305 resultaten.
Plat (poëtica 10)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
544 Echte gedichten zijn soms zo - erg
Veel beelden zo beeldend
Kreten zo krachtig
Rijmen zo rijk
Decors zo prachtig
Een trekker tuft voorbij
Een fietser groet
Hoi
Goedemorgen
De aprilzon
Het platte weiland
De A2 ruist mee als zee
De grutto valt stil
Baambrugge houdt zich van den domme…
Tot het tij keerde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik schepte zand
maar het bleef niet kleven
in mijn hand
wilde details uit
het leven vorm geven
zij rulden weg op het strand
heb met de zee gesproken
zij heeft haar water vergoten
rijk aan herinnering
in een vloeiend decor
onder zon en wind
kreeg mijn visioen zijn gestalte
tot het tij keerde
de golven zich weerden
de creaties wisten…
Choreografische denken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 jij ensceneert
bindt waar raken
kwetsend kan zijn
ziet de hint
in lichaamstaal
de schaamte al voorbij
in het decor van alledag
verschuif jij
heel subtiel de macht
past in
choreografisch denken
de posities aan
zachte gebaren
wenken om door te gaan
zonder te confronteren
weer dans ik
lichtvoetig weg om
het nogmaals te proberen…
De winter smaakt wonderlijk..
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
952 Verdwenen zijn de oneffenheden
nu de lucht een smeltende toverbal versnoept
boven een met veel kleur getrokken landtong,
laat haar winters oog geen tranen vallen
in het met weids gemak omgeven decor,
een intens gevoel maakt zich meester
over de stilte met kleine staken
schuin omhoog getrokken..…
Ochtendgloren
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.079 Aan de buitenkant praalt een gevel
de vertoning van een wijds gezicht,
een indruk dat meer te denken geeft
een statige laan met beuken
zonder geborgenheid van blad
draagt mee in het gemis,
de nacht alleen als decor
is mijn trouwste gezel.…
Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Tijd
leek even stil
te staan
in de veste Grave
Bezet
door de Fransen
een legertje
ingehuurd
Op de veste
geweren en kanonnen
afgevuurd
strijd met slechts verliezers
Sinds jaar en dag
is strijd hier gestaakt
de veste Grave
slechts decor
voor hen
die de klok
hebben stilgezet
de Franse Tijd hebben 'nagemaakt.'…
Mijn bloesem
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
119 De stralend blauwe hemel
Is het decor van ons liefdesballet,
Op het aardse podium
Onder de schijnwerpers van de zon,
De maan en de sterren.
Jij bent ’t middelpunt in mijn leven,
Waar alles omheen draait,
Mij voert in arabesken
Naar de zevende hemelpoort.…
De uitvergroot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik keek me aan
lachte verbaasd
toen ik mezelf zag staan
er was iets onbekends
misschien wel ooit gezien
maar nooit verkend
in ouder worden
draaien films door je
proeft de tijd in het decor
verschillen in de
uitvergroot maar essenties
missen niet de boot
het lijken oppervlakkige
momenten maar toch
wankelen er fundamenten
nog…
de rolverdeling
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
616 wanneer ginds het licht achter
de verste einder onder dreigt te gaan
de waanzin halt gehouden op arm afstand:
het briesend paard galopperend op de plaats
trekt het decor in haast voorbij
de rolverdeling berust als vanouds
op louter misverstand en mag geen naam hebben
het beest in mij dat vrijheid ruikt
rukt onrustig aan de ketting…
De muziek van wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 ik heb
de muziek
van wolken gehoord
zij vertolken
in dans en kleur
de partituur van wind
spelend als kind
na het slapen
in de choreografie
van een rode zon
in het vroeg
van ontwaken
om later
de stralen met
een prisma te breken
door vallende regen
tot een expositie
van bogen met kleur
in het decor
van leven heb ik
die muziek…
Danst in zwart wit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 een fotograaf
danst in zwart wit
langs het decor met kleur
de zon zingt vals
zijn melodie van
schijn en tegenlicht
nog branden
onze offeranden op
het altaar van verlangen
wij zijn intiem geweest
het maagdenvlies is ongerept
de lakens zullen hangen
zo vlagt geluk en voorspoed
in tradities de kus en lach
blijft ons geheim…
Jij bent hun diva
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
602 je sminkt gezicht
met ogen en
je huid is naturel
lippen zijn de koren
naast het orkest
in lichaamstaal
kleedt je
met muziek uit
duizend instrumenten
gebaart het licht
en breekt met vingers
kleuren op decors
danst bevallig
wat emoties met
als partner het publiek
jij bent hun diva
in de grote kunst applaus
brengt jou het…
boem!!!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 op een podium
kun je soms heel even
meevliegen zonder vleugels
en wonen in 't kasteel
van de verbeelding
maar als jij de muze bent
die de maker dient
en de maker bepaalt
ben je onderdeel
van zijn decor en decorum
dan loop je het gevaar
vlak voor de gordijnen sluiten
vleugellam te landen op de planken
van zijn uitgespeelde spel
met…
Met gebalde vuist
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 weer vlagt het doek
strak in de heersende wind
de echo’s van duizenden kelen
zijn gelukkig verdwenen
stenen beelden
met gebalde vuist
vormen nog het decor
van wat teloor is gegaan
maar aan de grenzen
van het plein speelt venijn
alweer de dubbelrol van
lotgenoot en vriend te zijn
niet confronterend
toch gedwongen en met pijn
weer…
Schemerfantasieën
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
409 Schemering sluit de dag af onder grijze wolken
waar mensen, onbegrepen door domme tijdelijkheid
dwaze schimmen van een stoute droom vertolken
nuancering van gisteren vormt nieuw decor
fraaie kleuren dansen op het innige refrein
in schemerfantasieën willen ze teder lieven
sierlijke vormen zorgen voor magische realiteit.…
Een vreemde selfie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
540 ik heb het
schermpje aan
een vreemde
selfie kijkt me
verbijsterd aan
moet ik mijn of
zijn ogen geloven
van die dwaze
foto’s zonder
kop of staart
hoewel de kop
en het decor
duidelijk maken
waar het over gaat
het was
alsof ik viste
in zwart water
pas bij het
ophalen zag ik
mijn vangst die
maakte me bang
omdat ik mezelf…
De verte in je ogen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
616 natuurlijk droom ik
over zon en grazige weiden
maar altijd met jou bij me
over zee en strand
op een subtropisch eiland
wandelend hand in hand
maar het liefst
zie ik de verte in je ogen
reizen we de stilte door
naar plaatsen waar
woorden onnodig zijn
door het schitterend decor
omdat leven
de hoofdrol speelt
in het geven aan elkaar…
Zonder behang met thuis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
501 ik ga mijn gang
in een huis
zonder behang met thuis
in dat niemandsland
geef ik iedereen als
vreemde mijn hand
ontheemden van de
overkant completeren
dit traumatiserende decor
ik kan slechts rusten
in de wereld van hiernaast
die mij dieper raakt
waar warmte en
compassie samenkomen
uit mijn dagelijkse dromen
lijk lichtelijk…
Droog in mijn mond,
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
606 Ze liet haar kleren
vallen, natte afdrukken
van haar voeten in het
zand en in terugwijkend
water, de zee leek moe,
eb viel droog in mijn
mond, vingers schreven
vier woorden in de lucht,
ik voel en ruik je huid,
je haar, je lichaam tegen
het decor van de getijden,
golven murmelen tevreden
met zichzelf en ons en je
weegt die stem…
tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 de verstrijkende tijd drijft ons
af - meer en meer -
naar het verleden
we versmelten met het decor
de sluipende tijd laat ons
in rook opgaan
we vallen niet langer samen
met wie we waren
de genadeloze tijd gumt ons
hardvochtig uit
we vervagen
tot onherkenbare contouren
treuzelend oogsten we
het laatste daglicht
totdat het leven vertrekt…
Scheveningen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
902 In het decor van zee en meeuwen.
Hier, vandaag, aan het strand,
van Scheveningen.…
Mannen die ik heb gescoord
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
704 mijn bloemen bloeien
stenen harten
gebeeldhouwd
uit de kale rots
ze zijn decor
voor al mijn smarten
de mannen
die ik heb gescoord
hun beelden staan
wat afgelegen
ik hak nog wel
eens op ze in
ik kijk ze aan
en voel
wat mij is
aangedaan
scherpe randen
probeer ik
te polijsten
hun wreedheid
vijl ik bij
ruwheid kan ik…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
127 Abel is van bordkarton, een decor-
stuk voor de eerstgeborene
Hij zegt niets
Hij wordt vermoord
en Kaïn ploetert voort
zoals geboden is
bij de verdrijving uit het paradijs:
de mens is geschapen om
de aarde te bewerken
en zich zo te voeden
Zij is onze eerste moeder
Laat haar niet bloeden
want als wij haar verkrachten
zullen we te…
Jij kleurde het decor
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
533 kijken door
enkel de realiteit met de
laatste herinneringen te vergelijken
ik zag een stel ogen
die met vorm en intensiteit
een zeer uitnodigende sfeer
creëerden in aangenaam verwachten
die krachten vibreerden in een
je opgenomen voelen waarbij
ik alles om je heen vergat om maar
zo dicht mogelijk bij de bron te zijn
jij kleurde het decor…
Real-life decor
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
469 door een waaier van spinrag
ontvouwen zich ragfijne draden
in het gouden zonlicht
zilverachtige dauwdruppels
spiegelen als diamantjes
daar midden tussenin
uit de verte komen mooie vogelklanken
ze fluiten blijde melodieën
op hun eigen wijsjes
schetst over al het aardse leven
pure poëzie in beeld en klank
op verschillende tijden…
Zwart en wit decor ?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
621 Wijzers van de tijd krommen
verder door, zwart en wit in
een mondiaal decor en elke
tik de wereld verder draagt,
de pragmatika van regelmaat
in het tijdsbeeld met haar
uitgesleten treden, spiegelt
zich naar verbeelding op een
denkbeeldige trap, geplaveid
door lijden en gebeden, verandert
alleen de kleur van het raderwerk,
bestaat…
jij bent het decor
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.408 ik schrijf in de lucht
die je ademt
gebruikt wolkt wit
in de kou
een ijsbloem smelt
op de ruiten
schoonheid
ontdooiend door jou
jij bent het decor
waarin ik
moet spelen
de planken en koorts
het fluweel dat ik
weer mag strelen
als het doek
open gaat
jij regelt licht
donkert verleden
speelt de rol
van vandaag
peinst over toekomst…
In zakformaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
616 ik moest
mezelf even kwijt
ín het verkennen
van een nieuwe situatie
er was daar
geen tijd ook de
anderen ontbraken
hoorde geen schapen blaten
de zalen leeg
geen verlichting en decors
zelfs de nooduitgang
scheen ongebruikt
toch had ik nog een
bericht te versturen voordat
mijn leven onverwacht
niet meer valt te sturen
want de…
Dweilen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.175 Ze dweilt de hele dag maar door
Verdrinkt in haar verdriet
Verslagen vrouw in triest decor
Troost bestaat er nu nog niet
Achterblijven, plompverloren
Niets dat haar verdriet verzacht
Haar geluk ligt diepbevroren
In een zwarte donkere nacht
Ze moet toch verder, ondanks alles
Zegt soms liegend dat het wel gaat
Maar ik weet beter, mijn ma blijft…
Tussen avondrood en morgengroen
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
788 de nacht wacht niet
kust slechts de randen
van het avondrood
om blozend aan
te vangen
langs die randen loop ik
de dag nog wat te rekken
tot onverbiddelijk het licht
tot schemering zal doven
kleuren verzoenen zich
met elkaar, rode klaprozen
verkleden zich in het zwart
en nestelen zich in het
grijsblauwe decor
ik zie de vergrijzing…