Alle inzendingen over liefde

Naakt onder de mantel van jouw liefde wil ik wel sterven. Maar laat me liever leven - laat mij smelten als een deken van sneeuw over de warmte van je buik. Zoeter dan honing zul je smaken, wanneer ik je zachtjes open met mijn lippen. Wees gerust: we zijn verstrengelde lianen, stemmige snaren voor een duet van tranen in de wind.…

Een zachte blik, Een blij gelaat. Een vriendelijk woord, Een goede daad. Al lijkt het weinig wat je schenkt, Je geeft soms veel meer dan je denkt.…

Jouw liefde heeft zich afgekeerd staat met zijn rug naar mij toe minachting spreekt hieruit maar liefde blijft het mijn liefde bloeit als nooit tevoren groeit ongekend onstuimig spiegelt zich in jouw gezicht dat afgewend afwijzend is jouw liefde moet aanwezig zijn het uiten is er niet verstikt zich in jouw brein je kan alleen gesloten…

we hebben van de zon genoten in erotiek de warmte gepeld de bruine huid zat als gegoten is later toch weer snel ontveld jij was mijn prijs uit vele loten ik heb de kansen niet geteld pech had al zijn kruit verschoten het toeval bleek op je gesteld je hebt me met je wolken toegedekt wilde geen mooi weer meer spelen je ware aard is stormend…

De reis om het ultieme te bedenken in woorden zint naar een rijm als echo van oorden. Het boeit onderweg dit labyrint van taal wordt het een gedicht of toch een verhaal? Hoe diep kan men graven, hoe ver moet men gaan, om woorden te vinden wat bezielt dit bestaan? Het is knus en gezellig hier dichters tezamen of hangt het naar…

Weet je hoeveel ik van je hou? Weet je hoeveel ik om je geef? Weet je hoeveel geluk je me doet beleven? Ja is daarop het antwoord, ik zie het als ik je ogen lees! Zo liefdevol en zo vol van Glinsterend geluk Als een heldere zon aan de blauwe lucht Als ik je ogen lees, zie ik de liefde voor mij In je ogen zie ook de reflectie van mijn ziel…

Bij het omslaan van de krant soms teder dan weer fel Tijdens het wandelen (aan het strand) bij het plakken van een band hoewel Maar nooit schel wel onvervalst muzikaal en als ik muisstil ben in mijn hoofd althans ogen gesloten... wordt er gefloten…

Hier lig ik weer, aan de rand van mezelf, dicht en dringend tegen je aan. Ik ken je bressen als mijn broekzak, ik weet waar je linies liggen en waar ze lekken, ik weet wanneer je bodem brandt en hoe en waarom, ik ken het knielen, het breken, het scheuren, de scherven, de schoonheid zelfs van het er samen sterven, als oude vijanden, hand in…

Mijn lief ik zie je lijden, je lijf schreeuwt een protest. Je licht is uit je ogen, en je houding zegt de rest. Ik wil je zo graag helpen, maar je laat me dat niet doen. En ik weet dit is jouw weg, je zult het zelf moeten doen. Liefde vraagt soms afstand, ook al kost me dat veel moed. Dit is jouw weg, en ik weet even niet, wat ik kan doen…

gevangen in mijn gedachten zweef jij vrij rond begrensd door de liefdeskrachten gevoelens omgezet in woorden stuur ik veilig door bedoeld voor jouw levensoorden gevonden door jouw vragen stel jij ze oprecht bevrijd van alle lichaamslagen…

zag je naderen op marmerwit een rode roos in het decor van blauwe lucht magie met lentelicht zonnig straalden donkere ogen het slanke halsje iets gebogen neusje in de wind je verschijnen was het dansen van een kind het is jouw lach die mij betoverd heeft mijn mysterie zo lang ik leef…

Soms leven we ons leven en denken er niet bij na. Maar al het moois op deze wereld wordt je niet zo maar gegeven. Je zult moeten vechten voor wat je graag wilt. Je zult moeten strijden voor de enige echten. De mensen waarvan je weet dat ze in jouw leven horen. Je zult voor ze moeten strijden en zorgen dat je ze nooit vergeet. Dan kun…

Op de koffie, weet je nog? netjes tegenover elkaar Uit eten, de dag er na vijf keer halen, bij de wok Naar het strand, schelpjes zoeken langs de waterlijn Je smalle vingers, jouw lieve handje in de mijne De zee, het zand, alles zonovergoten, wij zacht tegen elkaar aan En al kussend, je ogen gesloten liet je mij begaan…

...zou ik hoog kunnen vliegen, op thermiek en luchtgolven wiegen, over daken en boomtoppen scheren, over bergen en dalen en meren, op de hoogste rotspunt neerstrijken en de wereld uit de hoogte bekijken... Maar ik zou zoveel kostbaars verliezen als ik verplicht werd voor vleugels te kiezen. Wat zou ik schreeuwen en roepen en huilen als ik…

je sneeuwde in het afscheid nemen vlokte kristal in dwarrelwoord stapelde in wit bedekken wat onze oren iets te vaak hadden gehoord in vlagen vervaagden je stappen naar de trein de sporen dubbelden omdat ik bij jou wilde zijn de laatste kus smolt op je lippen jij vertrok en ik bleef buiten zwaaide naar besneeuwde ruiten…

Mischien moet ik wel terug gaan naar de nacht naar binnen als buiten niets echt leeft of het licht vergeet hoe het zich een baan naar buiten breekt door wanden afgewerkt in gebroken wit laat dat dan een groot donker gat achter? en verderweg in de ruimte vinden wij niets meer dan een pad dat uitgestippeld voor je ligt waarin wij verdwijnen…

Ruim twee jaar lang heeft het geduurd, welgeteld Toch kan zo’n beslissing niet moeilijk zijn “Heeft het dier er last van? Of heeft het pijn?” Domme Kamervragen worden er gesteld En vragen omtrent de woordbetekenis Of mierenneuken nu ook verboden is ------------------------------------------------------------ …Seks met dieren wordt strafbaar…

In een dal van duisternis ploeter ik mijn bewustzijn voort ik zucht en ploeg verder pijn behoeft geen woorden aanraking verstikt mijn gevoelens en klap dicht door te veel liefde die ik nooit eerder kreeg als je niet kunt kijken voorbij jezelf en ik de woorden zwijg die ik had moeten zeggen _toen de duisternis mijn ziel binnen…

rechts van de zeeschelp troost een lippenpaar dit brengt mij bij haar kleine wil die door de ether ruist (wat was, wat is, wat komt) juist dààrom van mij tot jou, ik ademzucht achter raadselige rozen die hebben meer kracht dan elders dit is geen einde nog vergeet dat niet op onze mond 't is altijd daar zal altijd in mij zijn die…

Ik deed de ramen wagenwijd open zodat de vogels naar buiten konden vliegen. Maar jij probeerde met je ogen de ramen weer te sluiten. Onze wereld werd voor even overstroomd door een lange schaduw. Nu, in de rust en koelte op ons huisterras kijk ik glimlachend naar de lieve pelgrim die mij vergezelt.…

je stopte was er in het stille wuiven van je opgestoken hand zag je schouders rechten snel schudde je weerbarstig haar weer scheidingklaar liep door met opgeheven hoofd jezelf vermannend in vage hoop het stille wuiven had slechts één getuige…

Je stem donker van emotie vibreert amper hoorbaar de woorden die ik al wist. Je ogen donker vochtig glanzend, openen de diepte van je ziel. Gevangen in tijd zo zeldzaam, vangt de stilte onhoorbaar het kloppen van ons hart.…

rode lippen warme letters kussend scherpe nagels onuitwisbare woorden tatoeërend grage ogen vurig de zinnen prikkelend twee lichamen in elkaars taal versmeltend…

Tijd heb ik niet gewonnen en niet verloren terwijl de uren duren en de dagen kruipen vliegen de jaren mijn tijd heb ik gelukkig goed besteed ik heb namelijk alle tijd voor jou…

jij en ik samen op de bank geen meter van elkaar maar onbereikbaar voor elkaar gescheiden door mijn huwelijk…

Weg slikken wat dikwijls op de punt van onze tong ligt is nobel toegeven, te leren zwijgen als een ander begint te spreken.…

door het licht van het gordijn lijkt de wereld stil te staan de zon staat nog vrij laag en klimt langzaam aan naar een nieuwe dag zonnig lief en met een lach straatnamen praten in overvloed over spoedig loslaten van wat nooit kwam en nooit komt vandaar dit gidicht aan haar een ongeleid projectiel die Zeus zag en Hades sprak omdat…

Niemand houdt mij tegen om contact te hebben met jou Want je bent voor mij diegene waar ik van hou Al duurt de week nog zo lang zonder jou Vrijdag wordt het vanzelf, omdat ik van je hou Heerlijk een heel weekend samen met jou Daar kijk ik naar uit, want ik blijf van jou Ik droom, dat ik voor altijd samen ben met jou Ik droom er van om te zijn…

Vrijdag - de dag nadat de witgeblauwde lucht de vogels tegemoet kwam en ze vertelde over dat wat ik je altijd al wilde zeggen. zaterdag - was een dag van rouw een dag om niet of juist wel bij stil te staan ik rouwde om wat ik was verloren. zondag was de dag dat ik was gaan beseffen dat ik de wereld wilde spreken - ze toe wilde schreeuwen…

Stralende ogen als lichtpuntjes aan de hemel 's nachts. Vól van gevoel als ze me aankijken. Jouw adem vermengd met de mijne. Mijn lichaam verstrengeld met het jouwe, onze harten verbonden voor altijd.…