12800 resultaten.
Het einde van de reis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
11 In de stilte van de nacht, zo sereen en zacht,
waar de sterren fluisteren en de maan zacht lacht,
Ligt een keuze als een zachte bries,
voor hen die wensen, voor wie het tijd is.
Met waardigheid en rust in het vizier,
kiest men de weg, zo helder en fier.
Euthanasie, een recht zo diep en vrij,
een laatste hoofdstuk, een vredige zij.
Geen angst…
Vijf mei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
509 Vrijheid, freedom
is
het kunnen dromen.
De fluistering
van een belofte.
Het ontwaken
van een verlangen,
en het geloof
deze na te kunnen jagen.
Een plek waar wensen
uit kunnen komen.…
EUROPADAG, EUROVISIE SONGFESTIVAL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Dit is mijn dag
De dag van Europa
EuropaDag
Zeg geen Dag tegen Europa
Zeg Hallo, wees Welkom,
Blijf mee eten, blijf slapen
Blijf zo lang je wilt logeren
Voel je thuis, voel je top
En vandaag nog meer mijn dag
De dag ook van Europa
Van het Eurovisie Songfestival
Van liedjes met heel veel spektakel
Lichteffecten en verwonderingen
Van de…
Gerard Cox ernstig ziek; "Je weet wat dit betekent!"
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
378 De OranjeBoomstraat huilt
zoals het eens heeft gelachen
samen kijken met wijlen mijn moeder
'Toen was geluk nog heel gewoon'
wekelijkse tv-amusement
verrassend, meeslepende lach
Jaap Kooiman en de bontjas
voor zijn vrouw in Hillegersberg
de drijvende kracht bezwijkt snel
Gerard die ons zo heeft verrijkt
met Sjoerd en Joke en meer…
Liefde
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
542 M'n bron van zijn, vrij en puur,
vult me met essentieel liefdesvuur,
dat wat ik in alle essentie ben,
in bewuste vreugde mezelf herken.
Om zo met het levensspel te spelen,
vind ik vervulling in geven en delen,
want in belangeloos geven ben ik geluk,
ontvang in gunnen en kan nooit stuk.
Dus mezelf zijnde, puur als een kind,
in zelfvertrouwen…
DICHTHEID EN RUIMTE
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
228 Onder knoestige bomen
over het kronkeldijkje
aan de bosrand lopen
de nabije wijdte zien
eindeloos moerassig grasland
vol blinkende poelen
drenkt verspreide peppels
en een rij grote wilgen
met hoog opgestoken vingers
die gezamenlijk vragen
hier wil de tijd terug gaan
Goudeneeuwse schilders roepen
om hun herboren kwasten
driftig…
Koor en Corona
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
511 Nou net niet het meest veilige
wat mij verkeerd aangeleerd is
is ‘Voor het zingen de kerk uit‘
maar oh wat zing ik graag in de kerk
maar ook in theaters, concertzalen
de muzikale longen uit mijn keel
wat zing ik graag samen met anderen
die wisselwerking van emotie-klanken
spanning, inspanning & ontspanning
het zal kleiner moeten en op…
Zoals ik ben
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Zoals ik ben Heer neemt U mij aan
U kent mijn zwakheden en schuld
Maar U hebt steeds met mij geduld
U geeft met liefde om mijn bestaan.
Zoals ik ben, wil ik tot U komen Heer
U danken voor het goede mij gegeven
Naar Uw wil probeer ik steeds te leven
Want U zorgt voor mij, keer op keer.
Zoals ik ben, wilt U naar mij horen
U bent bekend met…
[ De man die ik hoor ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 De man die ik hoor,
spreekt met mijn stem tegen mij –
zo alleen ben ik.…
Eerbertoon aan de liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 De maan met zijn zwakke licht,
verlicht het pad wat me naar jou moet brengen.
terwijl een paar wolkenflarden het weke licht verduisteren,
als of boze tongen beweren dat liefde niet puur is.
Na een zware tocht vind ik het huis waar de warmte mij omhelst,
en waar mijn beperkingen niet belangrijk zijn,
slechte herinneringen en pijn, maken plaats…
Hardleers
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
843 De wereld is op oorlog ingesteld,
Ze lijken al te weten wat gaat komen,
De NAVO-tanks staan klaar om op te stomen,
Op weg naar méér geschiet en méér geweld.
Maar alle leiders schrikken zich vast lam,
Als het weer oorlog werd en niemand kwam.…
Wie ben ik?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 Zie in het dossier
Mijn blauwdruk staan
Opgesteld en goedgekeurd
Door gewichtige personen
Hoor van hen wie ik ben
En heb het gevoel dat wie
Zij tekenen niet de persoon is
Die doorgaans door mijzelf
Ik genoemd wordt
Als ik naar huis rijd
En overweeg wat ze over mij
Hebben gezegd, concludeer ik
Dat ze toch meer over mij
Hebben…
Dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 De ochtend gloort, ik stap uit bed
Omdat ik het wil voelen, doe ik het
geboren worden over in het openbaar
Ik kleed me uit op straat en dat voelt raar
Ik streel mijn kippenvel, het is gênant
dat ik moet plassen aan de waterkant
We staan stil om niet te vallen
Schouder voor schouder met zijn allen
We staan stil voor de foto als atleten…
De clowns
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Met touwen in het donker
hijsen kerels het doek omhoog
langs de palen van de circustent
het rode heiligdom van de bende
dwazen zoals de mensen op straat
om wie jij en ik niet mogen lachen
de veteraan die de oorlog verloor
de zilveren diva met haar pruik
de vagebond, de dommekracht en alle
mannen met het gezag van een snor
uiteindelijk…
Schoenziek verdriet.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
699 Alles voor dat liefje , ofte hartediefje, ik wrong me in kronkels, karbonkels, pijn of niet
Wilde behagen en om liefde vragen al deden enkels en voeten het later niet meer of noch amper
Je bleef alles eisen van mijn mooi voetwerk en zo fraaie enkels, maf wel naief en zo vol vuur en vlam;
Gedwee werd ik gedreven net als die toch zo diepe fraaie…
Het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
336 Ik draai me om in de branding
en kijk terug de wereld in
Op de grens spelen kinderen
Achter de duinen draait een kraan
temidden van waaiende plannen
door straten vol verkeer
van goed- en kwaad-
schikse resultaten, en ondergronds
voert het riool de emoties af
De kinderen joelen regen
hun bui spat mij nat en slaat
luchtbellen uit het water…
Ode aan de Rode Duivels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
173 In het stadion, stralend onder 't maanlicht,
stonden de Rode Duivels, klaar voor de strijd.
Tegen Nieuw-Zeeland, een wedstrijd zo intens,
met passie en vuur, een waar competitiemoment.
Thibaut Courtois, als een muur zo sterk,
in het doel, zijn inspanningen zijn altijd zijn merk.
Elke bal die kwam, weerde hij af met kracht,
zijn ogen gefocust…
VERGAAN _ BEWAARD
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
386 Arbeiders helpen de weidse kathedraal
op te bouwen. Wellicht hun leven lang
zwoegen ze met mateloze werkdrang,
versterken langzaam aan de stedenpraal.
De sjouwers geven het hart helemaal
aan edel werk, kennen niet het belang
van streven naar eigen eer of lofzang,
zorgen slechts voor gaven tot de Hemelzaal.
Vergeten zijn de talloze namen…
GOD....
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
774 Het is nog herfst
begin oktober
de 3e van Uw jaar 2025
maar het voelt als winter
we zijn Uw berg opgelopen
en ervaren WINTERBERG, Duitsland
voelen Winterberg letterlijk aan
de Pfarrkirche St. Jakobus
nodigt uit tot binnenkomst
echt warm is het binnen niet
en de verlichting lijkt op rantsoen
maar Maria warmt op
natuurlijk niet dat…
Lost in paradise
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
805 Drank, gewoon een zeer moeilijk te temmen beest.
Gluiperige en gewiekste moordenaar.
Er persoonlijk tegen gevochten, mijn klauwen wijd open
Bloed, zweet en tranen, wees maar zeker.
Net twee zeer lieve lotgenootjes zien kreperen aan de troep
Een zachte en serene uittocht is heel wat anders.
Lieve aardige luitjes, nog erg jong
Dat is dan…
wiegendood
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 Hoe je als mens continu met een
mentale telescoop naar de toekomst
staat te loeren en welke
rampscenario’s zich daar kunnen ontvouwen.
De wetenschap prent ons immers in
dat we die scenario’s in de hand hebben,
dat niets ‘zomaar’ gebeurt.
Elk overlijden moet een oorzaak hebben.
Elke dood begint terwijl we
ons nog onsterfelijk wanen.
En…
[ Shows druipen hun slijk ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Shows druipen hun slijk
van het scherm, tot we vol zijn –
en niet meer bruikbaar.…
Liefde en geduld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Lieverd, jij kwam na enkele eenzame jaren,
mijn leven heel onverwacht binnengevaren.
Toen mijn herinneringen nog bleven kleven,
wist jij mijn verdriet een richting te geven.
Lieverd, jij hebt mij weten af te stoffen,
een diep in zichzelf gekeerde bejaarde,
die nu beseft hoe hij het heeft getroffen.
Jij begreep wat ik nog steeds bewaarde,…
Het vuur valt niet zo vlug te doven
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 Het vuur valt niet zo vlug te doven,
het sluimert verder ongezien
en komt de traagheid weer te boven
en ook de boosheid ooit misschien.
Het blijft als vonkje licht verspreiden
en dapper ademt het bij nacht.
Zijn gloed zal velen dan verblijden
als antwoord waarop werd gewacht,
want wij - geboren ooit met vragen,
met onrust die ons steeds…
Mijn schilderij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Het weerkaatste licht werd gevangen in de vleugels
van de talloze vlinders op mijn doek.
In kleuren vertellen ze verhalen
terwijl ze hun vleugels spreiden.
Ze zijn zo teer en broos
worden met de wind meegevoerd.
Als de regenboog zijn ze oogverblindend mooi.
Dartelend in het ijle, zelfverzekerd gewoon.
Niets doet hen vermoeden,
dat ze daar…
MAAR NIET PRATEN, NU NIET!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Ik wil even niet praten
Niet telefoneren
Laat staan discussiëren
En zeker niet lachen
Of schaterlachen, schuddebuiken
Daarvoor ben ik te ernstig
Daarvoor is het te ernstig
Ben ik nu te ernstig
Te serieus
Moet ik denken, nadenken, dagdromen
Mediteren, bidden in persoonlijke stijl
Piekeren, nageltjes bijten
Ik ben echt van streek
Om…
Gestopt me roken, had er tabak van!!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
712 Eindelijk kwam er witte rook uit de schoorsteen
De schoorsteen van mijn 'rookige' avondleven
Ik dorste het verslavende vuur
Ik maakte al wat ik had aan tabak nat
Ik had er meer dan tabak van
Vooral van het kopen van zo’n pakje
Vooral van de schrijnende verpakking
Vooral van de stijgende kosten
Ik brandt me er niet meer aan
Ik brandt…
De boom
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
2.359 Nog een klein stukje verder en daar moet hij staan.
De boom waar ik nog vaak naar heb verlangd.
Een oude eik, met weelderig bladerendek,
immens dikke stam met mooi gevormde dikke takken.
Oh, wat hebben we daar vroeger lol mee gehad.
We zijn er in geklommen,
we zijn eruit gevallen.
Er hing een schommel,
een touw met een plankje.
Ik ging…
de spiegel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.066 Wie is toch diegene,
die daar altijd is.
Op elk uur van de dag,
zie ik hem daar weer staan.
Hij lacht met mij,
hij huilt met mij.
Hij wordt boos met mij,
hij knipoogt met mij.
Hij praat met mij,
maar geeft nooit antwoord.
Als ik naar hem wijs,
wijst hij naar mij.
Eerst vond ik het eng,
maar hij heeft me nog nooit aangeraakt.
Soms…
Tijd: uiteindelijk
gedicht
3.0 met 22 stemmen
15.062 Tijd: uiteindelijk
Zijn we er zonder wrevel in gevangen,
Samen in dit kleine huis, verzoend
Met de jaren van blindheid en schuld,
Bevrijd
Van de sintvitusdans
Op het ritme van de angst.
Van buiten de muren komt ons eens geruis.
Is het de wind?
Of is het de nacht waarin we,
Tijdloos ver in de ruimte,
Nooit meer blind zijn,
Nooit meer schuldig…