7480 resultaten.
een verloren liefde
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.912 waar ik je zie
en blind betast,
waar ik je blind en blindelings ontzie
en streef naar ongezien houvast,
waar je met houten stap
de straat passeert
en met ijzeren gelaat
de tijd dateert,
waar je nooit of te nimmer in de oelitsa gorki,
mijn naam en naamgenoot!
nog varen zult,
waar je immer en voor eeuwig zweven zult
en meer nog: voorgoed…
Cuimhne ar Luimneach
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.384 Toen in de slag van Fontenoy
een Ier het allemaal verdomde
en riep: Cuimhne ar Luimneach,
waarna Fransen en Ieren naar voren stormden,
tot geen Engelsman Gods aarde nog vervuilde,
toen, mijn lief, werd mijn voorgeslacht
geboren, mijn ongedode herinnering
aan jou steeds weer herboren
en jij aan mij gebonden
of je wilt of niet.
Gedenk…
Astrologisch vers voor Joke
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
1.522 Wat is het uur van je geboorte?
Wat het tijdstip van je dood?
Worden alle dagen van je leven
beheerst door het Saturnijnse lood?
Onze huizen raken niet aan de midhemel,
wij zijn geafflicteerd gelijk planeten,
wij vormen geen aspect,
wij zullen van geen bloedgroep weten.
Onvast en niet-beweeglijk, maar kardinaal mag ik je heten.
Wat is je…
gelijk de dichters (chanson pathetique)
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.054 gelijk de oude Hanlo meende dat jij was
gelijk de dove Burssens zeide dat gij waart
gelijk de domme Nijhoff vond wat u in boeken las
gelijk de verwaten Hermans zag wat zich te Brussel openbaart
gelijk de grote Lucebert u afrolde
en als luchtmens u liet zweven boven de afgrond
die uw leven is
gelijk de machteloze Elsschot aan het dolen sloeg…
de dode burnier, de rotte lucebert, de levende johanna
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.447 rozen bloeien niet in de wind,
geen kind van welke leeftijd ook
zal nachten - welke nachten? - met strikken binden,
geen stervende zal dagen met stokken slaan
geen gek zal knechten wat vergaat en is vergaan,
geen dode vrouw zal rust en onrust vinden,
rozen bloeien geenszins in de adem van een kind.
alles wat deugt is weerbaar,
wat niet weerbaar…
Eenzaam
netgedicht
3.8 met 76 stemmen
12.323 Op een stoel dicht bij het raam
Zit een man ineengedoken
Een nare stilte om hem heen
Hij wordt nooit aangesproken
De eenzaamheid dat is de prijs
die hij nu moet betalen
Het wachten op z'n laatste reis
Wie zal hem komen halen
Dit heeft hij toch niet verdiend
Geknokt en lamgestreden
De dood zal komen als zijn vriend
Verlost hem uit dit heden…
verslaafd
netgedicht
3.8 met 210 stemmen
17.984 Een zware storm woedt in mijn hoofd
Mijn ziel wordt rondgesmeten
Een bliksemstraal heeft mij verdoofd
Mijn zicht wordt aangevreten
Mijn denkvermogen mindert snel
Ik snuif nog wat benzine
Het aardse leven in de hel
Verslaafd aan cocaine…
even.....
netgedicht
4.2 met 97 stemmen
15.994 Een zonnestraal, een zuchtje wind
Een brede glimlach van je kind
De koffie 's morgens voor je werk
Het zingen, zondags in de kerk
Het wandelen, de rit per fiets
Een vreemde groet je, uit het niets
Het leven als je wakker wordt
geniet er van, het is zo kort…
Vlinders
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
2.052 Vreemde Gevoelens
Onderdrukken Heeft Geen Zin
Ik Blijf Aan Je Denken
Ik Krijg Je Niet Meer Uit Mijn Hoofd
Ik Kan Je Wel Vertellen Waarom Ik Je Wil
Ik Kan Je Wel Vertellen Waarom Ik Van Je Hou
Maar Dan Kan Ik Bezig Blijven
Dus Blijf Ik Bij; Ik Ben Van Jou
Ik Wil Nooit Meer Bij je Weg
Voor Altijd Bij Je Blijven
Mijn Leven Met Je Delen
Ik…
tegen de zon in kijken
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
744 het gras is groen
de lucht is blauw
ik kijk tegen de zon in
en ik zie jou
tranen bij de afwas
het witte sop
om de oren
alles weer schoon
en droog
vanmiddag
mezelf
geschoren
babi pangang bij het eten
een dag om nooit meer
te vergeten…
Winterrood
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.598 Ze zag
de bloedrode winterzon
koninklijk verdrinken
in de omhelzing
van horizongolven.
Ze stond daar maar...
in het besluit
van haar laatste afscheid.
Ze plukte nog één keer
breekbare, grauwe schelpen
en duizelig
liet ze het onschuldige strand
voor het allerlaatst
als los zand
door haar vingers glippen.
En terwijl ze,
met ogen…
Stukgeslagen liefde
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
781 Op een roze wolk gevonden in toevalligheid.
Liefde, eindeloze warmte, jawoord tot de eeuwigheid.
Beschermende handen, die de kou van de wereld weerstonden.
Deze handen, gebald, de liefde stukgeslagen, de woede, in enkele seconden.
Jouw eens zo liefdevolle ogen, verlangend gericht op zijn hele wezen.
Nu diezelfde ogen, dik, van pijn en verdriet,…
kinderhandjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
643 Kleine kinderhandjes, dragen nu het leven
Zo zwaar en zo ondraaglijk
Niet om gevraagd, maar toch gegeven
Papa en mama, een vage schim van toen.
De warmte, de liefde, die omhelzing en die zoen.
Gegrepen door dieren, in een menselijk gewaad.
Soldaten met wapens, vertolking van het kwaad.
Alleen draag je het leven, waar je in werd gedragen.
Bij…
spijtig
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
775 Pas na de hitte van de strijd,
bekoelde pas je woede
En voelde je de pijn van spijt,
hoewel je zelf niet bloedde.…
Grieks
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
734 Een land met Griekse mensen, gestrand in de ellende
Schreeuwend om hulp met centen, het is een grote bende
Bij mij groeit de gedachte,ik sta me af te vragen
Heeft het nu nog wel nut, water naar de zee te dragen
De put vol helpend water, heeft zoals men het bekijkt
Na rijkelijk geklater, zijn bodem nu bereikt.
De boom, zo vol met appels is keihard…
pro peuk
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
855 Wanneer het leven bij 't ontwaken je hart nog steeds doet slaan, waarom zou je bij de koffie dan je peukie laten staan?
Tot aan je laatste hartslag beleef je telkens pret, bij het opsteken en roken van shag of filtersigaret.
Nu zijn er echter velen die deze rook echt niet benijden,
hoewel ze bijna dagelijks achter de stadsbus zullen rijden.…
erfenis
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.003 Warme trieste tranen, verlaten vele ogen
Belang in jou is groot, vooral in jouw vermogen.
Bedankt hoor lieve opa, 't was leuk dat je er was.
Maar door jouw snelle einde, begint ons leven pas.
Vrede in de hemel waar je naar toe zal gaan.
Kijk maar naar beneden en zie wat is ontstaan.
Die natte trieste ogen, werden snel weer droog,
bij het tellen…
leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 Aan het einde van mijn avontuur
Heb ik lief en leed gegeven
En overzie ik pas mijn levensduur
Mijn god, wat duurde dat maar even..…
ik mis je...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
928 Als schoonheid water was, was jij de oceaan.
Was liefde een seconde, zou jij altijd bestaan.
Was houden van 1 kilo, dan woog ik vast een ton.
Gemis een zonnestraaltje, dan was jij als de zon.
Mijn lieve vrouw en dochter, gemis als daaglijks leed.
Maar als we er voor knokken, is straks ons gezin compleet.…
Winter maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
677 winter maan
zacht het licht
cirkel van goud
voor je ogen ontvouwt
koude rilling maar je blijft staan
je kijkt naar de winter maan
winter maan
blauwe bloemen bloeien in de nacht
diffuus verlicht door de winter maan
gevoelens van verwantschap
je voelt de vrede bloeden
gedachten van vriendschap
verlangens blijven broeden.…
Doorlopend verslaafd
snelsonnet
3.4 met 15 stemmen
1.596 In plaats van peperdure drugs te kopen
Of in de rij te staan voor methadon
Heeft een verslaafde straks de marathon
Om daarin zijn verslaving te ontlopen.
Maar als zo’n junk dan flink is doorgedraafd
Wordt hij misschien aan hardlopen verslaafd.…
Zwarte mist
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.017 Ik word vanmorgen maar
Moeilijk wakker - mijn
Ik wil wel, maar mijn
Hoofd wil niet in deze
Wereld van graniet
Waar elke warmte wordt
Tenietgedaan en waar elke
Sprankeling van hoop als
Een zacht veertje wordt
Weggeblazen alsof het er
Nooit geweest is - heb ik
Me nu daadwerkelijk vergist,
Of komt het doordat mijn
Hoofd vol zit…
Int. dag der Muziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Er is zo te zien
en te lezen en horen
geen muziekdocent nog
te vinden voor scholen
laat staan een orkest,
trio of jongenskoren
Geen haan die er kraait
en geen hond die wil storen
veel werk aan de winkel
met andere woorden
Een podium hier en
een workshopje daar
een cursusje bandcoaching
voor drie fluitisten
Een keu in de hoek…
De aarde uit mijn ogen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
654 - ik droomde dat ik
ondergronds leefde
dat regenwormen
en emelten mijn
buren waren met
wie ik dagelijks
het gesprek aanging
het waren conversaties
die 'k plezierig vond
want ik hoefde me niet
constant te verdedigen,
we lieten elkaar in
de eigen waarde,
de regenwormen,
de emelten
en ik,
Nu is mijn gelukzalige
droom voorbij,…
Hibernia regina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 NACHTVORSTIN
wonderlijk ongerept maagdelijk wit blinken geluidloos voorbij-ijlende ijspaleizen ijl tot in eindeloos indigoblauw
op zwarte lakens van hemelse zuiverheid in het universum
ener sterrenwemelende
vrieskraakheldere rozevingerige
polaire dageraad op een wintertintelende ochtend
in de zuidelijke hemisfeer
van een bevroren planeet…
't Is Winter
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.183 Traag trekt de stoet voorbij
over de ijsgladde kasseien
't is winter...
omrande ogen...rode neuzen
handen stijf van kou.
't is winter...
klokken luiden zwaar
galmen over bevroren grond
't is winter...
gordijntjes bewegen even
moeder wordt voorbij gereden
't is winter...…
bewoonden elkaars dromen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
805 elkaars dromen
lieten daar de liefde komen
er is geen sterven
maar een nieuw begin
als winter vorst gaat spelen
dan zit de warmte binnenin
vertelt dan haar verhalen en laat wat
is gegroeid weer snel de lente halen…
je lach wiegde mijn zinnen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.263 branding voor ons twee
de oogst was kleurrijk
maar in het volle fruit
begon toch ongemerkt
de rot en ons gevoel voor
teksten ging al snel kapot
we winteren en in
een handvol sneeuw
kneed ik weer je gedachten
maar alles smelt meteen
hoe lang moet ik nog wachten…
Oktober 1
gedicht
4.6 met 129 stemmen
12.126 Oktober en het deert hen niet
dat weer de zomer is vervlogen,
gaaf is hun spel en ingetogen.
Geen kind dat reeds de winter ziet.
Het vallend blad, het valt nog niet
en donkergroen het gras na regen,
de avond komt steeds zwaarder wegen,
uit late bloemen schreit verdriet.…
Oktober
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
810 Oktober en het deert hen niet
dat weer de zomer is vervlogen,
gaaf is hun spel en ingetogen.
Geen kind dat reeds de winter ziet.
Het valend blad, het valt nog niet
en donkergroen het gras na regen,
de avond komt steeds zwaarder wegen,
uit late bloemen schreit verdriet.…