Alle inzendingen over individu / actualiteit / emoties

4156 resultaten.

Sorteren op:

slaap (2)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
de nacht spreidt haar oneindige vleugels uit traag smoort ze het leven van alledag de duisternis blaast het licht uit onze ogen wie durft de dag te verlaten? de slapelozen van de nacht gevangen in het geluid van de ademhaling belegerd door melancholische tobberijen en altijd de angst om de kust te verlaten…
j.bakx30 juni 2008Lees meer >

Hoe kon het

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 894
ik nam je blik van top tot teen op een glimlach die volgde de schittering van je ogen droegen er toe bij dat ik in een andere wereld belandde allerlei gedachten dansten door mijn hoofd het was bijna volmaakt hoe kon het ik verborg een blos op mijn wangen maar liet het niet merken hoe graag ik je zie……
Quicksilver2 september 2008Lees meer >

Bevangen

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
geesten kunnen niet bestaan de trilling die je vinger trekt is door mezelf opgewekt verlangen je stem door niemand meer gehoord je hebt je lichaam uitgedaan je geest is met je meegegaan in stof hoe valt dan te verklaren dat ik je telkens tegenkom hoe kom je tot bedaren…
Rina van Dijk5 september 2008Lees meer >

Gezichten lezen

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.346
Zij kan niet praten, krijgt geen woord gevormd Haar lippen blijven geluidloos opeen. Zij kan niet uiten, gebarentaal is haar vreemd Zij kan lachen, huilen, tranen vloeien in overvloed. Of dat ze ’t nou van verdriet of juist van vreugde doet ’t maakt niet uit, dat ze niet praten kan, je hoeft haar alleen maar aan te kijken dan…
an terlouw29 oktober 2008Lees meer >

He broertje

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Ergens aan de horizon ergens moet je zijn; misschien in een knotwilg kijkend naar mensen, die je achterliet. Ergens aan de horizon ergens moet je zijn; misschien daar, waar de zon ondergaat, luisterend naar mensen, die je achterliet. Nergens aan de horizon nergens zal je zijn. Nieuwsgierig kijk ik om naar de mensen, die…

IJVERIG

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 971
Het gaat er niet om hoe ijverig U bent maar wat het doel is van uw ijver Het Bijtje wordt 'Geprezen' maar de Mug krijgt een 'klap'…

Houd mij vast

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
in het naakte van jouw gezicht tekenen schaduwen licht uit verschillende hoeken de spiegel weerkaatst als een kleine heldere boogstraal die me achtervolgt kijk er dwars doorheen houd mij vast, sluit me niet buiten maar laat me binnen in momenten van tijd ontroert, verblijdt het je hart wanneer je dreigt te vallen…
Quicksilver10 december 2008Lees meer >

Zwevend op het ritme

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 650
tijd kun je niet stoppen langs dag en nacht met sterren als lichtbakens geniet je in stilte zou je wel willen walsen op de liefdeswind zwevend op het ritme naar hemellichten die jou de weg zullen wijzen wordt vreugde opgewekt tot leven en louter dynamisch innemend…
Quicksilver8 februari 2009Lees meer >

Silentium

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
de stilte steekt diep tot op het bot slap verweer denkt ongemerkt langszij te komen wrijft zijn onschuld in kobaltblauwe verf wat al snel sporen achterlaat in het wassende water de agitatie groeit ©Lady Love…

Is louter vreugde

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 602
zichtbaar wiegen op een zucht van wolkenwitte bloesems zacht en zachter een nieuwe dag ontvouwt zich vol kleine tederheden het raakt me diep die passeert meer van nabij van groei naar bloei door de taal die ik bemin o, dacht ik is louter vreugde die heeft herkend door de stilte heen wieg je zachtjes heen en weer onder het hemelsblauw…

Overschot

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 572
Mijn missie voor het woord is nog niet kenbaar wel ergens beschreven maar nog niet voorgedragen op een verhoging of op toneel. Ik scheld mijn ideeen gesteund door dik en dun door de poorten van de hel omdat ik alles wil dat jij niet wilt ik wil jou maar dat is een wens te veel.…

Dag in dag uit

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 634
op stapels van rozerood vallen droombeelden aan tussen de borsten van gelijkheid in een naakt vers vrij verbonden naar het poëtische accent van klankwegen die samenkomen in één lijn van klank en woord dag in dag uit maar meestal verdroom ik mijn dromen in wolkjes condens op zijn zachtst gezegd, divers boven de winden uit…

Dansen

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 669
Laten we dansen rond het vuur Als zigeuners in de nacht Vergeten de stormen en de pijn Laten we dansen op het strand Als kinderen van de zee Breken golven in het zand Laten we dansen in de sneeuw Als minnaars in de zon Vervoering van het noorderlicht…
batsie19 juni 2009Lees meer >

oververhit

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 483
als een uitgedroogde kameel in de woestijn strompelt mijn “ik" door mijn hoofd wegzakkend in het zand brandt m’ n kop vol pijn uitgedoofd als een kaars van zijn vlam beroofd…

kleurloos zwart

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 487
sporen zonder zichtbare afdruk van onzichtbare pijn maken groeven binnenin zuur als azijn bijtend je hart wringend je gedachten vragen kleurloos zwart op m’ n nieuwe lief zal ik wachten…

depri 4

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 611
krachten verkrachten m’ n gedachten ik kan niet wachten onrust onder de pan mijn ‘ik ‘ doet smachten naar een fris nu en dan…

Kloppend hart

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
wurmend langs drommen mensen gekleed in winterjassen kinderwagens voort duwend die tegen hielen aanbotsen meegaand met de stroom is verzet zinloos penetreert geur van etenswaar de neus wat herinneringen oproept aan toen heel even de ogen sluitend opgaand in de mensenmassa komen vluchtig een paar blauwe ogen voorbij welke het hart…
LadyLove24 januari 2011Lees meer >

Scheer je weg...

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.496
Kom tot bezinning Blijf niet hopen Op dat wat nooit meer komt Scheer je weg Jij spookgedachten Geloof toch niet Dat je ooit weer Samenkomt…

Vrij met mij

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 660
daar gaat ze, stappend in de sneeuw zie haar fluister in witte ademwolkjes verlangend naar de lente oh heerlijk voorjaar dat ijsbloemen om haar hart doet smelten ze wil meewiegen op de vleugels van de adelaar vrij zijn dartelen in de wind met klaarte op kinderlijke trant in de zonnegloed vloeit het lentegetij in een opwaartse…
Quicksilver11 januari 2010Lees meer >

Jouw wit en jouw kleuren.

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 769
Jouw wit en jouw kleuren zijn geurig en maken me blij: ik hoor zachte violen, snuif zachtzoete geuren ‘k zie velden met roosjes erbij Soms echter dan kan het zomaar gebeuren: zwart neemt de overhand, het donkere duister brengt tranen en pijn en verdriet. Laat mij je toch leiden, ik wijs je de weg: sluit gerust maar je ogen grijp gerust…
Peterdw.30 januari 2010Lees meer >

BLASÉ

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 538
leeg was jouw eindeloze woordenstroom evenals de ingedroogde beek die eens overvloedig was nu groeit er spinnenrag in je voorheen weelderige haar beaamt uitgelopen mascara jouw echoënde treurzang bepaalt de vuist die keihard op tafel wordt geslagen basta…
LadyLove2 februari 2010Lees meer >

Rang

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 452
ik had op jouw lange haren zitten sabbelen daar jij toch niet thuis gaf voelde me meer verbonden als tevoren toen je mij afwees mijn beeld bleek niet het jouwe *…
LadyLove3 februari 2010Lees meer >

Ik geloofde

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 442
ik geloofde in je woorden las menig maal jouw mooie taal dacht in elke regel van je hand gesproken door je mond dat ik de heusheid vond o, hoe ik jouw letters dwarrelend als vlinders zag zomerend rond een grijze dag als een helend kussen voor een hoofd vol dromen bleven warme zinnen komen ik wilde voor jou dan ook enkel wensen…

Waar eens

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
waar eens de kersen groeiden daar is het nu zo kaal krassende kraaien maken er een hoop kabaal waar eens de bessen rijpten door sappig groen omgeven daar heb ik in de ijzige kou een gedicht voor jou geschreven waar eens de appels bloosden in een warme zee van licht daar vecht ik nu tegen de herinnering met een traan op mijn gezicht…

Ochtendmist

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 442
trieste berichten omvouwen deze morgen zo vrolijk als de zon schijnt doen de grijze wolken toch anders vermoeden zo naar buiten kijkend rollen tranen langzaam in een koud kopje thee…
LadyLove26 maart 2010Lees meer >

Draag mij

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 473
draag mij naar klanken melodieën van innigheid wanneer mijn hart dreigt te gaan dansen op tonen van kraaienzwart echo een beminnelijk lied als ik verdwaal afdaal langs het pad van stilte, het verdriet…

Stil moment

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
dromen, dromen rusten op de koelte van het lelieblad de ochtenddauw spreidt zich uit als glasbelletjes een libel zweeft danst zich een weg over de vijver stil moment vreugdescheppend in perfectie gemaakt de aarde is mooi waar liefdelicht haar zachtjes aanraakt…

Zo is het goed

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 705
de zon zong op de houten tuintafel door het flesgroene licht "is just a perfect day" in de hand van het heden vandaag is alles goed (klank, kleur en weidegeur hebben vrede) nu ik toch buiten ben kan ik het niet laten om te zingen oh, het is gewoon zo'n perfecte dag geef me over aan fluisterliedjes die leven geven dat tussen hoofd en…

Woordvlokken

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 493
ik tel de woordjes wel naar licht en kleuren onder de eeuwige zon van verre zonnestraaltjes weerkaatsen woordjes ontvouwen zich op mijn netvlies (zucht naar het licht, om wat ik van binnen koester) ik benijd de vogels wel die het zonlicht van wederkeer vangen aan de vleugels van het hart goud gevederd…

Anders dan voorheen

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
ik draag mijn gemoed naar het weidse een eindeloze verte verleg mijn grenzen twist met de wind als een gevouwen bootje varend oeverloos ongekunsteld broos aanvaardend de onstuimige golven ziende naar de gloed een horizon van moed ‘k slijp de scherpe kanten van de vuursteen fonkellicht warmt de bron maar, anders dan voorheen…