2594 resultaten.
Dat zij dat was
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
996 Aandachtig keek ze
naar dat wat ze zag –
of dacht te zien
misschien
kon ze het niet
opwellende tranen
druppels op het glas
Dat zij dat was…
Novemberdag
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
677 zo’n grijze dag die mijn kleumend lijf
voortdurend belaagt en bekruipt
naar warmte verlangen doet
zo’n dag waarop 't licht rond de bomen
brozer lijkt bij 't vallen van de avond
mee naar binnen sluipt
in het lege glas vervloeit bij 't doven
van de kaars vervaagt mij afweziger
achterlaat…
ook nu nog
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
690 op je wangen hangt een blos
nog van het blozen wat je doet
sinds je kind bent
jeugd die van je af te lezen is
het vanzelfsprekend middelpunt,
een leeg glas bungelt losjes tussen je vingers
in je andere hand zie ik nu zelfs
half gewikkeld in een briefje
de felgekleurde lolly weer
van een medeminnaar uit de straat,
gelukkig roept iemand…
Bommen en bedevaart
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
694 bleek is zijn verschijning
als een gravure in glas
de open handen
ijsblauw perkament
zijn vlassig haar verdraagt de winter niet
hij rilt,
ziet de mens in vrije val
schrijft bedroefd een laatste woord
zijn ogen naar boven gericht
het licht, zo schrijnend wit
hoelang nog
zullen engelen zingen
van vrede op aarde
terwijl zijn kinderen worden…
jasmijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
636 toen haar witte dood verstierf
tot schitteringen binnen zomer
zong de merel regen tot een diepe spiegelplas
windstil getrokken
glad gemaakt als glas, eindeloos zwart
de bodem
daar blonken bloemen aan mijn oppervlak
hun tere hoofdjes bogen laag, tot aan
de verteblik van kijkers
er woonde niets dan liefde, niets
vertrok het beeld…
Ontluikende mystiek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 wat ik creëer
heeft geen handen en voeten meer
zij werden afgeschoten
voor ze konden werken en lopen
het gouden moment
snel neergepend
in gloedvolle woorden
verliest meteen zijn glans
reflecteert nog
eenmaal in verbleken en
laat ons slechts de vage schijn
van hoe het ooit had willen zijn
het is als glas
nog buigzaam transparant…
Praatte met gebroken steen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 stootte tegen glas
dacht de wereld transparanter
dan die in betreden was
vol uitzicht
in een perspectief van jaren
maar de kennis moest ik zelf vergaren
ik liep weg
met stilte om me heen
praatte met gebroken steen
zij hadden de massa’s
zien passeren in hun
steeds opnieuw proberen
tot de eenling overbleef
die zich met de rust kon…
Dichters brood ( haika )
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 De taal blijft drinkbaar
dankzij het heldere glas,
vol gedecanteerd.…
N-O-O-I-T!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
728 Momenten van tijd in een
hier opengeslagen fotoalbum
De mooiste herinnering
in meervoud in mijn vitrinekast
Volop trots, in het licht, achter glas
momenten van ervaren
van toen en ooit hebben gedaan
Matroesjka's, Toetanchamon
bijzonder Portugees en veel Chinees
Beer in avondschemering
verzameld geheugen, zonder last
Vrijheid opent verhoogde…
Het opgewaaide stof
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
519 waar glas
de wereld buitensloot
bracht terreur in scherven dood
inferno’s brandden
door beton bewapend
met geloof dat alles kon
haat heeft de aarde
met geweld gelijk gemaakt
ground zero in oorspronkelijke staat
het opgewaaide stof
is weer gaan liggen hoe vaak zal
een aanslag de wereld nog ontwrichten
wil melker
11/09/2010…
Hersenschimmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
566 Op een vloer van glas
zet zij voorzichtig haar stappen
ze is bang dat hij breken zal
haar tere lichaam
is toe aan een wandeling
al weet ze niet waar naar toe
er hangen donkerrode gordijnen
van plafond tot de grond
zij heeft ze te vaak gezien
ze doen haar denken aan bloed
haar lichaam trilt
ze zet haar frêle stapjes
omzichtig kijkt…
Vleugellam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 Met koffers naar een tijdelijk verblijf
zonder bagage aangekomen
in de eeuwigheid
het pad ligt donker
vol verwarring en wanhoop
de toekomst in slijk verdwenen
de uitgezette koers
blijft voor altijd
een streep door de rekening
we wandelen op gebroken glas
op de flanken hangen zwart
en onbewogen de gordijnen
God schiep het licht
wie…
Ten hemel is gedragen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
647 ik zweer niet meer
op zwaarden kruizen
en oeroude religies
hun symboliek
is achterhaald verkracht
en valselijk gebruikt
zoals de glas in loden ruit
waarop gebrandschilderde kunst
ten hemel is gedragen
geen vragen over de
gepaste eerbied voor verleden
zij zijn verwerkt in mijn heden
ik leef vandaag en morgen
deel die cirkel met…
Hemelruim
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 Zilvervlokken op het glas
worden traag zichtbaar.
In de verte gloort
de horizon als
trillende schuim.
Getuigenis van zinkende
getijden.
Individuen opeengepakt
staren naar de
verzonken planeet,
wachtend op een
veilige haven.…
Wat ik denk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Zal ik zijn wie ik ben,
Zal ik worden wie is was,
Zal ik verdrinken in een zee van chaos,
Zal ik mij snijden aan een bed van glas?
Moet ik doen wat in mij op komt,
Moet ik luisteren naar de rest,
Maar als ik het zelf ook niet begrijp,
Wie weet het dan het best?
Zien mensen mij wel eens staan,
Als ik buiten van de kou verga?…
Ultima
gedicht
2.3 met 3 stemmen
12.913 Als glas, als ijs dat breekt en waar
een ster in springt, of zelfs als licht in ogen
dat wijkt en door het doffe wit zich ziet vervangen,
neem afscheid, kind en weet,
dat ooit er volgen zijn zal, jou, als ’n hinde
die sprongsgewijs je achterna
komt huppelen, ’t parelgrijze veld over van ’t stille,
en kristallen door de zon gekamd.…
Vooral in rood
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
814 brandde kleuren
in ramen van kathedralen
met grote namen en
schilderde ons paradijs
in glas en lood
gaf jij vooral in rood
met warme zon ook het
intiemste zomaar prijs
zij die geloven
in boven en beneden
hebben gebeden met een
hunkerend hart voor blijf
ik schilderde en brandde
nee niet voor enkele reis
wil jou ontmoeten in de ramen…
Buitenstebinnen of binnenstebuiten?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
464 achter glas
broos vensterglas
ik verbeeld me:
een regendruppel
te voelen
in m'n kraag.…
Vlinderen?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 ik bof
ben meer
van lucht
dan van aarde
soms raak ik
van
de wijs:
Laatst
eindigde m'n reis
in laat middaglicht
-ik kon m'n ogen niet geloven-
achter
het glas
van 'n raam
met uitzicht
op 'n tuin, 'n hof.…
Ode aan de liefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
386 de liefde is een
hemelvuur ontsproten
uit een
heldere rivier
jouw lied
veranderd de wereld
en verslaat
de onderdrukkers
jouw stem
doet de doden
schrikken in het
ochtendgloren
om het onschuldig
veroordeelde bloed
jouw liefde
heft het glas
omarmt zijn wederhelft
zingt een
kristalhelder lied
en strooit het
brood…
Koan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Wat
wordt verlicht;
een kast van glas,
harde platen
die rechthoeken vormen;
de bedompte lucht
en een enkel vliegje
gevangen
in een kijkdoos;
de blik die er van buiten
naar binnen, van binnen
naar buiten doorheen dwaalt;
de leegte wellicht,
wachtend op vervulling,
verlangend naar het beeld
dat kwam en weer ging?…
Heldere beken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Zo zuiver en helder als glas
zo vredig tussen hun oevers
zoals het in het paradijs ook was
reinheid uit de bron zo vers.
Daar is verkoeling voor mens en dier
daar heersen vriendschap vree en rust
daar is geen afgunst maar plezier
wordt ieder misverstand in de kiem gesust.…
Echokamer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
218 Ik leef in een kast
een kastje in een kast
Ja, robots kunnen leven
in heel kleine huizen
zonder iets nodig te hebben
behalve de zon
af en toe een reserve-onderdeel
en opdrachten om de sleur
van herhaling te doorbreken
Ik ben dicht, een zwarte doos
die je kunt uitlezen
alsof ik van glas ben
en dan zie je: ik ben
een kastje dat denkt…
het spiegeltje
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.929 En omdat hij bang voor haar was
verschool hij het speciale glas.
En alle avonden keek hij gauw nog even
"M`n pa...Dat ik dit nog mag beleven."
Todat z`n vrouw argwaan kreeg
en merkte dat hij iets verzweeg.
En toen hij een keer de deur uit was
zocht zij heel goed en vond het glas.…
Barhangen in de Papillon - Vervolg
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.105 Laat het onuitgesproken
drink nog een glas en zing
voor mij je lied
van Hemelsblauw Verlangen
Deel zo je passie en 't verdriet…
Hectisch virtueel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
482 nog zag ik
vaag haar hand
als in doorzichtig
glas wuifde zij
heel transparant
het charmante
afscheid nemen
verguldde nog
het zeer abrupte
terug moeten treden
er was geen
plaats voor haar
in het snel
wisselende
hectisch virtueel
de techniek
was haar al te veel
op het blauwe ego
toneel waar mono de
dood was van de dialoog…
De laatste dronk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 De heide slaapt, de maan vergaat, de rode wijn glanst in het glas. Zij lacht, zij lacht, terwijl zij staat, waar eens de liefde leven was.
Wat eens bemind werd, is vergaan, wat werd geschreven, blijft bestaan. O vrouw, o vrouw, uw ogen branden, uw kus doet hart en ziel verbranden.…
Een geboorte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
912 helder glanst
en schittert glas
in donkere dagen
veel glinsters
dragen kleuren
die om uitleg vragen
streekjes verf uit
de tijd dat beelden
antwoord gaven
een lief verhaal
dat al generaties lang
wordt uitgedragen
in het zich overgeven
aan de sfeer van
samen en verwachten
met buiten kou
en binnen een zo
warm familieleven…
Mystieke rust
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
536 ik was verdwaald
bomen waren al
geschraald tot aan de top
zon scheen vaag
de theatrale kleuren
van het glas in lood
dat ons de vensters
bood van kathedralen
in het herfstig bos
na zomerlange
beden om verkoeling
heerst er nu mystieke rust
nog zucht de wind
kraken takken zacht
in een devoot ontroeren
zij bezielen nog het
kleurrijke…
Bloemrijk
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.487 De eerste breuklijnen
worden zichtbaar
en – de waarheid biedt
niet altijd troost –
overmorgen is verpakt
in een vage belofte
het leven is schaken
in de schaduw waar
het strijkend restlicht
wordt geliefkoosd
in uren van glas
haastig afgestofte
herinneringen herleven
traag maar intens
vluchten kleuren
in warm zwart
het sterven naast…