt de wind
tot stilte valt.…
Avond
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
916 De avond valt zacht
sluit de oogleden van de stervende dag
verbergt het tedere indigo van het zwerk
Het grauwe lover van de abelen ruist zoet
fluistert een verhaal gedragen
op de ijle vleugelen
van de koele westenwind,
een betoverend, mystiek lied
van vreemde eilandtuinen
verloren paradijzen
gebed in het broze blauw
van lege oceanen…
Wat houd ik van de herfst...
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
773 Waarom slechts lente vieren als het leven
zo gauw voorbij gaat en de nevels komen
die hangen als een grauwe sluier over huizen
en hen zacht maken in hun contouren van steen.…
Somber
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Kale, leeggeslagen takken
Mistroostig onder een grauwe lucht
Schrale, braakliggende akkers
Verzamelplaats van wilde ganzen
Samenscholend voor een vlucht
Koude, klamme korte dagen
Restant van een stervend kalenderjaar
Fantasieloos, kil, geblindeerde ramen
Kou uitsluitend, isolerend
Functioneel en ronduit somber
Voor de kouvrezende mens aldaar…
Gespot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
947 berijpte kraag
van riet dat langs de oever groeit
maar stil door ruisen lang vermoeid
buigt voor een kille wintervlaag
vanuit de zoom staart star een reiger
met zwoele zomers in gedachten
waarin het kwaakconcert zacht klonk
dat hem zoveel voldoening schonk
zonder het eindeloze wachten
en midden op het ijsvlak daalt
een zwanenpaar uit grauwe…
Kikkerland
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
624 heimelijk verkent een kind
het nieuwe woonterrein
op zoek naar een belofte
vindt er laffe grauwe bouwsels
van koud beton en ijzig staal
eigen geluid klinkt hol en kaal
vanuit een puiloos huizenblok
beklommen langs dofgrijze trappen
lijkt leegte om zich heen te happen
bedroeft de bodem zonder kleur
waarin geen plant wil groeien
en geen…
HET MILDE WINT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Wolken boven de woelige wereldzee
laten hun bliksems, gevat in dreigend grauw,
neerdalen, geven de golven een douw,
vinden en tarten het menselijke wee.
Op het water danst een zwaard met stormwind mee,
zwaait moordlustig als een woeste tijgerklauw,
brengt aanstromende lucht telkens een houw,
verraadt onzekerheid, zoekt hechte stee.…
Weer een jaar voorbij
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
4.306 Onopgemerkt regen dagen zich aaneen
een blik op de kalender
kondigde me jouw verjaardag aan
herfstmeisje
oktoberkind
hartsvriendin
slingers en guirlandes
sieren vandaag de hemel
al lijken wolken grauw
ze hebben zilveren randjes
Margaretha, Maccie
weet je dat mijn dagen
pas goed beginnen na
elke morgen een berichtje van jou
van penvriendin…
TANKA 'S VAN RONDLOPEN EN DENKEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
502 Boven het loofwoud
hangt een grauwe, stille lucht;
tussen de bomen
ruist en klettert welluidend
geurige, oude regen.
's Morgens in het bos:
lange spinragdraden
brengen op stammen,
over grond en varens
schuchter kruipende glanzen.…
P.S.A
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
665 Grauw is de neergelaten sluier
Welke gelijk een spinrag verstikkend omhult
Meedogenloos is het doende de geest te vermoorden
Aangegeven in het koele wit met onderbouwde woorden
Vier Jaren van onzekerheid waarin men stilaan hoopt
Overgegeven in blind vertrouwen waartoe men noopt
Dan vanuit krochten van het orgaan wreekt het ongerief
En is men…