1876 resultaten.
VERDWAALD HEMELLICHAAM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
520 Her poolschip Aurora
vervoert zes professoren
op zoek naar een wondereiland
brok van een gevallen ster
de uiterst geleerde heren
laten hun ingewikkeld
wellicht overladen denken
tijdens de koude reis
wegzweven over de IJszee
bij deinen op golven
ontzag voor ijsbergen
doen nieuwe kennis op
als kapitein Haddock
beschonken vrijuit…
Oleanders of zo
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.144 zo kun je verdwalen met je neus in de wolken
of in geuren die een schoonheid kleuren met
honing mandarijnen fluwelen gordijnen en
ogen stralend naar een ster die er misschien
wel helemaal niet was, of gewoon in jouw lach
als je stiekem om het hoekje gluurt of met
je neus plat tegen het raam en een blos die
smaakt naar meer kan ik nog dromen…
Den Haag Holland Spoor
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.862 Den Haag Holland Spoor
Dat merkt u wel hoor
Als u er bent
Wordt het u bekend
Men Brengt
Het ten gehoor:
Den Haag Holland Spoor!
Station Den Haag Holland Spoor…
Kerstvaart
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.156 Je stapt binnen blond en blauw-
ogig brutaal, koude om je heen
glimlacht, vraagt of ik ook
soms naar de kerstmarkt ga
naast me komt zitten
vragend ogen openslaat om
grootse dingen te verrichten
Ik schud wat spijtig neen, zeg
dat je te veel op mijn liefste lijkt
en dat ik liever niet bezwijk
maar dat we kunnen zingen
kerstliedjes tot Centraal…
28 maart 2005 om 17.47 uur
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.297 stap ik uit de trein richting
Weesp perron 2 station RAI
precies midden tussen de
twee roltrappen
kies voor de linker roltrap
krijg een niet te bedaren
hoestbui mijn geblaf lijkt
mij eng en benauwend
voor de medemens schaars
aanwezig en voorzichtig
haal ik mijn hand van mijn
mond en wandel wankel
met schuchtere motoriek
hoor mensengeluid…
onderweg
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.426 de reis
het einde
waar naartoe
het stof
de mensen
massa moe
wanneer
ik vreemd
beneden sta
en dan
omhoog mijn
oog opsla
hervindt
mijn voet haar
vleugelkracht:
ik zie
dat iemand
op mij wacht…
Tijd is Geld
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.484 De werkgroep Nouwen is akkoord gegaan
met wat men kilometerheffing noemt
om hiermee snelwegknopen op te lossen.
De jan modale rijder is gedoemd
zijn weg te vinden over hei, door bossen
en af en toe pikt hij een buitenwijk.
Ook kan hij kiezen door de nacht te crossen
dan rijdt hij zich al slapend stinkend rijk
met dat geld kan hij in de…
et lite stykke Norge
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.779 (een stukje Noorwegen)
noem het de hang naar ginds
een vleugje folklore
of onbestemd verlangen
kortom een blik op 't kompas
wijst ons de weg
naar het hoge noorden
waar mensen wonen
die dromen
van het zuiden…
HOE ANDERS IS HET INDISCH LICHT
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.503 aanstonds aangekomen
zag ik het lichte groen
het leek één groot plantsoen
van onbekende bomen
het korte weerbericht
klonk als een zoet gefluister:
hoe anders is het Indisch licht
ik rook een geur van kruiden
de lucht was droog en warm
een om je heen geslagen arm
die je welkom in het zuiden
heet, en recht in je gezicht
zegt: je staat nu…
Toscane
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.133 Toscane
als een groet aan de platanen
teruggesnoeid tot op het hout
de dikste uitwas willig
reikend naar het verre nergens
Toscane
kan er mij in eeuwen wanen
in het spel van leven en de tijd
soms triest dan weer verblijd
gericht op God en eeuwigheid
Toscane
met zijn files op de autobanen
tussen droom en zakelijkheid
als ruwe steen achter…
Rome
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.134 In jou, mijn Rome,
oude geuren stijgen
op onder mijn voeten
tot verlangende tijden.
Je kleuren gebonden
tegen de horizon
omdat nu niet wil
doordringen in je rustig ademen.
Huizen van warmte gesierd
door zon en bomen
zoals ik Augustus zie wonen
kijkend over de Tiber.
In jou, mijn Rome,
met je groots geheugen
in alle tijd, verleidelijk…
Overpeinzing in de Ochtendtrein 1
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.151 (Voor de chagrijnige dame tegenover me)
Tover een lach op je gezicht
Zo 's morgens vroeg
Aan mijn eigen ochtendhumeur
Heb ik meer dan genoeg…
De zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.481 Strakblauw, zeegroen of grijs
verwoestend of rakend aan het paradijs
verkwikkend, helend of beukend op de kust
een grillig monster of fenomeen van rust
Een spiegel die een vlak slechts toont
de blik daaronder die de snorkelaar beloont
Uitbundigheid van kleur en leven
verwondering dat ons dit is gegeven
een zee van rust, een zee van tijd…
Een speurtocht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.223 Starend in de verte
verlies ik mijzelf uit het oog.
Dwalend speur ik naar iets
wat ver lijkt te liggen, echter
om mij heen verslingert zit.
Graven doe ik, door ademrijke lucht.
Mijn ogen als een hand, om vast te
grijpen wat zich in de verte ophoudt.
Speuren doe ik! Naar dat wat zich
daar heimelijk verstopt. Al doende reist
mijn tocht…
ze doen ‘het’ in oktober….
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.051 Toen z’uit Shang Hai per boot eertijds vertrokken
naar Europa’s lage landen aan de Noordzee
waren we slechts bekend met Chinese thee
al waarden ook daar spaanse griep en waterpokken
Nu bij herfst ziet men hen echter steevast verkassen
gaan geil op trek voor paai zeg bijtjes bloemen
om later op hun hom en kuit te kunnen roemen
gaan voor zout…
nachtelijke tocht vanuit Ransdorp
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.475 Inktzwarte duisternis sluit ons in
gevangen tussen twee koplampen
ontrolt het smalle pad zich voor onze ogen
nachtreizigers onder de sterren
er vlucht een dier voor al het licht
door de dansende auto de berm ingesmeten
de duisternis slokt gulzig alle beelden op
alsof er niets bestaat
wij zijn slechts het dwaallicht in de verte
dat uit…
GOEDLAND
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
9.698 Victor Hugo heeft er een tijd vertoefd
Zeker als ik genoten van de tinten
De Sure en de Ourthe ; zilveren linten
Oktober heeft daarover flink gesnoefd
Is prat gegaan op Goedlands grote bossen
Haar heldere sterrenhemels, voortbestaan
Van voren in de akkers, eigen graan
Notenlikeur, inheemse druiventrossen
Het Letzenburg waarvoor zovelen…
Versnipperd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.007 Rond het tot romp bedachte railnet van Stadsland
zullen zeeën van tijd steeds vaker worden gespild
waar geen reiziger/klant dat ooit had gewild
lopen overstap en verveling synoniem uit de hand
men zet de schaar in doorgaande lijnen
vanwege de tijd waarin comfort niet meer telt
terwijl de balans meer en meer overhelt
naar het moment dat de klant…
avec le temps 2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 bij de laatste rustplaats van Albert Camus
ik had de eer aan zijn graf te staan
zijn sobere steen te betasten
de sfeer te ademen van het vergaan
in het zuiden van Frankrijk
mag de tijd misschien trager lijken
doch vluchtigheid is ook hier van alle dag
wij wanen ons onaantastbaar en klampen
vast aan het leven en kijken bewust niet
naar…
BRIEVEN OP ZEE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
5.854 Na tal van reizen is het of een waas
't Bekende aan land omhult, men is alleen
En hoort bij 't schip en houdt het met water.…
LANGS DE KUST VAN CORNWALL
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
487 Het end bereikt van Lands End
waar mijn zwakheid en spieren
op de proef waren gesteld
slaakte ik een unthinkable zucht
of the largest lighting
na ontiegelijk te zijn uitgeteld…
een russisch drama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
705 pjotr trekt als alle dagen
de laatste tijd zijn beste
kleren aan en gaat de heuvel
af de toendra door het westen
roept de zon heeft het gehoord
pjotr haast zich voort hij moet
voor het donker terug hij kan
niet zonder licht maar eerst
moet pjotr doen wat pjotr doet
onder of achter de kist
de aarde of een oven in
lichter dan lucht of…
Berlijn, 1968
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
730 In de kou
van de strijd
tussen oost en west
tussen nacht en ochtend
tussen corps en revolutie
vocht de groep studenten
zich door drank en principes
Op zoek naar waarheid
trots op idealen
blij met de koelkast
werd de muur al zachtjes gesloopt
Buiten regeerde angst
in de ondergrondse zweeg je
Het spel van de namen
de glazen wijn…
DE ONTDEKKER
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.964 Hij had het land waarvoor hij scheep ging lief,
Lief, als een vrouw 't verborgen komende.
Er diep aan denkend stond hij dromende
Voor op de plecht en als de boeg zich hief
Was 't hem te moede of 't zich reeds bewoog
Onder de verten, waarin 't sluimerde,
Terwijl 't schip, door de waterscheiding schuimende,
Op de aanbrekende geboort' toevloog…
Het gat van de Hallen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
583 Ik zag het gat van de Hallen
waar ik ooit bijna een perzik jatte
waar een hoer me aansprak als chéri
waar ik geld moest lenen om thuis te komen
pijn had in mijn voeten
dorst mijn denken overheerste
omdat ik zo nodig naar Parijs moest
Vanwaar ik door kronkelende straten
in een nachtelijke file terechtkwam
en langzaam uit de stad vertrok…
Stockholm 1967
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Eén uur ’s nachts
reden de laatste trams
als rugzaktoerist
vond ik geen onderdak
en liet het maar zo.
Ik schuilde onder een afdak
bij een pleintje met fontein
zag een visser op een fiets
later een marinier met twee meiden
zij hadden het afdak nodig
Ik poetste mijn tanden
bij het fonteintje
zodra de eerste trams reden
ging ik op…
Moederschip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 droomtocht over vertrouwde velden
ver boven nietigheden verheven
in de palm van trotse luchthelden
naar iets nooit eerder begeven
ik voel de ijle koelte op mijn huid
de gespreide vleugels houden halt
het zweet breekt plotseling uit
nu de atmosfeer als een deken valt
ik ben in de broeiende kern beland
in het woud van intense geschiedenis…
Maya
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.039 De grafheuvel groeit tot piramide
omrand met bomen van steen
waarin ze tekens kerven
Klank, beeld en zin
verenigd in één oude stem
die onvertaald bleef
De barbaar werpt boeken in vuur
Er bleven er drie gespaard van de tand
het vocht dat geduldig doormaalt
Drie hele en een handvol snippers
en scherven van een urn bleven heel
genoeg…
Smachtend verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 De rivier voert het water
Naar verre onbekende oorden.
Over die oorden gaat er
Een verhaal verteld in woorden,
Die niemand ooit hoorde.
D’weemoed, die het teweeg bracht,
Roept verlangen op en smacht,
Naar onbekende ver gelegen oorden,
Waar de vervulling wacht
Die het hart verstond van de woorden.…
Rotterdams vaarwel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
38 Zo weggelopen uit een schilderij
zwaaien de zeven havenkranen
gezamenlijk bij Hotel New York
een ‘terugkerend’ vaarwel
onder ‘t oog van trotse Kapenezen
staande langs de kade van Katendrecht
wijzend naar hun havenstad
aan de talrijke gelukkigen..
die met hun bagage elkaar treffen
aan boord van het vlaggenschip
een behouden vaart gewenst…