653 resultaten.
Praat me van lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
653 Praat me nu
van lente, voorjaar
vogelzang
in ijle bomen
Laat me nu
van verwachting
en belofte
in schuchter blauw dromen
De zon
warm
op m'n kalende kruin
m'n tuin in eerste tooi.…
waaibomen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
563 het was weer
stormachtig vannacht
de ontwortelde bomen
waaiden tot waar
de wind hen bracht
alwaar ze zich ontheemd
hebben neergelegd
de kruinen diep verscholen
in de nog volle bladerpracht
maar zó kwetsbaar als een
prooi voor elke onverlaat…
Pasen 2026
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
208 Weer klinkt het nieuwe lied uit tuinen
waar ’t oud verdriet is weggedaan
en wat zo lang niet werd verstaan
dat bloesemt nu uit duizend kruinen..
We vieren Pasen – feest van licht,
Een groot geheim, een vergezicht.…
BOOMOFIEL
snelsonnet
3.4 met 18 stemmen
1.697 Je bent te oud, het hoeft niet meer van haar,
je liefdeleven is al heel lang knudde,
je kunt ’t na de wilde jaren schudden,
al ben je niet dement, vergeet ’t maar !
Het enige dat je voortaan nog kunt:
de boom in, voor een laatste hoogtepunt.…
opgaan in het licht
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
662 nabij Zijn woning en engelentuinen
wanneer de nacht het aardse heeft gewist
verzamelt zich licht in withoge kruinen;
zie je verborgen schoonheid in de mist
(pantoum)…
Herboren schepping
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
899 Droomvogels delen
hun fluisteringen
in zijn kale kruin
en zingen de eenzaamheid
voorbij.
In hem vormt zich een zuivere melodie
wanneer zijn schaduw verdrinkt
in plasjes vloeibaar goud.…
Flarden
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
927 de ekster steelt de morgen
mijn hart, mijn woorden
uit de lucht gegrepen
vandaag is de stilte
tussen de regels door
geslopen, geslepen
zijn je lippen
kus mij een tuin
en eet appels uit mijn kruin
ik dolfijn in de fontein
en vang de wind
met mijn vleugels…
31 augustus
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
969 schuin valt
de avond
door de dreef
het scheve licht
gooit de bomen languit
in het zuchtend gras
een schaduwbos
van langgerekte
hoge stammen
daartussen
schreeuwerig
nooit voldane vogels
in de kruinen
lacht de zon
al kopergroen.…
Nachtdienst
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
643 schaduwhuizen vallen op straat
tussen scheve bomen
wier kruinen met
bloemen stoeien in overtuinen
waar de laatste vogels nog vliegen
en treurwilgen de avond
wiegen in bootjes die op
het water deinen
zal een drevelgat in de
schemer verschijnen…
Knotwilg (fietsen 5)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
662 Waarom je kruin tot knot gewrongen?
Waarom gespleten en gekloofd?
Waarom die tenen op je hoofd?
Waarom die barsten in je huid?
Zit er meer in je dan je uit?…
ode aan de meest misbruikte boom van Borne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 van de boom door de jaren heen geen
onvertogen zucht vernomen of het moet
de wind zijn die bij vlagen door zijn kruin blaast…
Eeuwige strijd
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
905 Het stille fluisteren
van de wind
toont deinende kruinen
op het ritme van haar ademtocht
Wiegende bladeren
strelen elkaar
'n gretige aanraking
zonder conflict
Hoe anders
is de onontkoombare stroom
van onze gedachten
die de geest beroert
in een eeuwig strijden…
mijmeringen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
514 Licht valt op de
grijsbruine takken
van een verloren perenboom
Duiven versieren zijn kruin.
Hij krijgt geen bladeren meer,
klimmers ondersteunen
zijn schuinshangend lijf.
Hij siert op zijn eigen manier.
Tussen zijn opgeschoten kameraden
staat hij als een pionier
uit vervlogen tijden.…
vrij
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
986 ik herinner het mij nog
ik trok het bos in
de ceder had zijn takken
op klimhoogte gezet
ik ging voor zijn kruin
als een wilde kamperfoelie
verleidde een goudvink
dresseerde wat boomzwammen
tot ze in cirkels rond een stam dansten
zong mijn hoogste lied
ja ik herinner het mij nog
zo voelt de vrijheid…
Overspel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
494 Ze sloop die nacht naar binnen
door het openstaande raam
en kuste me hartstochtelijk
van kruin tot aan mijn zolen
Ik lag een week in bed met haar
en deelde in haar faam
waarna ze weer vertrok
om bij een ander rond te dolen
Ze heette Influenza
en had haast mijn hart gestolen…
dromenkind
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
2.235 laat mijn woorden
dan bij maanlicht van sneeuw
zijn
een siddering, een beetje wonder
zoals zilverglans, mild
in bomen
het onbekende
dat zich over het leven buigt;
een vinden of ontwaken
in trillend teder
en in dromen
wij samen
in witte kruinen
de engelenvleugels tegemoet…
Vurig
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
2.006 plagend had ze lief
hij veroverde en betoverde
chocolade bruin op
wit satijnen huid
hij woelend door donkere krullen
zij streelde zacht zijn kale kruin
zij zochten de hemel
vonden de regenboog
in de zucht van
pareltjes zweet
op naakte huid…
gefluister van wind
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
559 het zijn slechts enkele gedichten
en niet de dichter die overleeft
uitverkoren woorden die blijven hangen
in het collectieve geheugen
de poëet zal spoedig vervagen
sommige verzen van zijn hand
trillen nog wat na in de ether
soms kan je ze horen
als gefluister van wind
in kruinen van de bomen…
Er Is Géén Kaas!
snelsonnet
3.0 met 2 stemmen
860 Bij nader inzien, kijkend naar z’n kruin,
Doet Trump me wel wat denken aan Van Duin.…
Rustig ondergaan.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
859 Buig zó uw kruin, wanneer Uw Avond daalt,
Buig zo uw kruin, o Grijsheid! zonder klagen;
Vind rust in God: - Ras zal de Morgen dágen,
Wiens Eeuwge glans de Hemelen doorstraalt!…
Voelde ´t op m´n klompen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
852 De populieren
zijn van gisteren
Vandaag zijn ze
geveld met
´n ongekend geweld
Gezaagd, geduwd
en getrokken
stam uit een stuk
Takken
te beginnen
uit ´n herfstige kruin
De populieren zijn
van gisteren geworden
hand in hand
stonden mens en machine
Wie is hier held?…
even leven
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.082 de ochtend
de jeugd
een bal
gerinkel
een snoepje
de winkel van Sinkel
de middag
de volwassenheid
een kus
een wijntje
een huwelijk
een kleintje
de avond
de ouderdom
een borrel
een kale kruin
een pensioentje
een volkstuin
de nacht
de dood
donker en koud
een traan
men rouwt…
Eigen vuur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 De kruin open als een bloemkelk
de huid die naadloos aansluit
op het drumvel van het heelal
draagt de huivering van verre
langs de ruggengraat
van de melkweg
een supernova barst extase
en achter deze façade
onbegrijpelijk
het brandgat van de schepping
het doorgronden te gronde
aan eigen vuur.…
Een zonnige winterse dag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
940 Zonnestralen glinsteren door de kruinen van bomen.
Schapen lopen onwennig op het besneeuwde weiland.
Een moeder met een klein kindje aan de hand.
Dat met haar meegetrokken slee wat loopt te dromen.
Zo maar een beeldimpressie van een gewone winterse donderdag.
Eenvoudige gebeurtenissen die ik zo graag aanschouwen mag.…
Over bomen.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 ontkleed in winters tij
Vervuld in zomer
overschaduwd terrassen
diepgroen
tot in de kruin
Ik ben blij
dat ik over bomen
ook vrijelijk
kan bomen.…
Ik hou zoveel van jou
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.771 ik hou zoveel van jou
meer dan de wind
die de kruinen van de bomen streelt
meer dan de zon
die de huid van de aarde warmt
meer dan de zee
die duizenden malen haar grenzen kust
je zult het misschien niet willen geloven
maar mijn hart stroomt over van liefde
en ik verdrink in mezelf om jou
heerlijk…
"Luierende" bomen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
888 Doezelend in de avondzon
De kruinen warm beschenen
Reikend naar de hemelboog
Reikend.....hemelhoog
Bruin oranje
Zonder franje
Ritselend groen en geel
Statig.....in gareel
Zachtjes wuivend
Zachtjes wiegend
Luierend in de zwoele lucht
Zalig niksend....zucht.…
erkenning
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
633 de werkelijkheid druipt
langs kale stammen
soms lijkt het of ze terugvalt
op de knoesten van de tijd
ik wil er aan voorbij zien
om hoog boven de kruinen
het pluralisme te zien hangen
in een vale grijze lucht
pas dan zal ik erkennen
dat ik alleen ben
zoals wij allemaal…
Achtkanten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Ik zie ze graag
achtkanten genaamd
dat is hun nom de plume
lijfwachten van de stilte
hun bast lijkt op die
van herten voor de bronst
geheven hun gewei
kostbaar filigraan
in hun kruin
een wijde blik
een vergezicht
hecht in het gelid
contemplatief op wacht
honkvast als ze zijn
met het pittoreske
van de winter…
Een vooruitziende blik
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
455 De merels vliegen dagen af en aan
met strootjes, blaadjes, draadjes uit een touw
voor de voltooiing van hun nest in bouw
verscholen in de kruin van een plataan.
De ekster die al in zijn vuistje lacht
verkneukelt zich in ’t ijverig gesjouw
en denkt: ~Ga zo maar door, dan heb ik gauw
wat voedsel voor mijn komend nageslacht.~…