3605 resultaten.
Voorgoed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
511 ik had je hand in hand willen betreden
je kinderen thuis willen brengen
toch liep 't anders, anders dan gedacht
'heilige' grond verzadigd met verdriet
in de loop der tijd overwoekerd
overwoekerd met al er groeit en bloeit
zingen vogels er in 'gepaste' stilte
gelijk begraven verhalen die nooit meer
'n luisterend oor zullen vinden…
Geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
574 Nog altijd trilt de stem
bij 't lezen van de namen
met daarna de leeftijden
van de mensen
waarvan de jaarringen
nooit meer aangevuld
zouden worden, zoals
bij bomen in de natuur
hij die zelf dit kamp
heeft overleefd
leest bewogen alle namen
wetend dat hij geluk had
deze hel te hebben overleefd…
Vastleggen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
861 we leggen dagelijks
dingen vast
momenten in kleur
of zwart wit
beelden of gebeurtenissen
met of zonder camera
gemakkelijk te delen in deze
digitale tijd
van kiekjes tot imposante
foto's die schilderijen lijken
de aanwas inmens
vredelievend vooral
tot men zijn camera
oppakt en het gebruikt
als wapen
om een diep gevoel
na te…
102.000 stenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
558 staan voor de slachtoffers
die zijn weggevoerd vanuit
het doorvoerkamp Westerbork
vandaag ligt het verscholen
onder 'n dik pak sneeuw
toch torenen de stenen
met daarop een Jodenster
er boven uit
opdat we nooit en dan ook nooit
zullen vergeten…
Een stem voor even
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 naam voor naam
worden ze voorgelezen
met daarachter hun leeftijden
zes lange dagen en vijf nachten
zoveel tijd neemt het in beslag
om alle namen op te zeggen
ze weer een stem te geven
al is het dan voor even
om de waanzin te benadrukken
hakt het horen van de leeftijden
er nog het meeste in
“ Rebecca Lea Kanes“ twee maanden…
ansicht ge(oor)loofd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
451 Westerbork, mei ‘43
dag lieve, ik stuur dit
even snel
bericht je, dat het goed gaat
dat de bel nabij jouw deur
verlangend naar mijn vingers reikt
als ik terugkeer
uit dit oord
nog even snel een enkel woord,
ik zie je dra mijn lief en kus je dan
ik druk mijn hart aan die van jou
mijn schat
ik zie je gauw
breng mijn groeten aan…
Bedekt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 kun je 'n plek
zo overladen met liefde
opdat het kwaad
vanzelf zal verdwijnen
zoals stemmen
opgingen in de wind
worden schoenen
nooit meer aangetrokken
komen koffers
nooit meer thuis
de eigenaren ervan
evenmin…
Wandaad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 nog altijd die beelden
op het netvlies
van het dehumaniseren
van de mensheid
stoffelijke overschotten
in gestreepte pyjama's
schuifelden doelloos rond
hun ogen dof
nog nooit waren bevrijders
zo in shock, of toch
omdat men zoveel gruwel
niet behappen kon…
Voor hen die vielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
676 We vierden ieder jaar
'voor hen die vielen'.
Ik vond het wel een beetje raar,
had daar nog nooit iemand zien vallen.
Het monument staat er nu nog.
Het kruis gebroken wit.
De letters donkerder maar toch
nog steeds: 'voor hen die vielen'.
De dag erna ontsnapten we.
Mijn moeder zei: "waar ga je heen?"
We plukten allemaal één bloem;
bevrijden…
Stemmen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
529 de stemmen die
verstomden in de mist
steken zo nu en dan
de kop op
zij dansen als
vlinders over het verlaten
veld vol verhalen
waar zij eens
thuis waren
al was dat maar
voor even…
Dodenherdenking 2015
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 Verplicht
stil.
Binnen roept
de bakker mij
in zijn etalage.
Kruidvat biedt
3 halen, 2 betalen
bodylotion voor
onder de douche.
Volgend jaar
val ik stil
aan,
koop ik
bevrijdingstompoucen
voor hen die vielen.…
ONMACHT
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
508 Er ligt een dreumes op zijn buik te slapen
Hij geeft aan vluchtelingen een gezicht
Hij heeft hun lijden extra fel belicht
Moderne media zijn dan een wapen
Het lukt een man het lijkje op te rapen
Hij wendt zijn hoofd af, doet ontdaan zijn plicht
Men is vergeten hoe men vrede sticht
En met welk doel de wereld werd geschapen
Het leven zou om…
vatbommen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
385 je ziet de helikopters
boven de bloemen van Syria
en ze gooien er iets uit
met groeten van de president
zwarte objecten vallen
en dalen en dalen en komen neer
ontploffen op huizen en in straten
iedereen snelt toe om de doden weg te halen
dat zijn de mensen die er nog zijn
ze hadden ook vast weg gewild maar
nu eerst de mensen uit…
Vluchteling
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 Wie wil niet vluchten
als de regenboog
bommen regent
kogels kermt
alleen maar zwart
en vloeiend rood
terwijl het niet meer
droog lijkt te worden…
zelfportret
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
580 tussen de keerkringen
in het felle gele licht
woedt bruut geweld
een handvol
rijstkorrels ruilen
voor een stuk papier
onder de tropenzon
kneed jij planten
en aarde tot verf
op inpakpapier de
schildering van je
bleke gezicht
omlijnd door donkere
tinten wat oorlog
met mensen doet…
Blad.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
705 In slagorden buigen ze groot als treurbeelden.
Hun voeten zijn geworteld : nimmer verlaten ze
deze vruchtbare grond. Hier groeit in ontzag stilte.
We komen er foto’s nemen in tegenlicht en betreden
hun zoden niet. Hoogstens zullen klaroenen ’s morgens
de dag afsluiten. Onze bloemen zijn dan al levenloos.
Hun herinneringen zijn gevallen bladeren…
Veld.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Je trekt ons aan en zuigt ons vast. Je kleeft zwaar
aan onze botten. Loopgraven doorkruisen je
als waterlopen. Niemand schouwt ze, niemand ruimt.
Hier wonen we vier jaar te lang met tegenzin.
We malen niet meer. Wat we moeizaam wonnen,
ploegen we nu tot braakland om. Je schuurt en schurft
ons lijf. We kunnen niet wennen. We willen niet…
Speel dan Shehab, speel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 speel dan Shehab, speel
laat jouw gitaarspel
verhalen over de stad
waarin jij bent geboren
waar liefde ooit de voertaal was
verbroedering leidde tot
diepe vriendschappen
kinderen vrijuit speelden
nog te onbevangen waren
voor een wrede waarheid
vol haat, kom Shehab speel
verhaal over jouw mooie Aleppo…
Kindsoldaten
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.326 Kindsoldaten,
Ze leven als ratten in een met
schubben bedekte beerput.
Ze hebben de liefde verloren
zijn silhouetten van onvoorwaardelijkheid.
Ze dragen dode ogen en
geweren vanaf hun dertiende.
Ze zijn een perpetuele plaag.
Sparta en Azteken.
Lodewijk en Napoleon.
Pruisische blindheid.
Nationaal Socialisme en Rode Khmers.
Birma, Eritrea…
Wee de wereld
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
608 Wanneer de mens is doorgedraaid
en moord verbant uit zijn geweten,
het uitschot haat en bommen zaait,
de aarde kind wordt zonder eten.
Wee klootjesvolk en hoge heren,
dan zal geheid de dood regeren.…
Ervoorlog
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
665 In de verte, nog onhoorbaar door de afstand
Te zacht nog om het door de wind te laten meevoeren
Naar oren waar binnen het zal worden omgezet
In angstaanjagende gedachten
Is het geluid reeds geboren
Te zwak van trilling, want te ver
Om zelfs op de grond liggend al waar te nemen
Zijn voeten begonnen met marcheren
Of trappen gaspedalen in
Van…
vier en vijf mei
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
508 stille getuigen
diepgeworteld in verleden
bloeien nu vrijheid
©MaMo…
ONDERDRUKTE GEVOELENS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 Je ziet de vlaggen wapperen,
want de vijand is verdrongen,
door al die vele dapperen.
Het Wilhelmus wordt gezongen.
Er heerst vreugde in de straten,
waar chocolade wordt gedeeld.
De stemming is uitgelaten,
maar er is ook verdriet wat speelt.
Emotie vermengt zich met hoop.
Tranen krijgen de vrije loop.…
Verzuchting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 men bidt om vrede
in welke taal dan ook
tijdens de schemer
herbergt het dal haar doden
iedere dag opnieuw
tranen zijn niet aan te slepen
evenals kisten
de zon verzoekt Ares
om vrede, salaam, sjalom, pax
te verzegelen met vers geboren regen
zodat men het prille begin
kan omhelzen in alle vrijheid…
Wie geeft er nog 'n zier?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
673 zomaar
een zondagmiddag
waarop kinderen
zich Johan Cruyff wanen
of Johnny Rep
oeverloos achter
een bal aanrennend
koppen, aannemen, overspelen,
aanvallen, verdedigen
tot de scheids affluit
zomaar
een zondagmiddag
waarop kinderen
verdrukt liggen
onder vers
geschoten puinhopen
hopend op
reddende engelen
die hun bevrijden zullen…
Oorlogskind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
763 wolken varen aan de hemel voorbij
nemen de tijd in schoonheid
ze ontploffen niet
maar lossen op
zonder pijn
Misschien dat er morgen weer vrede is
in harten van mensen in ongewis
misschien dat er morgen geen oorlog meer is
klimkt het vreemd dat ik liefde mis
in harten van mensen in ongewis
kon ik er maar iets aan doen
het voelt zo ongewoon…
Van God Los
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
429 als er een god bestaat voor alle geloven
die op ons neer-kijkt van daarboven
ziet hij geweld en chaos
en denkt:
zij zijn nu echt van god los…
laatste nacht (8-9 juli 1942)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 weet het:
deze nacht zal
de laatste van
mijn leven zijn
ik heb geen weet:
wat speelt zich af
in een onverzettelijk
hart en hoofd
in deze nacht met
de dood in zicht
schilder je een
vredig tafereel
de landelijke boerderij
bloembollenvelden de
horizon onbewogen onder
een zacht wolkendek
in deze heldere uren
bestaat de oorlog…
Vergeten zielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 woorden werden gesproken vol lof
over hen die te werk waren gesteld
jonge knapen die geen keus hadden
in opdracht van de bezetter
voerden zij opdrachten uit
met gevaar voor eigen leven
één man had tachtig bombardementen overleefd
tachtig bombardementen
zij die toen gedwongen werden te werken,
hebben wij op 4 mei herdacht…
Bevrijding!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
521 Deze ene ochtend gingen de luiken open,
wijd open en niet meer schichtig van aard
klommen jullie op de tanks die binnenreden.
Hoe moeilijk is een revolver nu wel een vriend.
Terwijl ook jij weer in jouw dagboek schrijft:
"prijs deze dag, de gouden zon en het gloren.
ons land is niet langer verloren ten dode opgeschreven"
omhelzen buren en…