2002 resultaten.
een behouden vaart
hartenkreet
4.2 met 43 stemmen
13.349 De laatste reis
Een koele bries, de wind steekt op, wie meert er bij me aan.
Hijs het anker, trossen los, het is tijd nu om te gaan
Niemand weet hoe lang het duurt en waar het einde is.
De grote vaart, een laatste groet, de stilte het gemis.
De boot vertrekt, de vlag in top, niemand zegt een woord.…
Streekverhaal
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
784 Het werd een enk'le reis.
Een reisadvies ten lange leste:
Ga desnoods naar Sneek,
maar nimmer naar het wilde Westen;
't is een boevenstreek.…
en de ontmoeting vind plaats
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
717 `Het doel van de reis, is een illusie, want het is de reis`
we trokken een cirkel in de kiezelstenen van een tempel,
we luidden de bel, en klapten in onze handen
(Je zei dat je thuis was) zo hard
dat de slapende raven opschrokken.
IV.
Je had het over weemoed, en schreef het met een t,
maar het zijn niet de woorden.…
Droom in stilzwijgen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
919 r ustiger vaarwater stroomt
u it alles dat ik nu omring
s tilzwijgend voel ik alles
t rekken naar het alwetende
z ien en ruiken en voelen
w etende dat alles verandert
i n één golvende beweging nu
j ou zien meebewegen op mijn
g rote reis naar een voorlopig
e indpunt voor de volgende reis
n aar een nu onbekende toekomst
d walend samen op…
Zeil maar weg
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
3.019 maar weg
de wijde wereld in
Laat al het oude achter
dit is een nieuw begin
Zeil maar weg
leef je eigen leven
Wees zo vrij als de vogel
die zich op de wind laat zweven
Zeil maar weg
de horizon tegemoet
Kijk niet achterom
wat voor je ligt is goed
Zeil nu dus maar weg
over de azuurblauwe zee
Ik zal je enorm missen
maar in mijn hart reis…
in jou
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.946 ik wil een rondreis maken in jou
me laten meedrijven in jouw aders
tot in jouw hart en van daaruit,
als van een waterval met grote kracht,
alle schoonheid in jou ontdekken
het zal de mooiste reis ter wereld zijn
waar je schoonheid vindt
in zuivere vorm, puur en oprecht
waar je warmte vindt
blank als de eerste liefde
en ik zou je nooit…
Vuurvogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 door de nacht
in doeken gewikkeld
sluipt zijn vlammende staart
voor eens volgde ik
het spetterende schijnen
want vonken weersprongen
of verzon ik ze
het was een reis
over uitgevlakte meren
waar de moeraskoning
het licht uit deed
zelfs het zwijgen liet verdwijnen
alleen in zacht, haast stil gekrijs
klonk de roep van tere tongen
----…
De laatste meters
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.783 Ze is nu gebroken
door het leven verslagen
de tijd heeft gewroken
ze wacht op de laatste dagen
wachtend in pijn
heeft zichzelf overgegeven
ze wil niet meer zijn
een gevangene van het leven
haar lichaam en geest zijn op
het licht dooft in haar ogen
haar hart vol liefde en vuur
kloppend zonder mededogen
hopend op haar laatste reis…
Vincent
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
875 het doek hangt erbij
of het zo vallen gaat
bekroning op al het werk
dat bij leven verzet
zo onbenullig en futiel
bloemen met één oor
voor detail, zelfs de bijen
lijken wat weg te zoemen
in die eindeloze zomer
toen er nog zoveel verf
het is of de man zijn strohoed
zijn dood is ontvlucht
samen met die oliedikke lucht
een reis doorheen…
Levensadem
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
611 in het hart
begrijpt zonder woorden
hoe te ademen
de in- en uitademing
dat als vanzelf gaat
is niet altijd vanzelfsprekend
maar als het goed is
gaat deze ademstroom
met je mee
elke keer weer opnieuw
elk moment, elke dag
als duurzame energiebron
op zwerf/zoektochten
overal ergens naartoe
niet wetende
waar het zal eindigden
reis…
Mimicry
gedicht
2.1 met 51 stemmen
13.271 Het licht uit reis ik af langs straten vol
van kinderkamers. Mijn moeder wacht nog altijd
aan een doorgangsweg, mijn vader in de boerderij.
Mijn baas krijgt een bureau in het poppenhuis.
Later ontmoet ik minnaars in een hut onder de tafel.…
PATTY HARPENAU
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Het was er weer, het diepste wezen
Dat zij tijdens haar reis vergat
Er kwam ook zoveel op haar pad
Het wou haar vormen leren lezen
Achter de dingen die verrezen
Symbolen van een habitat
In haar inmiddels postgevat
Nadat uit haar Achillespezen
De pijlen van de lessen staken
Die de rabbijn haar had geleerd
Het universum is een laken
Waarop…
DOLENDE TERUGBLIK
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
677 in een dolende terugblik
zie ik rook op het water
in een diep paars visioen
voel ik sympathie voor de duivel
door dat opzwepende ritme
word ik weer eens geil
van mariska veres
en die zwarte magische vrouw
op de hoes van santana
en reis ik met cocaine in my brain
per roltrap naar de hemel
waar moeder maria mij welkom heet
met wijze…
herfst en lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Ik sta hier in herfstkleur
maar bij jou voel ik lente
het zuiden de warmte
het ontwaken van licht
Opkomende zon
jouw stralen de sterkte
aantrekkingskracht
van een zonnig gewicht
Ik ga overwinteren
in dat speciale gevoel
straks op reis naar jou
door ijskoude streken
Mijn enige doel
is ons samenzijn
Ik vraag je natuurlijk mee…
Evenwicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Met mijn gedachten reis ik op jouw affectie.
Door verder te leven op onze herinnering.
Jouw warme tast bundelt krachten in één.
Jij bent mijn energie uit mijn dagdromen.
Elke aanraking opent mijn poriën.
Om jouw energie door mij heen te laten stromen.…
Thuis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Vandaag kom ik thuis
van een zeer korte reis
die steeds langer duurde
en gepaard ging met gekrijs..
Maar ik heb de hemel eventjes gezien
alleen geen sterren..ik wist
niet dat zij al naar mij lonkten,
van verre...
Straks zal ik arriveren, alleen..…
Regenden een grijs gordijn
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
562 het paard
keek drachtig
at omslachtig gras
weg rond de bloemen
de weg wilde
niet recht maar
slingerde rond
heuvels in de verte
verre wolken regenden
een grijs gordijn
bedekten droog en zonloos
ons toevallig samenzijn
we zijn op reis gestrand
dit samenspel van krachten
is groter dan wij ooit
als doel konden verwachten…
Onmin
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 gelaagd
als het denken dan
uitgeput vertraagt
begint de eenvoud
aan zijn werk;
het snoeien in een
verwilderd rozenperk
maar eer het hart
zich weer opent
moet men zich ook ontdoen
van opgestapeld ijs
ervaren wij meestal
het noodzakelijk ontdooien
als tamelijk “ slopend “
en lijkt het doel onduidelijk
tijdens een onvoorspelbare reis…
Laatste dans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Ik denk aan het zelfde lied
introvert maar voor altijd gedragen
neuriën we stil afzonderlijk in het brein
instrumentaal ervaar ik onze reis
tot de climax naar het outro
geleidt tot de laatste dans in het refrein.…
in ogenschouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 stram buigen we
voor de bewogen
stille reis in
een witte winter
beetje bij beetje
gesnoeid door de tijd
weigeren wonden zich
te laten overgroeien
in onze getekende lijven
de ingekerfde verhalen over
het korte bivakkeren op de
toppen van de ijsberg
van stramme buiging tot
knieval reizen we ongebroken
voorbij de bladerloze bomen…
spelen en strijden tocar y luchar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 rust breekt aan bij
de eeuwige rust
el descanso eterno
zei de Maestro
tocar y luchar:
laten we spelen
en strijden waar
en wie we ook zijn
in de jungle
de gevangenis
in de straten of
op de vuilnisbelt
de eeuwige rust
bracht jou een
bezoek Maestro
un buen viaje
een mooie reis
wens ik je toe
met veel muziek
zonder strijd…
schromelijk
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
648 gegund aan
alle hardwerkende
mensen een
schitterende reis
Thailand
HOHO geen
plezierritje olifant
laat je
vooral niet
verleiden door
die zogenaamde
innemende glimlach
van de
gids valselijk
charmant
vooraf worden
deze geweldige
dieren zwaar
mishandeld afschuwelijk
tafereel
wel een
goed bericht
namens de
reisorganisaties…
ALIS VOLAT PROPRIIS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
620 rest, ligt in mij opgeslagen
geborgen in mijn dunne handen
verankerd in mijn hart
bij vlagen vloeibaar maar steeds warm
het zandkasteel, de parelmoeren schelpen
het zachte van je wang
zo ver als ik maar kijken kan, wil ik
je volgen, tot ik enkel nog een stipje zie
samen met het witte van de wolken
verdwijn je aan de horizon
jouw aardse reis…
De zee
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
430 Zijn deur staat altijd open
Ik mag op zijn strand lopen
Voetje baden in de golven
Zwemmen bij mooi weer
Hij is er voor me, keer op keer
Luistert naar mijn verhalen
Vertelt verhalen terug
Hij antwoordt raak en vlug
Geen flauwe grapjes
Geen omhaal
Hij weet waarom ik kom
Hij laadt mij op
Met nieuwe moed
Maak ik de reis…
Testpiloot
gedicht
3.6 met 5 stemmen
5.777 Het tragische aan ruimtereizen
is dat je nergens komt; een baan
om de aarde, een vlag op de maan.
Aan bestemmingen geen gebrek,
het is alleen zo groot en leeg dat
groot en leeg de woorden niet meer
zijn. Je reist te traag, je leeft te kort,
je bent van stof en niet van licht.
Toch zit ze naast me op de bank,
ze zoekt een man van buiten…
mijn leven voor het jouwe
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
3.324 jouw handje in mijn handen
je oogjes bijna dicht
Ik voel mijn liefde branden
en streel je lief gezicht
jouw reis begon zo-even
ik ben al ver op weg
“ik zal altijd om je geven”
is wat ik hardop zeg
mijn leven voor het jouwe
is wat ik hier nu bied
maar niemand zal het nemen
en dat begrijp ik niet
jouw handje in mijn handen
je oogjes bijna…
Cannabis
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
777 aanvaarde reis naar aangeboden sferen
ontvankelijk onmachtig te weren
intensief het aangegeven te beleven
ervaart na landing begane grond
dat dagelijkse realiteit alleen bestond
en de geest iets onwerkelijk ondergaan
gepunt festijn walmend met fijne geuren
trekt cannabis ons in dit vreemd gebeuren
rusteloos…
met smart en ziel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
845 als ik èèn regel schrijf
vul jij mij dan aan
dan maken wij een gedicht
over jou en mij en de reis
langs de pijngrens door
een land van berg en dal
freewheelen kan alleen
(hoe paradoxaal het ook klinkt)
wanneer het bergafwaarts gaat
doch èènmaal op snelheid
is de tandem nauwelijks te stoppen
en als we een tandje bijzetten
gaan we weer…
eindeloos
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
746 van horizon tot einder een
trage zilveren stroming
langs verdronken bomen
op hun gerimpeld spiegelbeeld
langs rijke ijsselhoeven
en werkloze graanmolens
onder een gesmoorde zon
in witte flarden op grijs
gakkende ganzenformaties
luidruchtig op reis gaand
***
de ooievaar is terug
in dit drasse land
dat zo eindeloos is
met…
Sneeuwwit geheim
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
729 Ik reis in koude streken
waar 't leven onder sneeuwwit dek
overwintert in de aarde
Tegelijk met nieuw leven dat zich
uit Siberische aarde wringt
verdwijnt sneeuw voor de lentezon
Zwarte sneeuw verdwijnt te snel
nog te koud voor jong leven
wit zorgt er voor overleving
Onder het maagdelijk wit
handhaaft zich 't leven op de Taïga
zonder…