732 resultaten.
Onnoembaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 talrijke draadjes
weven wij in het tapijt
dat mensheid heet…
Wachten op verhalen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Velen aarzelen om ze te vertellen,
terwijl de mensheid daarop wacht.…
LIEFDESLICHT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
619 De vrede door Het Kerstkind gebracht
op een heldere, ijskoude winternacht
brengt de mensheid nieuwe dromen
om in een warm liefdeshart te wonen
om in Zijn eeuwig licht op weg te gaan
met de zekerheid dat Hij ons bij zal staan…
Nieuw!
snelsonnet
4.5 met 8 stemmen
632 Dat zoiets nog bestaat is een mirakel,
de mensheid wil sensatie en spektakel,
dus binnenkort gaat er iets nieuws verschijnen.
Commercie is alert en vindingrijk:
het Wolfinarium in Harderwijk.…
Het denken geeft reden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
862 Een kerstster
die voor de hele mensheid schijnt;
en de menselijke emoties tot in de hoogste
zin verfijnt. Eensgezindheid, oneindig
in getal; warmt de gedachte aan
de historische stal. Die de mensheid
heel even doet streven, elkaar op aarde
een beter leven te geven.…
Bierkaai
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.195 'De mensheid is verbazend dom,' zegt Piet.
'de allergrootste helft begrijpt het niet.'…
Lolletje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 Het leven is een heiblok
Het is een rattenval
Het jammeren der mensheid
Weerklinkt langs berg en dal
Zelfs in het woordje 'vrolijk'
Bevindt zich al een lijk
U zult dus wel begrijpen
Waarom ik zo droevig kijk.…
De staat van het klimaat
snelsonnet
3.4 met 16 stemmen
2.234 Ja, Moedertje Natuur is al heel lang
Dankzij de mensheid in de overgang.…
Onzichtbaar
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
567 Soms raak ik eventjes
van streek; de mensheid
toebehorend,
of ben ik van het toekomstige
ras: de vierde dimensie
aanborend.…
beschaving
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
602 en daar kwamen zij
de mensheid
met de borst vooruit
de grote trom slaand
het universum in
op zoek naar hun aard
om ooit
weer ongehoord
te verdwijnen
in het oneindige
als een zuchtje
in de eeuwigheid
een hoop rommel achterlatend…
Uitbraak
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
1.067 Obama wordt geplaagd door enge dromen:
Een virus dat de mensheid decimeert,
Er zijn al duizenden geïnfecteerd,
Een zieke dokter is naar huis gekomen.
Als die ebola-dreiging hem blijft kwellen,
Dan moet hij Dustin Hoffman maar eens bellen.…
Wandaad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 nog altijd die beelden
op het netvlies
van het dehumaniseren
van de mensheid
stoffelijke overschotten
in gestreepte pyjama's
schuifelden doelloos rond
hun ogen dof
nog nooit waren bevrijders
zo in shock, of toch
omdat men zoveel gruwel
niet behappen kon…
beschaving
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 en daar kwamen zij
de mensheid
met de borst vooruit
de grote trom slaand
het universum in
op zoek naar hun aard
om ooit
weer ongehoord
te verdwijnen
in het oneindige
als een zuchtje
in de eeuwigheid
een hoop rommel achterlatend…
HEiLZAME KERSTMIS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
672 in donkere decembernacht
wordt door Zijn komst het licht gebracht
voor hen die naar vrede smachten
maar in vertwijfeling wachten
op de Redder van de mensheid
die vol is van barmhartigheid
voor die ziek zijn en erg eenzaam
wordt Kerstmis voor allen heilzaam…
Klimaat
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
602 Na Kerst sla ik altijd aan ´t contempleren
Een jaar voorbij, wat heeft het ons gebracht
Weer meer ellende dan ik had verwacht
De mensheid heeft helaas nog veel te leren
Het nieuwe jaar nadert met rasse schreden
Er moet klimaatverandering optreden…
chanté
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.335 Ik drink op de mensheid waar
zoveel bloed aan kleeft.
Ik drink op de kunst,
op de dichter en zijn
gedicht.
Ik drink op zijn wijsheid
zijn schoonheid, zijn licht.
Ik drink op de liefde,
de hartstocht, de spil.
DE WAARHEID is waar ik op drinken wil!…
Na regen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
916 Geconcentreerd gebogen over zijn werk,
met de pen in zijn hand,
zet hij keer op keer
woorden neer, op het perk-
ament, over de olifant
en de besmette biosfeer.
Het broeikaseffect wordt aangehaald,
evenals de pesticiden
en hun grote giftigheid.
Hij maalt en maalt:
Hoe kan de mens de aarde nou verzieken?
Die pracht en praal en heerlijkheid…
Nachtmerrie 'Sonnet'
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.934 rollende ogen
van een oude merrie die in`t weideveld
slachtoffer werd van zulk bruut geweld
dat niet past in gangbaar denkvermogen
een zielloze gek, ziek, geobsedeerd
plantte een mes, sneed scherp en diep
vermoordde kil haar vrouwelijke zacht
het bloeden kon de schoft niet schelen
hij wist nog niet, toen hij van d’r liep
dat hij de mensheid…
de volgende dimensie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
918 Net buiten m'n zicht
kronkelt ongeziene essentie
de riolen in en
sprint met 'n knipoog
mijn verstand uit 't wiel
Intussen knikkebolt
de versufte tijd achter
de dubbelbeglaasde mensheid
en blijft het
langzaam middag worden
Terwijl 'k oversteek
kijk ik verbluft toe
hoe de zon aan
mijn kant van de straat
blijft schijnen en me
schunnig…
Haar mystieke kant
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
508 in een valse
onweerszon
schittert de
monoliet zijn
boodschap tegen
donkere wolken
magistraal torent
hij hoog boven
het stille land
schaduw werpend
op haar warme
mystieke kant
zij voedt de
atmosferische
energieën diep in
het spanningsgebied
van het reflecterend
geestelijk verkeer
zij zijn onthecht
waren een eenheid
op interstellair…
Verticaal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
854 Ik
dacht
ik
schrijf
eens
een
verticaal
gedicht
horizontaal
dat
is
zo
normaal
maar
verticaal
dat
zijn
we
eigenlijk
allemaal.…
Ruimschoots Verward
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.459 dichtgeknoopte warmte vesting,
stormachtig geretourneerde asem van zilte geur,
verstandsverduistering met een schreeuw vanuit de long,
terwijl de zee me vraagt te stoppen met dit zielsgezeur,
In ruimschootse verwardheid verdwaal ik,
op een lange stortbetonnenlaan, tenminste,
dat denk ik nog te weten, daar bij de vuurtoren,
een vlek was, van mensheid…
de laatste storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 de storm raast voorbij
drijft de mensen ondergronds
de schuile kelders in
waar rijen conserven
trouw in het gelid
'later' voorspellen
als alles is bedaard
generatoren draaien rondjes
terwijl buiten een wereld vergaat
al veel te lang bestaat
wat daar nu rondwaart
komt uit de mensheid voort
die elke bron vermoordt
op zoek naar meer dan…
Beddingen van rust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 zag je armen
wanhopig zwaaien
vingers vertwijfeld
graaien naar het
laatste stukje houvast
van het leven dat jij nu
niet meer in handen had
waar ooit
je dansante passen en
lach synchroniseerden
tot innemend zijn
brak nu dat beeld tot
de scherpste scherven
in diep gevoelde pijn
je schimde naar
het verdwijnpunt
van de werkelijkheid…
De vogelgriep
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.408 Een vogel op de grond
Spreidt een virus in het rond
Wat staat de mens te wachten
Terwijl wij elkaar steunen
Gebonden aan elkaars krachten
Wat gaat er gebeuren
Sluit de mensheid de deuren?
Staan we alleen?
Eén ding is zeker
H5N1…
Onder oplichtend wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 ik voel aan strand
de warme energie van
het collectief geheugen
in grijsblauw doorzichtig
schilderen golven ons leven
onder oplichtend wit
zij kabbelen gedachten
fluisteren woorden uit
de boeken van bestaan
alles is opgeslagen in
minuscule flintertjes zand
glijdend door de losse hand
zacht draagt wind
de refreinen van ieders lied…
kindsoldaat
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.277 Geweld als permanente staat
de kindertijd ontnomen
't wapen,
verlengstuk van emotie
de dood,
ultieme consequentie
van een leven zonder hoop.
Van binnen leeg en koud bevroren,
waar moed iets fatalistisch heeft
waar dromen lang al zijn verloren
en met kogels zijn doorzeefd
Karaktertrekken uitgewist,
als sporen na een regenbui
Een radertje…
HET LEVEN OVERLEVEN
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.578 eenzaamheid
intense stilte
gevuld met lieflijke geluiden
tsjilpen, zoemen, kwetteren
geestverruimend
lichaam vergetend
uitzweven over het veld
ontmoetingen uitgekristalliseerd
door eeuwen geduldig
wachten in het licht
dat stralen van energie uitdraagt
om bewust, het onderbewuste te verheffen
tot een krachtveld aller tijden
waaruit de mensheid…
NIEUW AMSTERDAM
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.026 In jonge wijk van de oude stad gekomen
Waar eind'loos straat aan nieuwe straat zich reit,
En langs de banen steenloos geplaveid,
De nieuwe wagens zonder paarden stromen,
Gevalt mij vaak een vreemde droom te dromen
Door een verwisseling van tijd en tijd,
Dat zij, die 'k ging door 't lange leven kwijt,
Mij konden hier, weer levend, tegen komen…
De blinden en de duisternis.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 in zwarte straten waar het licht verdwijnt
opgeslokt door de mensen van schaduw
in hun dagelijkse sores verdronken
over donkere stoeptegels slepen zij mee hun lot
wanneer zij even kijken
het vuur geblust
ogen als uitgedoofde restjes kolen
als dromen niet waargemaakt
door slapeloze nachten
beloften gebroken
te vaak geloofd
opgelicht…