115 resultaten.
Boven het teiltje
gedicht
1.5 met 19 stemmen
6.787 en zal hij deze vermoeiende eigenschap
van de manier waarop hij het bestaan ervaart
mee moeten zeulen tot hij zijn einde is binnengestruikeld?…
Hoeveel nachten?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
542 enkele macht over geliefden, in een innigste omhelzing,
dat ademhalen eigenlijk niet meer hoeft tot aan de dood,
uit een vonkje ontstaat een vuurzee niet gedempt,
en overslaat tot een humane wereldbrand, tot
onvoltooide symfonische partituren
de opmaat tot de mooiste dromen
waar iedereen aan deel moet nemen,
zonder zich pijnlijk te vermoeien…
Zusje
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.778 kom ik wil je niet vermoeien
‘t is omdat ik van je hou
binnen voel ik droef’nis broeien
wilde dat je blijven zou
ben je nog hé? zeg eens wat
of ben jij reeds hier vandaan
zusje lief, hé zussie lief…
goed dan ja, ik laat je gaan...…
LIEFSTE
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.620 Iedere dag kijk ik weer naar je
herken en beken, dat ik mij spiegel
aan jouw uitstraling in dit leven
jij hebt dat verlangen in je
dat jouw aantrekkelijkheid onderstreept
de weg door jou uitgestippeld
gaat door de poort van de helder blauwe hemel
ook al stijgt deze, vermoeiend is het niet
hand in hand overtuigen wij ons van de voortgang,…
Nachtontmoeting -3
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
451 ~vervolg~
Ze zat daar zo triest alleen
-Mogen we even naast je uitrusten
dansen is best vermoeiend
en het uitzicht is hier mooi
veel ruimte nemen we niet in
we zullen je niet storen
als je dat niet wilt-
ze maakte een gebaar van uitnodiging
gaf hem toen een halfvolle fles wijn
-drink deze eerst leeg dan praten we verder
maar neem niet…
van couscous en tajine
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
833 nacht
Het schaap was het spektakel
Dat had Abdelkader niet verwacht
Fès,
Verdwalen in de Medina
Lopend door een ansichtkaart
Met hele kleine steegjes
Fès is echt de moeite waard
De stank van schapenleer
Met munt verdwijnt de geur
Maar toch gaan mannen en vrouwen
nog steeds niet door één deur
Het spel van afdingen in dirhams
Vermoeiend…
De Sint
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
826 De Sint onze grote kindervriend is alweer aan zijn vermoeiende reis begonnen
En hij is nu ergens op de Atlantische oceaan
Hij wordt vergezeld door de veeg roet, gele, rode, groene, blauwe en regenboog pieten
Een zwarte Piet is een taboe voortaan
Al het speelgoed moois in boekvorm gleed al door de brievenbus
Ja want kinderen moeten kunnen dromen…
Heb mij lief, gelijk ik ben
poëzie
4.1 met 56 stemmen
6.345 Wat zouden we ons vermoeien voor elkaar?
Laat mij maar zwijgend naast u zitten, stil
Verdiept in eigen werk, eigen gedachten.
Of - als gij praten wilt - spreekt gij tot mij.…
hoezo opgeven..............................
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
3.288 de zon is heengegaan
Denk ik na over de dingen
Die ik tóch weer heb gedaan
Steeds worden het er minder
En mijn hart doet langzaam pijn
Hoelang zal het nu nog duren
Dat ik hulpeloos zal zijn
Eerst mijn handen, werd wat lastig
Toen mijn benen alle twee
Kreeg een rolstoel en wat dingen
En ik deed weer even mee
Ik kon werken, soms vermoeiend…
Vrouwen.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
980 Boeiend vermoeiend liefhebbend liefkozend.
Spontaan blozend vulgair met een air of gewoon.
Vertederend adembenemend spetterend.
Plakkend nagellakkend ijdeltuitig guitig
lui lenig vreselijk alert adrem
assertief teder in satijn of leder wild
zacht hartstochtelijk afhankelijk ontoegankelijk
zelfstandig onhandig of juist niet.…
Gerimpelde handen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
554 open haardhout
Ik heb hele akkers omgespit met ijzeren spaden
en de blaren op mijn handen in jenever gedept
ik heb met diezelfde handen mooie tekeningen gemaakt,
knopen aangenaaid, vele bladzijden van topliteratuur
omgeslagen, de prachtige lichamen van vrouwen gestreeld,
met mijn rechterhand mijzelf ontelbare keren afgetrokken,
hoogst vermoeiend…
Heb mij lief, gelijk ik ben
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.108 Wat zouden we ons vermoeien voor elkaar?
Laat mij maar zwijgend naast u zitten, stil
Verdiept in eigen werk, eigen gedachten.
Of - als gij praten wilt - spreekt gij tot mij.…
Stilte!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 het wordt zo eentonig en vermoeiend om iedere keer
weer op dat dode punt uit te komen...!
Also sprach Zarathustra…
Voor Julian A.
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
628 Dus wordt iedere letter gewogen, rest eigenlijk geen woord
Zo wordt dus alle kunst, kritiek al in de kiem gesmoord
En rest dus zelfkritiek, toch ook niet bijster boeiend
Verzandt in eindeloos gepiep, gepoch, vervelend en vermoeiend
Is ook dit mild gedicht, weer zonde van ’t papier, de inkt, de tijd,
de moeite en gedachte, de traan of glimlach,…
improvisatie op een thema
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Alles is ongelooflijk vermoeiend, fluistert de vrouw.
De man oogt monter in de rechtbank.
Praat gewoon, wees niet bang.
Hij verdwijnt spoorloos naar een strafkolonie.
Negeer de bloemen op straat.
De overleden playboy, redder en dader, bleef immuun tot aan zijn dood.…
Terugkeer uit den Vreemde
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.220 en zij wast, ik voel mij langzaam vermoeien,
en de vrees haar noóit meer te zien
trok mij weg uit het zuiden, uit het gloeien
om nog eenmaal haar handen te zien.
en nu is zij dood, zij is dood...
de tuinman die het mij zei,
opziende van zijn schop, wees mij
het pad naar haar graf.…
Jeronimo spreekt een meisje in een droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Hij denkt altijd razendsnel met je mee, dat is zo vermoeiend.
Het is echt een hele sympathieke man, een hele bekwame ook,
maar wat moet ik nu doen? Moet ik mezelf veilen? Toen ik
daarover begon, lachte hij en zei: ‘Meiske, jij bent top en wat
top is houden we in stand.’ Hij draaide zich om en ging achter
het spinnewiel in de hoek zitten.…
IK KRIJG GEEN ENERGIE, IK HEB HYPER-ENERGIE!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
249 want ik barst van de energie
zeg ik maar ik ben hyper-energiek
maar niet alle dagen HEEL energie-druk
geen ADHD, maar ADD: alle dagen druk
dat is al vermoeiend genoeg, meer dan genoeg
maar soms gaat mijn lichtje, mijn lampje knipperen
dan hapert de bron, het snoer, de stekker, het stopcontact
dat voel ik aan mijn stekker, schrik me te pletter…
Jarige zoon.
hartenkreet
2.8 met 76 stemmen
8.587 Als ik aan de dag denk die vermoeiende slijtageslag
Dan denk ik aan de geboorte, aan jouw geboortedag
Het was een dag als alle anderen, met een verschil
Er was een kind wat eruit moest en geboren wilde.
Buiten heerste een hittegolf die ons nog lang bij zou blijven
En binnen was een moeder die alleen maar alle weeën lag weg te hijgen.…
MAAR NIET PRATEN, NU NIET!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 oordoppen in
Uren, dagen slapen, dromen
Even wakker, een plas, wat water
En door in het koor van het oneindige slaapliedje
En heeft de ochtendstond 'zilver' in haar mond, dan
Opstaan, stap voor stap, slenteren door het huis
Onder de douche, toiletteren en naar buiten
Om te wandelen, lang te wandelen, soms te lang
Om dan thuis komend vermoeiend…
Een dagje weg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
904 ‘t Is zeven uur, we staan vandaag vroeg op
We gaan gezellig naar het plaatsje Schagen
Zo’n dagje uit, dat doen we wel eens meer
En daar we ook mijn schoonmama mee vragen
Plan ik na ieder drie kwartier een stop
’t Is anders te vermoeiend in één keer
Het is wellicht voor haar de laatste keer
Haar hoge leeftijd speelt al aardig op
Hoe lang nog…
PENTHESILEIA
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.863 geen dezer lievelingen kan de pracht
van mijne haren doven in de gloed
van matelozer pracht, geen kan mijn bloed
vermoeien tot de dood, uit elk omarmen
schittert het schild van mijne schoot
wit-stralender. de zuilen mijner schenkels
spannen zich rijziger, uit de verstrengeling
der leden puren de mijne kracht en glans,
de hare welken week. zij…
Rust
poëzie
4.2 met 4 stemmen
3.494 Met dit mijn sober deel te vreên,
Vermoei ik 't lot niet met gebeên
Om 't nutloos meer, 't bedrieglijk beter;
Maar dank die 't lastig arbeidszweet
En 't armoed-rillen enden deed
In 't matig van de thermometer.
Thans moog, dit enige is mijn beê,
Mijn golfje op de levenszee
In kalme zwelling strandwaart rollen!…
Hup Holland Hup 5
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
660 Hup Holland Hup
De eerste fase van de wedstrijd wordt er afgetast
Een pasje links en rechts voorlopig niets wat naadloos past
We zitten almaar op de helft van hunnie op een kluit
Maar bij het minste slordigheidje komen ze eruit,
Loopt iedereen weer terug en dat moet ook behoorlijk snel
Dat voetballen lijkt mij toch wel een heel vermoeiend spel…
Maannacht.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
7.110 Mysterievol blijft bloeien
ons leven als voorheen:
't geweetne gaat vermoeien,
laat leeg ons en alleen,
maar in deez' weerld van wonder
gaat onze ziel niet onder,
zij ziet zich zelf er, zonder
te wèten wat zij ziet.…