373 resultaten.
Oorlog
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.648 de vos nadert sluw,
en stuift dan brutaal
af op zijn prooi.
een agressieve slag
valt niet te vermijden.
geen ontsnappen meer mogelijk …
bommen worden met
kwade blikken afgevuurd.
helse paniek breekt los.
gillende mensen rennen
over het slagveld.
de oorlog sluipt dichterbij.
geen ontsnappen meer mogelijk……
De kleine ark
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
993 Dit is het stukje aarde
Dat ik mijzelf heb toegeëigend
En dat ik deel
Met alles wat er leeft
Waarvan ik weinig zie
Maar des te meer kan horen:
Gefladder en geklapwiek in de bomen,
Gescharrel en geritsel op de grond
En stilte vol gekwetter
Dat overgaat in kreetjes van paniek
Wanneer een kat of een verdwaalde vos
Het territorium betreedt.…
Piranha
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
688 mijn lieve kleine piranha
jij dook diep in de zee
altijd in de diepe zee
je brak mijn kluisters
open naar vrijheid
je schonk ze aan de zon
je hield me nooit tegen
in mijn liefde voor de regen
die op mijn dromen viel…
koperdraad en vossenbloed
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
555 uit de reeks De vos in Maerlant deel 4…
DE LIEFDE, ALTIJD WEER
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.098 je willen oppeppen
om je uit verdriet of misère te trekken
hoef je daar niet altijd op te reageren
maar wat je voelt zal je eraan herinneren
dat liefde daarin altijd de ondertoon heeft
de liefde die altijd ieders leven zin geeft
het geeft je op z'n minst een beter gevoel
dat is ook onmiskenbaar veler mensen doel
Opgedragen aan Marijke Vos…
Tover nooit uit dozen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
732 heb niet
met magie gespeeld
tover nooit uit dozen
ben ooit een
goochelaar geweest
blijf in mystiek geloven
alle sprookjes
kwamen boven van
goede fee tot boze geest
samen hebben we genoten
aan de rand van het bos de
oude vos is er nog steeds
steelt in plots bewegen
de magie van het ogenblik helaas
onze mystiek wordt niet gegeten…
Generatiekloof
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
919 Het water onder de brug
schildert een tafereel
het tafereel van twee mensen
van een opa en een kind
Het kind ziet de eendjes
kwakend rond het brood
wijst zijn opa op het hert, de vos,
op de wonderen der natuur
Maar Opa ziet slechts het tafereel
het schilderij van wijsheid en dromen
een traan spat op het water uiteen
"Kijk eens Opa!…
Kritiek
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.202 Als de wolf zijn tanden verliest
En de vos zijn streken
Wordt het schrift des dichters
Nog altijd argwanend bekeken
Maar de oude geleerde uil
Die leest vanuit alle hoeken
Begrijpt de essentie ervan
Hij leest dan ook andere boeken
Maar meestal zijn alle dieren het eens
En laten kritiek achterwege
Uiten lof voor hem die het schrift beheert…
waarheid
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.003 dan de leugen
als dronkenen
en kinderen
hem ook niet
meer spreken
en daar het oog
van de naald
verstopt in
de hooiberg
de weg niet
meer ziet
zoek ik vruchteloos
in het doolhof
naar de vuren
die de rook veroorzaken
en stel ik
me tevreden
met een half ei
terwijl ik
in troebel water
naar de nagels
van een doodskist vis
hoor ik de vos…
laat zestig winters
poëzie
3.1 met 23 stemmen
8.143 Hooft begroet zijn vriend Vos(sius) door woorden van Vondel te citeren:
'laat zestig winters vrij dat Vossenhoofd besneeuwen,
nog grijzer is het brein, dan 't grijze haar op 't hoofd,
dat brein draagt heugnis van meer dan vijftig eeuwen,
en al haar de wetenschap, in boeken afgesloofd,
Sandrart, beschans hem niet met boeken of met blaêren,…
de raaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
586 verplaatst tussen hier en nu
diep bewaard ongeleid en puntgaaf
er bestaat eigenlijk geen rassenmenu
een onbeschreven blad zonder vos die zegt tegen de raaf.…
WELKE HERFST
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 wat kan de herfst
mij nog vertellen
over vallende bladeren
over de kraaien die
in de bomen luidruchtig
zitten te vergaderen
over de reeën die hopen
op hun vlucht de schietgeile jagers
te kunnen ontlopen
over de vos die een
prooi verschalkt
over een verre ezel die
het melancholieke geluid
van de herfst uitbalkt
wat kan die toch zo
adembenemend…
De echo van Ger Smit
snelsonnet
2.0 met 1 stemmen
683 Een stem van peutertijd tot puberjaren:
Bor, Smirre, Grote Smurf en Rataplan
Er restte in je hoofd een echo van
Al blijf je de herinnering bewaren
Als Bor de Wolf het kon, dan klonk er nu
Een diep, doorleefd en melancholisch húúúúú...…
VERTEL MAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 vertel me wie je bent
gooi de deuren en ramen
van je hart maar open
lucht jezelf
ik zal proberen te luisteren
natuurlijk niet lachen
niet huiveren op het
verkeerde moment
ik zal proberen te zijn als de wind
zo’n zwoele waar in de onderstroom zich
een behaaglijke en aangename zomer bevindt
maar een oplossing kan ik nooit beloven
vertel…
Alleen heen
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.802 Toen magere Hein
bij de kapitein
aan het bed kwam zitten,
vroeg z’n lieve vrouw
oft’íe toch nog effe gauw
een plafonnetje kon witten.
Hoewel blij verrast
met de nieuwe schilderskwast,
duldde Petrus geen verweer.
“Je blijft ten allen tijde
hier aan gene zijde
ook al werk je bij het veer”.…
Hekeldicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.189 Hoort het giechelend gegnuif
Van de vreters uit de ruif
Die zich toch al welgesteld
Te goed doen aan gemeenschapsgeld
De knol voor een citroen verkopen.
Door met vuige voorafspraken
Woekerwinst te maken
En de moraal al bouwend slopen.
Ziet hoe de ambtenaar versaagt
De staat niet langer schraagt
Als het starre stokske van dien held
Maar…
aardrijkskunde
hartenkreet
4.1 met 29 stemmen
4.532 zij had een onvoldoende
voor aardrijkskunde die dag,
maar een dag later wist zij precies
waar treblinka lag.
héél even maar.…
Dank je
hartenkreet
3.7 met 43 stemmen
17.289 Liefde, niet alleen als warme gevoelens,
maar als praktische solidariteit,
zo wil ik mijn naaste mens ervaren
die mij terugbracht in de werkelijkheid.
Liefde, niet alleen als allerdiepste gevoelens,
maar als genezende genegenheid
dat heb ik bij die naaste toch gevonden
en geen leven van wederzijdse gebondenheid.
Liefde, die op deze manier…
Dank je
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.087 Liefde, niet alleen als warme gevoelens,
maar als praktische solidariteit,
zo wil ik mijn naaste mens ervaren
die mij terugbracht in de werkelijkheid.
Liefde, niet alleen als allerdiepste gevoelens,
maar als genezende genegenheid
dat heb ik bij die naaste toch gevonden,
geen leven van wederzijdse gebondenheid.
Liefde, die op deze manier…
Als ik later oud ben....
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
2.034 In een bejaardenhuis
wachtend met smart
elke keer angst
dat je weer zal gaan
hoewel leeftijd
met het lot heeft getart
het "houden van"
zal nooit vergaan
Als ik later oud ben...…
Zakken naar de diepte van een afgrond
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
686 zachtjes maar zeker
zie ik mezelf langzaam
naar beneden zakken
het drijfzand
is te sterk
zodat ik niet in staat ben
om een krachtige hand te pakken
eenzaam en zo alleen
zakkend naar de diepte
van mijn afgrond
angstig kijk ik om me heen
met de wetenschap
dat voor mij
het einde gekomen is
had ik maar eerder
een duidelijk signaal afgegeven…
Barplicht
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.961 Hij kijkt geschokt, z’n adem stokt
Een vrouw gedurfd, gesplit gerokt
en prachtig tennisrank
Hoog op de benen heerlijk slank
zweeft onwaarschijnlijk knap
nagestaard door mannenvolk
Als een engel op een wolk
In de richting van de tap.
Ze legt twee “wereld” bollen op de bar
Die spreiden zich gedwee
In een weeld’rig decolté
Z’n ogen staren…
duister
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
756 Dwalend in het duister,
zag ik het licht
zwichtend
in jouw schaduw.
Een monotone toon,
voortdurend
voortbordurend,
gebaseerd
op mijn gedachten.
Het omhullende kille,
als een vlies,
een zacht membraan,
om mij heen gestrengeld.
Tastend,
naar het bekende.
Op het onbekende,
stotend.
Het einde
onttrekt zich aan…
jij bent mooi
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
730 jouw aanblik
geeft mij een warm gevoel
prachtig rood
heerlijk zwoel
je willen aanraken
maar jij beschermt jouw lichaam
een steek in mijn huid
laat blijken dat je prikkelbaar bent
handen van je afgooien
is wat jou voedt
zo doortastend
dat mijn vinger gelijk bloedt
maar toch blijf ik van je houden
ondanks deze keerzijde
jij bent het…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.241 Zo bleek al haar haren
zo bleek is haar huid
Haar ogen lijken donker
van haat en nijd
Haar lippen dicht op elkaar geperst
zodat ze niks kan zeggen
Haar stem lijkt net een stel oude remmen
Mensen kijken langs haar heen
Alsof ze niet bestaat
Zeggen geen woord
maar af en toe fluisteren ze haar naam
Mensen vinden haar raar
en denken…
Verdreven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.195 Buiten lijkt het zo vredig
Van binnen is haat
Stiltes lijken donker
Terwijl de zon hoog boven de hemel staat
De wind vind zijn weg door de takken
Hoog hoort hij zacht gekraak
Het lijkt hem niet te deren,
als hij langs het beekje gaat
Vogels zingen hun lievelingslied,
maar voor hem klinkt het raar
Zijn gevoel lijkt verdwenen in zijn ochtendvaart…
zenuw-compositie
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
909 Gulzig
drink ik
van de stilte.
Contrasterende tinten staren
mij aan, waanzin
in de meervoudige betekenis
van het woord.
Ik waan mij
in een netwerk
van zorgvuldig gecomponeerde
buigingen en strekkingen.
Stelselmatig poog ik
concentratie te verheerlijken.
Gevoelens beneden het vriespunt,
doch hittebestendig.
Hijgend…
Jouw geheugen vergat mij
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.372 reukloos keren rozen zich tegen de verenigde vijand
met doornen die zich vormen tot een wapen van dood
zich stekend in rottend vlees een plaats te bemachtigen
waarbij Samael spreekt dat de stank nog kwelt
omdat de neus voor jaren gesloten is geweest
want na al die jaren dat ik als roos mocht bloeien
heb jij nimmer als dar de heerlijke honing…
Een splinter uit een boom gekozen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
951 uit een van de miljoenen mensen op aarde
kies ik die ene splinter uit een grote boom
die mijn huid tot bloedens toe doorboorde
in een rode vloeiende stroom
intense pijn die het lichaam laat schreeuwen
het onrecht keert zich telkens weer
herinneringen die nooit meer verdwijnen
omdat ik aan het einde ben van mijn verweer
dromen die…
Mijn schip met geluk is veroverd
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.209 ik voel mij als een trots schip
dat zeeën der liefde verovert
waar prachtig helder water
tot blinkend kristal wordt omgetoverd
in mijn gevulde gouden ruim
heb ik miljoenen exemplaren geluk
dat ik wil delen met een ieder
als troon op een machtig voetstuk
maar plots hangen daar donkere wolken
die alles behalve vredelievend zijn
als piraten…