2506 resultaten.
Een web verleidelijkheid
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
657 er hangt toekomst
in de lucht
gesponnen door vandaag
een web verleidelijkheid
en schone schijn
die vlieger gaat weer op
duikelt soms of struikelt
ik spin met zoete woorden
lange koorden tot cocon
trek met draden
dood uit leven
smul heel even
spin de gaten dicht
en hang weer vlug
toekomst in de lucht…
WATER BIJ DE WIJN
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
618 Ach laat de nacht
de dag maar zijn,
de dag lacht mij al langer uit
Als de dag
weer dag is,
trek ik er weer op uit
Ach laat de traan
de lach maar zijn,
de pijn straalt in beide door
Pas als de lach
de lach is,
dan ga ik er weer voor
Ach laat het licht
het licht zijn,
zodat ik altijd schijn,
op dag, op nacht
op traan en lach…
Spiegelschrift
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
735 Je hebt de grens te ver verlegd
om doelen te bereiken
en zo jezelf het woord ontzegd
achter gebroken dijken
op zeeën zonder horizon
raakt ambitie vlot op drift
in spiegelschrift op oud carbon
staat je eerste tekst gegrift:
"ïk ben veel kleiner dan de zon
en zal nooit feller schijnen
ik zie de hemel als balcon
voor jou en al de mijnen.…
Het licht van God
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
443 angst en onzekerheid is datgene wat de ziel splijt
ik kan de kleur van je ziel
niet zien
ben ook geen hoogmoedige psycholoog
die denkt God te kunnen vervangen
terwijl ik in je woorden bleef hangen
en jij na een verhit betoog nog immer gevangen
wat ik wil is
dat het licht van God
zal schijnen in je ziel…
flirten met onmacht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
488 bij nacht kan ik niet flirten
met mijn verdekte onmacht
die overkomt me juist in dromen
als ik voor het spel van flinke vrouw
steeds lijk te laat te komen
dan breekt de opgebouwde grip
nog vóór mijn handen af
loopt alles in het honderd
bij dag kan ik nog koketteren
scharrel wat rond met schone schijn
pronk met verschoten veren
maar…
Broekenjaagster
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
452 Toch vermeed ze de schijn
dankzij haar parasol.
- Doch ze keek op d'r snuit,
want ze zag er niet uit
en bleef eindeloos kuis.
Na een shocktherapie
kreeg ze euthanasie
in het manziekenhuis.…
mijn ultimatum
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
631 verloren kansen, maar zoveel mogelijkheden
vol met kwaliteiten, onderdrukt door mijn demonen
zo ontevreden, maar toch lijkt dit schijn
geluk, pijn, keuzes en opties
je wilt het anders, maar toch ook niet.
gemengde gevoelens schieten door mijn hoofd,
en weer spreek ik mijzelf tegen.…
Schijnbaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
587 Tot op de lengte der dagen
schijn jij nog altijd
op eeuwig durende golven
dansen vogels in de wind
worden verlaten voetstappen
langzaam opgeslokt
zijn schelpen stille getuigen
van 'n leven voor zij
op het zand werden geworpen
rent een viervoeter
achter een bal tot
in de branding
haren wapperen
mijn jas dicht knopend
proef ik jou…
Ziekenhuis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.057 binnen blijven
Vier weken maar liefst
Dat valt niet mee
Weg vrijheid, tot ziens blijheid
Ik kom er uit
Uit de chemokuren
Uit de dipfase
Uit de twijfels
En uiteindelijk: ja dan eindelijk uit het ziekenhuis
Door de sluis van de afdeling
Door de gangen
Door de voordeur
Ik kom er sterker uit
Sterker dan ooit tevoren
En laat dan de zon weer schijnen…
Lavendelmeisje
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.880 ik aanschouw een lavendelmeisje
zij zingt een geheel eigen wijsje
zelfs de zon gaat hierdoor schijnen
waardoor haar schoonheid zal verfijnen
blauwe kijkers 'n glimlach rond haar mond
witte strikken in vlechten, o zo blond
zingt ze de mooiste liederen achter elkaar
doet zelfs de lente 'n boekje open over haar…
Chagregen weer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Het is weer, chagregen weer
Het komt met bakken uit de lucht
Wanneer komt die zon denk ik met
Een diepe zucht
En ziet alles er weer wat beter uit hier
Zowel het weer, als op mijn eigen vizier
Soms is alleen het weer in een depressie
En zit je zelf slechts even in een recessie
Kom op zon ga schijnen
En laat alle depressie en recessie…
kleurrijke tulpen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
700 De Nederlandse aarde
gevuld met kleurrijke tulpen
er fluistert zachtjes een wind
tussen de molens z'n wieken
vlinders genieten van de zoete nectar
gele tulpen zijn net zonneschijn
vel rode tulpen wekken vurigheid
maar witte tulpen schijnen
als een licht vanuit duisternis
de Nederlandse aarde
gevuld met kleurrijke tulpen…
DE NACHT IS STILLE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
865 De bloemen dromen, fluisteren niet;
Ze schijnen lang gestorven.
Gene starre door het duister schiet:
Ach, zijn ze ook gestorven?
Mijn hart verstijft, mijn geest wordt loom
Zou niets in mij meer blaken?...
Mij drukt als lood een kille schroom,
Ach, zou de dood genaken?...…
In witte sferen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
443 er waren rozen
daarboven
in witte sferen
transparante muziek
lichtte op
bij vluchtig passeren
verbaasd naar
je lichaam kijken dat
alleen het zijn liet zien
nog een vage schijn
van het aardse
zonder vaste materie
het mysterie van
denken en overal
bestaan zonder gaan
geen woorden
maar weten
delen wat ooit is vergeten
voor…
Strijd tegen de tijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
673 Je lijf raakt in verval
dat geeft verdriet
je wilt er aan ontsnappen
dat lukt niet
probeert het uit te stellen
dat lukt soms
denken dat je dan ontkomt
is iets doms
met chirurgie wegsnijden
kan lonend zijn
beseffen dat dat schijn is
doet erg pijn
wat je ook probeert
dat is zo zuur
het krijgt je toch te pakken
op den duur
al wat nu nog…
Een enigma is zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Gisteren waarde zij in de bergen rond
met haar kin gleed zij over richels
met haar neus kietelde ze de bomen
en elk oog volgde, voor zover mogelijk
beek en stroom naar hun oorsprong terug
Glimmend liet haar voorhoofd bijwijlen
de bergen in tweevoud aanwezig schijnen
en waar haar zwetend aangezicht
wat al te morsig was geweest
liet zij haar…
ZONNESTRALEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 Je niet goed weet
Wat je nog moet
Je zachtjes strelen
Als je niets voelt
Hopend dat
Het je iets doet
Mag ik je vangen
Als je diep valt
De grond wegzakt
Onder jou
Je warmen
Als je je zo naakt voelt
Je lief beschermen
Tegen kou
Mag ik je loodsen
Als je wegdrijft
Naar het duister
Uit mijn zicht
Je bent mijn zon
Die zacht blijft schijnen…
Heimwee naar een tijd voor mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
452 Door schimmen van optimisme omringd
en de triestheid van gele tegels
ik mis de schijn van nieuw en fris
en de rust van duidelijke regels
weer even beleef ik
de schoonheid van de na-oorlog
nog voor het dromen werd bedrogen
eerst een plaat, dan klak naar beneden
de naald danst er zachtjes op
en de muziek kraakt door het stof van de radio-versterker…
Jouw lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
609 waar de hemel
lichtjes kiert
en liefde je beweegt
meer te geven dan te nemen
begint het paradijs
in licht dat warm
gedragen wordt
door akkoorden
die in het wereldse
nog nimmer zijn gehoord
waar schepping
in vernieuwend groen
kleur en vormen
schildert van het
komende seizoen
daar zal jouw lach
de zon doen schijnen
met ogen stralend…
Het doldriest onbesuisde
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
488 striemende woorden
bevroor tot ijs
voor hen die ze hoorden
scherp spiegelden
sterren de waarheid
in het zwart oppervlak dat
feilloos gerechtigheid zag
waar vergeving
al in rietkragen ruiste
verwarmde zon
het doldriest onbesuisde
brak langzaam het ijs
smolt wrevel en ergernis
in rimpelloos verdwijnen zo
dat hij weer in water kon schijnen…
2 linkerhanden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
710 Wanneer ik ze wil gaan gebruiken
Loop ik tegen een probleempje aan
Ze passen niet en vol verbazing
Zie ik wat of er fout is gegaan
Tenzij: ze bij het bedrijf schijnen te veronderstellen
Dat ik met twee linkerhanden moet stellen?…
eenzame kerst
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
787 het gevoel alleen te zijn
er niet meer bij te horen
maakt al je lachen schijn
laat je brein ontsporen
vrienden gaan verloren
zoals sneeuw onder de zon
door jouw hart gewapend
met heel sterk beton
mooie dagen gaan nu komen
en jij weet echt niet waarheen
de kerst laat van zich horen
maar jij...jij viert dit nu alleen!…
Verlegen schaamrood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 ik speel
met licht
op je gezicht
laat schaduwen
dansen in nog
onbekende kansen
altijd was er
contrast dat alles tot
zachte proporties bracht
in dat vage schijnen
konden er ongezien
zaken verdwijnen
nu uitgelicht
laten liefde en pijnen
hart en ziel verschijnen
kon je gezicht dromen
maar de realiteit
geeft een andere kijk…
Aan Mijn Mensen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
582 Wat ben ik trots
Op jou, op jullie
Wat overweldigt mij
Jouw schoonheid
Jouw geheimen
Ken ik, zie ik hier
Jouw angsten schijnen door
In je lach
Maar je hebt toch
Zoveel gevochten
Bent zoveel gegroeid,
Zoveel geweest
Alles van jou
Dat is mij zo lief
Ik ben zo blij
Op jouw zijlijn
Ben niet zo bang
Me te overschijnen
Dat doe je…
WAARSCHUWING SCHEMERT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Graag schrijf ik gedichten
tot eer van God
om Diens Naam te verheerlijken
wat ook eigen geloof versterkt
daarbij brengt een verborgen lamp
doordringend schemerlicht
in heel mijn geweten
laat de vermelding schijnen
als je bij het daagse leven
Jezus' wil niet nastreeft
zijn schrijfsels aan de Heer gewijd
verfoeilijk gekwezel
scheldwoorden…
In verbondenheid
netgedicht
4.9 met 27 stemmen
427 vreemd kijkt
de kamer mij aan
de balans is
verstoord alsof er
niets meer echt
bij elkaar hoort
alles toont
een eigen gezicht
in het nieuwe licht
dat is gaan schijnen
het samen is snel
aan het verdwijnen
waar tijd liefde
in verbondenheid
heeft gebracht is
alles zich ineens
bewust van nooit
gebruikte kracht
is er nog plaats…
Hoogzomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 De zon is prachtig, ze
zal optimaal schijnen.
Ze brengt een lach op je
gezicht, wees dankbaar
en geniet zoveel
mogelijk.
Neem op tijd je rust en
drink wat meer, want dat
is heel belangrijk.
Mooie zomerdag toegewenst.…
LAIS CCLXXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 In het verdroogde oord van dit bestaan
horen mensen hun naam, en ze steken
een licht aan, jaren nog van hen vandaan:
gekromde stralen geven letter-bleke
schijn van wat nu handig wordt ontweken.
Die ster blijft staan, als eindelijk eens iets
echts in dit onwezenlijk verhaal. "Past
jouw hand niet in de handschoen van dat niets?".…
Veerkracht
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
713 Stilte heeft voor mij geen vragen
antwoord ligt te rusten in het brein
alleen wanneer immens verdriet of pijn
nog vraagt naar het waarom
wordt stilte uitgedaagd
ligt het schreeuwen voor de hand
dan verlang ik naar intense rust
met gesloten ogen vraagt het gemoed
geen mededogen waarin ik verzand
veerkracht is soms schijn
doch het antwoord…
Wolkenrafels
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
479 wind loeide
stoeide met
wolkenrafels voor
een open plek
om de zon warmte
te laten schijnen
op de bijna
al geknakte ruggen
door energie gebrek
in een liefdevolle
koestering met
vaardige handen
zij die altijd
geklaagd hebben
over de hitte
van hun schaduw
lopen nu voorover te
zoeken naar hun beeld
in het veranderlijke
weer lijken…