2623 resultaten.
Uf dem Anger
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
539 ah, die lucht
zwoelig warm
doordrenkt van lentebloesems,
wiegt mij
over de weide
een blad aan de boom
lacht mij toe
ik nestel
gras kietelt mijn voeten
en het beekje stroomt
lustig meanderend
alles daarbuiten
stil
hoor
de muziek van het onhoorbare
vult het firmament
haar galm schampt…
Levenselixer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
619 een engel vliegt aan
uit het oosten, landt
op mijn balkon
met verschroeide linkervleugel
haar pijn is voelbaar
"in Aleppo raakten projectielbommen vlammend
de Moskee en mensen in de stad"
verbijsterd vraag ik wat nodig is
"breng mij eerste dauw
op het blad van vrouwenmantel,
het gebed van een schuldeloze,
het prille lachje van…
pagode
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 nooit eerder klonk in de grote tuin
de oude gong zo zuiver
bij de vijver zingt een wasvrouw
en water draagt stemmen van ver
aan de oever
in de warme schaduw van de pagode
tuur ik naar glinsteringen
lelies en het pas gevallen blad
eerste druppels
kringen om mijn spiegelbeeld…
oktober
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
802 oktober is de ommekeer
van mijn gemoed
en zoveel meer
er drupt een traantje
in mijn thee
ik sta onthand
en kijk gedwee
naar dwarrelend blad
het valt niet mee
oktober is een harde noot
en nauwelijks te kraken
doch barstensvol melancholie
dat neerdaalt op de daken
oktober is de ommekeer
van mijn gemoed
en dat doet zeer…
Bekoring van herfst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
772 Met je pracht aan warme kleuren
weet je stad en buiten op te fleuren,
de diepste tinten oogstrelend mooi
die de wind speels door de lucht verstrooit
en als zwevend blad in groten getale
dwarrelend naar de grond laat dalen
Genietend struin ik door het bladertapijt
van jou, mijn geliefde herfsttijd…
weer de herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
717 de herfst gaat op
aan vallend blad
't seizoen vergrijst
in koude nevel
het geeft de dichter
iets van wrevel
te weten hoe
de tijd verstrijkt
maar ach de kleuren
inspireren en geven
zin aan het bestaan
dus rest het leven
met de waan...
het zal ooit weer
ten goede keren…
De inkt is stroperig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 onbeschreven
is het blad maar
de letters dansen in
mijn hoofd hun melodie
de inkt is stroperig
ze wil niet glijden
op het wit papier in
woorden van plezier
de pen krast varianten
het ritme is verstoord
de klankkleur geeft wat
ongewenste dissonanten
de vorm heeft een
schijn van poëzie maar
wat u leest en hoort is
toch mijn eigen…
Lekkere trek
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
533 Klein vogelijn tussen het blad
Je fluit wel uitgelaten
Maar door ’t struweel daar sluipt een kat
Die houdt jou in de gaten
Klein vogelijn vlieg er vlug uit
Want katten moet je weten
Die geven niets om jouw gefluit
En zien je slechts als malse buit
Om lekker op te vreten…
ondeelbaar
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
465 in een voorwoord van nadagen
in vloeiend, sprankelend water
knisperend taalloze letters
op ongeschreven blad
de glinstering van oprechtheid
of diepte van kleinigheden
gebeeldhouwd dromen, zowel
ongeletterd vergeten, het onthouden
van een dag, als een zinderende
ruggengraat, meegevoerd
in een bries, in de bijziende verte
denkbeeldig…
Haar rode laarsjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
707 langzaam keert
het blad de zomer
zacht haar rug weer toe
druppels zijn
nu nat en koud spatten
in een grote plas
kringen in weerspannigheid
en tegenwind omdat hun
stroom geen afvoer vindt
maar in haar rode laarsjes
danst mijn kind lacht naar alle
kleuren die zij in herfst bemint…
make up
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
601 Ze heeft
zich opgetut
het is haar feest
Het is
een feestbeest
tot in haar nerven
Het heet
bodypainting
niet zomaar...verven
Het is 'n feest
met alles dr'op en dr'an
eikels en kastanjes
op schalen
en op borden:
blad, dat ligt te versterven
Een vaste bezoeker
ben ik
op haar feest
Wie dit leest
kent me.....…
Tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 De tijd tikt zich
stap voor stap
van de kalender af
tot het laatste blad
valt verscheurd
leidt zij lijdend
naar het licht
bespiegelend
zij zoekt en speurt
naar inzicht
alles tikt voorbij
mijmerend
wijs wikkend
vol verwachting
die ezel droeg
zijn zalige last
toch niet te vroeg…
weemoedig vruchtgebruik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
504 (herfstsignaal)
laatst las ik ergens dat herfst
't meest geliefde seizoen
is voor de poëzie
dit jaargetij leent zich
bij uitstek voor melancholie
als een bron voor
weemoedig vruchtgebruik
herfst tergt gevoelens
zoals het vallend blad
de tijd zal arceren
en dichters aanzet
tot verzen van verval…
De worsteling van de kunstenaar
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
345 Op een blanco A4-tje
schrijf ik in mijn beste handschrift:
WOORDLOOS GEDICHT
Het hele blad dun omlijnd.
Of:
Op de ezel
span ik een wit fluwijn.
Daarop helemaal onderaan,
minuscule lettertjes:
VERFLOOS SCHILDERIJ
Sobere lijst eromheen.
Ben ik de schepper
van twee kunstwerken?…
Een kameraad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
559 Nee, laat hem maar,
hij heeft zulk prachtig blad.
Dit huwelijk mag je niet verbreken.
Zij houdt wel van die stiekeme,
geheimzinnige streken.
Glimlachend en zwijgend
genietend, raakt ze niet uitgekeken.…
Onzichtbaar
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.038 Ik ben onzichtbaar,
Een gezicht in een kudde,
Mee zwevend als een geest,
Mijn ogen spreken niet meer,
Lippen bewegen,
Maar de stem vervaagt,
Een geluid tussen de duizenden,
Niet verder dragend als een dood blad,
Tranen vloeien al lang niet meer,
Vloeien niet als wijn of bloed,
Ik ben onzichtbaar,
Een geest,
Ik vind het zo wel goed…
Feestdagen
gedicht
3.4 met 335 stemmen
70.741 Dood blad
zingt zich omhoog,
dwarrelt tot dikke laag
waar zwarte scharrelvogels
kwetterend verdrinken:
een nieuw seizoen.
Reuzenspar opgeleukt
tot in de hemel wachtend
op lichtmisfeest.
Terwijl pompoenkaars
schrikkeldroom voorspelt
meldt zich een diepe winterslaap.…
Nieuw leven
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
631 Ruik het blad
van vorig jaar
het kruid van nu
zie jonge scheuten
nat van dauw
fris in het groen
hoor jonge vogels
hoe ze krijsen in de wind
hun bekken wijdgesperd omhoog
ontspan me
trek een glimlach
neurie blij
zomaar een lied
mijn ritme denk ik
ben een lentekind…
voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
679 herfst is de zoete geur
van voorbijgaand bederf
een tijdelijk sterven
regen klettert uit
eindeloze grijze luchten
op kale takken
ruist op verterend blad
grauwe ochtendnevels
hullen de bossen
in sluiers van tranen
traag druipend
langs zwartgroene stammen
die wachten op de zon…
Tussen kaders
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.081 Zelfs de vlam
die onderhuids het wezen raakt
is slechts een weinige beroering
van het blad, waar ze woont;
de ziel van het ongekende.
Ik droom de beeltenis van pen en streek
en kader zijn betekenis. Binnen
deze lijnen wil ik dwalen, nooit meer
ontkomen.…
AFSPRAAKJE
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.469 Stille wegen
donkere lucht
zacht geregen
en ik zucht
Droeve uren
en zware mist
Al één uur en
weer vergist
Kille nachten
bij verre maan
In gedachten
kom jij eraan
Stille paden
donkere nood
dalende bladen
Ik wil dood..…
laurierblad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.194 aan de rand van het terras
tot groene kegel verknipt
waakt hij over de tropentuin
zijn ovalen leren blad kruidt
vlees dat spettert in eigen nat
de haremslaaf van de keizer
vlocht zijn takken tot lauwerkrans
een amulet tegen bliksem en banvloek
nu staat hij naast siergras
onder ragfijne pluimen
ze wuiven me het huis uit…
Ik
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
945 Ik besta alleen nog
uit woorden
op dit witte blad papier
verwonderd over mezelf
langzaam lerend
sprokkel ik alle beetjes bijeen
woord voor woord
stap voor stap
zoekend naar een ander leven
bouw ik aan een nieuwe ... ik
ik probeer mezelf
te herschrijven
droom ervan
dat ik op regenbogen
genezen kan…
Herfst in de stad
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
939 Boom in de stad
Verschiet van kleur
Het herfstig blad
Ligt voor de deur
Daar waar jij bent
Daar wil ik zijn
Er piept een tram
Over het plein
De markt is leeg
Ik haast mij door
Een stille steeg
Nadat ik hier de weg verloor
De zon is uitgebleven
In de beslagen ruit
Zie ik jouw naam
Geschreven…
Langzamerhand
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
3.542 slordigheid
valt niet op te rapen,
je bent gestruikeld
op je tocht naar
gulzigheid,
niet buiten maar
in en door jezelf
je rangschikt me
als dertien
in een dozijn,
ooit uitverkoren
op je uitgelezen weg
nog even raap ik
je woorden op,
je hoeft zelfs
niet te zeggen
dat je me mist
ik lees de leugens
wel op het blanco blad
slordig…
Iedere dag
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.659 Een snijdende kou
Tot op het bot
Iedere dag
Uiteindelijk ben je bot
Kaal
Zonder huid
Zoals een boom
Tijdens de herfst
Kaal
Zonder blad
Zoals een boom inslaapt
Zich opmaakt voor de lentetijd
Zoals hij dan in volle pracht zal bloeien
Trots zijn bladeren gaat voeden
Krachtiger dan ooit…
In het wit
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
4.851 Slechts gehuld
in onschuld
sta ik voor je
vol vertrouwen
in wat komen gaat
want
onze levens
zullen zich vlechten
als boomtakken
die een koepel
vormen tegen regen
stormen weren
zon doorlaten
net als loof
zal ons bestaan
zich kleuren naar
seizoenen van leven
tot het laatste lege blad
door ons is beschreven…
Dagdromen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
901 verward
onrustig gevoel
ogen sluiten,langzaam
denkend aan een kat
verdwenen
de solsleutel
als enkele noot
gevallen van het blad
verdwaald
tussen zinnen
waar woorden
enige houvast bieden
verrast
blijkt alles
een vreemde droom
tussen harken en onkruid wieden…
droevelingskes ( Tussilago farfara )
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.377 als ge ’nen helen dag
op trot zijt geweest
het zonneke onze ruggen
verwarmt en de dijken
tegen ons uitrusten
staan daar droevelingskes
te bloeien, hun kopjes
wiegen in de zilte wind
composieten zonder blad
zij ziet mij nog geren
als we op een polleke gras
de blommekes bewonderen
zoeteke verbloemd nikske…
Mama’s prinses
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.187 Zoals een groen blad
trouw aan de dorre plant
eenzaam stil verdroogt.…