Hartenkreten over voedsel

Prei, selderij en marjolein gesneden ui en verse tijm poeder van paprika en van peper ook grote hamschijf met een dikke knook en als het nodig is.. voor de lekkerbek kleine stukjes gesneden gerookt vetspek gemalen kruidnagel, een beetje komijn ook zout en knoflook moet er zijn blokjes aardappel, blokjes peen oh, en rookworst moet er ook doorheen…

Trots van België geforceerd in het donker waar we goed in zijn buitenbeen bij de groenten (g)een reden tot bitterheid…

theedoek op tafel, melk in het glas aardappelen afgegoten en de bonen van het gas vla in het schaaltje, de vork naast het mes vitrage half gesloten, net kwart over zes dan boven het bord, onder het schemer van de lamp schuif ik alles van mij af, vol afschuw van de damp…

hij kan langdurig naar de navels staren wanneer men hem vraagt wat het moet zijn zegt hij geeft u mij maar perssinaasappels…

de supermarktkarretjes liggen barstensvol tot aan de rand bij de slager staan de mensen buiten wat is er aan de hand de bakker draait dolle overuren een partij brood van hier tot daar gaan we de derde wereld redden ik weet het niet, zegt u het maar ach wat dom, de pasen komt er aan we slaan vast overdadig in en weet u wat het…

vezels en water groenten en fruit daar ga je van poepen dan komt het eruit stoppen met roken kappen met de drank begin met bewegen en kom van die bank het leven is lang zonder chips en cola het leven is goed zonder peuk en bier de dokter kan met vakantie want er is geen kanker meer hier eet geen reclame of een schreeuwde leus verwoest…

in de ochtend smeer ik 'm de middag kent mij ik bak een ei 's avonds schep ik nogmaals op tussendoortjes, maak mij wakker…

Iedere morgen weer hetzelfde gevecht: klopt het wat de weegschaal zegt? Nog maar een keer erop gaan staan, kan het mijn gewicht wel aan? Steeds veel minder dan verwacht, maar mijn spiegelbeeld geeft geen kracht. Nog steeds hetzelfde dikke lijf, waarin ik al jaren verdrietig verblijf... Zit het in mijn hoofd misschien, dat ik dingen anders…

Wil je het echt weten, Vandaag wil ik wel eens iets geks eten. Zoals vla met spruitjes, Of krentenbrood met rauwe uitjes. Erwtensoep met stroop, Gebakken aardappelen met suikerbrood. Ik weet niet waarom, Het klinkt misschien heel stom. Maar soms is het gewoon een dag, voor hutspot met hagelslag.…

geen tofu hier, geen bamisoep maar hele, halve liters suikergoed platgeslagen, gehakt vlees met smaakversterkers van een gemiddelde smaak voorzien geen verse groenten en fruit de grote massa heeft altijd gelijk gaat gelukkig, volgestopt op weg naar verre landen en eet in Beijing hetzelfde als in Texas, Everything…

leeg of vol, er tussenin na schudden zal men weten lege maag, of zomaar zin om droog bisquit te eten of speculaas, een bastognekoek een lekkere muesliwafel pak dan het blik, stop 't in je mik daarvoor staat ie op tafel…

dikke blubberbillen in een veel te strakke broek waggelen op worstbeentjes alsmaar weer op zoek naar vette gele frieten met een klodder mayonaise om vervolgens als slachtoffer van deze malaise iedere woensdagochtend altijd stipt op tijd aan de diëtist te vragen: en ben ik al wat kwijt? het antwoord is natuurlijk vooraf al bekend diëten werken…

op een zomerse avond ben ik aan de drentel in de lome warmte bungelt er een visje zo maar aan een hengel midden op de straat ik denk ik word gek de wereld vergaat beide naar ik hoor verluiden bij de huidige stand van zaken vrij hard te maken maar nee hoor een echtpaar uit equador zit hoog op het balkon in de ondergaande zon geeft…

Moet ik vandaag de zeeen voor je oversteken? Haydns zon aan je voeten leggen? Of dacht je soms dat deze dag rustig in het teken van de maan zou staan? He??? Moet ik verwoed het gesteente splijten en alles wat onwrikbaar lijkt voor je verzengend openrijten dooreen geschud, opgebouwd en afgebroken indringen tot je kolkende kern? Opdat je…

de trommel is dicht koekjes wachten uit zicht de verleiding is groot ik raak hem -voorzichtig- aan maar LAAT hem staan nou ja, even dan gewoon even kijken door 'n kier ik ruik de heerlijke geur roomboter in koek ik zucht tweemaal diep voel aan de riem van mijn broek "....moet kunnen"…

het is weer stil in de bonnenpolder ik zie niemand behalve de ekster anja die nam zojuist een knauw uit mijn lasagne het is gewoon banaal zij is zo ongelooflijk brutaal en dat op een natuurmonument na een bruisend dichtersevenement…

Een blik Die ik niet kan loslaten Van dit jongetje, een gewone en simpele blik waar zoveel van uitstraalt uitstraling van onschuld en ongedurfde dromen Hij kijkt zo intens en hopeloos zonder van iemand iets te verwachtten of begrip van medemens Hij heeft het al opgegeven en heeft geen kracht om te vechten want hij heeft al heel zijn…

het borend leven in de appel was bijna in de beet vergaan glazuur van glanzend blanke tanden spiegelde de witte worm hij trok kronkelend zijn kop in in stervensangst geheel ontdaan het was vlak voor de tweede hap pas dat ik het zwarte puntje van zijn neus zag vol schrik heb ik de appel weggeworpen want net als bij de worm was weg die lust…

De liefde van de man gaat door de maag. Echter nu zijn het de kinderen die zwaar aan overgewicht lijden. Heeft moeder de vrouw de man links laten liggen?…

Het vet mixt met de bouillon niet als één bel maar dubbeltjesgewijs. Slurpen is gepast het verlucht hitte verspreidt de smaak in volle mond. Mijn tong tintelt een pittige golf van ijzerionen surft er overheen. De kruiddampen botten het gehemelte en trekken blaasjes van warm genot. De slok die ik slik vindt glad een weg door…

van bloeiende bloesem tot prachtige peer hangend in de hete zomer ze is nu rijp en rood ongrijpbaar groot daar aan de hoogste tak rijp moet ze vallen want plukken zal niet lukken pienter die peer…

daar staat ie breed dreigend met professorale oogjes en strenge voelsprieten rood en dampend van woede verstard in essentie maar uiteindelijk is alles voor de overlevenden voor mij zonder mayonaise…

Ik heb de laatse tijd last van harde titels Het knopje in mijn hoofd wil maar niet om Ik zie mensen steeds maar weer De plaats innemen, door voorrecht verleend Zwijgen anderen niet dood maar bewusteloos, Dat is de kracht van de bank Echter, de massa zit op de tribune. Ik besluit heel bont En maak mij niet dik Patatje oorlog Colaatje, allicht…

Probleem voor Gluten naar men weet is dat lang niet ieder van ze eet Waar zij hangt plakt of klit in tijd ligt aan haar beklev’rige vastigheid d'al dan niet gemankeerde snelheid waarmee zij door ‘t darmkanaal glijdt Hoe snel rank of teer kan ik u dus niet raden maar een Glutentje meer is nimmer te versmaden…

Ruban Elstar in Cwastresse Double bij Winter Banana Keulemans zo Mispel voor Cox Orange Pippin de President van Drievoet in Trezeke Meyers Joseph Musch Dubbelt Bellefleur de La Paix Winston Mutsu in Gloster de Grenadier met Godivert Jacques Lebel met Reinette Evagil Bramley's seedling in der Roter Trier met Reinette de Parmentier…

Spaar je verdriet als het kan nog even op rek je ellende nog iets langer Laten we samen eerst wat eten huilen kunnen we altijd nog later na het eten als de honger even is gestild Verdriet smaakt dan weer anders een volle maag huilt minder erg…

Berlijn heeft nu een curry worst museum toeristen gaan er met plezier naartoe omdat men zulks met bier pleegt te serveren ik denk dat ik het ook een keertje doe cultuur hoef ik dan niet meer te ontberen want daar heb ik nog nooit veel aan gedaan en in musea veel er veel te leren zo wordt mijn opleidingsniveau voortaan ten minste even hoog…

Vriendelijk vraag ik je Te eten. Wat er ter dis komt, Wil je weten. Ach, mooi stukje vlees En ik bak geroerd de groenten. Vraag rijst, basta, Ik vergezel je met pasta. Heb wel Een teentje extra Uitgeperst.…

zo'n winderig spruitjes gevoel zo'n kleierig bloemkool idee zo'n zuurkool in het vat gedachte met of zonder jus geprakt en een toetje toe daar kom ik maar langzaam van los en moeders met ernstig gezicht het geblokte tafellaken uitslaan en zich afvragen, "wat is er toch met die jongen"…

Heet van buiten zacht van binnen aanlokkelijk aangezicht de sappen in mijn mond mijn tong hunkert naar de smaak mijn slokdarm wil het niet te heet de combinatie zoekend uiteindelijk pak ik de lepel en breng deze naar mijn mond…