start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3209)
adel (48)
afscheid (1712)
algemeen (1885)
bedankt (139)
biologie (66)
dieren (688)
discriminatie (111)
drank (219)
economie (72)
eenzaamheid (1426)
emoties (5140)
erotiek (632)
ex-liefde (573)
familie (271)
feest (217)
film (63)
filosofie (2462)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (216)
haiku (2707)
heelal (246)
hobby (80)
humor (1289)
huwelijk (231)
idool (90)
individu (1084)
internet (85)
jaargetijden (1480)
kerstmis (464)
kinderen (777)
koningshuis (75)
kunst (581)
landschap (445)
lichaam (348)
liefde (9133)
lightverse (1092)
limerick (324)
literatuur (878)
maatschappij (868)
mannen (137)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (430)
muziek (550)
mystiek (771)
natuur (3008)
ollekebolleke (202)
oorlog (688)
ouders (333)
overig (1295)
overlijden (1203)
partner (217)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (333)
psychologie (4067)
rampen (149)
reizen (544)
religie (1227)
schilderkunst (284)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (646)
songtekst (78)
spijt (146)
spiritueel (229)
sport (322)
sterkte (67)
taal (830)
tijd (1464)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (269)
valentijn (94)
verdriet (1105)
verhuizen (52)
verjaardag (185)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (536)
vrijheid (854)
vrouwen (400)
welzijn (433)
wereld (536)
werk (152)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (339)
ziekte (794)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68103):

Holle moeder, vader in verval

Het leven is door
haar heen getrokken,
net als de tijd -

de gebruikte,
de ongebruikte -

die zijn sporen
in haar achterliet.

De holle vrouw beviel
van het leven, gaf het
door aan hen die haar
oud hebben gemaakt.

De vader die vanaf de zijlijn
toekeek herkent in de spiegel
zichzelf niet meer:

Een vader in verval
ziet hij, zijn gezicht
niet meer dan het rimpelige

zakje van de pootaardappel
die het nageslacht het leven biedt
en daarbij zelf het leven liet.

... Titel van dit gedicht is een citaat van een regel uit 'Lege kamers' van Adriaan Jaeggi, eerste stadsdichter van Amsterdam. Uit de bundel 'Het tegenovergestelde van heimwee', uitgeverij Nieuw Amsterdam, 2009. ...

Schrijver: Bert Weggemans, 11-08-2018


Geplaatst in de categorie: psychologie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 72 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)