28357 resultaten.
Tequila signorita
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
888 Niemand weet dat Van Gogh zijn zonnebloemen at en dat
zijn psychopathische dokter er vergif door mengde en
dat hij op weg naar China is gestruikeld over spijkers
van verf en een leeg doek. Deze wereld heeft hij nooit
echt gezien, zijn ogen rolden al als knikkers in de
vuile sloten van Uden.…
Amsterdam voor altijd in mijn hart
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
647 In de Jordaan zingt het verleden zachtjes mee met het heden,
waar kroegen en hofjes verhalen bewaren van oud en nieuw,
kunst en cultuur bloeien langs muren, op straat en in het verleden,
in musea waar Vermeer en Van Gogh kijken door een tijdloos raam.…
De langste nacht van het jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
661 Museums werden veelvuldig bezocht,
ik zoek je in het Kunstmuseum, het Rijks, van Gogh, zo snel
mijn voeten mij kunnen dragen, zoek ik je in Het Louvre,
op de Chance de Lise, mijn hart raakt steeds voller,
door alle schoonheid, waar jij zo van hield, op te snuiven,
en zo kom ik uit bij de duinen van Den Haag, waar jij zo graag vertoefde,…
Snelsonnet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 De Kerst is koud voorbij of het is raak
Het ‘God is Liefde’ wordt weer eens weersproken
Er wordt in de onwrikbaarheid gedoken
Half Nashville stelt geaardheid aan de kaak
Is het dan waar dat mensen God creëren
Teneinde zelfreflectie te trotseren?…
voor altijd thuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 zonnebloemen
in een aarden
vaas stilleven
in drie
tinten geel
vernislagen
vermengden zich
onlosmakelijk
met wie je van
origine bent
bewogen
over verre
grenzen
reizen uit de
comfortzone
het fragiele
overschrijdt niet
langer grenzen
het kostbare oude
verplant men niet
zonnebloemen in
een aarden vaas
stilleven…
Kleine perenboom
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
547 Toen onverwacht het pad zich boog
stond ik oog in oog met een
- uitgebroken naar het licht -
kleine bloeiende perenboom.
Zijn knoestige stam en takken
- een ademtocht in de lente -
openden wijd het weerloze hart
dat zich vulde met lichte tinteling.
Mijn ogen streelden de bloesem
raakten het donkere stamhout aan.
In het laatste licht van…
Van Gogh
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.013 Hij dompelt zijn model in kwikzilver
Scheurt een regenboog aan reepjes
Zijn oor suist. De stop slaat door.
Tussen cipres, korenaar en zonnebloem
Drijft hij de sterrennacht voor zich uit
Loochent het gebod
Verdoofd door absint
Gespleten schilder die de kogel koestert
Vergulde pil tegen waanstemmen
Het fortuin rinkelt op zijn kist…
THEO
snelsonnet
4.3 met 111 stemmen
3.958 Er is een man die rechtop durfde leven
omwille van zijn mening laf vermoord.
Maar hier geen statement over ’t Vrije Woord,
alleen een stilstaan bij wie achterbleven.
Ik zie het enkel in dit kleine kader:
een jongetje verloor vandaag zijn vader.…
Paul Gauguin aan Vincent van Gogh
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Jouw poëtisch geschilderde
lege stoelen ogen vol hout
met riet gebonden zittingen
dus zo leeg zijn ze niet
als ik opsta vanuit die fameuze
boerenstoelen in welke vorm
dan ook en wegloop naar een plek
die jij wel of niet kunt zien
bekruipt jou dan de angst dat ik
niet zal terugkeren en voorgoed
vertrokken ben of misschien wel
dood zodat…
knotwilg, een ode
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.217 alleen in het landschap
in aarde verankerd een knotwilg
eenvoudig en bescheiden
het vanzelfsprekende leven
ongrijpbaar als een stoïcijnse vriend
met wie je goed zwijgen kunt
kranige wilg uit het lood langs de sloot
met littekens op zijn bast
leg je handen op zijn schors
een oerkracht je kunt van hem op aan…
Brug te Arles
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Hortend
gaan paard en wagen
over de ophaalbrug
onder een blauw geverfde hemel
Op de oever
zingen de wasvrouwen een lied -
van zon en geluk
van het hart dat bevrijd is van smart
Kringen
verschijnen in het water
en verdwijnen
De man op de bok
schouwt
in de werveldans der kleuren
droomloos in de verte
als een wijze
die de Diepte…
VINCENT
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
598 Voor mijn doen is het wat laat
als bewonderaar en had ik wat
meer streken nodig je te schetsen
en te eren ondanks ik je al jaren ken
je bent mijn cultuurplant onwetend
op welke manier je makkelijk bent
te bereiken: de één is de ander niet
toch ben je mijn zonnebloem
de pit die alsmaar groeit en groeit
op elke goed gedraineerde…
Stil verlangen Vincent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Kun jij begrijpen
dat ondanks alle tegenslagen
ik mij terugtrek
in een moeilijk opgebouwd vermogen
van rust en stilte
waardoor het schrijven en spreken
mij bijna vergaat?
tranen troost zoeken in de geest
van de glimlach en het wenkende koren
op het gele zonnebloemenfeest?
begrijp jij misschien:
mijn toekomstige bewonderaar
bruid of…
In aarden tinten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 Met het turfstof nog in
Mijn oren, het veen
Dat al mijn gedachten doorleeft,
Dat mij raakt tot in het diepst
Van mijn wezen -
Zie ik jou, kind van het zand,
Met je handen de aardappels
Rooien, zie ik je gezicht
In aarden tinten
Voor altijd geschilderd
In mijn hart…
[ De zwarte akkers ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 De zwarte akkers,
het jonggroene koren, hoor!
De veldleeuwerik!…
[ De diepe kleuren ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 De diepe kleuren
in het licht van het donker –
De herfstavondzon.…
[ Een kudde modder- ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Een kudde modder-
schapen in de schemering –
eindeloze hei.…
[ Tussen de akkers ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Tussen de akkers
een laag ommuurd grasveldje –
met boerengraven.…
Het offer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
505 Het ritueel na het werk
in het donker op het eind
van de avondschemering
Het flauwe licht van de lage wolken
in 1883, toen de nachten op het land
nog zwart waren
De boer bukt, hij port
uit het wiedsel van de dag
een droge geur
die blijft hangen
in een rookpluim
boven de vonken…
Zintuiglijk vijfluik 1
gedicht
2.0 met 35 stemmen
9.943 de warme glans van je gezicht
weerkaatste in het avondlicht
- hoog van kleur en transparant
het oog wil ook wat, zei je.
ik ben al bijna bij je.
kijk me nu eens lekker dansen
in die ronding van je hand
---------------------------------
uit: 'Zoekmachines', 2002.…
Een avond in de polder
gedicht
3.5 met 21 stemmen
14.084 neem mij mee, riep ik
maar geen schip kwam voor mij
links & rechts werd men opgestraald,
maar geen schip kwam voor mij
de liefde werd bedreven met
struise dames op ongekende hoogtes,
maar geen schip kwam voor mij
gefaseerd, gemuteerd & verbouwereerd
keerde men weer terug op aarde, met een
duidelijk waarneembare blijere blik in de ogen…
bouwmachines
gedicht
3.1 met 31 stemmen
25.750 ik hou zo van machines, zegt ze,
van die grote bouwmachines
maar het mooist vind ik de klokken
waarop de schafttijd aangegeven staat
dat al die mannen dan op opgelegde tijden
hun werk ter zijde schuiven
naar koffie en hun boterhammen grijpen
en in volle gelukzaligheid
gaan zitten wachten tot zij weer verder mogen,
na nog een laatste sjekkie…
Bij zinnen
gedicht
2.4 met 25 stemmen
12.746 Voorzichtig toch, voorzichtig
met die subtiel weergegeven woorden.
Ze zijn om vederlicht
te minnekozen, meer
dan dat die doelgerichte zinnen
dat zijn; die zijn veeleer voor zwaar
vorzen in afgelegen stegen, waar
de schaduw steevast denken doet
aan onooglijke geesten, en bijdehante
gedachten als lompe lettertypes
verzwegen te wachten…
Buiten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.077 De kiezels rollen verder,
Tijdens de gedachten.
Diep verzonken in fantasieën,
Over lange kille nachten.
Bomen knarsen zachtjes,
Door toedoen van de wind,
Ineens word ik ingehaald,
Door een vrolijk zingend kind.
Alleen hier in het park vandaag,
Weet je wat het is?
Ik zou je graag vertellen,
Hoeveel ik je nu mis...…
Kleine dingen
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.453 Mijn liefste is mooier,
Dan het vallen der nacht,
Schoner dan het ochtendgloren,
Waar men met smart op wacht.
Heerlijk als de zomer,
Van binnen word ik zacht,
O mijn lief, was ik maar bij je,
In deze koude, kille nacht.
Je lichaam tegen het mijne,
Een lach, een blik, een zoen,
O mijn lief het zijn de kleine,
Kleine dingen die het doen…
Anekdote
gedicht
2.9 met 27 stemmen
14.222 'We weten wie je bent.'
Huh?
Zwarte krul als monocle
omringt rond oog.
Trein valt langzaam
stil.
Vrouw - vrouw? -
stapt op, verdwijnt. Weg.
Twee rode stippen -twee!-
zweven duister van ruimte in.
Trein aarzelt
- wat nu te doen?
Zet zich
naar vreemd signaal
weer in beweging.
Ze weten wie ik ben.
--------------------…
Wateraubade
gedicht
2.6 met 19 stemmen
7.515 Zacht water, rietkraagbehager, vissenkomvuller,
voortdurende kabbelaar bij zwoel namiddagwandelen:
zonvanger in avondrood, luchtbellendrager.
Nooit iemand zo mooi dood gezien als zwevend
in jou. Begeleider van gewijd leven, wijdverbreide
aarde-omhuller, dorstlesser van de bovenste plank,
oceaanstomer-medium. Wolkenvormer, regenpak-
bestormer…
Klaar
gedicht
3.2 met 12 stemmen
5.808 toen de wolken waren opgetrokken
het gebonk van bouwen enkel nog
vaag naklonk aan het einde
van de toegestroomde mensenschaar
werd het zichtbaar - hemelhoog
het is een boom, riep er een,
en inderdaad, het was een boom,
het is een huis, vond een ander,
en ook dat was waar
het was zelfs zonneklaar
dat het een winkel was,
een reiskantoor…
Ooggetuige
gedicht
2.8 met 60 stemmen
18.429 toen ik door het
sluiten van de ramen
de wereld buitensloot,
wie hoorde toen
het radeloze tikken
van allerlei insecten,
wie het snakken van de
bladergroene kamerplanten
naar meer, naar overdaad,
wie het muzikale zoemen en weer
afslaan van de oude koelkast,
waarin kaas en eieren in
bedden sla ten onder gingen?
ik vraag u hier:
wie was…
Alfabetstr.
gedicht
3.5 met 6 stemmen
4.799 geef mij de tijd
van a naar b te gaan,
laat mij weten hoe de letters werken,
laat mij merken
dat de a voor aandacht staat,
hoe behoedzaam lettertekens
ons behandelen zolang wij de l
- wederkerende letter van liefde -
niet vergeten aan te spreken bij het
wandelen door een 2-persoonsalfabet,
met als uitzicht op het eindpunt
een zeer voldane…