179 resultaten.
aan u de keuze
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
523 iedere keer wanneer ik mijn wijkje
binnenkom weerom de confrontatie
met gezichten van mensen die ik wantrouw
maar straks op 2 maart a.s. maak ik met het
rode potlood korte metten met de heren…
Schreeuwend in de nacht ( R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 maar ik houd teveel van mezelf
teveel tussen wantrouwen en vertrouwen.
Ik hield je,
ik ging houden van het relativeren.…
Een wens voor allen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Een wens voor allen
Een beetje minder hebben
Een beetje meer "zijn"
Een beetje meer levensvreugde
en een beetje minder pijn
Een beetje minder prestatiedrang
Een beetje meer mogen
Een beetje minder kritiek
en een beetje meer mededogen
Een beetje meer tolerantie
Een beetje minder wantrouwen
Een beetje minder agressie
en een beetje meer…
Drang
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
778 Sapstromen in bomen
wantrouwen de wind.
Er zijn regenbuien
die modder gebruiken
omdat het ijs is verdampt.
Oude weefsels verteren
want hongerige vormen
dringen aan, dringen op,
dringen aan op ontplooiing...
Dan - tijdens een milde namiddag
ontstaat de knop, de beloofde welving.
IJverig breekt de bloem door haar strengen!…
Als ik kon toveren (2)
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
1.116 Ik kan echt toveren...het kan verkeren
Wel kantje boord maar ‘k heb het net gered
Voortaan houd ik nog meer onder de pet
Wat ze niet weten kan ze ook niet deren
Onder een pet...je weet dat dát niet past
Haal snel je grootste hoed maar uit de kast…
depressie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
728 in een land van groot verdriet
regent het meer dan goed voor je is
chagrijn gedijt op drassige grond
geluk daarentegen is gebaat bij warmte
'de regering treedt af na een motie
van wantrouwen over het weer'
met de moed der wanhoop zoeken mensen
naar een streepje blauwe lucht
een straaltje zon en iets
dat in de verte op geluk lijkt..…
Wij Justianen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
173 De blinddoek
voor haar ogen
spaart haar zicht niet
niet om de sappen uit
één citroen
in de ogen van haar knol
te aanschouwen
niet om de constructie
van gedeelde bouwwerken
te wantrouwen
maar om te zien
dat wat niet ziet
beweegt
haar zwaard
is geen lijdend voorwerp
maar wordt verwerpelijk
wanneer
het te zwaar
wordt en…
'k Heb jouw liefde bewaard
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.068 Ik ben het niet waard
Jouw lippen fluisteren mijn verloren naam
Jouw handen dragen mijn magere liefde
Jouw armen omhelzen mijn drinkende huid
Jouw stem verjaagt mijn geknede argwaan
Ik ben jou niet waard
Ik verbrijzel aarzelend jouw aanraking
Ik verdruk wenend jouw vriendschap
Ik stamel wantrouwende woorden
Ik breek jouw vertwijfelde…
dit is stilte
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.276 rood, de stappen die ik zet
of bloedend de borst waartegen ik sliep
jij leerde me lopen, de schoenen dragen
waardoor de aarde kantelde en vaak
bevroor op het hout van mijn lippen
waarom zijn mijn armen zo dun
zo doorzichtig, de leegte die ik voel
door het naakte kind in mijn keel
ik heb het zo koud in de nacht die komt
en ben het wantrouwen…
Zwager
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
629 van verwarring
maar mijn naam weet je nog
die straks weer vergeten is
hij maakt plaats
voor een stilleven aan de wand
waarin jij terug wilt
naar de buurt uit jouw jeugd
die allang is afgebroken
ik verzin een leugen
uit bestwil
om snel weer weg te gaan
naar mijn eigen huis
omdat de sfeer mij benauwt
jouw humeur barst los
in wantrouwen…
ik zie haar nog wel eens
gedicht
2.8 met 76 stemmen
26.753 ik zie haar nog wel eens
blond en aangepaste lippenstift
verkreukeld perkament van dichtbij
een vrouw met bontjas in een bus
tas dichtbij haar
lippen dicht op elkaar want je weet
nooit wat er kan gebeuren
de ogen vosachtig wantrouwend
achter de kooi van een modieuze bril
dan zit ze op de bank en praat
ratelend uit een oud plakboek
en…
wil met jou kastelen bouwen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
718 chaos schept in korte zinnen
wartaal uit begrip
brengt wanhoop bij mij binnen
in een leven zonder grip
ik lach maar voel wantrouwen
loop maar ben de weg steeds kwijt
wil met jou kastelen bouwen
maar de lucht krijgt altijd spijt
zie me in je ogen breken
mijn woorden hard en vol venijn
dwing je zo mij te vergeten
dat denkt de chaos in mijn…
LEVENSMOED
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 Ik heb geleerd om te vertrouwen
Gevoeld wat wantrouw met je doet
Geduld betracht om op te bouwen
Ontdekt wat nooit eerder werd vermoed
Gevonden wat lang was verborgen
Gezien wat mij ooit heeft verblind
Los gelaten, al mijn zorgen
Ontdekt hoe belangrijk ik dit vind
Ik heb geleerd te kunnen geven
Zonder verwachting voor iets terug
Leven…
Krediet in Rutte is op, operderpop op
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 Vandaag zit Rutte in de Tweede Kamer
Maar hij voelt het krediet is op
Hij moet met de billen bloot
Maar dat is hij niet gewend
Trekt hij aan z’n stutte, hij Rutte
Of wacht hij die motie af
Die motie van wantrouwen
Hij kijkt naar Kaag
Hij kijkt naar Hoekstra
Zij kijken weg, hem weg
Hij voelt zich zo alleen
Hij voel zich zo eenzaam
Hij heeft…
struikgeritsel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
279 ik stop hem in mijn borstzak
terwijl ik naar schaatsen kijk
zijn rondetijden scherp houd
koude handen wantrouw ik
liever de zachte tanden dan
knabbelend over het randje
waar elk verstand voorbij is
dat van mij in het bijzonder
dus ben ik onder de indruk
wonderlijk wat hij aangrijpt
om mij mijzelf te laten zijn
vóór de verglijdende grens…
ode aan de humor
snelsonnet
4.5 met 15 stemmen
1.056 cynisme is een akelige kwaal
maar humor blijkt een hele goede pil
die helpt bij vele vormen van die gril
ontwapent soms de asociaalste zaal
homerisch lachen maalt cynisme fijn
het veel te grote ego wordt weer klein…
ZOMERAVOND
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.167 zilvermeeuwen zeilen imposant
door de avondstilte die geen raad
weet met krassende kraaien en buren
in tuinen door barbecues en GSM’s
vervuild winterkoninkjes wantrouwen
luidruchtig doezelende katten
zwaluwen geven op hoog niveau
een voorstelling grijsblauwe lucht
als décor merels hamsteren
rijpe krenten houtduiven ploffen
lomp in…
Kapot plastic blauw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
761 juist op deze dag
waar alles schittert
zweeft en danst
lijk ik verdwaald
zie vreemde gezichten
uit een onbekend land
exotische talen
stemmen die twisten
wantrouwende ogen
half gesloten in kou
en striemende regen
met kapot plastic blauw
ze schuifelen colonne
vloeken verdomme
kinderen glijden uit
jengelen luid van
honger en dorst…
gekwetst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
585 Op de vlucht naar een nieuwe ik,
erg wantrouwend.
Ik kan niet trots zijn,
Ik streed tegen jou vreemde escapades
en liet mij om de tuin leiden.
Ik zal de toekomst zelf invullen,
want jij pakte al je spullen.
Op onze huwelijksreis liet je mij alleen
opgekropte blaren zal ik zelf wel doorprikken.…
Glansrijk verloren
hartenkreet
2.7 met 57 stemmen
12.206 Wantrouwen in een uitgereikte hand.
In vuurvaste woorden elkaar afgebrand.
Een kus slechts gegeven na bedeling.
Elke lach in een golf van pijn gestrand.
Zij waren samen ooit het gedroomde stel.
Nu spelen ze star ieder hun maskerspel.
De vlam van toen is voorgoed uitgebrand.
Het bed kraakt al lang niet door minnespel.…
De zonde van vannacht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
621 gebed in de kapel
ging ieder naar zijn chambrette
dan kwam de angst
in passen surveilleren de hand
aan het gordijn het stil proberen
de fluisterstem die
over hemel sprak als je
de zonde van vannacht vergat
iedere dag het nieuwe
hopen dat een ander
eindelijk de wacht zou lopen
een geschonden jeugd
gediplomeerd met kerkelijk wantrouwen…
Ieder uur van mijmering
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.200 Ik was zo loom, ik was zo moe,
Ik was van wantrouwen zo oud,
Ik was zo loom, ik was zo moe
Van het dwaalspoor van al mijn passen.
Zo weinig verdiende ik de wondere vreugde
Van je voeten die mijn weg verlichten,
Dat ik er nog van sidder, in tranen haast,
En voortaan nederig blijf, nabij zoveel geluk.…
Grootvader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 wat zoek je toch in mijn aderen
schuilend achter bomen
op de Grebbelinie
waarom sloeg je dochter
je van de trap met een bezem
totdat ík aan haar voeten viel
is het dan altijd een cirkel
van wantrouwen
waarin allen de vijand zijn
was het een eik of een beuk
en had je al je patronen nog
terwijl je maten stierven
werd toen de wereld…
Duivels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Soms is nadenken moeilijk
maken wat eenvoudig is, maar
ongemakkelijk om toe te geven
en toch zijn de kinderen blij
met wat hun ouders uitleggen
bijvoorbeeld dat ze moeten leren
om Het Kwaad te wantrouwen
het heeft praatjes en geeft vrijkaartjes
die je na het leven zult bezuren
Je weet wel dat het niet waar is
Het is niet eens van horen…
Schuldig!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.301 Ik maak me schuldig aan het ongeloof,
als iemand me iets verteld, wat ik niet vertrouw,
ik maak me schuldig aan wantrouwen als ik voel,
dat iemand niet de waarheid verteld,
ik maak me schuldig om dingen te deleten
die mijn aandacht niet waard zijn,
zo ik er al over nadenk,
ik maak me tevens schuldig aan het feit
niet alleen dingen en berichten…
On-weer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Geef me aan, ga me na, duw me door
de muur van wantrouwen geeft antwoord.
Staak het zogenaamd geschenk van gerief,
haal de tijd uit zijn theoretisch bestek,
niet het statisch middelpunt van relatief
onuitgesproken gedachten – zo diep
ze gaan, zo ver ze reiken – maar de
dynamiek ontdekt toen de wereld sliep.…
Ieder uur van mijmering
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.806 Ik was zo loom, ik was zo moe,
Ik was van wantrouwen zo oud,
Ik was zo loom, ik was zo moe
Van het dwaalspoor van al mijn passen.…
Spiegelen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 Als we elkaar spiegelen
in afwezigheid van wantrouwen
zonder onwaarheid denken
begrip voor falen en herbouwen
het ego trachten weg te schenken
alleen maar Nu en effe zonder doel
Dan ontstaat er een onverstoorbaar evenwicht
waar heel mijn binnenwereld
zonder nadenken voor zwicht
In het volle verlangen
samen te genieten van dat verbonden…
VERLOREN GEEST
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.064 Omdat je vreemden
niet meer vertrouwt
ben ik
je middelpunt geworden
het enig licht
waar je verloren geest
zich nog op richt
Je maakt de vreemdste dingen mee
waar ik aandachtig naar luister
en terwijl mijn hart bloedt
speel ik jouw schimmemspel
dapper met je mee
Soms word je wantrouwig
en door boosheid beheerst
dan probeer ik steeds…
Het ware Kerstverhaal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.600 hij bleef wantrouwig maar trouw
en tilde haar op de ezel
nog lang na hun vertrek
klonken spot en hoongelach
de twijfel maakte hem gek
het was in die tijd van barre koude
dat de lange reis was volbracht
het geesteskind, een zoon, werd geboren
midden in de winternacht
Jozef legde hem in een kribbe
en huilde zacht…