Alle inzendingen over abraham

169 resultaten.

Sorteren op:

LENTE

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.138
Wanneer het lente worden zal? Reeds bloeit de vlier en ritselen de gronden, De trage beken krijgen duizend monden... De lente, lente. Wanneer het lente worden zal? Aan strakke lucht een helle ster gaat lopen, De heide legt een blad van purper open, .. . De lente, lente... Wanneer het lente worden zal? Hoort gij de nacht? de schemering…

WANDELING

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.008
Een fijne geur ontstijgt de verse gronden; De luchten worden willig voor geluid; Er breken kleine blauwe kreetjes uit, Geritsel als uit duizenderlei monden. Een malse vleug van lente wordt gezonden; Zijn adem is bewaaierd van het kruid Dat uit de omgeworpen voren spruit, Onmetelijk, en dampend in de ronde. In eenzaamheid langs hakkelige…

De dood, dat is, niet meer de zon zien

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.359
De dood, dat is, niet meer de zon zien, is Niet meer de sterren zien, aan hoge nachten, De dood, dat is het niet meer mogen wachten, De ochtendschemering, de duisternis. De dood, dat is, het niet meer mogen zijn, De dood, dat is, het niet meer mogen denken, De dood, dat is, niet meer bewust U schenken Weg, te worden tot een ander zijn. De…

Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.340
Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee, Het blad, de boom, de ster, de maan, het licht, En als de nacht zo diep en ruim en echt En als de atmosfeer oneindig; Wanneer wij hebben weggestuurd, wat ons Weerhoudt te zijn zo open als de ruimte, Wanneer wij, woorden-vollen, zullen zijn Zoals het woordeloze naakt en echt, Dan zullen wij de…

Het woud

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.496
Donkre bomen uit mijn kostbaar woud, Geboren naar de hemel op te schieten, En uit uw waaiend koepel-dak te gieten Koelte, waarvan de grijze aarde houdt, Zoals een orgel zijt gij opgebouwd: Pijpen van klank en fijne hoge sprieten, Die uit hun steigering stemmen loslieten, — Te roepen staat gij, klankenwachtend hout. Des ochtends komt uw hemelse…

Gods aangezicht het is...

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.276
Gods aangezicht, het is de atmosfeer, Het zijn de bomen, is der wolken veer, De akkers en de gronden en de dalen, De bergen en de schitterende schalen Der zeeën, waar de zilvervis in school, Gods aangezicht is in de veldviool, In struik en plant en in der dieren oog, Het is Gods beeltenis, die uit de takken vloog, Wanneer de vogel op…

In de kamer

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.753
Naast de jonge moeder is het kleine Kindje en het slaapt nu in de reine Sfeer van lichtlijk-amber moesselien, Waardoorheen gij nauwelijks kunt zien; Kindje ligt daar in een schoonheidsdal, Kindje ligt daar in een wit Heelal Van donzen dekentjes en kussens puur, Kindje ligt daar in het morgen-uur Zijns levens, als een nieuw ontdekte bloem; Uit…

Wanneer gij niets verlangt, dan zal zij komen

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.400
Wanneer gij niets verlangt, dan zal zij komen Liefde, en met haar verenigen, Zal zich uw wezen, dat haar heeft ontvangen, In al de kamers van uw denkend hart; Zij wordt het groeiend weefsel uwer ziel, De kleur waarin gij ziet naar het heelal, Zij zelve wordt het wiegende heelal, Het vochtige, het zich weggevende, Het in elkander vloeiende heelal…

Hoogste leven is de liefde leven

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.348
Hoogste leven is de liefde leven, Liefde is het willig zich begeven, Naar gemeenschap, om te zijn een deel Van het eeuwig zingend algeheel. Liefde is u weten aangedreven, En u voelen door het ruim geheven Als een vogel, hij duikt op en neer, Aan de luchten hangt hij in zijn veer. Liefde is het onophoudlijk reiken Naar het onbereikbare…

Eens zal ik redevol zijn

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.505
Eens zal ik redevol zijn en als gras Eenvoudig en zo zuiver als het licht, Wanneer ik wonen zal, in eerbied op De wijde aarde voor mijn kleine broeder. Spreek niet van Liefde - Liefde is te veel, Spreek niet dit tedere oneindig woord, Dat mij maakt bevende en stamelend, Spreek slechts van Eerbied - spreek van hem, Daarvan - wanneer…

Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.090
Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend, Al zien wij in uw duizendvoud' gelaat, O Liefde, die te vroeg komt, of te laat, En gaat van waar gij kwaamt, uzelf niet wetend. Gedachteloos, strooit gij een heerlijk zaad De winden over, eigen gaav' niet wetend, En tijd, en plaats, en doel, en wil, vergetend, Gaat gij een weg, en weet van goed…

AVOND IS HET

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 956
Avond is het, en ik denk aan allen, Die verwijderd van mij, en onzichtber Voor mijn ogen, nu diezelfde avond D'onbewogene, de stille, inzien. Langs de bevende, de zacht ontroerde Luchtspiralen, lopen fijne ritme- Draden, waarop de gestalten dansen, Ener teder dromende muziek. Slechts voor deze die fijn luisteren, Vloeit de kleurengolving…

VAN DE NATUUR

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.628
De donkere verroeste blaren maken Aarde in november weder vruchtbaar. Alom gespreid liggen de plassen bloed, De ritselende bloedstroom ruist, Wanneer de wind de gele bodem veegt. De bomen worden zienlijk kaal, alleen De kruinen van de sparren staan nog vol Van waaiers; fijn gestoken vorkjes aan Een tak, pluimieren zij omlaag, of kruiven…

De wilde herfst komt langs de velden vegen

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.081
De wilde herfst komt langs de velden vegen, De nachten worden jagende, de maan Heeft haar blauw zilvren wapenrusting aan En giet een stalen schijnsel langs de wegen. De mensen worden kleiner; ingekeerd Tot zich, huivren de smal geworden bomen ; Hun dunne hoofden, naar het licht gekeerd, Voelen lichaamssappen worden lome. Er is een…

SPIJTIG MEILIED

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 903
Wij hielden d'adem in en zagen uit, O heilig Russisch volk, zoudt gij komen? Was dit des Moejik's donkernaderstromen, Zijn als uit orgel stralende geluid? Wij dachten, tijd is rijp, het wordt voldongen, Het Oosten blinkt, een nieuwe mensheid komt, De wilde Marseillaise wordt gezongen, Revolutie over de aarde tromt. Ach, alom niet, gij…

Ontembaar is in mij het wreed verlangen

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Ontembaar is in mij het wreed verlangen Als van een tijger, aan te grijpen met Mijn hakende verstand, het Al, en het te klauwen, Tot het ligt uitgerafeld voor mij heen. Maar in het wrede ogenblik, wanneer De greep, machtig zich uitstrekt naar de zee, De zon, het manenschild, de ronde luchten Waarop het wijnrood uit de vaten werd gemorst…

Als gij met uw zingend hart...

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 882
Als gij met uw zingend hart, ziet naar De mensen, naar de Zonnen, naar de Aarde, Naar verschijnselen in het heelal, Kunt gij alle werelden en mensen Met uw zingend hart veranderen, En de zonne maken tot de Aarde, En de mensheid maken tot een Zon.…

DE VERWORPENEN

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.002
De verworpenen, die denkend worden, Zullen ingaan tot een nieuwe dag, In wier oude hoofd de ogen dorden, Deze worden blinkend van gezag. In wier leven armoe heeft gesproken, Gore stem van tellend kopergeld, Deze zullen horen, de ontloken Gouden klokken van het voorjaarsveld. Zij, die voor de meester bogen neder, Handen opwaarts…

Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 980
Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk, Te drijven tussen woeste vlammenzeeën; Zij groeien aan het ochtendfirmament. Liever dan wolk te zijn, werd ik een boom, Hij staat hoog op in het heet licht te kijken, Iedere gedachte is een blad. Liever dan boom te zijn, werd ik een zee, De zee wordt door oud gouden licht begoten, Duizenden…

Ik wilde reiken naar een tijd

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.034
Ik wilde reiken naar een tijd, dat mild, De mensheid neerzag op haar diep verleden, En aanving te begrijpen, wat in stilt’ De bomen zeggen in hun eeuwigheden. En wat de zee zegt, en de zon, de wind, En de figuren aan de lucht geschreven. En wat de tekens zeggen, die hij vindt Binnen de wanden van de rots gedreven. En wat er op de steen te…

Wanneer het zomer werd

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Wanneer het zomer werd sloeg aan mij uit Het rode harst van dennen in de zonne, Ik wasemde de dampen uit van kruid, Waarvan de lente vezels had gesponnen. Gestadig werd mijn hoofd verheugd met licht, Ik ruiste zoals windbestoven blaren, Ik stond gelijk een windzuil opgericht, Gereed langs hemel, zee en aard te varen. Ik heb gegeten van de…

Natuur ik luister naar uw wil

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Natuur ik luister naar uw wil, ik ben Uw zoon, gij hebt mij samengesteld, gij naamt Planten en dieren, ijzer, giftig kruid Het zout der zee, en van der bomen hars Van Orion de lichtweg en het beeld, En van de zon het goud en goot het uit En mong het kostelijk, en maakte bloed En huid en spieren tot dit opgaand lijf Waarin de wind jaagt van uw…

Bloemen, sterren, grassen en de zon

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.138
Bloemen, sterren, grassen en de zon Nemen voortaan het bedoelen over Van de kleine mensen op de aarde. Want de werelden die in hen zijn Moeten wachten op het mensenwoord Dat hun zeggen zal waarom zij werden Bloemen, sterren, grassen, en de zon.…

Blijf vrolijk, of het sneeuwt of regent

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 894
Blijf vrolijk, of het sneeuwt of regent, weest Geneigd, u aan de blijdschap weg te geven, De blijdschap is een kruid dat u geneest, Wanneer gij vol en zat zijt van dit leven. Ge moest zijn beker drinken tot de grond, Maar ’t was niet louter wijn, dat gij mocht drinken. Steek dan de vinger diep in uwe mond, En werp uw inhoud weg met hoge krinken…

TER VERJARINGE VAN DE HERE DIRK WILLINK.

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.096
De snelgevlerkte Tijd vervliegt gelijk een stroom; De dagen gaan voorbij of ’t ogenblikken waren, En al 't voorledene, in een eindloos ruim vervaren, Ontvlucht ons vlot verstand gelijk een ijdle droom. ’k Heet uw geboortedag, ô WILLINK! wellekoom, En zie verwonderd op de snelheid onzer jaren: 'k Zal wederom mijn wens eenvoudig openbaren;…

ISRAËLITISCHE LOVERHUT.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.554
Wie smalend tot de drempel kwam; Niet ik, gij Kind van Abraham!…

Rouwzang om Libanon

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 979
Pas nog zongen ze bloemen hier, de stralende kinderen uit de stammen van Abraham, de donkere meisjes met de lichtende ogen van de zee. Waarom, mijn liefste bloeien nu vurige rozen van dood in de nacht? Waarom moet ik je haten en is er een overkant zo ver?…
Give12 augustus 2006Lees meer >

DE ISRAËLITISCHE LOVERHOUT.

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 848
Wie smalend tot de drempel kwam; Niet ik, gij Kind van Abraham!…

De liefde blijft

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 985
Twee huizen verder woonde verzetscollega Abraham de Korte, maar verderop een Duitse officier met zijn NSB-madame en die legden je acties lam, pikten van je moedige lichaam als een laffe gier.…

Het ritme van holbooggewas

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 387
weet waar de mosterd van abraham is bezie dan de mens in zijn eenmaal en andermaal immer veranderend cameraspiegelend perpectiefwisselend interactief tot de verbeelding sprekend denkraamverhelderend 'noli me tangere' zieltjes confronterend GROTEMENSENVERHAAL de mens die zichzelf zoekt zonder vergrijzen zich te verliezen…