2664 resultaten.
Nu zij bij de valput staat.
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.271 Nu zij bij de valput staat.
Vanouds speelden zij hier
het zelfgekozen einde na.
Het stonk er naar vlasafval.
De blauwe bloem was een motief
voor een breekbaar kinderservies.
Tussen de dijken broeiden de stengels
op tollen van vlas, mini-indianendorp.
Zij schoot de klodde*) met de klakbuis*) af.
Olie en linnen liggen thuis in de kast…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 Wel ben ik blijde om 't Leven, maar de extase
Der Jeugd was nu sinds lang niet meer voor mij,
Gegaan ook 't nauw doorworsteld noodgetij,
Waarmee der wereld stormen om ons razen!…
In blosjes vuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
692 rank
op liefdeswind
bloeit voor het eerst
als lentekind
de wereld
is zacht groen
in blosjes vuur
ontwaakt volmaakt
de tedere schoonheid
van het anders zijn
geeft heimwee
en voelt zoete pijn
met kleuren
van verlegen
worden vrienden
goed bekeken
liefde wordt
in kleine vonken
als elixer
uitgeschonken
de godendrank
der jeugd…
Eenmalig
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
590 De eerste liefde kwam op vlugge voeten
gehuld in dauwsandalen op mijn pad
Haar prille onschuld heb ik liefgehad
maar bovenal haar wilde zomersproeten
En elke zomer kwam ik haar begroeten
En elke zomer was het dat ik bad
dat zij een restje liefde over had
Dat ik nog even in haar hart mocht wroeten
Haar vlugge voeten zijn niet lang gebleven…
Aan jouw graf
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.033 Ik heb wat
voor je meegebracht
wat dingen van
het Noordzeestrand
die ik vond
in het mulle zand
of aan de vloedlijn
half nat
rond geschuurde
stukjes baksteen
betekenden voor ons
een schat
meerschuim,mesheft
slakkenhuis
alles ging toen mee
naar huis
we bukten en
we zochten voort
als kinderen
zo ongestoord
ik zag ons weer
in een…
Reservaat
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.642 Zaten wij op een duintop, was het het bekende
liedje, van de wind die op het hoogste punt
en hopen dat het uitzicht niet bedriegt.
Eerst in de diepte langs het strand, een golf
de horizon, gericht op hond en kind, op zon en wind,
werd je vanzelf gedachteloos en vrij.
Toen onder prikkeldraad omhoog, het verse
nauwelijks begroeide duin, het…
Aan dat kleine meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 Het is tijd om te vrezen voor demonen.
Je denkt wat is er nu? Er is niets loos,
Maar de feeën zijn weg en mannen komen,
Die openen Pandora’s zwarte doos.
De lange lijdensweg moet jij verduren
Zoals je moeder en vader voor jou,
En luchtkastelen zijn enkel hopen muren,
Jij bent geen prinses, maar gewoon een vrouw.
Al eeuwen staat het…
En elke ademteug
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
675 Het is wanneer ik achterom kijk
en een kind zie staan
wiens uitgestrekte hand naast licht grijpt
dat zich kwijnend aan de voeten hecht
voor het als schaduw groeit
ver boven frêle schouders
lippen beven zie
bij het proeven van de wind
die zwijgend ijs legt
rond een tere mond
of het stille neerhurken in duister
zonder…
Nog is er niets verloren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 ik was
weer even thuis
hoorde het subtiele kraken
dat mijn gang naar boven maakte
rook de geuren
die in kamers woonden
zag gezichten van passanten
in hun vroeger gaan en komen
raakte aan herinneringen
in het stof op zolder
werd bedolven door
mysteries uit mijn jeugd
angst en vreugde kwamen
terug in koude rilling op de rug
nog…
kleine strateeg
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.192 de kleine zonnetafel was immens
waaraan ik als kind mijn dromen speelde
de bergen hier de dalen daar
en het gevaar daartussen met zijn woeste baard
alles was toen geel onder gelukkige ogen
geen schaduw werd er ingedeeld
zelfs de despoot bleef onbewogen en in stilte
aan de altijd zingende slaven uitgespeeld
-------------------------------…
Talent
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 De peuter houdt het lang niet altijd droog,
Zijn moeder zit met luiers nog te knoeien,
Haar moederborst weet hij niet te ontgroeien,
Maar wel houdt hij een voetbal tweemaal hoog.
Dus tekent hij bij Barça een contact,
De reden dat bij mij de broek afzakt.…
Mopertingen 1962
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 In de stoffige veldweg liggen ze daar
en in de omgeploegde akkers.
Ja, en bij het beekje in 'Het Broek'
en in vaders tuin waar de seringen
en rijen rozen wachten op bewondering.
Waar, peuzelend aan wat peperkoek
mijn zusjes vrolijk touwtjespringen.
En daar tussen de kleurrijke posters,
daar in mijn hippe kamertje
waar mijn voorraad sigaretten…
Verandering.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 De jeugd, normen, waarden, oorlog en strijd.
Ook ouderen, de bejaarden, ieder mens, elk
wezen is aan verandering onderhevig.…
Jeugdvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
866 "De straat" is dood nu
en praat niet meer
als in vroeger dagen
de straatlantaarns
wijzen als lichtende vingers
de hemel
tussen huizenblokken
straalt niet meer
zoals toen
de ijzeren putdeksels
klinken na in mijn oren
waar op de straathoek
onze stemmen vervlogen
in het nu van onze dromen
hangen daar misschien nog
ergens vervaagde beelden…
dat draag ik altijd mee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.241 soms verlang ik naar Moeders
aardappelpannenkoeken
naar Vaders grote hand
de mijne in de zijne
als we zaterdags
op de Vismarkt liepen
mijn kindertijd mis ik soms
liefde die vanzelfsprekend
scheen.
Moeders omhelzing, onze
reizen als gezin
we leken wel zigeuners
altijd op pad
hecht en warm een clan
ik hou van het leven en heb…
KIJK EENS PAP
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
725 als een herinnering
mij weer een duwtje
in de rug geeft
onderhand...
jij als jochie
weer stap voor stap
het duinzand wegtrapt
mij keer op keer
weer nadeed
kijk eens pap heel vlug
lijk ik nou niet veel op jou?
en loop ik
ook weer zo terug
redt u het wel?
of moet ik gewoon maar
weer een handje geven…
Ouderdom
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
691 Als je wat ouder wordt
zijn dingen anders
wat krom gebogen lijkt
is recht gelogen
zoete koffie heeft plots geen smaak
wat zoute soep was is nu flauw
en zo gaat de lijst door
eigenlijk is alles anders dan daarvoor
en zo kijk ik ook naar ons
zijn we nog zo doldwaas verliefd
staan we snel even op uit bed
heeft de één de koffie al gezet…
Weerzien
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
631 Ik stierf duizend doden
toen ik hem weer zag
ik had de schrik flink te pakken
kon wel door de grond heen zakken
daar stond de man wat ouder
maar nog met steeds dezelfde blik
en tot mijn grote schrik
sprak hij mij aan
op dezelfde lieflijke toon
zoals hij gewoon was
jaren geleden
hij trok een grimas
voor mij althans
voor zijn gevoel…
Eet smakelijk
gedicht
4.3 met 3 stemmen
5.988 ze rookten nooit
dus het asbakje bleef leeg
op het dikke ronde tafelblad
waarop tussen de middag door oma ene pan met vette kippenvleugels
en een schaal prei in maïzenasaus en aardappelen werden gezet
opa zei dat ik de juslepel dieper door het vet moest halen
het donkere is het lekkerste
mijn sokken speelden met
de barokke houten poten…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Ik loop niet meer
door het park
of over straat
op blote voeten
kortzichtig lang haar
werd minder en grijs
er is niet zoveel
meer om te moeten
levende voort is er
wel wat uitgewist
en ook toegevoegd
vaak zo ongevraagd
werden stiltes soms
dieper dan gedacht
lijsten van vergeten
namen dwalen ergens
doelloos scherpe randen
verzachten langzaam…
L E N T E K I N D
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
688 En ik zie alles weer in bloei
rondom het huis waarin ik werd geboren
de wolken nog steeds mijn dromen in de wind
het kind nooit verloren
ieder jaargetijde meegenomen
beweeg ik de bomen
en hun stam houdt mij recht
de bladeren gegaan en opnieuw gekomen
loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd
de bloemen te plukken uit het groene gras
denk…
Wilhelminalaan
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
572 Tijdelijk verblind.
De auto reed met groot licht
mij voorbij.
De straat is levenloos.
De mensen dromen over hun toekomst,
het leven en de dood
in de Wilhelminalaan.
4:15
zondag.
Gevoelloos op de fiets.
4 wijn, 6 bier, 2 wodka.
Het silhouet
van de oude toren is vaag.
Verlaten door het licht.
De oude stad, mijn huis
alles lijkt zo ver…
Jeugdherinnering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
603 een auto rijdt
een moedereend
bijna zo plat
als een dubbeltje
veertjes dwarrelen
op in het schijnsel
van de koplampen
van een volgende auto
er valt niet veel meer
te redden hier
hooguit kun je haar
aan de kant leggen
twee kuikens
aan de overkant
dribbelen zenuwachtig
heen en weer
ze waggelen naar
hun moeder toe
het…
Amber Alert
snelsonnet
4.8 met 4 stemmen
995 Fantastisch, zo ‘n modern Alert van Amber,
Een oproep gaat dan pijlsnel in het rond.
Maar vroeger deed men éérst wat in de kont:
Een minstens zo snel werkend stukje gember.
Gedreven zocht je dan bij vriendjes thuis,
En in een mum was zoonlief weer in huis.…
WEG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Ik bezoek geen reeks
van aangedane straten meer
ze lopen eeuwig uit op treur
van toentertijdse vreugd
nog hoor ik echo’s uit mijn jeugd
langs opgeschoven vensters
waar ooit muziek weerkaatste
mijn vriendjes zijn voorgoed vervlogen
hun aanzicht is vervaagd
alleen namen zeggen mij nog iets
alsof levenloos heeft huisgehouden
opnieuw…
Het nooit vergeten lied
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
450 nog
een paar noten
de eenvoudige melodie
emoties kwamen
snel naar boven van
het nooit vergeten lied
weer prikten mijn ogen
van eenzaamheid en pijn
in afscheid van het samenzijn
woorden klonken luchtig
liefde smaakte vluchtig aan
het eind van de studententijd
we drempelden verlegen
naar volwassenheid en raakten
zingend onze jeugd…
ZINGTRANT
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
577 Sonnetten zijn een soort berijmde psalmen
Dacht ik toen ik de lade opentrok
Een boekomslag zette mij voor het blok
Ik hoorde weer het ouderwetse galmen
Ik rook weer mint, Eau de Cologne walmen
Het orgel dreunde en ik, zondebok,
Wist in mij weer een kleine jokkebrok
Ik deed alsof en dominee bleef talmen
Zoals apostelen naar voedsel visten…
Subtiele hofmakerij
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
648 in vleugjes parfum
rook ik even de feestjes
het plezier en vertier
van het uitgaansleven
geen losbandigheid
maar de ongelimiteerde
handigheid in flirt
en subtiele hofmakerij
zag in ogen
het ongeremde
jezelf verwennen
met drankjes en pil
de zoektocht naar
het nieuw onbekende
grenzen verleggen in
het je niets laten zeggen
helaas…
mijmering in de na-zomer van 2015
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 over zoveel wervelwind
ziet het onbezorgde leven
de luikjes sluitend
lichtpuntjes in de maan
die naar de dag van morgen
het verlangen wakkert
waarvan de jeugd droomt…
Zweef
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.798 Als kind kon ik ’s nachts het raam uit vliegen
ik spreidde mijn armen en dreef door de nacht
als een meeuw op de wind, het was niet moeilijk en niet zwaar
ik spreidde simpelweg mijn armen en zweven maar.
Freud zegt hierover: een gesublimeerd verlangen naar macht
ach, wist ik veel, ik was een kind, ik was veertien jaar.
Nu hoor ik vaak een…