2023 resultaten.
Michael Angelo' s Pieta
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
612 De plooien in je gewaad
maken je schoot groot
ruimte geef je volop
aan wat in je armen ligt
de plek waar jij snikkend
schonk zijn lieve leven
is ook de plek
waar hij nu rust
na deze gruweldaad
nu jij hem kust
in diepe eenzaamheid
zie ik aan je gezicht
zo jong zo mooi
zijn leven was maar even
het marmer lijkt zo hard
maar dat is buiten…
De zaag jankt het profiel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
713 heb mijn tuinen ingericht
in de kleuren van mijn leven
ik streel de wind met mijn muziek
in rotsen gaat mijn stemming leven
heb mijn handen leeg
een helling vol beloften
mijn ravijnen zijn te geef
daar stort ik de gedrochten
mijn hamers zingen vormen
de zaag jankt het profiel
uit de ogen spreken normen
maar hun geest is nog dociel…
Altijd samen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
523 Zij zijn als zijden rupsen
die geduld spinnen, tot ze
vliegen als vlinders naar
het licht, voorbij duisternis
van drakenogen en de buurvrouw
zonder mededogen: voel ik de
warme stralen die mij in jouw
hart en huid hebben gekerfd…
Herinneringen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
507 Kijk ik naar buiten
uit het
raam
zie de zilveren varens van de maan
en op het stenen pad
de genarcotiseerde kat
veroordeeld
tot het graf
ik huil - schreeuw - verstompd
niemand kijkt omhoog
naar de vogel die is gevangen in het raam…
Keep your eyes open
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
506 En zie de vijand van het licht
die vertoeft in duisternis,
wat kwaakt gij daar met kromme
snavel tweeslachtige vogel,
zonne der gerechtigheid:
zijt gij opnieuw geboren om de
machtige der aarde te bekoren?
de wind van uw vleugels doen
slapende bromvliegen ontwaken, de
wesp opgeschrikt zijn gift
injecteert in zacht vlees…
Voor de ontmoedigden
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
467 Verveeld verviel zij in melancholie
door de haat van dode dichters,
dove bromvliegen cirkelden om haar heen:
sterk is de hyena, O, mijn lief, ontwaak,
zie de sterren doven boven ravijnen
en diepe kloven:
de vlammende kaars fonkelt als drakenoog
in duistere nacht,
zie haar liggen wachten onder de zon
in een bed van donzen - sneeuw,…
symfonie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
705 donkere wolken
zon op de kerk
kolkende bomen
dansend op Mozart
hemelse hel
helse hemel
blij dat ik zie
van achter het raam…
De kracht van leven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
617 De dag sluit de nacht
en de schaduwen op het behang,
het carillon laat zijn zuivere
klanken horen, zing mee: hoor ze roepen!
zing luidkeels mee:
tot angst verdwijnt, dans , dans naar
het einde van de straat, tot het
vredesplein om brood te strooien
voor de duiven,
laat zien dat de aarde vruchtbaar is
ook al vreet pijn diep,
littekens…
Schone schoenen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
622 In de stilte
om me heen schrijf
ik over het afval:
kauwgom dat aan de straat
is blijven plakken sporen
heeft achtergelaten:
eeuwen later nog waarneembaar
tussen keien en door regen
schoongespoelde straten
waar ik over heen gelopen ben:
hoe ik daar terecht gekomen ben
weet ik niet meer:
onder mijn schoenen is het
niet blijven plakken…
Tuvit
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.740 Je zou gruwelijk wraak kunnen nemen
me achterlaten met een gevoel
van tevredenheid, minstens drie
ribben op ordentelijke wijze gekneusd
Niet omdat je agressief bent, maar
jij moet je toch kunnen afreageren
Ik was toevallig in de buurt en ja
er tegen bestand, eerder daar geweest
Ook zou ik denken dat ik je liefheb
zoals een avond in januari…
Ik protesteer tegen onpartijdigheid !
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
445 Ik zucht;
en protesteer tegen
onpartijdigheid in
hypocriete huizen
wanneer de zon opkomt
en gaat steken vluchten
ze naar het noorden zonder
mededogen voor het hert -
en - kamp, wie luistert
naar het opgejaagde dier?
voel je de sfeer van angst
en pijn?
Ik zucht;
protesteer en schreeuw
zoek adem voor het leven
dat langs wolken…
De dichter en de vogelwet
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
564 De dichter is een
kerkuil
wat hij
niet verteert braakt
hij er
door zijn
braakballen
weer uit;
nee!
een oelewapper
is de
dichter
niet!…
ik eis het podium
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
606 zo menige mensenbroeder
gaat aan mij voorbij
ogenschijnlijk in ontkenning
van mijn bestaan
in schaduwen
van onvrijwillige vergetelheid
blikkeren mijn bloemrijke tanden
wraakbelust naar weke kelen
van evenzovelen
kartelmessen spelen in mijn handen
met bloedgleuven
niemand negeert een unabomber
willekeurige woorden willen explosief…
IN GESPREK
snelsonnet
4.4 met 19 stemmen
1.449 Een kunstenaar die mensen echt wat gunt
laat rechtstreeks met het Opperwezen bellen
en Hem hun ziel en zaligheid vertellen
bij wijze van een artistieke stunt.
Veel bellers die dat echt niet laten konden
zijn door dit kunstje nu bekeerd verbonden.…
Zo Vrij
gedicht
3.0 met 49 stemmen
18.101 Altijd wist hij dat hij vliegen kon:
een kleine afzet en de grond liet los.
Aanvankelijk vloog hij dan zo laag
dat één voet nog de vloer kon raken
maar snel werd elke torenspits punt van geloof
en ieder mens versimpelde tot plat ovaal.
Altijd stond hij stil op zijn balkon,
een glans van zeker weten in zijn ogen.
---------------------…
Om jouw frivool
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 jij hebt
de lijnen uitgezet
ik schaduw
wat met kool
om jouw frivool
een licht accent
te geven diepte
weer te laten leven
grijs wat jij
als wit ervaart
en ongeschetst
nog open laat
er is geen schamen
want eerlijk grijs
geeft nooit intimiteiten
aan anderen zomaar prijs…
Sint-Jobretabel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 Schoonbroek,
het fraaie dorp van Job,
een man van God.
De voorspoed gepenseeld,
in hout gebeiteld lijden.
Dispuut van vrienden,
alleen om te verleiden.
De vragen tevergeefs,
't verstand verklaart geen pijnen.
En toch.
De diepe smart verdrongen,
de wanhoop overwonnen.
Want,
Job, de Godgetrouwe,
weet:
Jahweh laat me…
De piano
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
653 luister hoe het licht
ivoren toetsen
laat zingen
in een gedicht
vlinderblauw
zich afsteekt
tegen wolkengrauw
-jij- oh zon van paarlemoer…
Rembrandt zag
netgedicht
4.5 met 24 stemmen
806 schoonheid leeft van schaduwkanten
waarlangs licht het zwart begroet
en kleurengloed de kilte
van de dood ontdoet
rood van bloed gloeit daar de pijn
van tijdelijk en kwetsbaar zijn
de keerzij draagt de warmte
waar charme kleurt in levensmoed…
nieuws van de dag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
708 op zijn gemak zit hij -
zijn krantje lezend -
pagina’s legt hij
krakend weg, nipt
van zijn glaasje
slaat de ogen op
niet ziend het nieuws
wel het kunstwerk
aan zijn muur
van die Japanner –
pinguïn een
kind doorzagend
uit de wond stroomt
bloed dat fraai
kleurt bij zijn pers
niet ziend het
nieuws van de dag
over die Duitser
die…
Oker
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
2.513 Met een lichte mate
van onverschilligheid
haar voor het gezicht wegschuiven
Kussen tot je naar adem hapt
aan een goudvis doet denken
schubben tot oneindigheid tellen
De mens terugbrengen
tot een holbewoner, die uit verveling
beesten kleurt op de muren
van een grot in Zuid-Afrika
waar af en toe nog Hottentotten komen
In de…
Christine
netgedicht
3.5 met 32 stemmen
1.482 We spraken af weg te gaan
zodra de glassplinters te dichtbij
zouden komen en kans zouden maken
een plaats te vinden in het zachte vlees
Jij kon slechter tegen pijn dan ik
Ook hielden we niet van lawaai
van opgeschroefde stemmen
en van doffe, schreeuwende slagen
We dachten dat de dood een drempel was
naar een ander,…
het schilderij in mijn hoofd
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.655 het schilderij in mijn hoofd
de kwast pakkend papier wit
de kleuren mengend het angstig rood ook
de geuren de luchten de lege straat
het omhoog geschoven asfalt
wortels van mijn bestaan
de verhalen van mijn vader
ver maar dichtbij de lokkende polder
op sloten al het onbetrouwbare ijs
met daarnaast de oprukkende snelweg
foto’s met een…
Diep geworteld
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 Vandaag is zuiderwind ontwaakt
zijn lange lokken doorwaait,
Golven tussen berg en dal.
We weten dat noorderwind
weer op zal staan,
Magistaal hard als staal.
Alleen de diep gewortelde
boom laat staan zien we
uit naar de lente
als bloesems openspringen,
Bij snarenspel vol melancholie
in een lusthof van kostelijke
vruchten,
Een…
Ongecultiveerd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
666 De woorden uit jouw mond
lijken op
dierlijke uitwerpselen
Mest dat de bodem
vruchtbaar maakt
Niet de dichter.…
Overwinning
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
601 En hij torste koperen
schild en
reuzenzwaard
met zich mee
zo trok hij op tegen
de herdersjongen
Zijn wapen was een witte steen
daarmee raakte hij
de reus zijn scheen
Vooroverliggend met zijn
neus in het stof
zongen nu Gods engelen de lof.…
Gondellied
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
492 O zuivere klanken
Gondellied
De Bacarolle
Bespeel mij vol en zacht
mijn lief
Als de trillingen van ivoren toetsen
die mijn oor
vangt in het trommelvlies
Eustachius
Ik voel een
brok
in mijn keel.…
Zilveren klanken boven ravijn en dal
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 We wensen elkaar de vrede want
morgen is het kerstmis
het zilver wordt gepoetst
Het kristal
gewassen fonkelt als
ster van David
In top van boom
Een engelenkoor
zingt op hoge toon
over het kindje Jezus
dat is geboren in een stal
zilveren klanken
boven ravijn en dal
Ongenode gast
op het gemaskerd bal.…
The messiah
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 Geen stoel is onbezet vanaf het podium
kijk ik in duizend verwachtingsvolle
ogen zelfs geen
kuchje is te horen
alleen stilte, de concertzaal is
gevangen in een wolk energie
de dirigent geeft de maat aan
een trilling gaat door de zaal
Warmte trekt door muzikanten
de muziek bruist
tranen vullen
m'n ogen niet bewust van de
vele…
Hemelse diadeem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
538 Zoektocht door intellectuele
oude plunje
van vele denkvermogens
Tussen een mengelmoes
van edele en onedele metalen
schittert de
Hemelse diadeem
met Edelsteen
het goud uit de rotsbedding.…