2581 resultaten.
niets....
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.019 de zon bevriest
er geen warmte is geweest
Losmaken doet me pijn
ik zie je steeds gaan en komen
's nachts in mijn dromen
in een schijnsamenzijn
Verslagenheid alles kwijt
stil verlangen naar jou
Man waar ik mee leven wou
maar leegte is de realiteit
In mijn buik huist de pijn
mijn hart is zo van streek
Niets was zoals het voor mij leek…
Onvolmaakt?
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
645 keurende oogopslag
gun mij louter dit ogenblik
even langer dan we nu bestaan
tederheid grijpt me naar de keel
in onuitgesproken zelfbeklag
moeilijk te ademen als ik stik, je
hoeft deze strijd niet te vrezen
in de keuzes krijg ook ik mijn deel,
het verleden heeft dat uitgewezen
verwacht niet dat je mij daarin kent,
als de momenten ondragelijk leken…
Wat ben ik, dan een vogel
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.843 Ik ben verliefd, o mijne vriende', en, wen ik zing,
hoor ik de avond-dauw uit zware beuken leken
en, dof geplets, de rillend-diepe stilte breken;
en - 't is of mijn geluid in mijne kele breekt...
Ben ik bedroefd?…
Jong Oud
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
816 Hij leek wel zelfverzekerd,
vol met grappen, origineel
En nu dan jaren later
herken ik niet meer veel
Was hij niet steeds meer meegegaan
met club en klasgenoten,
en tactisch, zich langzaam aangepast
niet principieel maar praktisch.…
Het heilig vuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Mijn vuur, gekregen voor mijn leven
te vervaardigen;
het leek een gegeven...
waarmee ik moest zien te leven.
Vuur van woede, vuur door haat...
ze werden geblust met begrafenis
van oud zeer.
Ik leerde ze veel meer.
Maar het grote vuur der liefde
deed hartstocht verlangen
van geliefde tot gedicht.…
Michelle Martin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Hij dacht een periode af te sluiten,
En daarom ging hij met haar in gesprek,
Maar door een -zogenaamd toevallig- lek
Bracht iemand het besprokene naar buiten.
Dan denk je dat je alles hebt gehad…
Komt ook nog zo ’n rioolrat op je pad……
De laatste seconde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
711 Het was nul één voor de tegenstander
mijn vader schreeuwde voor zijn club als geen ander
het mocht niet baten
zijn club had hem in de steek gelaten
hij had niet zomaar een kaartje gekocht
meer dan aan zijn familie, zo leek het,
was hij aan zijn club verknocht
thuis gekomen verscheurde hij dan zijn ticket
dan was het weer als altijd
hij…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
826 “Alleen”
Langs het raam,
door condens beslagen
lopen figuren
als vage schimmen
achter hun schaduwen aan
hersenspinsels
vervaagd en vertraagd
vanuit een troebel verleden
waar het niet was
wat het leek
waar de waarheid
geen werkelijkheid is
en de dagen
in twijfels aan je voorbij razen
en de nachten in nevelen
van…
In edelmetaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 het was niet altijd
een blok aan mijn been
ik koester doel en bestemming
heb het gezaagd gefreesd
geschuurd en gelakt
tot het echt duurzaam leek
maar het gelach
van kenners en weters
verbrandde het blok als te soft
koos ijzer en smeedde het heet
vormde en draaide in koelend gaan
kon het niet passend beslaan
pas in edelmetaal
heb…
er is niets anders (voor J.W.)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
426 toen de zon
op zijn gezicht viel
keek hij omhoog
en zong een lied
dat zacht door het stof
zweefde en wegstierf
in de hitte van de dag
in het donker leek hij
in de aarde op te gaan
lichtflitsen zigzagden door de
duisternis van zijn gesloten ogen
zijn hoofd duizelde van de
sterren aan de heldere hemel
het verstrijken van de tijd
liet…
Vandaag na 40 jaar in de woestijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Mijn wereld leek lang woest en ledig
ik heb van alles nagejaagd
Mooie beelden zo voorbeeldig
hebben het ware geluk vertraagd
Ik ben gestopt haar na te jagen
Fata Morgana bestaat voor mij niet meer
Tevergeefs haar volgende alle dagen
aantrekkelijk flirtende keer op keer
Vandaag heb ik in jou mijn rust gevonden
jij bent als een oase…
van de mariannenplatz
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.974 daarvan nog rest
behangpapier, de plaats
waar de leidingen zaten
de holte waar de kolenkachel
stond
de vragen die zij zich daarbij
stelt: hoe het voor de oorlog was
waar het bed stond
waar de tafel en alles
wat daartussen lag
van de mariannenplatz
naar de overkant dat is
niemandsland waarachter straks
een raam wordt geschilderd
een lek…
Felrode transparantie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
443 zij bloeit voorzichtig
winter in het glas
pas zomerde het nog
ik zag kristallen
in hun breekbaarheid
langzaam verdwijnen
in felrode transparantie
leek de zon te schijnen
zinderde de lucht
het herfstig koelen
vormt de oogst
in verscheidenheid van tijd
het slanke draait
afstandelijk om elkaar
ranken sprieten klaar
zacht sneeuwt…
BRUGGEN BOUWEN...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.042 De lieve woorden
pijlers
de zoete zinnen
stalen balken
Hij leek
-na jaren- ermee klaar
maar de brug
stond op begeven
Het bleek
de roest
van zijn zwalken
tussen het vrouwvolk
dat wenkte en lonkte
met 'een beter leven'
...op beider oevers
beider wallen.…
lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
829 Alles blijft klein beschreven
Verbeeld u zelf niets
Je leeft dit leven
En eindigt als niets
M'n gebreken lezen iets
Alsof de spaken breken
Niet van de fiets
Noch die van jullie leken
Blijft het hangen
Gooi het weg
Denk nooit in rangen
Anders hebt ge pech
Vraag nooit naar niemand
Rond en rond vandaag
Ook steun ik jou vaag
Ik leef…
BOER ZOEKT VROUW.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
761 Hij zocht
zijn vrouw
in het hooi
pas op de hooizolder
'geriekt' en opgetast
waar het nu
te drogen lag
tenslotte was het
hartje zomer
Haar nog verder
te zoeken
verre van ernstig
't leek hem kolder
Maar hij vond
haar -wat een romantiek-
op een datingsite
zo werd zij
zijn megabyte.…
Mamma
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
681 een meisje van 10
Je was het kind dat ouder leek
het kleintje dat op kleintjes paste
en luiers legde op de bleek
een meisje dat de piepers jaste
een meisje van 16
je wist van armoe en van oorlog
het harde werken zonder loon
een warme maaltijd en een bed
dat was toen heel gewoon
een meisje van 90
je weet van armoe en van oorlog…
Ont moeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Ik gaf me over,
liet me bebeuken,
me meestromen met haar kracht,
er was geen verzet
en veilig spoelden ze me het ondiepe op,
'terug' leken ze te zeggen,
'te gevaarlijk,
blijf mens'.…
Een hoge hoed met laatjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 Mijn geheugen is een vergiet,
Het is zo lek als een mandje
Of je het nou
Wil geloven of niet
Altijd als ik het nodig heb
Laat het me in de steek,
Dan is het er gewoon niet -
Als volgt heb ik mijn probleem
Voorgoed opgelost:
Een hoge hoed draag ik sinds kort,
Onderverdeeld in ontelbare laatjes
Met daarin mijn verleden
In beelden…
zomer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
471 De mensen liepen anders in de stad,
omdat het als een zomerdag leek.
Zon doet wonderen en zeker
die eerste lekkere zonnestraal.
Dames hebben net langere benen,
hun broeken hangen aan de kapstok.
Mooi opgemaakte ogen
vrolijk als het zonlicht.
De meisjes dragen kortere rokjes,
zelfs enkelen shortjes.…
Vluchteling zonder gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
472 ik wist de weg
naar het land maar een
vale zon scheen pal tegen
wind waaide
vol in ons gezicht
de verte bracht regen
met jou aan de hand
als gidste je mij
stapten we urenlang door
over een pad dat zich na
iedere bocht rechtte
en geen eind leek te krijgen
we rustten in het
avondlijke zuchten van wind
onder koud sterrenlicht…
Liet zijn wereld los
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
533 nog kan hij
spelen met de
onschuld van een kind
zijn eigen taal
toevoegen aan de
dingen in samen beleven
het leek een monoloog
maar wie goed keek
zag antwoorden in bewegen
zij waren daar
daagden uit in spel
door vorm en verschijnen
hij koesterde hen
ontdekte hun plezier
van bestaan in dubbelleven
soms keek hij op
liet zijn…
Overwintering aan zee
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.642 Het leek mij, versteende
vogel in regenpak, niet wijs op het glasloos
terras te blijven. De vrees voor strop en gas
joeg mij het strand langs. Ik wilde meeuw zijn
maar vogels sterven ook. Dit gaf zekerheid.
Dood als verbeelding. Wonder van elzeproppen.
--------------------------
uit: 'Reducties', 1994…
pont gemist
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
621 ik moest opeens naar noord
en dacht: ik neem de pont
maar kwam niet meer aan boord
en keek toen even rond
staan wachten leek me niets
dat duurde me te lang
ik zag daar wel een fiets
maar eentje met een stang
toen ben ik maar gaan zwemmen
het was toch lekker weer
ik kon mezelf niet remmen
maar doe dit echt nooit meer
want wat ik daar…
Het nieuwe begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Een acuut heimwee naar de dagen
die allemaal op mekaar leken,
en juist daarom zo mooi waren.
Stilletjes denk je terug
aan de avonden waarop
om halftwaalf de barbecue nog smeulde
en de rosé werd bijgevuld?
Voortaan moet er elke ochtend
vers brood zijn,
met verse moed.…
omloop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 in die dagen snakten wij
naar elkaar. ik sloeg je boezems
over. we stroomden elkaar
tegen, waren lek, verstijfd en hard.
vandaag stuwt weer ons bloed
in eenrichtingsverkeer. wij huizen
met tussenschot en uitlaatklep.
moeiteloos liggen wij.…
Warme dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Vermomd op een drukbezocht zomerterras
Zag ik levendig de slaap in alle ogen
Ieder vermaakte zich ongelogen
En viel samen met wat was
Bestuurbaar leek ons lot
Met tijd om te verdromen
Stilte verwoord om mee te komen
De cirkel ongecompliceerd als slot
Mijn ooglid knipperde even
Zo samenzijn werd afgetekend
Ons gesmoes bleef ongehoord…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
336 Uit de diepste ademtocht
van die tijdloze nacht,
wat naakt en onbevangen
haar droom de mijne
onderzocht, te lezen en
te schrijven in elke
liefdeszucht dat zalft
en koost het vuur van ziel,
en leed gesmeed, genezen
van rug tot aan het kussen
en weer terug, in dat gevoel
leek ik bevoorrecht, tevens
angstwekkend kwetsbaar,
wonderbaarlijk…
De dijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 kan en dan
hak ik verder, een groter gat
in het beton, sorry beste buren
sorry ook voor jullie plafond
maar het lekt en ik kan wel janken
dat ik er mijn vinger niet in kan steken
alles is zo goed geregeld
met buizen en werkende kranen
die ik nu helaas dicht moet draaien
het is een probleem van ons allemaal
ik geef niet op, van een lek…
Jouw aureool
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
392 ik zag je op het
scherm verschijnen
waar jij bewoog
boog een ander
zonder deemoed
zijn hoofd
jouw bewegen
had nooit wind
of regen tegen
natuurlijk werd
jij nat had wind ook
zijn reactiekracht
maar het leek
of alles wat jou
dwarsboomde de
energie balans van
jouw aureool met
sterker licht bekroonde
met de virtuele
overwinning…