3520 resultaten.
Lenteperikelen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.149 Waar blijft de lente toch
Die laat op zich wachten
Dus zijn we geduldig
En tellen tot tien
Ik pak intussen de
Takkenversnipperaar
Vervang ik zo dood hout
Door levend misschien?…
maart krult zijn staart
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
750 compact en doorschijnend paars
kruipen omhoog uit bloembakken
handmatig schuurt iemand houtwerk
ik hoor een stofzuiger
en lees Zomerhitte
gisteren waren hier vrienden
een hand met zeven vingers
de open palm ontving
en liet weer gaan
lang geslapen vandaag totdat
er iemand riep: Lekker he?
dat was mijn signaal om op te staan
en de zon…
Zomerdag
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.069 Traag walmend als dikke lava stroomt verkeer
over het blakende asfalt richting zee
Stoffig gras buigt deemoedig de halmen
Aan de wegrand ruisen duttende populieren
Het witte zand schittert verblindend
in het fel blikkerend zonnelicht
Boven het water daagt het grauw,
rommeldonder, regenkletter
overstemt het vrolijk kindergekwetter
Troebele…
Vrij als een vogel
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
856 Als een hele mooie vogel
zie ik je liever vrij,
vliegend door de lente
maar denk dan ook aan mij.
Jij hoort niet in een hokje
kwijnend van verdriet,
over alle leed en zorgen,
want dat verdien je niet.
Wordt het zomer dan weer warmer
dan zing je het hoogste lied,
bij het opkomen van de zon,
maar ook wel als het giet.
In de herfst met…
Zinvol Natuurgeweld
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
779 kwetterende vogels
spelende kinderen
ontluikend groen
brengen de lente tot leven
de sneeuw is verdwenen;
heeft zich aan de warmte overgegeven,
de natuur staat paraat voor een nieuw seizoen.
ik kom binnen en zie dat de telefoon meldt
dat mijn moeder zojuist heeft gebeld…
zou ze aangifte hebben willen doen
van Zinvol Natuurgeweld?…
Lente
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
925 Ik voel de warme kleuren
op mijn ogen drukken
zo licht en helder
als de zon kan schijnen
verbind ik het gevoel
aan als iets herboren
en spreek mijn zegen uit
nu de lente daar is.…
lente
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
766 De prille groensluier van de lente
Verdiept zich tot rijker loof
Een enkele dag doet zijn jas al uit
En behaaglijk lopen de terrasjes vol
Zorgeloze mensen, allemaal vrij
Om te doen waar ze zin in hebben: niets
En op de achtergrond zoemt de zomer…
Wat is de aarde toch een lege plek
gedicht
3.0 met 78 stemmen
20.973 Wat is de aarde toch een lege plek
wanneer de middag grijs en koud als
versteend staat in de lenteknop
een jonge tak staat in de lenteknop
wat zijn de dagen arm maar teder
wat is de aarde toch een lege plek
wanneer de middag grijs en koud als
en april zijn eigen weg gaat
------------------------------------
Uit: 'Van gelijke duisternis…
Herfstsfeer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.148 wind waait om mijn kop
houdt niet op niet over
wapperend lover tovert
grillige vormen afgetopt
door daklijst op natte straat
verlepte bladeren treuren
gehaaste passanten keuren
ze geen blik waardig maat
voor onverschilligheid
ritmisch bepalen voeten
vertrappend het wroeten
van de hond die herfsttijd
pootverheffend van geur
voorziet…
Winter
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.339 Handen diep in mijn zakken
Kraag over m'n oren
Geknisper bij elke stap
Voeten bijna bevroren
Halve meter zicht
Krakende kou en ijs
Adem witte wolkjes
Een winters paradijs.…
Witte wacht
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
2.056 Daar valt december
met een diepe zucht op de mat,
schudt wat met zijn veren
gelijkend wit als een dik boek
dat bladert van verlangen.
Ik doe niet open, lig lekker
en lui als garfield voor de haard.
Geen wisseling van de wacht, nacht
en sterren voor even, geven
gemoedsrust en een moment
dan gaap ik naar buiten
en knipoog een (eigen)wijze…
N E V E L D U I S T E R N I S
poëzie
2.5 met 16 stemmen
3.351 Gegrauwdoekt is de grond
der kimme en, allenthenen,
vol damp en duisternis;
de bomen, half verdwenen
half zichtbaar, hebben, daar
ze stille staan en stom,
van wolkenweefsel elk
een grauwe tabbaard om.
‘t Hoogmorgent en, zo ‘t schijnt,
‘t en wilt geen dag meer dagen:
daar moet iets ongesteld
of los zijn aan de wagen
der zonnehengsten, dat…
Herfst op het strand
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.097 Hoge golven
Snijdende wind
Tranende ogen
In mijn mond, mint
Koude handen
In mijn ogen zand
Een grijs gevoel
In dit koude land
Paarse lippen
Rood zijn mijn wangen
Ai Ai Kapitein
Een gloed van verlangen
Was het maar altijd zomer
Op het strand
Zodat je soms even kon vluchten van dit koude land
Aan zee…
Herfst
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.336 De tijd was daar gekomen
Waar hij eigenlijk niet mocht zijn
Opgenomen in de grote horde
Het fiere verlaat vergetend
Van volwassen tot heel klein
Eens was hij het leven
Aaneen gesloten in het geheel
Nu tot last van velen
Starend in de leegte
Achterlatend het schraal…
UITBLIJVENDE LENTE
poëzie
2.0 met 2 stemmen
2.157 Wanneer komt de Westenregen?
En de zoele zonneschijn daarop?
Honderd wonderen winterlijk verzwegen
Wachten hartediep in knop.
Zoveel jaren die almeer ontvankelijk
Uwe bodem murwden voor Gods zaad,
Stelden u te hulpelozer afhankelijk
Van dit aardse getij en zijn verraad.
Wat in liefdes hartdoorzonden morgen
Tierde tegen weer en wind…
Herfstkoe
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.215 Ik zie haar zware zwarte kop drijven
op de grijswitte nevelzee
ik zie haar grote glanzende ogen
droevig, haast meewarig, naar mij staren.
Ik zie de wollige gerafelde oren
en de nat glanzende zwarte neus
ik zie de flauwe bolling van haar rug
als een donker eiland boven de lage mist.
Ik zie hoe kop en eiland
als door een trage hand bewogen…
Relatief
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
1.109 Het weer is soms te koud en soms te nat,
En dan is het zo warm als nooit tevoren,
Iets lijkt wat wij gewend zijn te verstoren,
Ook nu in juni is het niet je dat.
Maar eigenlijk is het zo slecht niet hoor:
Want wát zou het hier dooien als het vroor!…
Dageraad
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.148 Zo voorzichtig, zo schuchter
is het nog nooit dag geworden
alsof op duizend schaakborden
een volgende zet, nuchter
en toch vol passie
gedaan moet worden
een nieuw spel
met onzichtbare horden
Aarzelend tikt de schemer op de velden
vanuit het woud dampt het eerste gekrakeel
en onder de wieken stuift het jongste meel
een vredig krieken…
's Winters tel ik de bomen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
754 's Winters tel ik de bomen
in mijn tuin,
nauwkeurig,
ik doe alsof het belangrijk is
als ik eenentwintig stammen tel
wis ik de namen uit mijn geheugen
ik maak plaats
want de lente komt
met vogels
en scherpe geluiden,
ze zullen de tuin innemen,
hoog en bijna oorverdovend
zullen takken zich opnieuw
in nesten steken.…
winterleven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
9.784 O sneeuwbedekte bomen, o ingeslapen woud,
de nacht is weer gekomen, de lucht zo ijl en koud.
De velden dromen rustig, gehuld in witte vacht,
en vlokken dansen lustig, als duizend sterren zacht.
Ach stukje aard zo teder, al lijk je stil en dood,
toch komt de lente weder, je draagt hem… in je schoot.
Dan zal weer alles groeien, met nieuwe levenskracht…
Lente
netgedicht
4.7 met 109 stemmen
9.006 Stilzwijgend tikken de kiemen
als eitandjes tegen de aardschaal
Verblindend is het licht
als het donker eindelijk wijkt
Dagen worden aaneengeregen
met dons en mos en twijgen
Bevend zweeft de nevel
over heide, weide, wouden
Blatend, kakelend, kwetterend
wollig, mollig, melkgelik
Bruisend breekt het beekje
De elver schiet schichtig…
Simmer
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.451 De sinne tusken beammen skeinde
yn pastelgleon fan mist bereaun
loom dwalend ûnder brune blêden
fan it wâld dat tichter by ús reinde
It wulvjend gers trochlutsen mei
fergeande paadsjes ferjitten natuer
brânde wyld ferhoalen stil yn it fjoer
fan in hâldende suvere simmerdei
Met dank aan Miranda Mei voor de Ï…
November
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
762 Het regent en het is november
weer keert het najaar
en belaagt het hart
dat droevig maar steeds gewender
zijn pijnen draagt
en in de kamer
waar gelaten het dagelijks leven
wordt verricht
schijnt uit de troosteloze straten
een ongekleurd…
Heerlijk de lente...
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
991 De lente ontwaakt in frisse kleuren
Het prille groen laat zich omarmen
Langzaam zal de lente gaan geuren
Weldra zal de zon de aarde verwarmen
De lente ontwaakt in alle rust
Krokus en narcis laten de aarde bloeien
Langzaam is het de lente die de aarde wakker kust
De eerste voorjaarsregen laat de bloemen groeien
De lente ontwaakt in een voorjaarslied…
Winter Blues
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
801 donkere weken gaan voorbij
zonder enig besef van tijd
doelloos
zoekend
hoe komt het dan
dat je niet slapen kan?
rusteloos
woelend
plotseling is het Mei...
je was jezelf even kwijt
grandioos
joelend
besef je
de winterblues is weer voorbij!…
Klaterplas
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
987 De dagen gaan weer lengen
Het voorjaar komt in zicht
Stiekem komt de zon kijken
En knijp ik mijn ogen dicht
Ik verlang zo naar de zomer
gewoon zonder jas naar buiten
Zonnestralen die zacht strelen
Vogeltjes die luidkeels fluiten
Kinderen op hun blote voeten
Rennend in het park op het gras
Moeders die gezellig wat kletsen
Op een bankje…
Lente
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
980 Zonovergoten gedachten
als vlinders...
als vlinders in mijn hart
Een speels gevaar
speelt door mijn haar:
jouw hand...
Zonovergoten dromen
als feeën...
als feeën in mijn geest
Eén ademtocht,
mijn ziel doorzocht,
vind ik jouw wezen daar...…
Hyacint
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.147 Hyacint
Kleurenlint
Paarsgetint
Voorjaarshint
Hyacint
Geurenlint
Uitgeprint
Door de wind
Hyacint
Bloemenlint
Zo bemind
lentekind…
Lentegebed
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.029 Traag vouwen de velden hun handen
terwijl de oude eik de ogen sluit
een ontdooiende gestalte knielt
met ootmoed bij de laatste winterranden
waarlangs het vroege fluitenkruid
zacht vertolkt wat het lentehart bezielt
Een bede zonder woord of vaag geluid
geen gehoor of spoor van grotesk gebaar
geen richting nog, geen opzij of al vooruit
een…
Zwoele zomeravond
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
2.819 Kikkers kwaken
een heus orkest
bijeen
prachtig wat een kabaal
kroos nog niet
in de sloot
behalve dan
het èchte kroost
van de kikkers
en de waterhoentjes
zal vast gaan ontploffen
als de warmte doorzet
een heus voetbalveld
zachtjes deinend
op het water
wat je doet geloven
over water te kunnen lopen
waterlelies geëxplodeerd
vol knoppen…