1554 resultaten.
Donald Duck in de sneeuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
735 men droomt van
een witte kerst
ook dat nog
fluistert zij
in wankel evenwicht
zij droomt van
droge schone straten
lekkere vrieskou
met een zonnetje
en witte wolkjes
ademweer
midwinter
een blik op
een Donald Duckje
dat verloren
op straat slingert
associeert haar
met schoonmoeder en vader
uit de tijd van toen
vroegere onzekerheid…
Knoop
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.191 Knoop in mijn buik
voelen doet me zeer
Liefde brokkelt af
Ik kan haast niet meer
Die blik in jouw ogen
alsof mijn hart splijt
Dromen en verlangens
raken steeds meer kwijt
Altijd die onzekerheid
bijna niet kunnen eten
Ik ben zo toe aan rust
wil jouw waarheid weten
Wil jij dan nog wel….…
Zaaitijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
431 waar de wind ergens uit waaien gaat
tussen duin en zand en stengels gras
waar het landschap op een kier staat
ontbloot in wat aarde
daar zaai ik de kiemen van wat nieuwe verzen
schuchter verlangend zullen ze daar groeien
gaaf en broos in ademloze uren
in het zand van de tijd
niet langer verstard door onzekerheden
tot wat onverwacht en zacht…
hoe sterk, kan zwak zijn
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.272 Dan is zoeken niet een zwakte,
maar een levenskunst,
en wordt onzekerheid,
water, dat doet leven,
groeien, en energie geeft.
wanneer wij erkennen,
dat wie zwak is,
sterk zichzelf mag zijn.
delen van zwakte…
Verschuilen
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
4.121 Achter die grote zonnebril
Verschuilt zich een wereld vol verdriet
Waar die gevoelens vandaan komen
Begrijpen de meesten niet
Hoe de wereld veranderde in de hel
Positiviteit en negativiteit in duel
Alle zekerheden die er waren
Zijn weggespoeld, ver weg van haar
Nu, in onzekerheid, niet meer wetend wat ze voelt
Vinden anderen haar soms raar…
Jouw twijfels
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.555 Onder de schoonheid van jouw verschijning
schuilt een heel klein stukje onzekerheid
het bezorgt jouw karakter een verfijning
een lieve blootlegging van sensibiliteit
Ik wil jouw twijfels voor altijd ontvoeren
zeker wanneer het om mijn vriendschap gaat
laat mijn woorden jouw prachtige hartje beroeren
en weet dat het mijne voor jou openstaat…
STEEDS BIJ GOD
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 van bloem naar bloem
omhoog zweeft _ de wijde lucht tegemoet
waar verrassende vrijheid wenkt
door ruwe stormwinden geslagen wordt
vermoeid op brullende golven neerzakt
onder vernielzuchtig schuim verdwijnt
bijna zinkt maar stootsgewijs verder drijft
lang ronddraait - tenslotte het land bereikt
zoekend tussen dichte struiken schuifelt
onzekerheid…
Perfectie...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
713 Een wens om gewoon te mogen zijn in wie je bent,
oordelen, veroordelen, daar is men goed in,
meedogenloos niet iemand kunnen doorgronden,
weggedrukt in onzekerheid, verschrompelde krent.…
Gewoon wij samen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
997 Dit gevoel is zo fijn maar maakt me zo onzeker.
Moet me inhouden als ik je zie.
Ik zou je zoveel dingen willen zeggen.
Met je lachen, praten, vrijen...
Samen een strandwandeling maken "Gewoon wij samen"
Maar dan die verdomde werkelijkheid.
Ik zit hier en jij zit daar.…
PTT, TNT, TPG, PostNL,
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
583 zesentwintigjaar klaar uit weer en wind
collegae die onder zijn duiven schiet
het postkantoor niet meer in straten vindt
een vent die vele namen achterliet
onzeker opzoek als een bedelkind
of hij misschien wat zekerheid hervind…
Niet mijn wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
654 Verleden jaren
In herinneringen gevat
De toekomst ligt open
Wachtend als een donker gat
Gevuld met onzekerheid en angst
Vallen en weer opstaan
Verdergaan om te overleven
Alle dagen, ook de nachten
Angstig zijn
Steeds verder weg
De onbevangenheid van toen
De onschuld van een kind
Puur en zonder zorgen
Zoekend naar balans
De samenleving…
Toch flessenpost
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 Ongebroken dobberen met wat drijft
hier valt nog iets van te maken
oogsten waar zoveel van is
liefde en verbondenheid
met een verre, onbekende god
door onzeker licht omspoeld.
Even wachten tot het nu
verschuift, verleden wordt
de toekomst een meteoor
met doordringend vermogen
in een hoofd vol luchtigheid.…
Oranjehotel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Pijnlijke langdurige onzekerheid bood
het Oranjehotel hier slechts de hel.
Met uitzicht op een plaats in de dodenrij;
uitgecheckt voor een executie bij de
bel voor het avondappèl.…
wat ook ik doe - vecht voor mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
656 maar sla mij niet
wat ook ik verkeerd doe
toon het mij
maar straf mij niet
wat ook ik gebrekkig doe
leer het mij
maar pest mij niet
wat ook ik doe
verlies mij niet
opdat ik mij koud voel
verlaten en alleen
wat ook ik doe
wees niet zo hard
dat ik mij angstig voel
bang en verlaten
wat ook ik doe
kijk niet weg
zodat ik mij onzeker…
verhalen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 we moeten het verhaal afmaken
maar we willen ook wat langer
schuilen in de lege ruimte
van zwijgen en nog niets zeggen
de tijd valt stil achter
een gordijn van onzekerheid
we hebben iets in gang gezet
de afloop staat vast
als laatste verdediger en doelman
in één op onvaste grond beland
zonder route
in een verlaten niemandsland
zeldzaam…
Tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 De wereld in
onzekerheid,
we moeten de hoop zien
te behouden, maar hoe
eigenlijk?
Het vertrouwen is voor veel
mensen weggevaagd.
Het verdriet is groot,
laten we hopen en
bidden dat er een
wonder mag komen.
Verdriet…
De wereld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
490 Het coronavirus heeft toegeslagen,
het brengt de wereld in onzekerheid.
Het leven leek vrij redelijk te gaan, met ups en downs.
Nu lijkt er een behoorlijke crisis aan te komen,
het zal de wereld veranderen,
daar is geen twijfel over mogelijk.
Wij als mensen moeten dit aanvaarden.…
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 korrels krassen in het nu
vervormen wijze woorden
de beelden in mijn geest
verstuiven voor het oog
vluchtige veranderingen
vervagen verse sporen
wie ben ik en waar
ik was zo even daar
in de rust ontstane rand
groeit gekartelde oneindigheid
wind vereffent het reliëf
door golven weg gezeefd
het strakke stoere strand
print onzekerheden…
het vragen in je oogopslag
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.847 je keek me aan
ik zag het vragen in je
oogopslag, onzekerheid
die handen vingers gaf
in strijken langs elkaar
op zoek naar hem of haar
je stem die ik zo
eindeloos goed kende
die mij verwende met een
sprookje als ik lastig was
klonk schuchter toen
je vroeg, wie ben je
ik draaide om, je ogen
zogen me naar binnen
ik zag een vonk…
gehoorzaam zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 weerwoord te hebben
gehoorzaam zijn
vraagt een beetje discipline
gewoon wat inschikkelijkheid
die wij ook de anderen vragen
gehoorzaam zijn
is niet doen zonder te vragen
het is vragen naar de betekenis
opdat rede ons overtuigen kan
gehoorzaam zijn
is geen schaap in domme modus
het is een orde die vrijheid geeft
in tijden die ons zo onzeker…
laat stilte door je ogen dwalen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.595 niets van
alles meer te weten
terug naar de bron
om in de zon je eigen
kleur weer te bepalen
het afscheid moest
sloot de woordenvloed
waarin je niet kon zwemmen
maar ook je laatste groet
kon hem niet temmen
hij sprak met te veel stemmen
je laat stilte
door je ogen dwalen
maar voelt nog steeds
zijn huid en ademhalen
in je lach onzekerheid…
Zelfs als je enkel wilt fluisteren.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
550 Ik wil er voor je zijn en ik wil je helpen maar ik weet niet hoe,
Twijfel en onzekerheid bij alles wat ik doe.
Als je niet met mij praten kan,
Hoe kan ik je helpen dan?
Misschien is alles je gewoon even te veel en valt het je zwaar,
Maar het word beter en makkelijker dat beloof ik je, echt waar!…
Verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Bekend zijn de bomen van het leven,
onzeker de paden van het bos.
Liefde is het mooiste dat je kunt geven,
laat elkaars hand nooit los.
Samen deel je vreugde, voel je verdriet en pijn.
Samen blijf je verbonden ver voorbij de lijn.…
Pleeg geen zelfmoord!
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
499 Niemand weet het zeker…
Maar het zekere voor het onzekere is beter!
Je lichaam is niet van jezelf…
Dat is natuurlijk een mening op zichzelf…
Maar tot die conclusie kwam Aristoteles al…
In “On the soul”
Je lichaam is je geschonken…
Dat is ondertussen goed op mij ingezonken!
Je moet rekening houden met anderen.…
wereld in vertwijfeling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 het land in vertwijfeling
rijk aan crisis ook
in opgeven verbonden
onbegrepen complex
die scherp in tegenstelling
mensen zo verdeelt
over heel de wereld
vluchten de mensen
voor oorlog en geweld
zich de weg zoekend
het leven écht
samen te veranderen
in beslissend moment
overvalt hen twijfel
angst en onzekerheid
over te maken keuzen…
De richting die ik was
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
160 Ik was de richting die je onlangs ging,
je onzekerheid toen aandacht jou betrad,
en dat liefde anders was dan een grens;
dat ik stil was toen ik de poster verhing,
kwam omdat ik je niet meer bij me had:
de leegte vertroebelt de verlangde wens.…
PAUL WITTEMAN.. een snelle dood!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
587 Paul Witteman is vooral
de man van de witte toetsen
voor die zwarte is hij als de dood
Van sterven wil hij niets weten
als het komt, moet, dan een snelle dood:
sterven in het harnas van de journalist
Hij laat een enorme leegte na
maar ook een godsvermogen
en dat als VARA-socialist
Er wordt een salon afgehuurd
zijn dochter Sylvia spreekt…
Boekenbal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
598 een goed stel hersens
je loopt in een mooie jurk over het boekenbal
je bent zelfbewust
het is alsof er een zegen op je rust
er is er de parade
het groepje
de wijn
de intellectuele praat
je staat boven
mensen die leven op straat
meisjes die in een inrichting moeten verkeren
het niet aankunnen:
onze prestatie maatschappij:
waarin onzekerheid…
Bloedjemooi, (Rust van ) De Emigrant en Afghan Girl
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 Zowel hemel als hel
Lijken aan haar ogen voorbij te gaan
Zij weet dat zij ooit samen zullen zijn
Net als hij weet zij echter niet wanneer
De onzekerheid druipt van haar gezicht
2.…
Redden
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.872 't Maakt je toch alleen maar bang,
dat niemand dat toch ziet,
de onzekerheid straalt van je lijf,
toe, laat me niet alleen, blijf!
Nee, redden kan ik je niet, je bent té ver
heen, ik moet je laten gaan, maar écht
achterlaten, dat lukt me dus nog niet,
je blijft in m'n hoofd en in m'n gedachten,
wat kan ik verder nog verwachten?…