1972 resultaten.
licht in duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
924 je bent omsloten door duisternis
het voelt alsof er geen licht meer is
je verlangt naar betere tijden
het lijkt alsof je steeds moet lijden
je beseft dat dit niet waar kan zijn
dat er een einde komt aan die pijn
kom maar naar Mij, kom naar het Licht
laat Mij het zijn die je pad verlicht
laat Mijn hulp over je neerdalen
zodat Mijn Licht altijd…
Verstening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 De zon was verdwenen
met een maan als schil
Onz' kus verlichtte de
hemel. Groots in gloed
Onze kus voor altijd
een massage met
een dimensie van en
voor eeuwig.…
Euthanasie
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.607 verloren vrienden van vroeger
hoop op bevrijding van bezetting
van pijn en verdriet in overvloed
nu wachtend op een stem uit de toekomst
afscheid van achterblijvers in een dode ruimte
mijn kracht is weggeëbd en uitgeput
mijn denken wordt langzaam troebeler
ik snak naar pure liefde , warmte en licht
een pil die mijn afscheid in sterven verlicht…
Zoekend naar de zon
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.501 Ik laat mijn huid verwarmen
Mijn geest verlichten.
Om vervolgens de wereld aan te kunnen
En alle gaten te dichten.
Ik ga de zon zoeken
En laat de stralen me omarmen.
Ik doe mijn leven uit de doeken
Breng de problemen aan het licht.
Ik laat me door het kleinste straaltje helpen
Om mijn leven weer aan te kunnen.…
Slaap
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
2.078 De maan verlicht de Kilheid en de kou wordt minder.
Kijk in de lucht, kijk naar daarginder.
Kijk naar de maan.
Kijk blijf kijken naar dat licht.
Dat is pas een vergezicht.
Een wolk verstoord het gezicht.
Je blijft kijken en hoopt het weer te zien al is het maar een licht.
Je ogen vallen dicht en het wordt nacht koud en kil.…
Jij
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.284 Het pad dat jij verlicht
is mooier dan alles anders
de warmte die jij mij geeft
zal ik nooit vergeten
De eerste aanraking
waardoor ik weet
dat jij weer hier bent
en weer blijft
Die allerlaatste dagen
waar de wanhoop wint
en de hoop verdwijnt
de kou die ik weer voel
Wanneer jouw licht wordt opgeslokt
en koning winter weer regeert…
Hulpeloos
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.397 Als ik bij jou
kon wezen
en jouw gedachten
verlichten
jou tot vreugde
deed lezen
zou ik graag dichter zijn.
Maar de woorden ontbreken
jou het mooie te tonen
dat ook leven heet
dus ik bied slechts
twee handen
leeg
die voortdurend
steeds stranden
door alle ellende
die ik daar bij jou weet.…
Aprilnacht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
519 Hier is mijn zwijgen onbedoeld
in een buiten knoppenknappen
sieren de bomen het uitzicht
donkerte wanend tussen
verlichte huizen en wapperende was
vind je het maanlicht
een beetje dansend van verlangen
en je houdt me vast
even samen in die tussenspanning
betoog jij dat mijn ledig hart
een buurman nodig heeft
maar ik slaap niet
met…
Lente
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
693 Verrijkt weer verlicht,
De natuur is gezwicht!
Het is lente!…
De twijfel zegt,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
460 De twijfel zegt, dat ik
een fust moet zijn van
duigen, beringd door ijzer,
hout doordrenkt met
schuimend bier, verlichting
van het spongat, vanwaar ik kijk,
waaruit jij alleen kan tappen,
waarover een vooroordeel rust,
de twijfel zegt, dat alleen de
overgave telt in een moment
van gelaafd vertier, om dan de
grappen te verleggen,…
Minder mens
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
1.615 Gevraagd aan Christus,
Gevraagd aan Mohammed,
Gevraagd aan Boeddha,
De weg van de verlichte paden,
In moeras hebben ze me allen laten baden!
Gezocht een teken uit de hemel,
Enkel van muggen heeft het gewemeld,
Vandaag heb ik mezelf tot God verheven,
Nemend een leven vol dromen die zijn verdwenen!…
Parel van de nacht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
914 ten leven op zou staan
En al zijn je lieve ogen niet
meer stralende verlicht
Ik wil dat jij mij stil hier ziet
met uitgedoofd gezicht
En ook al spreekt de stem die mij
zo dierbaar was geen woord
Toch heb ik van de overzij
jouw smekende roep gehoord…
Goud-vissen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 dromen betreden
s'nachts het glazen water,
het water waar ik naar beneden word gezogen
er lijkt
geen ontkomen aan ik ben een
wankel bootje
voortgestuwd
door grimmige oceaan
aan de hemel hangen slierten
sinistere grijze rookwolken
ik ruik hun geur
tussen smal verlichte
neon regenboogstrepen
daarwaar elke reddinsboei me
ontglipt…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 Rond lig je daar in de herfststilte
Bruin grijs in je volle rust
Schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
Koestert me in je beschutting
Je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid verlicht
Verwarmd openend naar je rondingen
Inademend je lucht
Jij laat je strelen door de lodige wolken
Opduikend…
Wolkenhemel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.026 donker grijs getamponneerde wolken
steken af tegen het vuile wit
hier en daar wringt een winters zonnetje
om het blauw in de zee te weerkaatsen
wentelende golven te verlichten
die af en aan rollen op het strand
meegebrachte schelpen slijpen
in het tij aan het natte zand
wanneer zonlicht het wolkendek breekt
en het water kust, schept het…
Van boven af
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
464 Meer en meer verschijnen
als krachten van de zwaarte
de fluisteringen in je hoofd
alle keuzes vol met twijfel
verplichtingen als lood
hoger en dikker
zijn ze geworden
in de loop der tijd
en je weet het
pas als je begint
met het slopen
van de blokkades
zet je de eerste stap
om de weg te verlichten
naar een nieuwe realiteit
maar…
Door de donkere nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 Donker alles
voor mijn voeten
is het tasten
waar te gaan
verderop daar zijn de huizen
nu verlicht mij slechts de maan.
Sneller loop ik
fier naar daar
binnen enk'le ogenblikken
word ik een medemens gewaar.
Eind'lijk thuis
het bos voorbij
eind'lijk licht aan
Ik ben blij!…
Onvoorspelbaar ?
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
534 Jaren zonder gewicht,
beschouwing van verlichting,
onvoorspelbaar dicht.…
Glazen bol en sarcofaag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 in de verte
verlichten feesten de lucht
opgeluisterd met illuminaties
natuurlijk de ultieme vlucht
uit duisters werkelijkheid
in scheefgroei van relaties
het circus van vandaag
spiegelt indrukwekkend groot
de glazen bol en sarcofaag
voorspellen en begraven
die gaven dragen
geen verantwoordelijkheden
de zorg voor elkaar
zoals…
Jaloezie
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.014 en laat ons langs het steil ravijn
opnieuw de oude weg betreden
die ons terugvoert naar het huis,
dat in de duisternis beneden
nog aan de voet der heuvel ligt;
waar gij zo eenzaam hebt gestreden,
toen leed de liefde had ontwricht;
laat uitgeroeid zijn het verleden
en uw gelaat weer zacht verlicht…
Adem voor mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 Op dat moment verloor ik
mijzelf
Ging vol en compleet, hele-
maal op in jou
Gecontroleerde volwassen
eenheid
In jouw weergaloze warm-
tebron
sta ik voldaan en onge-
kleed, zonder jas
Jij peilt, zucht, kust en haalt adem
voor mij
Spant spieren vol van geluk
Doet wensen voor ons
liggend op de maan
Jij verlicht, staat op, verdwijnt…
HET RAADSEL ERVAN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 De hond ligt op zijn rug
En schurkt tegen een dood
In veren aan
Een schrille kreet, zijn baas
Trekt hem er vlug vandaan
Op zijn beurt wrijft hij
Tegen talen, een slotzin
Pakkend schrift is ademhalen
En telkens weer is er een ander
Soort van sterven, pijnlijk soms
Of met zuchten van verlichting
Een wegen van de ziel op gouden
Schalen…
Zwaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 De lucht is verzwaard
van weemoedig verlangen
naar de verlichte dagen
waar elke dood nog ver leek
keuzes luxe problemen waren
liefde lichtvoetig vanzelfsprekend
wensen zelfvervullende voorspellingen
Nachten van de lange twijfel
vullen nu diepe zwarte gaten
alleen de dromen zijn soms wit
met vederlichte beelden
die soms blijven hangen
maar…
Mijn moeder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.155 Lang deelde je met mij je lief en leed
Deelde ik met jou mijn hele leven
Begreep je soms meer, maar vaak ook minder
Van drijfveren, van de reden voor beslissingen
Ik heb aan alle kanten geprobeerd
Gronden te doorzien, pijnen te verlichten richting aan te geven
Maar zag nooit ècht de echte moeder
Onder al die lagen en verpakkingen
Nu kan…
God is zo gek nog niet...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
601 Zoals boeddhisten die in duisternis,
helder worden verlicht.
Dat biologen leven willen begrijpen,
is een heel vermakelijke ambitie.
Alleen Darwin heeft een tipje,
een tipje van de sluier opgelicht.
Leven ontstond ooit in zee.
Leven beweegt en verandert.
Dwazen verzetten zich.
Wijzen leven mee.
God is zo gek nog niet.…
´t Geeft niet lieverd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
507 Moeder als je er nog was huilde je met mij óm mij,
mijn lasten zou jij mede dragen,
terugdenkende aan hoe ik als kind in je armen lag,
zou je de zware last willen verlichten,
kan ik je helpen, zou je vragen.
’t Geeft niet lieverd het is niet meer jouw last,
ook al dacht je dat ooit..misschien,
want ben ik méér dan die Éne,
die ik eigenlijk…
De droom in het avondlicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
829 Met de glans op jouw lippen verzegel jij onze film
hierdoor wandel ik verlicht voor de laatste keer mee.
Tijdens de passage galmt de herinnering over de golven
de frequentie deint uit jouw keel en verbreedt mijn inzicht
met lichtpunten aan de horizon die vloeiend verschijnen
reikt mij jouw mimiek om te stralen in het avondlicht.…
Achter de Tilburgse donkere wolk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
661 Na haar portret achter de bui van de Tilburgse wolkbreuk
kreeg ik de verlichting van het vervolg door die intense blik
dat deed mij watertanden voor elke hap van haar bediening
tot de opklaring de dag vormde met het richten tot elkaars gezicht.…
ga liefste
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 de glinsterende
sterretjes gaan
jou verlichten
jij warmt
je onder
de gloeiende
zon
de volle
maan maakt
jou licht
in gewicht
wat jij
hier niet
meer kon
zwevend rondom
de aarde
bijna nabij
handkusjes zend
jij roept
ik ben
eindelijk vrij
eeuwig geen
pijn meer
noch zorgen
angsten verdriet
't verlangen naar
elders was…
Brugpensioen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
675 Mensen een zucht
van verlichting slaken
wanneer ze er eindelijk van verlost zijn,
en zich samen met hun partner
van ’s morgens tot ’s avonds,
dicht bij elkaar,
in huishoudelijke kwarweitjes.
Deze genadige onderdompeling
in het zoete leven gun ik iedereen.
Maar zou het kunnen
dat sommigen liever
blijven werken?…