Alle inzendingen over liefde

Als oud stof heeft plaatsgemaakt voor nieuwe vergezichten Als storende ruis is verdwenen uit mijn hoofd, en vervangen door jouw lied Als samengeknepen ogen weer opnieuw kleuren proeven, jouw geuren voorgoed bij mij vertoeven Als de hand die jij me toesteekt deze keer de echte zal blijken te zijn, en dat weet ik zeker Dan gaan wij…

je fluistert letters tot een woord schildert wolken in de lucht als zinnen groeit bomen tot een strofenbos van pril tot donkergroen komen gedichten los jij schept de ongeziene wereld van verbondenheid wij waren die heel even kwijt…

Ik wilde eens iets anders niet dat triestige geneuk. Ik wilde weer eens voelen want liefde is te leuk. Ik wilde weer eens even een avond samen zijn. Niet van heb je al gegeten of pak ik nu deze trein. Ik wilde weer een keer lekker zonder een condoom. Lekker alle remmen los want seks kan toch niet vroom. Ik heb het heus gedaan even…

Voetstappen over het zand hebben mij meegenomen waar de horizon het water verbrandt waar realiteit verandert in dromen Voetstappen over het asfalt dragen mij op handen waar de nacht valt en waar vogels landen Voetstappen over het gras observeren mijn gezicht wonden die ze genas en bundelt zij het licht Voetstappen veren op Blijven…

bloesem mij rozerood windt me wild als een wingerd bedekt door liefde senryu…

tinten van kleuren zweven rustig rond in de tuin de zorgeloze zon geeuwt boven mij en jij jij slaapt…

wie maakt het altaar schoon verlost ons van de religieuze droom dat mensen met gods hand onfeilbaar zijn hoe lang houdt dit nog stand als liefde wordt gebonden aan een eeuwig trouw ook zonder dat ik van je hou waar kindernaakt geschandvlekt wordt door hem die deze onschuld juist bewaakt wanneer zal deemoed weer in kelk en hostie…

“Voor geluk werd zij geboren”.. maar niemand wou haar horen. Voorgelogen.. meegezogen.. de diepte in. Handen, armen die niet verwarmen maar duwen, stoten en trekken.. haar vervolgens laten verrekken.. in die diepe put. Daar lag ze dan..teleurgesteld en uitgeput. Maar nog steeds kon je haar stem horen.. en echode het in ieders oren wanneer…

ik wou dat ik het warme water was dat uit een douchekop stromend naar beneden jouw lieve lijf vrijpostig mocht betreden en elke porie als een letter las de letters die vervolgens zich en masse tot sensuele zinnen samensmeedden die mij verslag van jouw verlangens deden en druppels richting gaven als kompas en mocht ik de fluwelen handdoek…

je keek me aan gaf me een omgehakte bomenblik en liet me staan jouw weg was altijd geplaveid met schaarse tegels in het blauw voor hobbels en oneffenheden sloten we de ogen lommerrijke bomen bogen graag hun kronen jij hebt de bijl er in gezet en onze blik verwijd tot aan de blauwe onbereikbaarheid…

Hoe bedoel je -Ik ben verliefd! Nee beginners Pas later Na gekozen Wijzer ouder Kun je zeggen -Ik weet de liefde Of.... Spreekt wijzer ouder Uit ongemak Wil eigenlijk bekennen Beginners geniet de liefde Zonder verantwoordelijkheden Consequenties Jong jullie moment Zodat je later Ouder en wijzer kunt zeggen -Het blijft ons moment!…

het kleine joch schopt steentjes voor zich uit fluitend op zijn vingers verschrikt hij vogels aan de waterkant waar hij de vissen voert, azend op grote vangst, ’t liefst een karper of dezelfde snoek, die hij met vader ving hij zou ‘m herkennen, die blinde vlek en de ring van vuur achter zijn angst hij opent de koffer, kunstige visjes…

Langzaam ontpopt het droge bruine blad zich tot een helder groen gekleurde vorm. De bomen winnen hun persoonlijkheid terug en zwieren openhartig met hun armen. Dieren ontwaken uit hun koude diepe winterslaap en steken hun vochtige neusjes in de ontdoorbroken blauwe lucht. Een frisse ochtend wind briest tussen de rietsigaren heen en maakt een…

wat spijlen uit een stalen hek een ledikant en lappenpop ik heb het op een vloerkleed voor de deur te koop gezet met madeliefjes uit de tuin in retrovaas naast een konijnenhok met kippengaas ik doe dat weg omdat ons afscheid al genomen is alleen het heeft nog niet de juiste plek…

Raak me aan en voel het bloed door mijn aderen slaan. Luister naar mijn stem, hoor daar de wind langs mijn stembanden gaan. Blijf bij mij mijn kind: het stroomt voor jou, dat bloed en die wind.…

hoe voelt het om gebroken te zijn? voel je meer verdriet dan pijn? Ben je in duizend stukken gebroken? lijkt het of je zo vaak wordt gestoken? wil je niet meer verder leven, wil je opgeven? is jouw hart gebroken in zoveel stukken dat van een ander houden niet meer gaat lukken?…

je houding straalde wijsheid met een warme lach in milde tolerantie omarmde jij gedichten bij het oplichten van gezichten maar ik zag je vinger krullen en je magistrale armzwaai kon de deceptie niet verhullen ik werd naar de hoek gestuurd om te overdenken hoe ik over platitudes een vleugje poëzie kon schenken…

jij was mijn prins van mijn zandkasteel maar nu zie ik stukje bij beetje dat het zandkasteel wordt verslonden door de golven van de zee het neemt elk gevoel voor jou mee elke minuut een stukje meer zonder jouw bescherming zal het zandkasteel kapot gaan en mee gaan met de zee de zee maakt het zand weer plat zodat het lijkt alsof het nooit is…

zo dicht bij jou voel ik hoe het leven telkens weer opnieuw haar mooiheid toont want jij, jij draagt lieflijke kleine vogeltjes naar mijn handen wuivende vlindervleugels die als kriebelwarmte in mijn hart landen bloemenbloeiende ja, groene lenteweides in mijn oogopslag geborgenheid in liedjesmelodieën warme symfonieën…

en daar sta je voor me in me bruist het in volle kracht het mag….ik mag van je houden en de wind fluistert mijn woorden door de bladeren van de bomen die met hun kruintjes het jonge broedsel wiegen vogelnestjes vol en op de grond bloeit het meizoentje stralender dan ooit vangt het ’t zonlicht in haar kroon…

in ogenschouw een lucht vol wolken meeuwen op hun vlucht het doorkomen van zon die blauwe ogen geeft oplost wat nog vorm heeft in schaduw zich op strand begeeft en in het wit van branding sterft stralend opent dan de dag onder gezag van zon en zee meeuwen deinen op de golven mee…

Vang me met jouw woorden zoek me in het open veld hoor ik jouw akkoorden door vogels verder verteld Vind me in de wolken die vertellen hoe het was onderga ik graag jouw schoonheid in het veel te hoge gras Verf me op linnen schrijf me in het zand begroet ik je met zonnestralen of druppels van hogerhand Voel me op jouw lippen door '…

ik beloof je later, als ik ga laat ik je onze kleuren na de kleur van de zon van je bal van je knieën na een val van de modder en het zand van het roze van je slaapkamerwand van de sproeten op je wangen maar zolang ik er ben zal ik je vangen als je valt als ik dan weer ga laat ik je onze kleuren na het lila van de sterren het groen…

dwalend langs de grote rivier zoek ik de kleine steentjes die zonnewarmte dragen geef ze in stilte over aan de koud geworden hand het hart vol dieptevragen grijze wolken drijven over we delen samen het licht dat het donker verslaat en langzaam zien we hoe iets van een verlaten droom weer in een werkelijkheid overgaat…

Duinen als schaduwen je ruikt de zilte zeelucht een zomernacht aan zee. Het lege strand waar wij lopen langs de vloedlijn onder een sterrenhemel. Hand in hand onze harten samen tot een gesmeed door de liefde omarmd.…

ik ben niet vrij voel me veilig in hoog gesloten er zijn altijd haken en vooral ogen die verhinderen dat ik open voel me bekeken denk dat anderen het vaak beter weten toch heb ik mijn witte huid dit voorjaar aan de zon gegeven zij warmt woordeloos koestert oordeelloos wat jarenlang verborgen was ik heb mij ontbloot het hoog…

ik bemin je graag jouw hemelsblauwe blozen oogt voor altijd schoon switi lobi…

Wachtend in het zwijgende licht van de aarzelende tijd verlaat ik met gedachten weer mijn cocon van oude woorden en onbegonnen dromen. Want ik ben alleen de schaduw van gedachten die willen zijn wat in mijn lichaam past en in elke stilte een schaduw van liefde tekent die op mijn glimlach wacht.…

terwijl 't meer opkruipt voelen dijen warmer vooral waar de kousen overgaan in zachte huid die lieflijk verleidt miskende glimlach nodigt uit tot het kussen van haar nek tintelingen veroveren haar lijf dat in vuur en vlam staat hunkerend naar ...…

ooit heb ik jou verworven toegevoegd aan mijn bezit je lijst was vaal gebutst en schraal maar het linnen had een ziel ik heb je schoongemaakt het craquelé was onherstelbaar langzaam kwam de lente terug zag je groeien na het stof van jaren uit de rook van veronachtzaamheid je bloeit als nooit tevoren in het nieuwe licht op je…