1749 resultaten.
Jugendstil
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.200 er draait een draad om haar heen
van goud en licht alsof de spin
weet heeft van haar daden, voordat
de koude in haar hart winter begint
zij schommelt onder de iep op en neer
haar zorgen weg in dromen en lang
vergane daden, stof dat poriën vult
terwijl doden rond de boom marcheren
de weg naar huis is niet meer lang…
geklommen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
819 Zijn zweet is omhoog gemengd
met de modder en het stof
en zijn griploze handen klommen
achter de trekhaak van de ogen
de grijze rotstanden grijnsden
reeds vele krijgsgevangenen
van de strijd met zijn huid bloot
ook de winden lachten neerwaarts
en met schmink van geld
toverend gemaakte ogen
lachten vanuit een glazen paleis
met…
Tover staf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.507 Heeeey een toverstokje in het stof
wat zal ik daarmee eens gaan wensen
geluk en lief voor alle mensen
dat lijkt mij werklijk uiterst tof
Geen ziektes meer of ongelukken
vaarwel met pijn, de dood gevangen
geen mens kan zich meer echt verhangen
in de spiegel zien we ware stukken
Wie schildert kan geen ezel kiezen
het doek valt niet meer te…
Gerrit Komrij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.029 wat verder tover
- met zijn Hollandse voornaam erbij -
hou ik enerzijds ‘Geri’ over
maar heb ik anderzijds wel ‘Kortrijm’
Na wat gepuzzel en wat gemijmer
leent deze veelzeggende naam zich
uitstekend voor de term ‘Kortrijmer’
(zit ik alleen nog met die ‘ig’)
Gerrit Komrij zijn beste werk
- maar dat is ieder voor zich -
is niet lang van stof…
Wij hebben het erover of wij zullen verhuizen
gedicht
2.9 met 31 stemmen
25.849 Waar je stem is wil ik zijn
zoals op onze eerste dag
toen jij aan stilte die hem veilig hield
mijn naam ontsloot
samen met namen van vogels -
mees, jonge merel;
bloemen die daar uit het stof
ontstonden - krokus,
sneeuwklok, narcis -
wuifden, geven
aan je groet gehoor.…
Toch de hemel in
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.457 Zodat ondanks mijn misstappen in dit leven
het stof waar ik uit ben ontstaan
Zachtjes als een witte nevel
toch de hemel in zal gaan.…
Lichtval
gedicht
3.9 met 44 stemmen
18.639 Ik buig me naar het stof, neem af,
jij strekt een been om naar de keuken te gaan.
De richting staat elegant gecomponeerd
lichtval te verdragen.
Over de tafel hangt een gesprek.
We hebben het verlaten,
we bewegen ons nu schuchter door het huis,
de gevangenis van het schilderij ontwijkend.…
De arbeider
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
7.516 Ik wil de trap hier wat verlagen
Ze zucht maar houdt van deze man
Die eenmaal alles met zijn handen kan
Maar vergeten is wat houden van
Betekende in vroeger dagen
Ze wacht geduldig tot de nacht
Tot hij het stof heeft afgeklopt
Zij koude handen in de zijne stopt
Weer weet wat hen tezamen bracht…
pluk de zon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
649 ziet de mensen onbezonnen
blakeren langs de paden
op stranden bij de zee
stil soms kort van stof
hunne spinsels ontsponnen
spanning vloeide uit aderen
leven gaat nu op de pof
blikken koel in tassen mee
werk blijft onbegonnen
gedoofd zijn alle lusten
in dommel wel te rusten
wat water op de akkers
ach boeren arme stakkers
lamlendig in het…
De kijkdoos
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.410 Daar stond zo`n oude schoenendoos
verborgen onder het stof der tijd
op zolder bij de herinneringen
het plaatje van die kleine meid
ze knipte fragmenten uit de bladen
een compositie van haar ideaal
en plakte het in die schoenendoos
zo fröbelde ze haar mooiste verhaal
een kijkgaatje bood in perspectief
kabouterfiguurtjes uit de libelle…
zaterdag en de wind die ligt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 balken ezels lang gerekt
ze zijn misschien cretenzer
het is hier ochtend in november
geen haan die kraait
de wind staat stil
het licht gaat temerig aan
de zon bewolkt de lucht wordt bevlokt
stralend wit op straat gesmolten
de zwijger wordt gewekt
in stof die noopt tot spreken
reeds dagen aan een stuk
de wereld staat onder druk
de telefoon…
Alter ego
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Het stof schuurt mijn ogen.
Ik huil bloed.
Verwoed steek ik in de duisternis.
Mijn zwaard dringt een lichaam binnen.
Zijn ogen bloeden achter het masker.
Het masker verwijder ik.
Daar sta ik zelf.…
Windbuidel,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
640 Soms opent zich de doos,
ontvangen van Pandora,
de wind ontsnapt uit haar
schoot, raast langs de
karkassen van de levenshoop,
een mager geluid omhult de
witte geraamtes, te dun bekleed
met een verse huid, laat het
aardse stof zich met andere
kleuren verven in de geuren
van de regenboog en het oude
bederven, blaast op de pijpen
van…
Dwang
gedicht
2.2 met 16 stemmen
9.791 een boek in pakpapier tot op een schap terecht
staand voor een tribunaal van stof: die gedachte is
de dageraad straks).…
Metafysica ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
642 scherven zijn, het
mozaïek betreden van
bergkristal, een steile trap
voert naar het groene dal,
bedekt mystiek waar het
om vraagt, springt naar
sterren in het heelal, met
duizenden zichtbaar maar
in verval, vertoont zich in
ragfijn zaad, in het spoor van
het verhaal wat zich door de
melkweg draagt in levend
licht van bezwerend stof…
Draaiend in tweestrijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 Wil ook niet terug naar backflashdijken
waar mijn ziel huilde
in kolkende waterstromen
ook niet naar verdroogde en gebroken grond
mijn nagels mogen breken
laat mij barsten stoppen met het stof
onder mijn voeten
dat het weer- wisselvallig een geheel wordt
zoals toentertijd lente nog zo jong was
niet naar mijn veel te sterke zonnewens…
Afhaaldag veiling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 De Renaissancetafel
van de veiling
gelaagd in stof
ver weggemoffeld
schuilgaand onder
sterk verschoten Perzen
staat na een lange rit
onder een grijze huif
te wachten op de
uitgestoken handen
van wie herstellen zal
in eer en glorie.…
De dood van een poëet
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
687 verhalen zacht
over die oude jas zijn neergekomen
om aangedaan in het gevoel te stromen
als muze waar ze lang op heeft gewacht
maar blijkbaar heeft zij zich daarin vergist
kan ze het dichterschap nu wel vergeten
want haar verwachtingen zijn uitgewist
de jas is door de storm uiteen gereten
haar eigen schuld omdat ze stiekem wist
dat de stof…
Tien stille jaren...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.263 Het is stil, zó stil, zó kil
De stem van vrijheid is vergaan
Een gerichte kogel wraakt
Niets mocht blijven bestaan
Dit Nederland is vanaf zes mei 2002
gedompeld in verloren zielenbloed
Woorden die de stem van het volk predikten
zijn in stof gestikt en nooit meer gevoed
Het is stil, zó stil, zó kil
De woorden van verandering zijn overleden…
de terugkeer van een vriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 over mijlenverre bossen
zong een waterdichte zwaan
zijn vleugellied voor altijd vrij
in zijn gewassen ziel
voor de avond viel was er een brief
hij rustte argeloos in tijd, vergeten
tussen zwervend stof en de grief
van oude woorden
maar de morgen bracht verloren oorden
binnen ander nieuws
nog voor haar adem ouder werd
vertelde ze…
Grootvaders klacht, bij de dood van zijn kleinzoon.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.254 Hoe ik zijn dood beween',
Hier, bij dit zielloos stof,
Breng ik d' Alwijze lof:
Want, dierbaar kind! uw druk
Veranderde in geluk;
Gij werd bij d' Englenkring
Een welkom Hemelling.…
Na de regen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 het regent in gedachten en
het water wast tot aan fontanellen
temidden van vaak herhalen
ademt de echo zijn denkbeelden uit
ook na lang vergeten blijft
de boomgaard onaangeroerd kaal
in de spiegel van ons staal
priemt een regenboog van vlees
dan schuilt ons raam zich droog
dansen we zichtbaar maar ondiep
naarmate het stof uit wolken…
Oma ruikt naar eau de cologne
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
896 Op haar rijke stof
rust mijn hoofd.
In de blauwe pan
sissen twee pakjes boter.
Wit vlees
puilt uit haar ladder.
Een collectant krijgt
haar oude kranten.
Zuinig hecht ze af
met een stichtelijk woord.
Op mijn koffie
drijft een vel.…
De Ziel van een Teddybeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
644 Stof, vulling en twee kralen.
Méér is zo'n dood beertje niet.
Maar, wanneer je van hem gaat houden,
raakt hij wonderlijk mooi bezield.
Dat geldt voor schepen en voor oude huizen.
Het geldt voor steenkoude beelden.
Het geldt voor speelgoedmuizen.
Zoals dat geldt voor oude teddyberen,
maar ook voor zeer volwassen heren.…
rimpelige koffers
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
516 het blijkt gestoeld in de
zetel die het leven draagt, kussens
rijp van oud de leuningen
geschaafd in het rijk van heden
vier poten aan de vloer raken
de aarde die eeuwig zwiert langs
obstakels die het stenend licht
aan het roer hebben gemeerd
de zitting tam doch stroef knarst de
tijd afwezig van een eigen zelf, erbarmen
draagt het stof…
Die speciale kast
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
520 Ze werd door mijn hand gestreeld voor het stof.
Ik hou nog steeds van die kast.
Waarom weet ik niet, ze houdt mijn verleden vast.
In mijn eerste huisje was ze welkom, want we hadden het niet breed.
Een tweedehands van een tante.
Ik was dolgelukkig en heb haar tere lijf met veel geduld verzorgd.…
Apocalyptisch manifest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
516 de tijden
erop na geslagen
het zal u niet
behagen maar
dit is alweer de
duizendste uitgave
van het veel te
vaak gepubliceerde
apocalyptisch manifest
ik ben gestopt
waar vissen kleine
plastic tranen huilen
in hun van afval
totaal vergeven zee
waar spiegels steeds
ondoorzichtige beelden
geven van vervuiling
door kleverig fijn stof…
Zelfs als glimp
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
487 je zwarte hoed
was handelswaar
completeerde altijd
jouw outfit in
het openbaar
een bekend verschijnen
zelfs als glimp kon
jij nooit onopgemerkt
verdwijnen alleen al
je ogen waren gekend
de gouden handtas
en je dito nagellak
gaven stof aan een
karakteristiek in hun
kleine roddelcircuit
maar wie al jaren
op de set verkeerde
genoot…
het poetsmeisje
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
652 mooi meisje
heel alleen op de wereld
geen broers of wat zussen
haar ouders gestorven
zij woonde en weende
met stiefmoeder en dochters
moest wassen en plassen
nooit geen liefde verworven
maar dan voor éénmaal
wat geluk in haar leven
een prins kwam haar vragen
een glazen muiltje te passen
dus, ze ruilde haar leven
van stof…
Mijn eerste persing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
397 Waait stof langs de kust
van zielen langs de sterren,
licht kust de verten.
Maan in ruige zee,
voorbestemd voor mens en dier
rode lap voor mijn stier
Olijf in kruiken,
scherven stromende welvaart
ontpit door eerste persing?…