29130 resultaten.
MENSELIJK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.236 Helaas; de zwakke mens in dit weemoedig leven,
Hij heeft een weinig vreugd zo noodig voor zijn hart:
Wij hijgen ras naar ’t eind van dorre lijdensdreven,
En spoedig al te lang valt ons de nacht der smart.
Ook, Heer, wij trachten wel te bidden dat Uw wille
Geschiede! – doch vergeef onze arme kindertaal,
’t Bedroefde hart, bij ’t vroom…
NIET BEZORGD
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.597 Boven mijn hoofd aan zijden draad
Slingert het zwaard al heen en weder,
’t Moét vallen – vallen, vroeg of laat!
Het trilt, het velt mij neder!
Doch om mijn hoofd ook ruist een stem,
Te midden van al mijn vrezen,
Die mij gebiedt met zachte klem,
Tóch niet bezorgd te wezen.…
Niets liever dan dit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.190 Ik zal niets liever doen dan stralen
bij iedere boodschap die er is te behalen.
Niets liever, dan doorleven en doorgeven.
Het alchemistisch goud smelt ik om in
zilveren, verlichtende krachten van dit universum.
Ik zal transformeren.
Het is mijn lot.
God dacht bij zichzelf:
"Allereerst iemand die niet opvalt.
Daarna zal ik ook haar doen…
Bekeken worden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
510 We doen het allemaal
Kijken naar een ander
We gluren eveneens
Heel stiekem naar elkander.
We apen allemaal na
Niemand uitgezonderd
Of je zit of bijvoorbeeld staat
Soms heel erg verwonderd.
We kijken mensen
Zitten in een wachtkamer
Stiekem doen we wensen
Er beter aan toe te zijn.
Frunniken aan kleding
Fatsoeneren aan je haar
Het…
Ik wilde reiken naar een tijd
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.034 Ik wilde reiken naar een tijd, dat mild,
De mensheid neerzag op haar diep verleden,
En aanving te begrijpen, wat in stilt’
De bomen zeggen in hun eeuwigheden.
En wat de zee zegt, en de zon, de wind,
En de figuren aan de lucht geschreven.
En wat de tekens zeggen, die hij vindt
Binnen de wanden van de rots gedreven.
En wat er op de steen te…
Wanneer het zomer werd
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.002 Wanneer het zomer werd sloeg aan mij uit
Het rode harst van dennen in de zonne,
Ik wasemde de dampen uit van kruid,
Waarvan de lente vezels had gesponnen.
Gestadig werd mijn hoofd verheugd met licht,
Ik ruiste zoals windbestoven blaren,
Ik stond gelijk een windzuil opgericht,
Gereed langs hemel, zee en aard te varen.
Ik heb gegeten van de…
Van Eeden.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
622 Windekind vermaant
Johannes hangt aan zijn lip
Erfgoed me dierbaar.…
Levenslang
snelsonnet
3.7 met 30 stemmen
2.709 Voordat wij hier op deze wereld waren
Is reeds een eeuwigheid voorbijgegaan
En weldra na ons tijdelijk bestaan
Draait deze aardbol nog miljoenen jaren.
Dus wie tot levenslang veroordeeld wordt
Zeg ik als troost: het leven is maar kort.…
vanaf het eerste moment
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 vanaf het moment van geboorte
huilen tranen het geluk
om de onmiddellijke verbinding
die ons de ogen opent weer
voor wat liefde brengen kan
zoals ooit de eerste en de tweede
zul jij ons mama en papa noemen
onbeschrijfelijk is de vreugde
die ons jou koesteren laten
nu jij klein broos en roze nog
in onze armen schuilen wil
omdat sneller…
EEN OUD BESTEVAARTJE MET EEN JONG MEISJE
poëzie
4.3 met 20 stemmen
5.051 L: Het goed is het, waar men wel of vaart,
Dus, Meisje, wees gedwee.
J: Gij zijt mij al te oud bejaard:
Wat jij zoekt, zoek ik mee.
L: Och kindje, geef je mij een zoen,
Ik geef je al dit geld.
J: Dat zal ik wel een jonger doen,
Al gaf hij niet ’n speld.
L: Geloof, Lief, dat ik u verzoek
Ter ere en ter Ee.…
jij bent er - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 het is waar misschien
je bent wat ouder nu
al onthult jouw gezicht
niet de al getelde jaren
de batterij laadt zich
elke dag weer opnieuw
aan de liefde jou rondom
die als lente altijd blijft
het verleden koester je
in de lessen voor het nu
waarin je anderen toont
wat er echt wel toe doet
de tijd verliest betekenis
omdat je vandaag…
jij bent er - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 het is waar misschien
je bent wat ouder nu
al onthult jouw gezicht
niet de al getelde jaren
de batterij laadt zich
elke dag weer opnieuw
aan de liefde jou rondom
die als lente altijd blijft
het verleden koester je
in de lessen voor het nu
waarin je anderen toont
wat er echt wel toe doet
de tijd verliest betekenis
omdat je vandaag…
Nashville, de verklaring van, van der Staaij
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
587 Ik ga wat aardigs zeggen
over de heer van der Staaij
fractievoorzitter van de SGP
de Staatskundig Gereformeerde Partij
ik mag die van der Staaij wel
hij is ook wel mijn vijand
maar ik heb mijn vijand lief
en zeker deze persoonlijkheid
want hij zit er maar bij 'Jinek'
hij houdt sfeervol vriendelijk vast
geeft ook wat ruimte af en toe…
Spotless mind
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
551 Ogen schieten achter blinde luiken op en neer
er gaat een wereld voor me open, ongekender dan A.I.
zet mij zinsbegoochelend op het verkeerde been
niet aan de tijd geketend schilder ik dan als Vermeer
ongebonden aan een plek
spreek ik zelfs oude talen
Grieks met Plato en met Bonifatius
Latijn
speel ik mazurka's van Chopin als…
mien, hoera!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
920 vannacht al
aan de overkant
hingen de slingers
wie goed luisterde
hoorde joop en zijn vrienden
zacht nog neuriën
mien waar is mijn feestneus
mien waar is m'n neus
waar toch is m'n feestneus
ik zei onze joop
ik moet 'm hebben
als ik naar dat feesie ga
nu het ochtend is
jubelt uit de horizon
hij zijn mientje
zijn woorden…
negentig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 eindeloos als de rivier dat kan
stroomt zich jouw volle leven
met langs de oevers daarvan
de seizoenen die verwaaiden
als de lente brachten zij jou
de grote liefde in het leven
die als lange zomer jou bleef
tot jou de herfst hem afnam
de vele jaren van jouw leven
brachten zowel lief als leed
tijden van vredig groot geluk
naast het donker…
NIEUW LIEDEKE
poëzie
4.2 met 12 stemmen
3.954 (Wijze: Phoebe Qui Mesme Jour Etc.)
Als ik in mijn gedacht’
Der scheps’len aard doorschouw,
‘k En vind geen meerder macht
Als ’t vermogen van de vrouw,
Die met haar gezicht
’s Mans moed* verlicht
Van haar* last, van haar leid*
Van haar smart, van haar smaad,
Van haar kwaal, van haar kwaad,
Van haar hoon, van haar haat,
Die zich ter vlucht…
VOORZANG
poëzie
3.1 met 11 stemmen
6.097 (bij een rondedans, op de wijze van 'Hansje sneed dat koren was' etc.)
Ik zie je wel, al ga je snel
U in het bos vertrekken*.
O maagdeken, uw klaar’ aanschijn
En kun di* niet bedekken.
Voor die u mint, mijn lief! Ik bin ’t*,
Ai, wendt uw snelle voetjes!
En is ’t uw wil, zo sta wat stil
Of ga tenminste zoetjes*!
Laat mij toch iets verwerven…
Fantasiën
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.308 Het drijven watten wolkjes,
van zonnelicht doorboomd.
De jongeling ziet ze drijven
en droomt...
En onbewust elk wolkje na
drijft zachtjes een fantasia,
doch in de ruimte smelten beî
voorbij, voorbij,
voorbij.
Het drijven blanke zeilen,
waar 't meer de hemel zoomt.
De jongeling ziet ze drijven
en droomt...
En onbewust elk schipje na…
Zorge, zorge
poëzie
2.9 met 18 stemmen
2.900 Zorge, zorge, bouw mijn huis,
Timmer, timmer, timmer,
Eerst uw kruis, dan uw huis...
Ach, een huis voor immer.
Zorge, zorge, weef het kleed
dat de dagen spinnen.
Eerst het leed, en dan het kleed.
Ach een kleed van linnen.
Zie, de nacht is zwoel en zwart.
Sluit mijn ogen, zorge,
Eerst uw ogen, dan uw hart...
Heeft mijn hart geen morgen…
Dit zal het einde zijn
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.755 Dit zal het einde zijn: een witte doek
Wordt over mijn lichaam uitgevouwen,
Ik lig languit, de handen saamgevouwen,
Ik ben zeer ver, ergens op vreemd bezoek.
Ik moet daar lezen een oneindig boek
Vol marmeren tekens grillig uitgehouwen,
Bij iedre bladzij gaat mijn zien verflauwen;
Het wordt al donkerder in gindse hoek;
Ik zou wel willen,…
Treurige verandering
poëzie
2.8 met 8 stemmen
3.869 O! wat is mijn ziel veranderd
Door der liefde treurigheid!
Voortijds was ik altijd vrolijk,
Als Natuur mij open lag;
Blijde met een dansend mugje,
En een wemelende worm;
Gaf een maagre bloem der heide,
Gaf een blaadje mij vermaak;
In het rijk van plant en dieren
Was de bron van mijn genot;
‘k Dronk daaruit met volle teugen
’t Reinste vergenoegen…
Toen bliezen de poortwachters op gouden horens
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.156 Toen bliezen de poortwachters op gouden horens,
buiten daar spartelde het licht op 't ijs,
toen fonkelden de hoge bomentorens,
blinkende sloeg de Oostenwind de zeis.
Uw voeten schopten omhoog het witte sneeuwsel,
uw ogen brandden de blauwe hemellucht,
uw haren waren een goudgespannen weefsel,
uw zwierende handen een roôvogelvlucht.…
Als gij mij leest, dan moet gij mededichten
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.545 Als gij mij leest, dan moet gij mededichten,
En algeheel in mijn gedicht opgaan,
Het moet gelijken op een zelf-verrichten,
Alsof niet ik, maar gij het had gedaan.
Gij zult tevreden zijn, en ziet het aan,
En blijdschap zal uw dichtend oog verlichten; -
Het is een kleinigheid, een vers te dichten,
Al lezende, is het in u ontstaan.
Ik las het…
Ik wilde dit voor uw leven
poëzie
3.2 met 16 stemmen
4.246 Voor mijn kinderen
Ik wilde dit voor uw leven geven,
Dat blad en boom en struik uw vrienden zijn,
En wolkenspel en blanke maneschijn.
Ik wilde dit zoet weten u toebrengen,
In lucht en zee en aardrijks diepe schacht,
Woont een geheim, dat op uw komen wacht.
Ik wilde dit licht schenken aan uw ogen,
Waar gij ook wacht of aarzelende staat,…
De verwachting
poëzie
2.9 met 11 stemmen
3.390 Zo ver van mijn alles,
Gans teder verlangen
Naar woorden der liefde,
Verheugt mij dit uur.
Ik zit aan mijn venster,
En tuur op de landweg,
Mijn ogen zo moede
Dat alles mij schemert.
Nu zie ik een briefpost
In ieder verschijnsel;
Mijn hart klopt reeds sneller,
Het ijlt hem al tegen,
En - ach het is mis.
Ik tel de minuten:…
Sauce piquante
poëzie
2.5 met 8 stemmen
1.603 De dwaas bemint de lof alleen,
De zoetste zoetigheden
En strooit ge er wat kritiek doorhêen
Hij ’s boos en ontevreden.
Wel, ’k min de- lof zo goed als hij,
Doch meng me vrij
Wat kritisch kruid er onder
Uw lof wordt door die specerij
Slechts eedler en gezonder!…
De maan
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.183 O! maan! gij die de schone schepping
Met zacht en kwijnend licht bestraalt,
En in dit stille heldre beekje,
Uw hemels beeld naar 't leven maalt.
Gij, die in 't loof verscholen hutten
Mij ginds in halve schaduw toont,
Als vreedzaame oorden, waar nog de onschuld
Bij stille vergenoeging woont.
Gij, die alom op berg en dalen,
Nu doodlijke…
AAN MIJNE VRIEND GERRIT JOAN MEIJER.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.580 Bij al 't plundren, bij 't vernielen,
Bij het weiden van het zwaard,
Bij de duizenden die vielen
Door de dwingeland der aard',
Wiens gevloekte vuist niets spaart —
In dees hartverpletbre dagen,
Waar geen bloempje bloost aan 't blad,
En, in plaats der rozenvlagen,
Weemlend langs het bruiloftspad,
Merg en bloed de weg bespat —
Voegen…
Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.090 Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend,
Al zien wij in uw duizendvoud' gelaat,
O Liefde, die te vroeg komt, of te laat,
En gaat van waar gij kwaamt, uzelf niet wetend.
Gedachteloos, strooit gij een heerlijk zaad
De winden over, eigen gaav' niet wetend,
En tijd, en plaats, en doel, en wil, vergetend,
Gaat gij een weg, en weet van goed…