Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Uf dem Anger

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 539
ah, die lucht zwoelig warm doordrenkt van lentebloesems, wiegt mij over de weide een blad aan de boom lacht mij toe ik nestel gras kietelt mijn voeten en het beekje stroomt lustig meanderend alles daarbuiten stil hoor de muziek van het onhoorbare vult het firmament haar galm schampt…
enrico27 april 2012Lees meer >

Levenselixer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 619
een engel vliegt aan uit het oosten, landt op mijn balkon met verschroeide linkervleugel haar pijn is voelbaar "in Aleppo raakten projectielbommen vlammend de Moskee en mensen in de stad" verbijsterd vraag ik wat nodig is "breng mij eerste dauw op het blad van vrouwenmantel, het gebed van een schuldeloze, het prille lachje van…

pagode

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
nooit eerder klonk in de grote tuin de oude gong zo zuiver bij de vijver zingt een wasvrouw en water draagt stemmen van ver aan de oever in de warme schaduw van de pagode tuur ik naar glinsteringen lelies en het pas gevallen blad eerste druppels kringen om mijn spiegelbeeld…

oktober

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 802
oktober is de ommekeer van mijn gemoed en zoveel meer er drupt een traantje in mijn thee ik sta onthand en kijk gedwee naar dwarrelend blad het valt niet mee oktober is een harde noot en nauwelijks te kraken doch barstensvol melancholie dat neerdaalt op de daken oktober is de ommekeer van mijn gemoed en dat doet zeer…

Bekoring van herfst

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 772
Met je pracht aan warme kleuren weet je stad en buiten op te fleuren, de diepste tinten oogstrelend mooi die de wind speels door de lucht verstrooit en als zwevend blad in groten getale dwarrelend naar de grond laat dalen Genietend struin ik door het bladertapijt van jou, mijn geliefde herfsttijd…

weer de herfst

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 717
de herfst gaat op aan vallend blad 't seizoen vergrijst in koude nevel het geeft de dichter iets van wrevel te weten hoe de tijd verstrijkt maar ach de kleuren inspireren en geven zin aan het bestaan dus rest het leven met de waan... het zal ooit weer ten goede keren…

De inkt is stroperig

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
onbeschreven is het blad maar de letters dansen in mijn hoofd hun melodie de inkt is stroperig ze wil niet glijden op het wit papier in woorden van plezier de pen krast varianten het ritme is verstoord de klankkleur geeft wat ongewenste dissonanten de vorm heeft een schijn van poëzie maar wat u leest en hoort is toch mijn eigen…
wil melker23 oktober 2009Lees meer >

Lekkere trek

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 533
Klein vogelijn tussen het blad Je fluit wel uitgelaten Maar door ’t struweel daar sluipt een kat Die houdt jou in de gaten Klein vogelijn vlieg er vlug uit Want katten moet je weten Die geven niets om jouw gefluit En zien je slechts als malse buit Om lekker op te vreten…

ondeelbaar

netgedicht
3.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 465
in een voorwoord van nadagen in vloeiend, sprankelend water knisperend taalloze letters op ongeschreven blad de glinstering van oprechtheid of diepte van kleinigheden gebeeldhouwd dromen, zowel ongeletterd vergeten, het onthouden van een dag, als een zinderende ruggengraat, meegevoerd in een bries, in de bijziende verte denkbeeldig…
Iniduo30 september 2020Lees meer >

Haar rode laarsjes

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 707
langzaam keert het blad de zomer zacht haar rug weer toe druppels zijn nu nat en koud spatten in een grote plas kringen in weerspannigheid en tegenwind omdat hun stroom geen afvoer vindt maar in haar rode laarsjes danst mijn kind lacht naar alle kleuren die zij in herfst bemint…
wil melker6 oktober 2008Lees meer >

make up

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
Ze heeft zich opgetut het is haar feest Het is een feestbeest tot in haar nerven Het heet bodypainting niet zomaar...verven Het is 'n feest met alles dr'op en dr'an eikels en kastanjes op schalen en op borden: blad, dat ligt te versterven Een vaste bezoeker ben ik op haar feest Wie dit leest kent me.....…

Tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 549
De tijd tikt zich stap voor stap van de kalender af tot het laatste blad valt verscheurd leidt zij lijdend naar het licht bespiegelend zij zoekt en speurt naar inzicht alles tikt voorbij mijmerend wijs wikkend vol verwachting die ezel droeg zijn zalige last toch niet te vroeg…
W. Verhoeven17 december 2018Lees meer >

weemoedig vruchtgebruik

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
(herfstsignaal) laatst las ik ergens dat herfst 't meest geliefde seizoen is voor de poëzie dit jaargetij leent zich bij uitstek voor melancholie als een bron voor weemoedig vruchtgebruik herfst tergt gevoelens zoals het vallend blad de tijd zal arceren en dichters aanzet tot verzen van verval…

De worsteling van de kunstenaar

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 345
Op een blanco A4-tje schrijf ik in mijn beste handschrift: WOORDLOOS GEDICHT Het hele blad dun omlijnd. Of: Op de ezel span ik een wit fluwijn. Daarop helemaal onderaan, minuscule lettertjes: VERFLOOS SCHILDERIJ Sobere lijst eromheen. Ben ik de schepper van twee kunstwerken?…

Een kameraad

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Nee, laat hem maar, hij heeft zulk prachtig blad. Dit huwelijk mag je niet verbreken. Zij houdt wel van die stiekeme, geheimzinnige streken. Glimlachend en zwijgend genietend, raakt ze niet uitgekeken.…
Antje18 juni 2022Lees meer >

Onzichtbaar

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.038
Ik ben onzichtbaar, Een gezicht in een kudde, Mee zwevend als een geest, Mijn ogen spreken niet meer, Lippen bewegen, Maar de stem vervaagt, Een geluid tussen de duizenden, Niet verder dragend als een dood blad, Tranen vloeien al lang niet meer, Vloeien niet als wijn of bloed, Ik ben onzichtbaar, Een geest, Ik vind het zo wel goed…
Saskia16 juni 2003Lees meer >

Feestdagen

gedicht
3.4 met 335 stemmen aantal keer bekeken 70.741
Dood blad zingt zich omhoog, dwarrelt tot dikke laag waar zwarte scharrelvogels kwetterend verdrinken: een nieuw seizoen. Reuzenspar opgeleukt tot in de hemel wachtend op lichtmisfeest. Terwijl pompoenkaars schrikkeldroom voorspelt meldt zich een diepe winterslaap.…

Nieuw leven

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
Ruik het blad van vorig jaar het kruid van nu zie jonge scheuten nat van dauw fris in het groen hoor jonge vogels hoe ze krijsen in de wind hun bekken wijdgesperd omhoog ontspan me trek een glimlach neurie blij zomaar een lied mijn ritme denk ik ben een lentekind…

voorbijgaan

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 679
herfst is de zoete geur van voorbijgaand bederf een tijdelijk sterven regen klettert uit eindeloze grijze luchten op kale takken ruist op verterend blad grauwe ochtendnevels hullen de bossen in sluiers van tranen traag druipend langs zwartgroene stammen die wachten op de zon…

Tussen kaders

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.081
Zelfs de vlam die onderhuids het wezen raakt is slechts een weinige beroering van het blad, waar ze woont; de ziel van het ongekende. Ik droom de beeltenis van pen en streek en kader zijn betekenis. Binnen deze lijnen wil ik dwalen, nooit meer ontkomen.…

AFSPRAAKJE

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.469
Stille wegen donkere lucht zacht geregen en ik zucht Droeve uren en zware mist Al één uur en weer vergist Kille nachten bij verre maan In gedachten kom jij eraan Stille paden donkere nood dalende bladen Ik wil dood..…
Ton Rijkers3 februari 2005Lees meer >

laurierblad

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.194
aan de rand van het terras tot groene kegel verknipt waakt hij over de tropentuin zijn ovalen leren blad kruidt vlees dat spettert in eigen nat de haremslaaf van de keizer vlocht zijn takken tot lauwerkrans een amulet tegen bliksem en banvloek nu staat hij naast siergras onder ragfijne pluimen ze wuiven me het huis uit…
Wim Veen9 oktober 2005Lees meer >

Ik

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 945
Ik besta alleen nog uit woorden op dit witte blad papier verwonderd over mezelf langzaam lerend sprokkel ik alle beetjes bijeen woord voor woord stap voor stap zoekend naar een ander leven bouw ik aan een nieuwe ... ik ik probeer mezelf te herschrijven droom ervan dat ik op regenbogen genezen kan…
Nadine13 oktober 2005Lees meer >

Herfst in de stad

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 939
Boom in de stad Verschiet van kleur Het herfstig blad Ligt voor de deur Daar waar jij bent Daar wil ik zijn Er piept een tram Over het plein De markt is leeg Ik haast mij door Een stille steeg Nadat ik hier de weg verloor De zon is uitgebleven In de beslagen ruit Zie ik jouw naam Geschreven…

Langzamerhand

hartenkreet
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.542
slordigheid valt niet op te rapen, je bent gestruikeld op je tocht naar gulzigheid, niet buiten maar in en door jezelf je rangschikt me als dertien in een dozijn, ooit uitverkoren op je uitgelezen weg nog even raap ik je woorden op, je hoeft zelfs niet te zeggen dat je me mist ik lees de leugens wel op het blanco blad slordig…

Iedere dag

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.659
Een snijdende kou Tot op het bot Iedere dag Uiteindelijk ben je bot Kaal Zonder huid Zoals een boom Tijdens de herfst Kaal Zonder blad Zoals een boom inslaapt Zich opmaakt voor de lentetijd Zoals hij dan in volle pracht zal bloeien Trots zijn bladeren gaat voeden Krachtiger dan ooit…

In het wit

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.851
Slechts gehuld in onschuld sta ik voor je vol vertrouwen in wat komen gaat want onze levens zullen zich vlechten als boomtakken die een koepel vormen tegen regen stormen weren zon doorlaten net als loof zal ons bestaan zich kleuren naar seizoenen van leven tot het laatste lege blad door ons is beschreven…
sacrajewa16 oktober 2006Lees meer >

Dagdromen

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 901
verward onrustig gevoel ogen sluiten,langzaam denkend aan een kat verdwenen de solsleutel als enkele noot gevallen van het blad verdwaald tussen zinnen waar woorden enige houvast bieden verrast blijkt alles een vreemde droom tussen harken en onkruid wieden…
Stella5 november 2006Lees meer >

droevelingskes ( Tussilago farfara )

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.377
als ge ’nen helen dag op trot zijt geweest het zonneke onze ruggen verwarmt en de dijken tegen ons uitrusten staan daar droevelingskes te bloeien, hun kopjes wiegen in de zilte wind composieten zonder blad zij ziet mij nog geren als we op een polleke gras de blommekes bewonderen zoeteke verbloemd nikske…
Rieg18 februari 2008Lees meer >

Mama’s prinses

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.187
Zoals een groen blad trouw aan de dorre plant eenzaam stil verdroogt.…
Jasmien29 juni 2008Lees meer >