3063 resultaten.
Eenzaamheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Eenzaamheid grijpt om zich heen
als klauwen in het duister
slissende klanken, geen gefluister
eenzaamheid, sarcastisch en gemeen.
Eenzaamheid is een monddode stem
die vertelt zonder iets te zeggen
de grafpreek zonder iets uit te leggen
de stilte dood langzaam maar adrem.…
Afscheid
gedicht
4.0 met 2 stemmen
27.090 In het stedelijk duister van de straten
nemen we afscheid - en het drukt als lood,
kijken om en wuiven, reeds verlaten,
slaan de hoek om, en het is de dood.…
ZELFTUCHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
485 Het zwevende brein
maakt draaiend licht en duister
om het lichaam heen:
wijd en verrassend,
eindeloos geheimzinnig,
gelijk het heelal...
Maar opeens treft zij
nuchter en voldaan
het hernieuwde ik.…
Oceaan van liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 De nachten kon ik niet vergeten
toen we samen
in een oceaan van liefde vreeën
was ik de golven jij de kust
en samen waren wij de lust
om te zwijgen, te overleven
stille heimwee teruggegeven
jouw duistere kant
verlegen ogen
zoals we samen
kalm bewogen
en een geest die uit de fles vloog
toen je ontwaakte in mijn liefdestoog.…
Gebundeld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
512 Besteed door licht dat mijn schaduw verwarmde
mijn enige zielsverwant in donkere tijden
jouw silhouet die nooit op de zaak vooruit loopt
maar mij wel door het duister kan leiden.…
Boodschapper....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
913 De Vrede
wil ik brengen
de vrede
op geheel de aarde
Niet enkel
in de
twaalfde maand:
duister december
Voor mij
geen andere waarde
zo belangrijk
als vrede
Het brengt
vriendschap &
liefde
met zich mede
Dus ziet u
me vliegen
bij daglicht,zon
of even neerzitten
op oever,wal
dak of brug
denk dan
even terug
aan mijn…
Ster
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
423 Of jij werkelijk die ster bent
kan ik niet in het midden laten
het heelal is zo onmetelijk groot
dat er nauwelijks een midden is te vinden
jij bent dood, ik hou me groot
onze liefde blijft oneindig
maar als jij wel die ster bent
dan geef je mij jouw licht
om me lichter te maken
in deze diep duistere nacht.…
Depressie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
699 gedachten stromen,
zijn tranen vloeien,
zijn verdriet blijft komen,
zijn pijn blijft groeien
Zij wil zo graag helpen,
haar schouder geven,
met troost overstelpen,
de rouw samen beleven
Maar hij zoekt de stilte, de rust en het groen,
en zij laat hem begaan want ze snapt zo goed
waarom haar liefste dit alleen wil doen
en haar zo voor zijn duistere…
In de eeuwig bloeiende tuinen
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
620 Als wij wonen boven die oneindige sterren
in de eeuwig bloeiende tuinen van God
geen duister meer ons uitzicht zal versperren
als wij wonen boven die oneindige sterren
en de grootheid van Zijn mysterie ontdekken
indien wij geleefd hebben naar Zijn gebod
als wij wonen boven die oneindige sterren
in de eeuwig bloeiende tuinen van God.…
staarde mij al wassend aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
769 ik heb de zon gezien
als halve maan
zij staarde mij
al wassend aan
kwam snel tot
volle glorie toen
het verduisteren
was gedaan
daar, waar draaien
kruisen wordt slaat
donker toe en projecteert
haar beeld in zwart
massa breekt het
witte licht van jaren
geeft duister weet van eindelijk
weer schaduw te ervaren…
eerste sneeuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 onberekenbaar
het weer
Keer op keer
we tasten
in het duister
en luister:
Wind steekt op
legt z'n kille handen
om m'n keel
waarom geen sjaal.…
Maan
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
508 Kijk naar de maan
wat is zij weer vol
ver weg en toch dichtbij
afstand speelt geen rol
kijk in het water
grote en kleine gedachten
spiegelen het heldere schijnsel
duister is je gezicht
maar langs de omtrek
verlicht als een soort aura
de nacht is nog lang
het leeslampje de maan
in een aantekenschriftje
verschijnen alle gedachten…
evenwicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 Ik keek in het duister
en vergat het licht.
Ik keek naar de nacht
en vergat de dag.
Ik zag verdriet
en vergat de glimlach.
Ik droeg haat
en vergat vriendschap.
Ik voelde de koude
en vergat de warmte.
Ik zag de dorre vlakte
maar vergat de oase.
Ik beleefde oorlog
maar vergat de vrede.
Ik zag de dood
en vergat te leven.…
In de eeuwig bloeiende tuinen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
600 als wij wonen boven die oneindige sterren
in de eeuwig bloeiende tuinen van God
geen duister meer ons uitzicht zal versperren
als wij wonen boven die oneindige sterren
en de grootheid van Zijn mysterie ontdekken
indien wij geleefd hebben naar Zijn gebod
als wij wonen boven die oneindige sterren
in de eeuwig bloeiende tuinen van God.…
De Maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Ze zal een wijze gids blijken
àls we in het duister durven kijken.…
Gegrepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Gegrepen tussen dood en leven
Tussenin daar waar licht en duister spelen Zij zijn eenzelfde rol aan het uitvoeren
Samen, dansend om ons heen
De een waar een angst voor aanwezig is
De ander die gewenst is
Eenieder die ze verwisseld
Een ander die ze wenst te wisselen
Lichaam bewegend
Dansend op het oerritme
Laat het zich begeleiden
Zoals…
Onpeilbare diepten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
429 langs uitgesleten paden
lopen eeuwenoude zielen
in vermoeide rijen
verdwijnen in het duister
van het donkerste zwart
in het holst van de nacht
diep onder de grond
liggen de verborgen geheimen
van leven en dood
de echo van de geest
schreeuwt om verlossing
uit de kerker van wanhoop
smekende handen
reiken naar het onbereikbare
genezende…
Nachtuil
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
331 Als een engel vloog de nachtuil
Laag over de daken van huizen
Met een herhalende roep
Als boodschap voor de mensen
Die niet sliepen
Die de tijd van de nacht
In wakkere staat verdreven
Hij riep zo hard hij kon
Om hen te laten weten
Dat hun gebeden waren gehoord
Dat morgen de zon schijnen zou
Want hoe duister ook de duisternis…
Menadenzoon
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
136 Mijn goede vader, sprak Zeus
tot zijn zonen
Was in zijn jonge vermetele jaren
Een wonderkind, met op zijn hoofd slechts twee haren
Als teken van tijd en van wijsheid,
mijn zonen
Toch was zijn voorkomen niet meer
dan schijn
Zijn uiterlijk droeg hij dan nog wel
met verve
Zijn innerlijk zweeg, was steeds meer
gaan bederven
Wat hij deed…
Woordenrace .....
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
756 Woorden hebben haast
struikelend halen zinnen
op volle snelheid in en
verdwijnen in het bochtige niets
snel, snel, tijd tekort
zoveel te vertellen
op de snelweg van
de duistere nachten
waar de vluchtstrook
uitwijken mogelijk
maakt en verhalen
onbesuisd racen
elk rood stoplicht
wordt genegeerd
zal de tijd geschreven
woorden inhalen…
Dag nacht!!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
646 ik groet de koning
met gebogen hoofd
een serene stilte
de stemmen geroofd
de zon nog onder
mijn ogen gericht
op de koning der bomen
nog buiten het licht
een aarzelend fluiten
heel even, heel zacht
betekend het einde
van de stille nacht
het koor zwelt aan
het duister verdwenen
de angsten ver weg
de wonderen beschenen…
op een geschrift
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
695 Laat ons weer een woord gebruiken
of rijm, of taal, of metrum,
of laat ons denken, dat wij schrijven
dat wij zijn, dat wij doen
Kijk weer in de ogen
van je duister spiegelbeeld,
en verkracht de schoonheid
van haar onontslotenheid
Ja we zien die letters krullen,
brullen als een houtvuur
Laten we hopen dat het uitbrand
en de as op de…
Onbekende schone
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
847 met dat 'vergrijpen om'
met 'aan' handtastelijk aanvallen
zich wederrechtelijk trachten
toe te eigenen
Walgelijk ontroerend hoe
jij de nostalgie weet te wekken
af te doen als niemandalletje
dat niemand anders kan
op je hoofd gaat staan
je laat verwonderen hoe
zwaartekracht je jurk overvalt
mijn stem die spreekt
met een lach of duister…
Aura
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
558 Een aura verscheen
om onze hoofden
in stofgoud
der herinnering
blinkt een medaille
De zon in mijn leven
de zon in je hart
fortuin was een
niets ontziend
voortrollend rad
Tollend en
wentelend
om elkaar heen
in nacht en nevel
duister trotserend
De aura verdween
passievruchts
wederkeer
een roos in de knop
viel voortijdig neer…
het beeld van jou
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
827 even jouw lach niet meer te horen
in diepe tranen achterlaten
een kus ter afscheid willen geven
jouw warme stem
die stilte werd
zink ik weg
in het duister van dromen
tijdloos diep
besef verloren
neem ik jou mee
in gesloten ogen
het beeld van jou
gaat nooit verloren…
het beeld van jou
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.745 even jouw lach niet meer te horen
in diepe tranen achterlaten
een kus ter afscheid willen geven
jouw warme stem
die stilte werd
zink ik weg
in het duister van dromen
tijdloos diep
besef verloren
neem ik jou mee
in gesloten ogen
het beeld van jou
gaat nooit verloren…
Ik kan je niet missen...
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
3.338 Verloren staar je in het niets
Je ogen wenen stille tranen
Een kilte trekt rillend voorbij
Als versteend in grillig wanen
De verdoving vult je lichaam
Je sluit de wereld even dicht
Het duister neemt haar mee
Naar het zachte stervenslicht
Verloren staar je naar haar
Je allerliefste is niet meer
Zij, je vriendin, je maatje
Die leegte doet…
een schim
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.241 ik bewoog nog eenmaal
mijn handwarme glas
keek met weemoed
door het gebladderd venster
het raamwerk begrensde mij
met dat wat was
achter in mijn diepe tuin
bij het bouwvallig priëel
zag ik nog haar schim
langzaam verscheidend
in een duistere kim
ik draaide me om,
nam een laatste slok
onder de dode schemerlamp,
begroef daar mijn…
liefde verloochend
hartenkreet
1.1 met 7 stemmen
1.537 schemer verwart zich met duister
van de nacht die nog niet viel
hoe onzeker is de afloop nog
balancerend langs de afgrond
dagen wachten zich in stille uren
nu de tijd plots lijkt stopgezet
vast in kleverige sporen spijt
onmiskenbaar veranderde alles
voor de naakte waarheid bekende
gevlucht naar het laatste zwart
verloochend is de liefde…
Gedoofd vuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
722 in liefde wil ik nog geloven
al mijn hoop zit binnen
brandend als een moeizaam vuur
dat door sterke winden lijkt te doven
verheerlijkt in alleen herinnering
wordt het als het aardse goed
te bang in een ondeelbaar hart
gehuld in een wolk van schemering
zolang de wind niet gaat liggen
speelt het duister in mijn hoofd
totdat het…