2670 resultaten.
Vang rail
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
609 Ik vang jouw lach
in bloesembermen
terwijl stilte
grote sprongen
maakt over bijna
rimpelloos water
verdrink ik
gedachteloos doch
rillend gevangen
in een rail van
wisselstroken
ademloos vouw ik
thuis open en zie
de laatste rimpel
verdwijnen uit het
zicht naar daar
waar morgen niet meer
bestaat maar nu kleur
geeft aan uren die…
Bloemrijk
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.487 De eerste breuklijnen
worden zichtbaar
en – de waarheid biedt
niet altijd troost –
overmorgen is verpakt
in een vage belofte
het leven is schaken
in de schaduw waar
het strijkend restlicht
wordt geliefkoosd
in uren van glas
haastig afgestofte
herinneringen herleven
traag maar intens
vluchten kleuren
in warm zwart
het sterven naast…
tranen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.437 zilte tranen
op mijn wang
het is donker
ik ben bang
ze blijven komen
uren lang
ik krijg mezelf
niet in bedwang
steeds weer denken
aan jou en mij
dat het over is
en voorbij
verdoofd door pijn
de weg nu kwijt
vervaagd van
de realiteit
droog ik triest
mijn gelaat
kijkend naar
de dageraad
een nieuwe dag
breekt weer aan
ik strek mijn…
Geheim verlangen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
514 Mensen houden de tijd bij:
gevangen in uren, maanden, jaren;
nieuwe vrijheid is blijvend,
zonder toekomstige gevaren.
Hoe hoog is hoog,
hoe diep is diep; levenslessen
uit een levendige omgeving:
wat is, maakt geen tijd oud.…
Samen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
835 als we dan een bankje vinden
met de zon op onze rug
denkend aan de jaren terug
wat is geweest maar toch tevreden
zoekt jouw oude hand de mijne
blijven wij zo uren zitten
zonder kijven zonder vitten
geheel apart ineen geweven
dan zullen er bloemen groeien
eentje voor elk grijze haar
een voor het verleden jaar
en middenin daar bloeien wij…
Slechts nog de enige optie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
945 Uit haar ooghoeken keek ze voorzichtig opzij
Ze was onzeker
en in haar hoofd nog maar dat kleine meisje
Op de straatrand stond ze veilig
Of tenminste toch voor zolang
Zolang de mensen maar blijven lopen
Weglopen
De uren vaagden zich met het licht mee
Had ze daar al zo lang gestaan ?…
Redt Joop het?
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
474 Joop verfde zijn schuurdak in twee kleuren
Voor hen die uren in de file staan
Onderweg naar hun godvergeten baan
Hij wil zo hun werkdag iets opfleuren
Hij kreeg toen de gemeente op zijn dak
Maar heeft aan het vonnis toch echt tabak
...Joop van Ooijen moet de tekst 'Jezus redt' van zijn dak verwijderen omdat deze in strijd zou zijn met de…
Zinloos (adieu)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 Nog eenmaal kijkt zij achterom
geeft de laatste uren enkele
verschillende klanken die klinken
als een klein restje wijsheid
wanneer seconden bijna vertraagd
naar morgen lopen gooit zij
snel een medeklinker in de kist
waar, om de zin van de allerlaatste zin
te doorgronden, de schop over gaat
een rode roos bloeit
de doornen laat zij achter…
De regen flow
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
732 het regent naakte hymnen
in gekerfde tuinen en boomgaarden
vogels zingen op takken
en de wind knielt op andere nevels
loyaal in mijn buurt
de regen flow verblindt niet
het naakte zangerige als de uren verstrijken
op de eerste melodie
er is geen klaagzang te horen
onder de regenboog reist nogal wat
op winden en getijden
waar de vogels…
een glas om te breken
gedicht
2.5 met 13 stemmen
7.481 Liggend in zwart in de helderste kamer
bevat men volmaakt wat het afschrift onteigent
vult men gedwee zijn inhoud met leegte
omdat vlees moet geschreven verhongert de hemel
omdat taal doet ontleven moet men ontbinden
lidwoorden longen lipletters speeksel
niets dat hier klopt is meer dan een stilte
uren herhalen zich zonder beginnen
het ogenblik…
Uitvaart ~ Voor Marion ~
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
966 nu de zeilen zijn gehesen
jij aan jouw laatste reis begint
je lichaam bleek niet te genezen
vaar jij met de morgenwind
op naar nieuwe avonturen
varend naar het zomerland
dankbaar voor alle mooie uren
staan wij aan de waterkant
zeil je langzaam uit het zicht
overmand zijn wij door smart
maar je warmte blijft en licht
voor altijd in ons…
Als een vlinder
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
619 jij bent anders
groter in ogen
liever in je lach
de wereld gaat
aan jou voorbij
maar jij blijft blij
aan kleine dingen
vind jij kanten
die ons vaak ontgaan
in steeds herhalen
probeer jij uren
in leven te vertalen
geluk zit
als een vlinder
op je handen
je koestert
vleugels die
je nooit zal vangen…
Gestoken in stilteoase
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 heb tijd gesprokkeld
uit verloren uren
en vergeten dagen
de mand gevuld
met rozen van haast
gestoken in stilteoase
een veelzeggend cadeau
om aan jou te geven
voor een keerpunt in eigen leven
rust om jezelf te bekijken
in de spiegel van vandaag
het beeld met vroeger te vergelijken
dan begrijp je waarom
ik je vraag deze gave te…
Spreek me niet... .
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
908 Spreek me niet over Lijden,
over eenzame uren, momenten...
Spreek me niet over vreugde,
over hoge bergen...
Maar spreek me aan
met jouw liefdevolle, stille
zwijgen, begrip, medeleven.
Spreek mij aan met jouw ogen
vol van menselijk meegaand Beleven!…
in het huis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 al het werkelijke dat ik je gaf
is geworden tot overbodigheid
en nu ik mezelf kleed
met gedempte wind, de uren van herfst
overhoop haal
verliest elk geluid een naam
mijn naam
die als een afgewezen groet
tussen houten lippen hangt
verzwakt
door de duizend splinters
van huiverige gezichten
ik val, onzichtbaar, uit dit geheel…
Onaangenaam verdoofd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Aan weerszij grauwe muren, een schemering
Hangt boven de stad en gestaag verstrijken
De uren.
Een stilte heerst alom en mensen lijken
Als dingen doofstom.
Hun zintuigen zijn verdoofd en gedachten
Slokken hen op.
Het beloofde land is een illusie voor
Iedereen...
Terwijl hun sporen vervagen tussen het
Kille steen.…
Waanweten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
898 stille dagen, aarzelen
door de zwangere zomer
velen hebben ons al verlaten
naar verre nieuwe oorden
fonkelende nachten
waar sterren schuiven
wetend dat Orion dra
de avondhemel siert
deuren van najaarsdagen
zal ontgrendelen met
eendere troosteloze uren
en een huiverend klagen
stilte niet te verdragen
dagen niet te vertragen
en zomers…
Tussenwereld
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
671 Door de stille straten
van het kleine stadje
waren wezens rond
vinden slechts koude
en gesloten deuren
op zoek naar warmte
Gevangen tussen dag
en laatste uren nacht
figurerend dominerend
in een vale schouwburg
tussen schijn en zijn
De schijn van schimmen
zonder verse schaduw
verdwijnt pas uit zicht
als de zon verschijnt
aan de grijze…
Oude man
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
675 losjes opgetrokken,
weelderig als ongeslagen touw
een wereld vol met bezigheden
lang verwijderd van gebleven,
hij telt zijn zegeningen
niet de eenzame momenten
van buitengesloten zijn,
van veranderingen die kwamen
voor een zonderling dubbel met glazen,
alléén hartstocht kent zijn geheimen
die anderen hem nooit zullen vragen
zijn uren…
Liefdesverdriet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
582 (een jeugdherinnering)
De smart door haar mij aangedaan
ontneemt de moed tot verdergaan,
het leven kan ik niet meer aan;
dit zijn mijn laatste uren.
't Gemoed weegt zwaarder nog dan lood
en in dees grote zielennood
wens ik mezelf alleen maar dood.
‘k Zal haar mijn rouwkaart sturen.…
Maggie belt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 je stem, buiten bereik, net als de smaak van
je lippen, overstemd door het lied van de man
die niet meer op jouw boerderij wil werken
ze kusten ooit de grond waar ik op liep
je ogen, toen gevuld met vurig verlangen
daarna kwaad ontstoken van jaloezie
nu vol van de liefde die wij toen bedreven
eenzame uren worden zo draaglijk. je…
Maggie belt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 je stem, buiten bereik, net als de smaak van
je lippen, overstemd door het lied van de man
die niet meer op jouw boerderij wil werken
ze kusten ooit de grond waar ik op liep
je ogen, toen gevuld met vurig verlangen
daarna kwaad ontstoken van jaloezie
nu vol van de liefde die wij toen bedreven
eenzame uren worden zo draaglijk. je
hebt me…
Een vriend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
881 Duurden deze uren,
maar lange dagen.
Deze dagen vol vuren,
van hartstocht en vragen.
Ja werden ze maar maanden of jaren.
Zodat we elkaar beantwoorden,
In raadsels en gebaren.
Ik sta op en moet gaan,
Kijk op de klok en zeg,
Ja de tijd is weer snel voorbij gegaan.…
Een nieuwe dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Terwijl de zwijgende schildwachten,
Nachtdroom en dagdroom, haastig
Elkaar hun plaatsen afstaan,
Legt het vuurpeloton van de twaalf
Nieuwe uren bedaard op mij aan.…
Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver
verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen
stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als…
boomkunde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 bomen
schuilt een onverschrokken
dichtheid van het bos, met
adem die we alleen kennen
van geoliede wolken, vanaf
hun strooisellaag roepen zij
mij rechtstandig aan, rijzen
tot ver boven ooghoogte
neem mij bij de hand dan
vergroeien wij tot hout
tot diepgaand blauw en
vergeten we samen de weg
balorig als in onze naschoolse
uren…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver
verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen
stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als…
De hete zomer van 2018
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
498 Hartje zomer
elke dag slomer
de uren gaan trager
de postbode komt later
Binnen kookt het bloed
buiten golft de hitte
de vogels vliegen lager
de vissen komen boven water
De mussen vallen van het dak
de kippen gaan van stok
de bloemen hangen hun kop
ik ben de hete lucht piepzat.…
In schaduw van stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 De avond draagt het licht
van langgerekte uren
een meeuw krijst langs de horizon
Zijn stem klinkt
uit braakliggend land
waar groene vingers smachtend wachten
Een laatste zweem
van warmte geurt
kleurt in zachte rode gloed
Gedachten rijgen woorden
staren grijze ogen aan
in schaduw van stilte
liggen dromen…
Cordoba
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
687 We dronken de Montilla wijn tot in de late uren,
in Moorse arabesken werden vriendschappen vermoord.
Op het torentje van de Mezquita kon je haast alles zien;
morsige toeristen, het mooie dal en bovendien
het hunkeren naar gisteren, het vervagen van de geest,
het droevige beseffen dat iets voor altijd is geweest.…