2935 resultaten.
Waar wind de bladeren uit zal vlakken...
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
886 De bomen bergen weer hun zomerkleren op -
niet in een kast, maar in de grond
waar men van nu tot weer een voorjaar komt
slechts dood en ondergang, ontbinding vindt.
Laat los, laat los, zo zingen alle bossen,
behalve waar de dennenbomen staan -
de beuken die als heersers langs de paden
nog fier rechtop ademen, ook zij worden kaal.
Horen wij…
Ritsels
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
892 scharrelen en dwarrelen
bedekken en bevlekken
jagen en vervagen
geuren en verkleuren
verzachten de gedachten
omwoelen het gevoelen
Fel gekleurd bij zonneschijn
vervagend door de nevels
Winden vol venijn
plettend op de gevels
spiegelglad op wegen
zacht glinsterend in de regen
ik tol mee in ieder blad
het ritselende leven door
zo…
Late oktoberzon
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
818 Late oktoberzon
die geneest
van 't al te grote ik;
leer me toch relativeren
als ik 's morgens vroeg uit de veren
met mezelf geen raad soms weet...
Leer me licht en schaduw minnen
kijken buiten en diep vanbinnen
leer me lieven en verdragen
en heel dankbaar leven
alle dagen.…
herfstbladeren
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.040 Mijn haren in de wind
Mijn gevoel als een kind
Mijn hart dat hier de weg vindt
Wat begon met lege gedachten
Begon te veranderen als de natuur
Met zijn mooie blaadjes op de grond
Drukke zware dagen
Veranderden in lichte en zweverige maanden,
Want alles ging voor de wind
En tijden veranderden snel
Maar het mooie gevoel
Bleef rond mij…
herfstvrouw en de eik
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
657 De zon glimlacht
door eenuwenoude takken
bladeren ritselen in de wind
in zijn bast
een hart gekerfd
vogels voelen er zich veilig
nu het herfst wordt
draagt hij vruchten
kinderen rapen met plezier
eikels vallend op het mostapijt
en zij omarmt om troost te vinden
legt haar hoofd
tegen zijn stam
alsof hij luistert
zo voelt ze zijn bescherming…
goudomrande dagen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
749 milde herfstzon schijnt alom
warmt mijn kale kruin in goud
omrande dagen
laat de bladeren trager naar
de aarde keren, langer aan
mijn takken kleven
vogels vliegen rond mijn stam
al zwierend in verzonken
avondlicht
waar 't land stilaan vervaagt
in paars gesluierde nevels…
De zomer in mijn schoot
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.061 De straten liggen vol met bladeren
in bruin en geel, oranjerood
en dagen worden langzaam korter
nog steeds draag ik de zomer in m'n schoot
Ik omarm het steeds met beide armen
maar 't ontglipt me meer en meer
nog even en 't is helemaal verdwenen
deze zomer komt nooit weer
Maar van de herfst zal ik ook houden
al doe ik dat op mijn manier…
haiku 8-2
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
508 het is kil en klam
ik waan mij in de wolken
zo dicht is de mist…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Diepte gesprek waarin stilte en
kleur ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst, van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de mond
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt voor…
Herfstpret
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
958 zij vangt bladeren
die dwarrelen uit bomen
in haar geest
fladderen vlinders
voor haar is ’t mooi
het bladerdek
uitgespreid op de grond
zij lacht, zij danst
wind speelt mee
jaagt haar vlinders op
tot groot jolijt
van de kleine meid…
Fall [in love]
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 bruine bladeren fluisteren tegen
mijn oude schoenen het verhaal
van verval vermengt met regen
terwijl ik langzaamaan verdwaal
in mijn gedachten snijdt met vlagen
de grijze herfstwind, streng en guur
de twijfel los, stil valt het jagen
op het geluk van korte duur
de omhelzing van mijn wanen
zo verstikkend en doorvoed
wist jij tot kalmte…
Deze dag om te aanschouwen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
553 De hoge hemel dringt
wolken ontfermen zich over de aarde
deze dag kan verbeiden
tot mooie natuurlijke dingen leiden.
Zeggen kom gerust in me wonen
wees vandaag mijn hart en uit leven
er waait wel een heuse reuze storm
die ook weer schonend schoons kan geven.…
Herfstgedoe
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
931 Hoe anders zou de wereld zijn
met wat meer saamhorigheid
hoe blijer zouden mensen worden
met wat meer gezelligheid
'k Wou dat ik het kon veranderen
de tranen verruilen voor een lach
maar 't is voor mezelf zolang geleden
dat ik echte vrolijkheid zag
De herfst maakt me soms verdrietig
hoe kan ik dan anderen vermaken
ik doe de dingen die…
Wolk-breuk
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
692 Goten gutsen gulpend
het water in de grond.
Regen ratelt de luiken los
met roerige klaterklanken.
Binnen zoemt het zacht
door buizen die verwarmen.
Lampen schitteren stilte
in de laat verlaten laan.
Bomen druilen druppels
langs de bladerloze stammen.
Water moddert verder
tot de rand de lippen raakt.
Vogels schuilen verder
tot…
Greensleeves
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
672 Ik dacht aan jouw hart
dat als verloren de nacht
ontstemde terwijl wij passievol
de vluchtende vogels hadden geteld
jouw stem, de toets van de piano
die ik niet mocht aanraken, slechts
het terug stuiterende licht
ontfermde zich over mijn ziel
en nu, nu de tijd de kerst al
kleedt in gedaantes van
herinneringen die ik niet kan
vergeten,…
de dood van december
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
800 Traag valt een herfstblad op mijn pad
en ik dien nederig te wezen
- tegen elk wat wils -
wanneer ik mijn tred verzet
door afgestorven bladeren
geen schaduw of verlangen
bietst van het geluk om me te raken
en het is alsof
december de dood zacht in mij laat spreken
ofschoon ik met liefde de adem proef
welke in mij een weeïg gevoel…
Herfstdag
hartenkreet
4.8 met 25 stemmen
842 Ik stond aan het begin van een pad
in de herfstzon.....
Het wazige licht, bracht me tot
een gedicht!
Het bruine blad lag te verdrogen
onder de bomen,
die stonden heel stil en voelden
dat de winter zou komen....
Dat vertelden ze mij.
Op m'n hand zette zich een bij.
Hij zoemde en ging!
Ik zou voor dit moment
meer willen geven, dan een ding…
Storm
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
709 Wel weert hij zwiepend alle slagen
nu herfst wreed dekt de zomer toe
het laatste groen laat hij dan toch maar vallen
de bladeren waren toch al moe
Als ook de storm vermoeid gaat liggen
in armen van gevallen hout
koestert een rode blos de aarde
en kleurt de zon de wereld goud.…
Wonderlijk bos
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
622 In het bos kan ik helemaal wegdromen,
kabouter- en elfensprookjes naar boven laten komen.
Dromerig laat ik mijn ogen dwalen
om zachte innige beelden naar boven te halen.
Ik kan er luisteren naar het gefluister van het water,
het spel van kabouters en elfengeschater.
Een pimpelmees, rijkelijk geel gekleurd,
zie ik aan het water nippen,…
wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
498 de herfst dwarrelt in gebroken blad
een gouden waas vervalt
tot bruine aardetinten, grondig opgenomen
door de kou
binnen brandt een kaars, ze vlamt
wat roet langs oude ramen
vuiler
nu de dag weer kort
als ik weet wat er aan schort
verlaat ik de depressie die het najaar vult
met nare dromen
..…
DRIE SEIZOENEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
829 Herfstbladeren liggen
rood en bont: een tapijt
op het trottoir en in het rond.
Daar waar nu kalend een boom
met kleurenspel als op de wagen:
de pracht van een palet.
Nu zal het nog duren dagen,
dat blad opnieuw ontspruit
uit nieuw gevormde knoppen
als zijnde ‘s winters bruid
van het ongeborene.
Even spant de natuur zich in,
stilte, daarna…
Jachtseizoen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
944 bliksemstralen en donderdagen
wachten op de wind
die onweer zal razen
wanneer Thor hem vindt
‘t is tijd voor kale takken
zwiepend langs de muur
het splijten van spanten
in de schrankende schuur
knetterende ruzies
in de zwaarbeladen lucht
kokhalzende meeuwen
holbewoners op de vlucht
platgeslagen helmgras
gezandstraalde brillenglazen…
Septembermiddag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.009 een van ons achter
terwijl de ander stoute schoenen had aangetrokken
en de aarde betrad met een nat en droevig afscheid
waarvan we wisten dat het eeuwig was
en allang niet meer zo spontaan als het begin
dat ons als een geboorte had toe gelachen
ondanks de hersenschimmen die ons toen al
teisterden, met verbijstering en faalangst
omdat de herfst…
de volgende maand
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
556 de bomen strooien blaadjes
in vriendelijke gebaren dwarrelt het omlaag
afscheid huilt in regen
waar ze zacht de grond vinden
ontstaat er het patroon van lang vervlogen zomers
aan de buitenkant een bloem
maar binnen schuift de dag opzij, verloren
langs wat ooit nog levend was
over kromgebogen gras
waait immer wie we waren, wie we zijn…
NOVEMBER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 Er vliegen meeuwen onder stilstaand water
En richting bodem wuift verdonkerd riet
Het is de maand november die dit biedt
Een koppel ganzen vinkt vóór het geklater
De herfst af in een zwaarbewolkt theater
Van regengrijs met buien in het verschiet
Het blad knispert sinds het de boom verliet
Mijn ziel bewaart het tafereel tot later
Wanneer…
Vorig jaar voorjaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 Treurig dat deze knoppen hetzelfde lot
te wachten staat, denk ik nu,
als een gedicht dat zich uit de knop wringt
en kleurt en volwast tot in de een na laatste regel
waar ergens een parkeerplaats wacht
en gemeentewerken ongeduldig
met verdwaalde bladeren korte metten
en herfst maakt.…
Oktober
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Mooie wijnmaand, tijd van snoezelen en dromen
bij het vuur dat handen warmt en wangen streelt
terwijl buitenshuis de wind flirt met de bomen
alsof hij met de bonte bladeren geheimpjes deelt.…
alleen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
952 daar sta ik
eenzaam
op het lege plein
de harde wind verdooft
mijn oren
en mijn zielenpijn
alweer vallen
de bladeren
zo snel gaat de tijd
mijn leven zo langzaam
groen en geel de bladeren
en ik geteisterd door venijn…
weer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 vanochtend langs de
kust kans op een bui, de kust
kust de bui en buigt…
Vergeten
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
682 Onbeholpen loopt zij cirkels
Tempo
Dan weer traag
Beent gedachteloos hopeloos
En woordeloos cirkels
Haar sokken slijten
Het tapijt toont sporen verwarring
De donkere lucht weent met haar mee
Al drie herfstseizoenen geleden
Toen hij haar verwardheid vond
Cirkels almaar Cirkels…