4357 resultaten.
om het even
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.696 Om het even
Om het even wat je bij me bracht
Elke glimlach, elk woord en gebaar
schijnbaar zomaar
wogen door
bewogen me en werden parels rond mijn hals
Ik draag ze schaamteloos en slechts dat
Omdat ik ben wie ik ben
En jij, wie jij bent
Maakte me mooier
Heler, zielvol
Eeuwig
Dankbaar…
rood tapijt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
965 soms moet je terug
naar de waanzin
om te begrijpen
dat het klaar ligt
ergens op een plank
vol met stof
draag mij opnieuw
door het duister
luister
het komt en pakt
het neemt en lacht
hard en koud
muren oud
stenen bloot
het licht blauw
tapijt rood…
Lamgelegd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 stiller ben ik als voorheen
mijn tong is lamgelegd
verloren lig ik
in de schaduw van jouw lijf
verbaas me over gonzen
in mijn oren
laat jou geloven
dat ik dit te boven ben
sluit mijn ogen
en slaap gaten
in geluidloze dagen
die ik vul met mijn achterdocht
zodat het dragen
niet zo zwaar weegt…
wankelbaar evenwicht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
639 Zonder puurheid aan te tasten
dragen wij de lasten van onze natuur
driften eilanden bodem zoekend
losgeslagen in de branding
vulkanen barsten onder pressie
in agressie overstromende rivieren
even wijd als diep breuklijnen
onder zoute zeeën in het licht
van een wankelbaar evenwicht.…
In de lente
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
701 in de lente
van het achterland
rijpen nog steeds
zoete druiven
al dragen ze
een gerimpeld vlies
en lijken stram
om in wind te wuiven
ze kennen nog vaak
twinkelende ogen
en hun harten worden
soms goudgerand
omdat ondanks
ongrijpbaar verlies
tedere mildheid groeit
in dragend mededogen…
Al gaf ik het een plekje
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.144 achter in een hoekje van de kast
hangt jouw vest
en hangt jouw jas
op juist die stille momenten
dat ik het niet meer trek
laat ik me verwarmen
en omarmen
nog steeds dragen ze jouw geur
alsof je weer even
heel dicht
bij me bent
zoals het vroeger was…
ogen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
782 rozenfeeën
blazen zacht
vergeten dromen
in haar nacht
vaag verlangen
heldere beelden
dragen
het morgenlicht
zingen
jouw lied
jouw gezicht
ver, verder weg
van haar
tot ze
alleen
nog kan dromen
van feeën
in een nacht
vol blaadjes
van zingende
rozen…
DOOD...GEWOON
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.542 Als het doek valt van binnen
en de dood een sluier trekt
verlies het wint van winnen
en de horizon zich strekt
probeer dan juist te leven
met je lichaam, ziel en hart
rouw, veelal, duurt maar even
want de dood is niet apart
-----------------------------
Dit gedicht draag ik op aan Balten S. te R.…
Erkenning
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
707 Het piepen van de wind
doet de stem verstarren
in het vriendelijk gebaar
van de ochtend
als ik ja knik tegen het leven
roep en rijk me de hand
vergeef me vriend
stuur me bloemen of steentjes
om bij te dragen
aan het gewicht dat drukt
de laatste bloedspat
van uitgewist leven
kus me dan ten afscheid…
Die mij wenkt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
552 ben al blij
jouw schaduw te dragen
dan ben je tenminste bij mij
heb geprobeerd met een gedicht
je gezicht te belichten
maar jij liep me stralend voorbij
kan je houding en loopje dromen
wacht op de vinger van je hand
die mij wenkt te komen
uit de schaduw
stap ik dan naar voren
in jouw ogen wordt een man geboren…
Vleugjes zoete geuren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
625 de eerste bloem
zal nog geen
lente kunnen dragen
ontluikt en hoopt
wat warmte aan de zon
te kunnen vragen
want zij belicht
het blauw en paars
tot sterke kleuren
in de overgang
van lucht naar aard
dwalen vleugjes zoete geuren
voorjaar op kalendertijd
geeft ons in omarmen
nog drie weken respijt…
de naamloze doden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
704 Ze leven in het hart
van de moeders
Ze leven in het hart
van de vrouwen
Ze leven in hun
getekende gezichten
De naamloze doden
Ze leven in het
verlangen van een kind
naar een vader
Hun naam zo vaak gedacht
Hun naam zo vaak gedroomd
Ze dragen namen voor wie
hen hebben liefgehad
Ze waren slechts naamloos
in oorlogsberichten…
Opkomende gedachte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.819 Dwaalde vanmorgen nog
Zorgeloos door de
Herinneringen van m'n
Jeugd - en zie ons
Samen met vader achter
Het paard naar het
Land toegaan - jij ment
Het paard - ik draag de
Koffie en het brood
Voor deze dag -
Dit is de gedachte die
Bij me opkomt nu ik je
Gisteren voorgoed naar
De hemel heb laten gaan…
In de groene vogeltuin
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
606 ik mis je
temeer nu het zomert
in de groene vogeltuin
het is er zoet
zoet als de lepel kandij
in de kop zwarte koffie
in dit jaargetij
beleef ik de kracht
schoffel ik het onkruid
en och
toch
draag ik het vraagteken
zal het blad zich wederom
opmaken om te sterven
tot in vergaande nerven
ook weer veel te vroeg…
DRESS RED DAY - 29 september
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 De Hartstichting spoort alle vrouwen aan
vandaag iets roods te dragen. Neem een sjaal,
maillot, tuniek of pumps als fel signaal!
Je bent toch met de hartenklop begaan?
Stort bovendien op giro drie nul nul.
Hun directeur krijgt heel wat, wees dus gul!…
D E C E M B E R
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
931 Hoogtij
bezinning gevraagd
levensecht
samen
tot het daagt
nabij
in namen
jezelf
de binnenkant
voelen
zonder schools
aangeleerd
maatschappelijk
en commercieel
teveel
nu met handen
en ogen
bewogen
zien mogen
hart en ziel
in zich
en zicht
langere dagen
meer licht
dragen…
De jas draagt mij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
558 Die daag'lijks met
Mij meegaat, zonder
Ooit kritiek te uiten
In woorden of gebaren,
Is allengs met mij
Vergroeid geraakt,
Elke naad, elk stiksel,
Elke vezel ademt
De mens die ik ben,
Verdriet en geluk
Wonen samen in
Dezelfde zoom,
Niet ik draag de jas,
Maar zij draagt mij…
zonder
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
710 je ogen
je hart
vermeden
omdat je aanblik
zo moe gestreden
zonder verleden
en heden
verloren
uitverkoren
voor dit lijden
zonder te vragen
niet meer te dragen
was
gelukkig, lief
dat je ogen
niet meer zagen
dat ik
je ogen
heb vermeden
je hart
verzwegen heb
naar het verleden
onze liefde
ben vergeten
mijn…
Inportantie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 imposante dierbare
olifant
zo charmant
Europa laat
jou zienlijk
de dood
injagen
mij afvragende
dragen deze
domme mensen
soms ook
graag ivoor
steun de
tegenstanders van
die andere
landen weg
met dierenbeulen
teken de
petitie lieve
mensen ga
ervoor…
Lingerie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.002 De bandjes van haar b.h. naadloos over haar schouder
dragen haar prachtige borsten als:
Wat ben je sexy, wat ben je mooi!
Meer vrouw word jij niet als in lingerie bij mij.…
Enkelbandje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 Waarvoor men hem dat bandje liet dragen
tja dat moet je MIJ niet vragen, want:
Garantie met een bandje reikt slechts tot de deur!…
Geheim van vlinders
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
733 Zouden vlinders
dan zo kwetsbaar zijn
omwille van
het ongelooflijk mooie
dat hun vleugels in zich dragen
zij hebben hun geheim
weten te verstoppen
en spreken toch uitbundig
over hun verandering
zich tot vlinder te ontpoppen
tijdens het geduldig wachten
en intussen trachten
krachten te reserveren
voor de metamorfose
hoe de natuur ons…
Verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Het is te zwaar om alleen
dit te dragen.
Het is fijn dat er zoveel
steun is om je heen.
Mensen geven om je
en er wordt met
je meegeleefd.
Natuurlijk wens ik je veel kracht
en liefde.
Liefs…
Wat te doen bij veertig graden
snelsonnet
3.3 met 3 stemmen
639 Ga constant winkelen bij Albert Heijn
Hou lijf en leden lekker in de nulstand
Draag op je hoofd een natte tulband
Veel ijsjes zorgen ook voor een koel brein
Ik deed mijn best met ijs, maar ging méér zweten
Dat spul smolt sneller dan ik het kon eten…
Veertien jaar geleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Voor altijd dragen we je
bij je in ons hart, lieve
zoon.
Het blijft een
gedenkwaardige dag die
wij nooit kunnen vergeten.
Rust zacht lieve zoon.
Liefs,
je ouders.…
Nog altijd klinken de namen (102.000)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
469 laten wij ze voor altijd blijven noemen
de namen van hen
wiens levens abrupt, werden afgekapt
het lezen van
gaat met horten en stoten
men schiet vol, even maar
soms voegt iemand iets toe:
‘mijn moeder’ of ‘broer’
zij dragen nog altijd
de littekens
van deze geschiedenis
mee in hun hart…
Ik moet nog veel leren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Ik moet nog veel leren
Het is geen schande om hulp te vragen
Ik moet hulp accepteren
Want ik kan de problemen niet alleen dragen
Ik moet nog veel leren
Het is sterk om je zwakte te tonen
Ik moet mezelf accepteren
Als ik durf te praten, mag ik mezelf belonen
Ik moet nog veel leren
Het is moeilijk om alles een plaats te geven
Ik moet het…
onaanpassing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 ik draag mijn eiland op m’n rug
mijn oogmerk in het haar, onafgestempeld
mijn gisteren is vanaf morgen onderweg
daartussen oogt het als
een zomeravond overdag
loomheid in een bloemetjesjurk
vergeten te bellen
een half genuttigd maal, onbeslapen bord
terugzien op een verwilderd pad
in tegengestelde richting…
Onvervuld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 ik heb ze begraven
zand erover
en afgevallen lover
uit pure berusting
uit vrede ermee
hebben heel gedwee
eens zal het dagen
dat het zinloos is het
na te blijven jagen
we zijn tenslotte
allemaal mensen
en zullen ze ooit
ten grave moeten dragen
onze onvervulde wensen…
de wals van wat als
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
492 de wals van wat als
het morgen zwart wordt
vogels voorgoed verdwijnen
van wat als
alles wankelt niets de
goede kant opvalt
van wat als
de angst als een mes
tussen de ribben steekt
van wat als
alles wat leeft sterven zal
er niemand is om de doden te dragen
de wals van wat als
we morgen met lege handen staan
omdat we niets hebben…