Alle inzendingen over emoties

Ineengedoken aan het strand haar handen om beide knieën zakt zij weg in niemandsland eenzaam, maar met z’n drieën die stemmen moeten zwijgen door brekende golven overstemd zullen herinneringen zich rijgen stroomt het verleden ongeremd haar handen pijnlijk gevouwen fluistert zij zwak om vergeten bidt om een luisterend oor wanhopig, haast…

Walsend door de golven langs het lichaam van de nacht omgeven door woeste zinnen klinken letters zinderend zacht namen ooit geschreven in wild opwaaiend zand stampen weten in vergeten langs een uitgestoken hand galopperend door de stroming begroet het licht een nieuwe dag diep verscholen in een duinpan hoor ik nog immer jouw lach zandkorrels…

Vergeefs zoekt de dag voetsporen van gisteren maar zij vindt morgen…

Als hondsdolheid uit zwarte gebieden woorden arriveren zijlijnen van het leven zingend onder de veren kussens waar huidcellen en verborgen mappen liggen dromen trachten te overleven geduld van een schatzoeker lever van een dronkaard maag van een mens ik sta op en doe het raam open verse lucht helpt niet tegen…

Snippers papier in 't jonge groen, daartussen de resten van een oude schoen - je weet dat je 't verleden weer los kan laten en dat je van 'morgen' met and'ren kan praten. Laat dan het trage, het harde maar gaan en wil als herboren in 't leven weer staan.…

Bij haar Valt de leegte in het niets De kracht van haar zijn legt een band Van verbondenheid Alsof ik niet bewegen kan Dat ik verloren loop in haar zijn Het heelal is te klein voor haar ziel De zon te koud En venus te klein Daarom voel ik me een reus bij haar Dapperder dan de koene ridder En leuker dan de nar Dat alles Door haar…

ik lees boeken en handen aan lange tafels in stille zalen en verloren ruimtes volg ik aders en lijnen, gesprokkelde letters tot zinnen gevormd kan ik waarzeggen, toekomst voorspellen in alle rust het einde dromen of blijf ik hangen in sprookjes, het schrijven in stilte van een eigen verhaal…

Lachend loopt zij door de golven schatert zwarte schaduwen weg haalt haar ik onder zand bedolven voor de laatste leugen weg voorzichtig pakt zij waarheid op broos en breekbaar neemt ze het mee vult haar handen weer met toekomst proeft aan die andere levenszee achter haar gelopen passen ligt het gisteren van de pijn nimmer ziet zij om naar…

Mooie Marie op haar hoge hakken een bontje, niet van echt te onderscheiden blond gelokt en nagels rood gelakt heeft vele mannen moeten verleiden. Mooie Marie uit veel besproken wijk met botox opgevulde lippen nonchalant haar tas over haar schouder weet dat niemand aan haar kan tippen. Maar ach die arme, maar mooie Marie wordt moe…

Ik zei, het is begonnen met je handen, die zochten heel voorzichtig die van mij. Ze durfden niet, maar konden het toch niet laten, ze wilden zeggen, wat je mond niet zei. En toen die handen elkaar hadden gevonden, toen gaven ze emoties aan mij door, die ik in je ogen eerder had gelezen, maar je vond er toen de woorden nog niet voor. Jouw…

Omarm me liefste met heel je hart Je nam de weg naar mijn gedachten Het begin was mooi en vol van groen Maar nu staat de winter te wachten Geef de koude in mij geen kans Fluister woorden sterker dan ijs Verwarm mij liefste met je ogen Maak in mijn hoofd jouw paradijs Omarm me liefste met heel je hart Je nam de bochten van mijn geest Ze…

Als ik me snij, tergend langzaam, in mijn bloedrood getekende lichaam geeft het me een geweldig gevoel, zo aangenaam ik voel me opgelucht; niet meer eenzaam Als ik me zo straf drupt het bloed geleidelijk van me af dat zo wegvoert het gevoel dat een hevige pijn gaf die ik mijn leven lang ken, van jongsaf Door het diepe gekras bevrijdt van…

Leeg, verloren in mijn gemoed Krachteloos en pijnlijk bewust Verwerk ik mijn geestelijk bankroet doorwrocht door een onzalige zielenrust Hoe heb ik dit zo laten ontsporen Ik wierp mijzelf in het zwaard Alles lijkt oneindig verloren Niets blijft mij bespaard Mijn lichaam dweilt door de uren Sleept mij van dag naar dag Hoeveel kan ik nog…

De rozen domen en dauwen ten avond, vredig-vroom; er waart een paarser schaâuwe om de kastanje-boom. De vijver blankt in dampen; de troostlijke nacht begint. - Ontsteek, ontsteek de lampe: mijn angst ontwaakt, o kind.…

herinnering je liegt jij bent een onverbeterlijke leugenaar je barst de scherven vliegen om mij heen romantische onwaarheid smaakvolle saus over inhoud die moeilijk verteerbaar consumeerbaar is zo leek het zo was het niet verraderlijke glimlach nept oprecht verdriet verdachte glans tranen in de wacht ze kijkt me aan nog altijd onweerstaanbaar…

Razende gedachten, vele vragen gaan door me heen, liggen vooraan in mijn mond, toch ik stel er niet eens een. Hoe graag wil ik geloven, in wat ik weet ,in het heden, niet in wat ik denk te zien, spookbeeld... uit het verleden. Wetend dat geen enkele, geschiedenis zich ooit herhaalt, voor de pijn in het verleden, is immers al dik betaald…

Geef nooit de hoop op, op meer geluk het zal er zeker weer komen Ook al zit je op dit moment even stuk blijf geloven in je dromen Als je weet dat je het niet verdiende maar het gebeurde je dan toch Blijf geloof houden in verbetering betere tijden komen zeker nog Als je nu misschien in een dip zit weet dan dat je niet alleen bent Soms komt…

Langzaam komt het schilderij in beweging de in strepen getrokken wolken lossen op en een oude beuk schudt zijn dichte top bevrijdend los. Geen dwang, geen plichtpleging ontsnapt aan de knevelende hand van de oude meester uit het lage land Behoedzaam strekt het paard de broze benen het linnen spant in de krakende lijst en het wegbarstend…

Hou mijn hand vast als ik wankel droog mijn tranen als ik huil geef mij een veilig onderkomen geef mij een plekje waar ik schuil. Maak voor mij de weg begaanbaar als ik stilsta in het leven laat mij niet ten onder gaan wil mij altijd Uwe liefde geven. Maak mijn angstig hart weer rustig draag mij door de donk're nacht laat mij steeds mogen…

De lange weg, vol met hindernissen is met veel omwegen bewandeld met fatsoen en geweten gehandeld. Hoe kon je jezelf zo vergissen? Als de druppel de emmer dreigt te doen overlopen komt plots de oplossing ergens uit geslopen; volkomen onbegrijpelijk waar vandaan maar ze garandeert je een voortbestaan. Je stort je opnieuw in het echte leven…

Wanneer ik met de eigen schaduw vlucht Langs starre straten en kanalen En luister naar de eindeloze zucht Waarmee mijn longen ademhalen Zie ik geen enkel noodlot overbrugd Door mijn verdwenen idealen. Ik ben een grijze dag, een leeg gehucht, Een labyrint waarin ik zal verdwalen. Eeuwige regen flitst langs mijn gelaat, Aan welke muntstandaard…

Ik sluit de luiken van mijn ogen En bid dat de lente aan mij voorbij gaat Elke centimeter van mijn lichaam snakt naar zon Als een junk snuif ik jouw geur tot ik misselijk van genot ter aarde stort Verliefd en verloren…

Hoopvol kijk ik nu uit Sinds jij er bent Kijk ik opnieuw vooruit Vol verwachting klopt mijn hart Sinds jij er bent Vergeet ik eindelijk die oude smart Ik leefde niet voor een toekomst Voor jij er was Had ik van alles mijn bekomst Ik liep gebukt onder ’t verleden Sinds jij er bent Bestaat het opnieuw , het heden Ik ging…

Ik voel je handje nog in de mijne en zie je lieve gezichtje voor me Ik denk nog elke dag aan mijn kleine warme scheuten trekken dan door me Zo onrechtvaardig en zo onbegrepen dat ik zonder jou verder moet gaan Zo onwezenlijk en onwaarschijnlijk alsof je zo weer naast me kunt staan 's Nachts hoor ik je lieve stemmetje soms en voel dan je…

Genoeg van dit leven En genoeg van dit lijf Genoeg van het licht En genoeg van de sterren Alles is te veel En niks kan nu goed gaan Recht is te recht En stilte te stil Het is allemaal Zo erg echt niet Maar net iets meer Dan genoeg zou zijn…

Daar stond je weer en ik had willen roepen ga weg, ga weg kom nooit meer terug Maar ik zweeg en de regen mengde zich met tranen die langzaam stierven op mijn wangen en de strijd verloren Net als ik Alweer…

Vragen vervagen het antwoord blijft hangen in het luchtledige Angst om te weten Bikkelhard, de waarheid of is het verbeelding Vastklemmend aan dromen bang voor gevolgen Als illusie bedrog wordt.…

Tussen de cakewalk en de achtbaan speelt het leven. De kist blijft leeg ook als je er een handvol konijnen in verbergt. Je ziet iets en je ziet het niet. Het is er en het is weer weg. Alleen je hoofd is vol en soms je hart. Maar voor de rest is het de cakewalk en de achtbaan.…

Het gaat niet om de momenten, dat we alleen maar ademen Maar juist om de momenten, die ons de adem benemen Het gaat niet om de momenten, dat wij onszelf verliezen Maar alleen om de momenten, dat wij gevonden worden Het gaat niet om de momenten, dat wij stoppen met leven Maar vooral om de momenten, dat wij het onverwachte de kans geven…

Mijn kin steunt op mijn hand Rodin’s vereeuwigd beeld is elke dag te zien maar ogen zien dan niets het brein tast in de nacht actief als het niet weet de voorhoofdrimpels zijn na jaren diep gegroefd en kennis schaamt zich rot…