2830 resultaten.
Vaes
gedicht
2.9 met 16 stemmen
8.697 Vaes duwde elke schemering zijn winkel-
wagen door het vuil de berg op
en zocht tussen de rokende
rommel naar nog niet bedorven resten
van huiselijk attest...Gehavende
kabels, skeletten van
een fiets, verroeste teugels
en laatst het beeld van een engelen-
vrouw zonder vleugels
Vaes wist, als hij haar harde boezem voelde
wat hij met die vrouw…
discoleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 tussen regenboogkleuren en biergeneugten
wachten ze op antwoorden,
als poppen aan een draadje, ritmisch op en neer
buiten zijn ze los
van de nacht en heersen met hun hakgeklik.
de jongens van het lamme tonggebral
op hun knieën in de goot
avances zijn het licht van hun verstofte ogen.
ze draaien in het dansen om.
kinderen uit het hart verdrongen…
Kilheid van bestaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
908 ik wil je
armen om me heen
je warme handen
strelend
langs mijn rug
kus me zachtjes
overvloeiend
en fluister
alle lieve woorden
die er zijn
omdat ik er op teer
mijn lief
op dein
als ik vandaag
de krant weer lees…
Ankerplaatsen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
471 zacht kabbelen
de woorden voort
warmen zich
in belangstelling
alsof ze nog
nooit zo expliciet
zijn gehoord
de toon verbindt
onderliggende
gevoelens die
langzaam aan
komen drijven
uit ankerplaatsen
in stilstaand water
ver van de geul
waar gisteren en
vandaag nog kolken
met de vaart van
het wereldnieuws
en de regio’s
nog op…
de dansende vakkenvuller
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
716 hoe wreed is het lot
om mij vakken te laten vullen
ik vul mijn dagen met
het vullen van een vak
heel de dag zie ik
allerhande spullen
van blikken en dozen
van koffie met gebak
mijn leven is zo schraal
en bitter als dit bier
mijn leven is zo zinloos
als het vullen van vakken hier
ik zie de mensen komen
ik zie de mensen gaan
ze maken alles…
Van liever lede
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
699 Het jaagpad op te paard
dat struikelt over een
helleveeg van steen
en raken te water
Zo droomde ik oude tijden
na weigeren van een tweede
bord havermoutpap
'Kom jongen', zei mijn moeder,
'kom, morgen gaat het beter'.
Vandaag is morgen
en ik zie helder
dat de wereld
omvalt
Had ik nu maar
dat tweede bord
havermoutpad
leeggegeten…
de droom van de boerenzoon
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
781 een moeders wang
is vaak nat van het huilen
een vaders hand
is vaak rood van het slaan
ik zou zo graag bij
moeder willen schuilen
maar vader slaat me
daar altijd vandaan
ik moet altijd maar
werken op die akker
hele dagen sta ik
in de natte klei
en vader heel de
dag met zijn gejakker
en moeder heel de
dag met haar geschrei
soms zijn…
Rondde je lach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 kleine lijntjes
punten en strepen
heb ik ontdekt
in de mimiek
van je gezicht
in eerste tekens
van jouw
lichaamstaal
rondde je lach
priemden ogen apart
pas later in
woorden en zinnen
kwamen boodschappen
diep van binnen
zonder enig geluid
in samen deelden
we woordloos
ervaringen uit
bepaalden zaken
voor dag en nacht
in een…
Vroege markt in Spanje
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
787 Groeiende herrie en taal uit het Zuiden
wekken me op met kale geluiden.
Hamers op ijzer en kletsende mensen:
dit kan ik meer dan hartgrondig verwensen.
Langzaam verschijnen de kleuren en later
rond negen uur zie ik dan hoe mijn kater
- wijdopen ogen en trillende haren -
zich diep verbaast over al die gebaren.
Geven en nemen, kopen en krijgen…
WAT WIL MEN TOCH?
poëzie
3.4 met 20 stemmen
4.190 Wat wil men toch in Nederland?
Het zwaard bleef in de schede;
De welvaart deelt, naar elke kant,
Haar gaven rijklijk mede,
De tong is vrij, ’t geweten vrij,
De vrije pers dient u en mij,
Bij orde, rust, en vrede.
Wat wil men toch in Nederland?
Met praats en staatsgeschillen?
De vorst, die hier de rijkskroon spant,
Wil juist hetgeen wij willen…
Blind, mank en doof
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.028 In de keuken van de leugen staat een vleugel
vol valse noten en holle wanklanken
met alleen zwarte toetsen en een beugel
waardoor alles past. Het is een planken
wambuis, een wind barende klankkast
waarin elk woord, geluid en beeld past
bespeeld door een minister en de pastoor
onscherp en dwars voor ieders oor
Het gedempte ruisen van harp…
Dat mystieke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
531 zij heeft de
magische kracht
om recht langs
oneffenheden te leiden
zonder zijn visuele
strakheid te verkleinen
waar lijnen elkaar
raken in de horizon
weet zij in licht de
ruimte nog te vinden
voor een zitje met
schitterend vergezicht
daar kaatst in
grijzig groen het
blauw van hemel terug
verwatert zon in een
heldere bries en…
Zijde en flanel
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.974 Als de vroege schemering een deken
over de zotheid van de dag trekt
de wereld thuis tolt en de avond
horizontaal wordt weggekeken
men zich voor het circus van morgen
weer slaafs te laat te ruste strekt
éénzaam door de nacht woelt
broedend op nieuwe duivelstreken
dan wikkelen wij het schemerlicht
in ongekende glinsteringen
de carrousel…
Waan
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.348 Wij eten alleen groen
op rijp kunnen we niet wachten
geduld is een schaars artikel
in deze tijden van overvloed
Morgen is al veel te laat
gisteren een vage herinnering.…
Twee Partijen
gedicht
3.6 met 29 stemmen
12.517 Er zijn twee hachelijke
partijen: één strevende
naar het belachelijke,
dat is die der levenden;
en één van gezag,
dat is die der doden;
en als het aan mij lag
waren beide verboden.
Lag het aan mij
dan stichtte ik graag,
en liefst nog vandaag,
een derde partij.
De 'Waar…
Adem-benemend
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
922 De leugen ademt waarheid in
verslikt zich in het weten
niet het liegen verstikt de mens
maar de waarheid die wordt vergeten !…
De doom van het toeval
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
924 Eendrachtig loop ik naar de wei
De schimmel op de paal kruipt
Een dikke regendruppel
Rolt met daverend geweld
Leeg schijnt de wei
Voor het geoefend oog
Draaft er iets tussen de sprieten
Spoed een oorworm zich huiswaarts
Dan te laat
Een oorverdovende repliek
Een insectueus drama
Domestiek nalatenschap
Waar eens enkel schimmel was…
Van balk en splinter
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.346 Slechts één minieme stap naar voren
en dan staat hij in de vuurlinie
hoe bonkt het hart en trilt die knie
geen deur in zijn ivoren toren
die opendraait naar de geschonden mens
het bloed vloeit over de betonnen grens
Verbrijzelde ogen staren hem aan
een smekende blik treft zijn gelaat
verlatenheid waar geen maat op staat
een laatste wenk,…
soms
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
712 Soms maar voor mij eigenlijk al veel te veel
erger ik me groen en geel
aan de kortzichtigheid van zovelen om mij heen
en dat zijn de momenten dat ik ween
Soms maar voor mij eigenlijk al veel te veel
grijpen er dingen naar mijn keel
aan de hardheid die normaal schijnt te zijn
en dat zijn die momenten die doen mij pijn…
Socialistenmars
poëzie
4.3 met 11 stemmen
4.437 Maats! laat je borrel en pint er eens staan:
Wij moeten wat zieltjes gaan winnen,
Hier valt nog iets meer dan uit vrijen te gaan -
Hei! daar gaat een liedje beginnen!
En ons hart houdt de maat -
Hoor! de trommel die slaat:
Kom op! kom op! recht op je kop!
Kruip daar uit je donkere holen,
Haal op! haal op! uit keet en slop
En slijp aan de…
Contact ?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
888 Jij mag het zeggen
maar of ik het hoor
ik bedoel maar,
de klanken ?
ja die hoor ik wel
de zinnen ?
komen niet aan
denk ik
maar even husselen
en dan staat er
wel iets
wat er dan staat ?
ja zeg nu zelf
hoe kan ik dat
nu weten
wanneer ik je niet
versta ……
Wat niet te koop is dat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
517 Wat niet te koop is,
dat is echte vriendschap.
Vriendschap dat spel
van overleg met zachte
emotionele waarden.
Zonder verzuring blijft
er ruimte voor begrip.
Elk stap is nimmer
één te veel. Ziet niet
neer op de levenspech.
Kijkt bij voorkeur terug
op de goede dingen die
zich in herinneringen
bewaarden.
Wat is geld waar het
hart klopt…
Barokke stijl
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
458 ik zag
pigmenten
uitbundig kleuren
weelderig in bijna
barokke stijl
rook de
scherpte van
aparte geuren in
hun bijdrage aan
melange diversiteit
in dwarrelende
door zon belichte
stralen werkt
vakmanschap zich
tijdloos tot meester op
waar de voorraad
zich nog vele malen
zal herhalen in een
opslag van de mix
uit de beste laatste…
vijf voor twaalf
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.091 het jaar telt
zijn laatste dagen
met de rug tegen de muur
handen leeg
ogen verwilderd
starend naar
een schroeiend vuur
van honderdduizend haarden
wantrouwen, angst, menselijk leed
zoekend naar de zin
en waarden
en wat de tijd
toch met hem deed
het jaar telt
zijn laatste uren
met een hart dat haast verstikt
ogen dicht, mond stijf gesloten…
Jongerencultuur
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.046 De jongeren
Van heden ten dage
Blowen als bezetenen
Met een manische blik
In de doffe ogen
Maar intussen wel genietend
Van flikkerende lichtjes
Uitgevoerd in rood en blow
Sorry, dat moet zijn blauw
Ik ben ook zo'n jongere…
Goddelijke lach
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
414 tot in het
kleinste detail
wist jij ons vaak
onmerkbaar te ontroeren
beheerste het
actie reactie
model in liefdevol
fingerspitzengefühl
jij was in staat
de wereld binnenste
buiten te keren om
hen emoties te leren
met je goddelijke
lach zal jij ook hen
op het verkeerde been
zetten en laten staan
vol verbazing over
hun eigen…
Realistisch alert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Voetstap voor voetstap
wil ik gaan over groene woorden
met blote voeten
door het zachte mos
voelen de kiezelstenen
verborgen in fluweelschijn
bukken als een doorn
scherp door de zode dringt
het zou een rozentak kunnen zijn
gelegd voor harde voeten
maar om gras loop ik heen
de adder wil ik mijden.…
Zij
poëzie
2.9 met 25 stemmen
7.521 Zij, de mensen die waarde
hebben in dit leven, innerlijke gloed,
zij lopen verspreid over deze aarde
en dragen een goedkope hoed.
Zij wandelen deftig en stil
en schuiven langs de huizen
en luisteren, liefst in de herfst,
naar de populieren die suizen.
Zij nemen geen ruimte in
gelijk zij die verguld zijn op snee,
en als de tram gevuld…
Boze tranen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
946 Ik huil zoete, zure, bittere, bevroren tranen,
ben boos, woest, onmenselijk kwaad
en er is niemand die nog beweegt
en werkelijk weet waar het over gaat
Ik huil eenzaam verdriet, onmacht,
de vele onwerkelijke lach stralen,
ik huil ongesproken woorden
en de gruwelijkste verhalen
Ik huil de hemel uit de lucht, ik huil
de morgen dood, van…
Fabrique
gedicht
2.0 met 19 stemmen
6.731 Is dit nog wel een tuin? Wat moet ik met
deze pagode zonder goden, obelisk
die slechts zichzelf gedenkt, een niks
met niks verbindende brug uit Tibet.
Vijvers waar je ook kijkt. Wolken erin
maar van een mens geen spiegelbeeld. Ik buig
mij over leegte. Een jachthuis
waar nooit een jager in woonde. Onzin.
Vond ik je hier, was je een herderin…