1969 resultaten.
Giften
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
530 Als bloemen zijn verdord,
is niet per definitie
de gift aan gort!…
Bosnimfen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
731 rondom de berken bezingen zij vruchtbare dagen
vragen om zonneschijn, kronen in dansende kringen
vrouwen die fluisteren, voeten uit aarde ontwringen
lijven beklagend die dronken silenen behagen…
De weg terug gaan
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
652 Ergens in het donkergrijze verleden
woont nog steeds mijn verwondering
Op wegen, al heel lang platgetreden
door uitsluitend flarden, herinnering
Neerdalen in die oude, grijze dagen
betekent mijzelf in ‘t donker zoeken
Waar ik geen de weg hoef te vragen
welke reis ik nooit behoef te boeken
Terugkerend naar waar ‘t ooit begon
betekent het…
De Vrouwenfontein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Op het plein staat een fontein.
’s Ochtends is het er stil.
Alleen het geluid van het vallende water,
laat zich horen boven de stilte uit.
In de middag gebeurt er iets.
Vrouwen begeven zich naar de fontein.
Ze nemen plaats op de rand,
en kijken door de stralen heen.
Dromerig zijn ze afwezig,
en lijken gelukkig te zijn.
Als de vrouwen de…
borg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 toch komt er een straal licht door de wolken heen
de lucht is net een portret wat iets vertellen moet
donkergrijs scherp besneden langs het wit en blauw
het wordt iets warmer op een gezicht ergens in de wereld
wat een klein beetje licht niet doen kan voor je gemoedstoestand
onzichtbare lijnen scheiden alles en iedereen van de ware wil…
riem
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
767 de cirkel van vuur doet me niks
angst is maar emotie
die ons waarschuwd voor het gif
van zelfvernietigend gedrag
een angel steekt ons vandaag de dag
o Ohhiuchus drager van hij die sist
het is de laatste draai
die ons evenwicht moet herstellen
een schorpioen heeft geen schubben
maar schilden zoals een insect
de mug zit gevangen in een eindeloze…
Een broze engel
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
425 Waar in de top van de geknotte wilg
angst een grauw aangezicht hangt
en verkoolde ogen die een zwaar
gemis vertonen,
sterft het hart aan betekenis...
Waar wanhoop een ladder richting
hemel vormt en het hoofd met het hart
een strelende vinger met een
stekende dolk verward,
geeft een broze engel zijn bekentenis:
"Kwaad wordt kracht,
toorn…
Bezoek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
694 Het schikte me niet dat hij op bezoek kwam
juist op het moment dat ik mijn koffers pakte
voor een paradijselijke trip.
Wrevelig wierp ik hem de folder toe waar
de blauwe zee van afdroop.
Ik keek naar de afgetrapte schoenen op mijn kurk
droge vloer.
Hij nam zijn hoed af en veegde met ranke handen
denkbeeldige stof van zijn jas.
Waarna hij de…
Vader en moeder en hun lieve kindje.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
861 De vrouw zei tegen haar man dat ze borsten vol melk had.
Borsten vol melk.
Haar borsten waren vol met melk.
Ze wilde haar kindje met het jurkje aan.
En die lag in een wieg bij de kachel.
De man wachtte op het eerste woordje wat het kindje zou spreken.Op het eerste woordje.
Op het eerste lieve woordje wat het kindje zou spreken onder de lamp…
Water verkleurt.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
466 Als de schaduw het water
om mij heen doet verkleuren
in grauw en grijs.
Gedachten, in een spiegelbeeld
verdrinken, mijn mond geen
woorden kunnen spreken.
Mijn ogen het beeld wat ik
zoek niet kunnen vinden,
tot dan, zal ik verder zoeken
Als de schaduw verdwijnt
het water weer helder kleurt
zal ik mijn gedachten verwoorden.…
kus des doods
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 Zwart als het ravenkleed;
bezield door verlangen
te vernietigen,
ze offert haar kinderen;
voor een duister doel
nachtmerries van het bestaan.…
Lichtengel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
492 Immers, duisternis lag op de vloed,
onze zielen waren in nood en God
zocht ons in die eenzame nachten.
Nog steeds gaat het ons niet goed,
wij ontvluchten de waarheid van ons lot
en het nu kan maar ten dele verzachten
wat onze oorsprong zo duidelijk begreep.
Noem mij een naam die niet verbonden is
met een onoplosbaar lijden, mens-zijn,…
licht en beweging
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
802 Een muur
en nog een muur. En daar tussen in
sta jij spreekt mij iets toe,
het licht boven je gezicht in kruin
donkere aarde onder je gewortelde voeten
je handen gebaren mij te komen.
Een deur een wereld.
Verder gaan of stilstaan.
En daar tussen in
goddelijke handen
die spelen met het licht op jouw lichaam,
een regenboog van vlinders…
Wit op Wit
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.755 Wat U ziet is wat er is
en wat U niet ziet zo voorbij
probeert U dat maar te begrijpen
in het vierkant van uw leven
Langzaam boog mijn hoofd naar links
om maar dat ene beeld te grijpen
wreef mijn ogen nog eens uit
om ze vervolgens toe te knijpen
Ja, heel goed - sprak achter mij een zware stem
de kunstenaar
die mij liet schrikken in een…
Las de eeuwen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
540 de stenen
voelden warm aan
in hun teruggetrokken groeven
het metselwerk
was half vergaan
maar de muur is blijven staan
ik zag
woorden van de tijd
in overleven opgeschreven
raakte aan
emoties van het
vroegere in herbeleven
las de eeuwen
uit het boek dat
generatieslang is bijgehouden
ben een geworden met
getrouwen vanaf het…
Heimwee
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
749 Ik zie al langzaam wat rook komen, maar die rook
komt uit mijn hoofd, Indianen in mijn Grand Canyon,
zelfs dat is onderdeel van een kapotgeroest maan-
landschap. Ik zie door ogen die niet van mij zijn.
Buitenaardse wezens bezitten mij. Ik ben te open,
een makkelijke prooi voor priemende ogen met ver-
drongen gezichten, zwevende gestalten die ik…
De belofte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 Daar waar het blad de boom vertakt
de wind een volle bloemknop knakt
gaan dromen soms verloren
En als de bodem leven voedt
de Aarde al het goede doet
in stilte niets zal storen
Bent U met mij, mijn goede Vriend
de Kracht die al mijn fouten ziet
en in mij blijft geloven
Het leven desalniettemin
en iedereen die ik bemin
zal ik mijn goud…
Gloeide maanlichtgeel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
544 de vleermuis
en een glazen kat
schedeltjes van ratten
ik had van alles wat
nam de donkere
schaduw van het pad
een paar lijkbleke skeletjes
ging er snel mee aan de slag
mijn raven zaten
op hun tak te rouwen
maar wisten vliegensvlug
de restanten te verstouwen
het elixer gloeide maanlichtgeel
fonkelde wat sterrenpracht
ik roerde het…
mystery is the life full of curious things
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
754 Wie is daar die mij roept
Mij smeekt om hulp
In de leegte van eenzaamheid
Het omvat een schulp
Met een schraal geluid
Hoor ik daar die ene stem
Nee, het is geen onbegrensde stilte
Van onbereikbaarheid wat het kloppend
hart laat bonzen In de schemeren
nacht van de sluier
het is allang geen gesloten kamer meer
waar tranen van melancholiek…
Dit ben ik
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
752 Dit ben ik
Zittend achter de computer
gedichten te schrijven
over wat ik over het leven denk
en weet, maar nooit heb ik het over mezelf
Dit ben ik efia
Een meisje dat veel met haar leven bereiken wil
Van het leven leren en genieten wil...
En soms niet eens weet wat links en rechts is
Dit ben ik
Een meisje dat soms onzeker is
Maar het…
Nearer my God, to thee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
671 Er is de vraag gerezen
Te luisteren naar dit lied
Het richt zich op jouw wezen
Eenvoudiger kan het niet
Het pakt je bij je klad
En voert je op haar wil
Zacht als wat
Naar de bron van alle stil
Ergens daarbinnen het daarom van leven
Je huilt van blij
Al duurt het maar heel even
Je was er wel dichtbij
Je kijkt op
Ook de ander heeft…
In voeg en groef
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
425 nog spreken mij
de stenen toe
als ik ze raak
in voeg en groef
hun bestaan
is langs ons heengegaan
we hebben ze
niet eens zien staan
in woord en beeld
ligt alles opgeslagen
alleen bezitten wij
geen reproductiegave
maar in voelen
spreken alle talen
komen herinneringen
onze kleur en warmte halen…
Zweef.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
608 Gedachten in beweging
die me laten zweven door
de aardse tijdlijn heen als
een klein nietig stofdeeltje.
Waar de vogels zingen als
in een vreugde koor, hun
lied gedragen door de wind
klanken die mij vergezellen.
Naar een nieuw bestaan waar
licht en sterren mij ontvangen
door licht en warmte omarmd
voel ik een eindloos vertrouwen.…
SCHEPPINGSDAG
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
760 Rest mij nog u mee te delen
uw vorig leven was tekort
herhaling is uit nood geboren
ontmoetingen zijn identiek
de ergernis, de valsheid en 't geniep
worden nu echter goed bestreden
de overwinnaar is nu reeds bekend
het lijden, de tranen en het groot verdriet
al deze persoonsgerichte zaken
zijn de deuren naar een toekomst,
die overvloeit…
Bruuskerend met ontrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 het wortelde diep
maar was nooit opgeschoten
in de weelderig bloeiende tuin
pas toen zon en warmte
het genadeloos lieten afweten
ging het onderaardse leven schuin
vuurrood knalde zonde
door regenstorm en kou
hemelsblauw bruuskerend met ontrouw
toen het hellevuur de eigen pijn
verbrandde en doelloos strandde
doken de wortels weer…
Ziel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
581 In het woud der scherpzieners
loopt de rivier der rivieren
ze weeft het lot van mens en dier
van plant en steen bijeen
en brengt het naar bewustheid
het zijn…
Tot de zonnewende
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 er waait onrust
in de bomen
bladeren krijgen geen respijt
jachtig strijdt
het licht met donker
in deze vreemde tijd
mensen zoeken warmte
bij een gezellig vuur
verjagen kou tot in het late uur
deuren en gesloten luiken
houden magie en geesten
uit het duister buiten
die ‘s nachts feesten
tot de zonnewende als licht
zijn krachten…
morgenland
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
835 de nacht opent de deur
van stilte
onthult haar geheimen
maanlicht fluistert
betoverend
de aarde luistert
zachte golven
dragen mijn ogen
naar ongeboren licht
van het morgenland…
herfstnachten
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
609 overdag kleuren ze de herfstafel
kabouters
met kruiwagentjes
elfjes
met vleugels van satijn
goudgele bladeren
krullen
kinderoogkes
die smullen
en
het zekere weten
oma heeft het zelf gezegd
.........
om twaalf uur in de nacht
als het donker is
gaan de lataarntjes aan
komt
de herfsttafel
tot leven
ze blijven wakker komende nacht…
Een wereld zo dichtbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 gordijnen bewegen
zonder lichte tocht
het tikt en kraakt
waar je ook gaat
beladen is de stilte
met een hoge toon
herkenbaar zijn wat
elementen uit een droom
er is aanwezigheid
in het wachten
met ingehouden adem
voel ik gespannen krachten
nog kan ik niks raken
heb geen mogelijkheden
om contact te maken
met een wereld zo dichtbij…