2289 resultaten.
Fantasieën
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.879 Als ik kon,
En ik gebruikte mijn fantasie
Dan reisde ik naar onbekende plaatsen
Deed ik onmogelijke dingen
En vergat slechte herinneringen
Maar het is onmogelijk voor mij
Te reizen naar een verre ster
Alleen in mijn fantasie reis ik zover
Dan vlieg ik met de vogels
Kan ik dansen op de maan
Ik kan bekend zijn bij velen
Of alleen…
jij dat schoffie komen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
698 ik zag je al
van verre staan
je trok me aan
als een magneet
hield je hoofd
wat schuin
schouders afgewend
een glimlach die me kent
handen waren warm
ogen koel
je liet mij zacht
het ijs ontdooien
je blikte dieper
dan je mocht
ik voelde me verlegen
wist waarnaar jij zocht
we zagen in elkaar
de ander dromen
ik zag je meisjeshart…
Voor eeuwig
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.364 Je verre gedachten
bereiken mij soms
als het stil is,en
mijn vingers
tastend
op de toetsen,rusten
Ik voel mij dan
...jouw stem
...jouw pen
...jouw muziek
Ik voel dan
dat er iets is
buiten jou en mij
Dat er
meer dan "iets" is
in het beleven
van onze tijd
onze gedachten
onze woorden
En als wij
dan samen
het hoogtepunt
van…
Diepzee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.306 Lachen zal ik - lachen
stuiterbaren zal ik deinen
bellen blazen rond in diepzee
vlinders stuipen van het wad
en koppen schuimen tot ze kraken
in een eindeloos verschijnen
van ontwaken in een branding
die mij telkens weer verwacht
En diep verlangen zal ik -terug
naar al het heinde en het verre
in een sterven dat voorbij ging
om voorgoed…
eeuwige rijen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 stenen in strakke rijen
verbeelden verspilling
van ontluikende levens
stenen in strakke rijen
het verloren perspectief
vermalen en uitgevaagd
stenen in strakke rijen
verre gebroken moeders
zonen in vreemde grond
stenen in strakke rijen
kort beheerst verdriet in
honderdtwintig seconden
luister naar de vogels
tijdens de twee minuten…
mijn vleugels in jouw handen
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
858 in elke vezel van mijn lijf
ben jij als adelaar ontvangen
diepe zielentonen roepen- blijf
mijn vleugels leg ik vol verlangen
vertrouwend in jouw adellijke handen
laat ons vliegen naar de maan
en verre ongekende landen
om nooit meer in gemis te gaan
wat is- dat is - wat was raakt nooit verloren
want wij bewonen zonne- uren
de eeuwigheid…
Oh, man wat leuk?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
767 Uiteindelijk zijn wij royalige nazaatjes
ondanks het verre uit elkaar
af en toe een beetje deftige mot
wij moeten gewoon
buiten onze wil om
wel op TV met het gevolg
privé familiediner
het Barokkigorkest gaat wel mee
voor de begeleiding
na het toetje leuk met z’n allen zingen
wie zal dat betalen, wie heeft zoveel geld
vallen wij lekker…
Het unieke verhaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 een vleugje blauw
wat wit en grijs
een warme wind
waait door mijn fotoboek
geen palmen
en heet zand of
bikinimeisjes op het
strand van verre oorden
in eigen woorden
vertellen mijn plaatjes
het unieke verhaal
van deze zomer
waarin jij de hoofdrol speelt
het licht verdeelt en
zelfs de choreografie
ongemerkt van mij overneemt…
Gemiste kans
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
846 had moeten weggaan, zei ze
Toen het nog kon
Maar er was altijd wel iets:
Te laat, te vroeg, te koud, te donker
Ik had moeten weggaan
toen de dooi intrad en
het smeltwater in beken stroomde
naar het dal
Waarna de katjes van de hazelaar
Kwistig met hun stuifmeel strooiden
Ik had moeten weggaan
nog vóór de zwaluwen weerkeerden
uit het verre…
Wereld vol muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
806 In koelte van de avond
na een warme zomerdag
klinkt ergens een saxofoon
en ontlokt een blijde lach
luisterend naar de klanken
hoor ik woorden en geniet
een gedicht vanbinnen
de schoonheid van een lied
als spreken in gedichten
over liefde en poëzie
een briesje in de natuur
die verre zachte melodie
terwijl stralen van de zon
achter…
adem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 woestijnzand waait
de hele wereld over
ergens in de
verre diepte
van ijskoude oceanen
het hete magma
in zuurstofrijk water
de zich splitsende algen
en het woestijnzand
van de Sahara dat neerdaalt
in de Amazone en fosfor geeft aan
de bladeren die zuurstof uitademen
adem in, adem uit
adem bladeren en algen
en water en denk…
Winterwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
748 De wind, de wind, de rozenwind
brengt me alle geuren, m’n kind
terwijl ik staar naar een verre lucht
denkt heel mijn lijf aan jou en zucht
De wind, de wind, de tegenwind
maakt dat ik je niet meer vind
omdat ik steeds meer wegdrijf
van je onmisbare warme lijf
De wind, de wind, de winterwind
als fenomeen niet erg bemind
schuurt de warmte…
NAT UUR
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
825 Je wilt
de wijk nemen
uit binnenshuis
en nauwelijks bewegen
Je kent de wegen
van en naar
de brokken
en klonten modder
Er is een rijk
aan vogels
die zwemmen of
in vlucht overvliegen
Met een kijker
kun je ze volgen
niet met
het blote oog
We houden het
niet droog
beloven
donkere wolken
Het dreigt
een nat uur
in de te verre…
Nulmeridiaan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 ergens moet ik beginnen
met stappen zetten
gewoon
touwen vastknopen
knopen ontwarren
blind navigeren
zeeën bevaren
stranden bij eb
ergens moet de evenaar
samenvallen met de horizon
zodat ik mijn sleutels
weer vind
Heilige Anthonius
goede vrind
verre buur, nou ja
arbitrair bepaald
altijd wat
geen einde in zicht
boogminuten…
de zeezwemmer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
694 In ’t diepst van zijn gedachten
brandt altijd het verlangen
naar zeewater van 15 graden plus
zodat het saaie zwembad dus
kan worden vervangen
door zee aan wenkend strand
door vloed omspoelde palen
door tenenknersend zand
door sterke stroomverhalen
door verre zichten grijs
door brutaal meeuwgekrijs
Ja, voor wie graag in golven klauwt…
De stilte van mijn thuis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 in ieder woord
spoort mijn trein
naar verre oorden
ongehinderd door
station en rails reizen
geest en associaties mee
passeer steden en culturen
zigzag landen en verpoos
op tal van mooie stranden
voel de mantra’s van op weg
waarbij tijd gebeden zegt
die tussen bielzen zijn gelegd
pas als de woordenvloed
is opgedroogd rangeer ik…
Voor onze dochters
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
716 We trekken nu al jarenlang samen op,
toch worden levensjaren niet door ons,
maar door een verre horizon bepaald.
Ooit bereiken wij die horizon.
Daar gaan wij over in verhalen.
Daarna zijn wij niet langer 'wij'.
Laten we nu al verhalen schrijven.
Zo blijven jullie toch verbonden.
Met jullie oude moeder en met mij.…
Vleugjes kerst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
891 ik zie de ster
in glans afnemen
streek voor streek
een kleine felle
schittering nog in
driekoningenweek
de stal is tochtig
vervallen en uit zicht
na het warme hemels licht
passanten zijn geteld
weer terug op weg
naar eigen huis en stek
van bethlehem naar
het verre nazareth
waar leven zich weer zet
nog ademt het decor
wat…
Sterrenpracht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
545 Als ik omhoog kijk in de nacht
Naar de sterren en planeten
Raak ik betoverd van de pracht
Is het wat ik zo graag wil weten
Is er ook leven buiten ons bestaan
Is er nog een Aarde in een baan
Om een vreemde zon
In het verre helal waar alles ooit begon
Een hemels lichaam
Waar net als hier
Wordt bemint en veracht
Zullen wij het ooit wel weten…
Je al hemelse blik
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
492 uiteindelijk leerde ik
alles te relativeren
geschiedenis wetenschap
beschaving en cultuur
maar als ik een uur
naar jou kijk dan
vertegenwoordig jij
pure schoonheid nu
heb stukjes ontleed
zonder jou te vergeten
als totaal beeld in
de mystiek van de tijd
uniek is je genenpatroon
rationeel en toch droom
waarin je lach straalt
tot in het verre…
Verleden en heden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
511 Oorverdovend is de stilte
Oogverblindend ’t smetloos wit
Eeuwig groen de verre bossen
Stralend blauw de hemelkoepel
En mijn hart is vol verlangen
Naar de tijd dat ik zwierf daar
Over dat uitgebreide ruime veld
Daar zwierend over bevroren water
Van sloten, vaarten en het meer
Genietend van de rust en vrijheid
Van zuivere lucht en helder…
Avond aan zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hier stempelen wij voetafdrukken
in door zout water geschoond zand
hoeden wij schelpen in onze hand
als waren het schatten
concerteren schuimende golven
onweerstaanbaar en dominant
mooie sonates voor het strand
lopen wij betoverd gevangen
en aan de verre kim danst verlangen
voorbij de uitersten van ons zicht
onder flonkerend sterrenlicht…
Onschadelijk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 er zit
geen spanning
op je huid
speels en
zacht komt zij
daarvoor uit
ook de kleine
rimpels tekenen
je warme lach
helder stralen
ogen gefocust
in een verre blik
die haar rust
ontleent aan het
niet accommoderen
ondanks een steeds
proberen ook de
kleinste details te zien
een lieve open
uitnodiging om deze
ontspanning…
Het sparen der bloemen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 Verre van.…
ballade voor een dagvlinder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
460 te gaan
te beseffen uit vrije wil
terwijl we boven water staan
je klinkt zo vrolijk en blij
ooit had je veel te verstouwen
en was je zoveel banger
nu leef je in blind vertrouwen
je dacht nog
er is een lange weg te gaan
maar sta er niet bij stil
om als enige na te bestaan
want wie is werkelijk vrij
zo kort als vlinderuren
op een verre…
De oude zeeman
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.321 Wanneer ik op de duinen stond,
Vóór vele - vele jaren,
En ginds in zee een zeiltje zag,
De haven uitgevaren;
Dan kwam de lust naar verre reis
Mijn jeugdig hert bedriegen,
En 'k wenste wel de meeuw te zijn
Om heen te mogen vliegen.…
Oude handen
gedicht
3.7 met 68 stemmen
21.884 . - Verre landen
waar ik in kan wonen.
Ervaren aderen,
vingers met verhalen.
Handen
die ergens waren;
op schouders, om een hart,
in andere handen.
Aan relings, zwaaiend,
aaiend langs de wanden
van een huis ver van hun huis.…
Banket
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.225 De prins had gerekend
op een groots banket
gasten van heinde en verre genodigd
lakeien in livrei
tafels gedekt
zelfs de tafelschikking niet vergeten
want je kon maar nooit weten
of nee toch niet
hij vergat met de prinses te praten
op de avond van het feest
glom hij van alle gasten het meest
maar al wie er kwam
geen prinses om hem te kussen…
stilte
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
946 ik luister hoe de stilte
oorverdovende vormen aanneemt
hoe ruwe wind schuurt
langs schelpen
ik krimp ineen
fluitende, snerpende tonen
dringen dieper in mij
dan ikzelf ben
ik zoek in de leegte
van mijn ziel
hoor verre klanken
van jouw stem
beelden van jouw ogen
zweven rondom
mijn zijn
is zonder houvast
ik besta
en…
jij mijn jongensdromen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.147 ik zag je al
van verre staan
je trok me aan
als een magneet
je hield je hoofd
wat schuin
de schouders afgewend
een glimlach die me kent
handen waren warm
en je ogen koel
je liet mij zacht
het ijs ontdooien
ogen keken dieper
dan je mocht
ik voelde me verlegen
wist waarnaar jij zocht
we zagen in elkaar
de ander dromen
ik zag…