2410 resultaten.
Alle kleuren van de regenboog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
970 18 karaats de lucht doet strelen
Het is de muziek van de kierewiet
die weergalmt uit te luide kelen
Het is het rood van de kersenwijn
dat het verweerd plafond laat zweven
Of het trammelant van de zwerver
in een roemloos leven
Of de lelijke eend die koekeloert
in troebel spiegelwater
Dan, de gulzige navelstaarder
door z’n debet immer…
geen titel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Geen titel 18122011a
ik ken een narcis
met de kelk hoog geheven
staat ie te pronken
schaduw is alles
wat ons achtergeblevenen rest
onbereikbaar hoog
geeft ie zijn stank af
dat is immers rechtvaardig?…
Uit grijze hemel
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.695 O somber, toch zinrijk verleden,
Dat immer ver en verder wijkt,
Gezegend is het zonnig heden,
Waarover nooit een schaduw strijkt.…
Het Komrij-wezen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.248 Zijn ogen weerspiegelden zijn gedachten,
na enig peinzen rees een immer onverwachte,
sprankelende formulering uit zijn denken op.
Hij voelde zich een zwerfhond; bij zijn leven
was hij een zoeker, hij vond reine poezie.
Wanneer ik aan hem denk en in gedachten zie,
rijst dankbaarheid voor wat hij heeft gegeven.…
INTREKKEN BIJ GOD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Dit was haar laatste nacht, wist zij
ze voelde haar smart tot op het bot
Morgen, meende zij, is het voorbij
ik vlucht immers voor het noodlot
Morgen is er geen toekomst meer
misschien treuren zij zelfs om mij
Maar ik wil weg, ik kan niet meer
ik wil sterven, dan is alles voorbij
Vannacht wordt mijn laatste nacht
wellicht volgt er een afscheidsbrief…
De snoffeltjes van Miet Weijters
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.408 Zij zorgde immers, dat ik zorg!…
pappa
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.236 Je weet het immers niet, kan zomaar zijn.
Als je over een wandelpad loopt,
vind je vaak iets, bijvoorbeeld een paddenstoel,
of een aansteker of een blikje cola
of een mooi boomblad, het hangt er van af.
Wat je ziet en vindt, zegt hoe depressief je bent.…
Betraande verwijdering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
669 Als door een glinsterend vlies
bekijken ze wazig de wereld
noodlot was weer opgedoken
ongenood, onwelkom als immer
slaat het zwarte gaten in het licht
leven in het nu klinkt volmondig
als er sprake is van wat geluk
desnoods evenwicht of harmonie
vol eenzame heimwee verlangen
naar gisteren of overmorgen
bijna overal willen ze wel zijn…
De man van de vuilniswagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Hij heeft immers altijd werk;
iedereen stoot zijn en haar rotzooi af, voortdurend.
Hij is een 'bevoorrecht mens',
van binnen weet hij dat... wel of niet?
Lees alsjeblieft dan dit gedicht,
voor jou geschreven: held van de dag!…
zeezijde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
456 twee
en zilt verdwijnt de nacht naar achter
spoorslags, nu dit jaar een tiende telt
ik mis
ze is
toch ook weer niet, maar altijd dichterbij
dan oude wonden
waar wij stonden staat nu stil
een ander huis
nu zoek ik troost -in zoet gekabbel
zachtjes, tot het strand mijn laatste tranen raapt
aan de einder gaapt het zwarte gat
dat immer…
Het water langs de IJssel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Geen angst voor dood, het water neemt mij immers mede.
En ik, ik leef mijn leven met dit doel.…
De kooi
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.565 Wordt dan voor immer mijn geboeid verlangen
gevoed door een seizoen en door zijn kleur,
is dit de kooi waarin ik ben gevangen,
waar is het slot en wie ontsluit de deur?…
deuren open helpers weg...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
717 het niet want
er is nog zoveel light-verse
soms is er die onverwachte glimlach
die mondhoeken doen krullen dus waarom
het hermetische van het ontoegankelijke
schrijf gewoon op waar het om draait
en wat je hart je zoal ingeeft
geef je bloot voor mijn part
maar laat je niet belemmeren in
de vrije loop van je gedachten
je bestaat immers…
Dezelfde boom niet meer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 Had gehoopt -
Een paar maanden
Heb ik nog, hooguit
Een half jaar -
Ben verbijsterd,
Hersens kunnen het
Niet meer aan,
Ik kijk door het raam
Naar buiten nu,
Gewoon mijn eigen
Raam, het raam
In mijn huis,
Mijn eigen huis,
Kijk naar de appelboom
Die al generaties lang
Voor ons huis staat,
Mijn moeder had haar
Immers…
Een ontdekking, het is de waarheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Muziek die ik maak, samen met de anderen,
Cello, viool, en alt die met elkaar strijden,
Elkaar aanvullen en opvangen,
Golft door de kamer en door onszelf,
Biedt troost die door geen woord
Gegeven kan worden, geeft vorm
Aan ons verlies, aan het verdriet
Dat niet alleen ik maar ook zij voelen,
Immers zij missen de mensen die ik mis,
En…
Het einde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
841 die ik liefheb
En die samen met mij
vrede hebben
met een respectvol einde
En daarna
als ik niet meer zichtbaar ben
af en toe
toch over me praten
Maar het zal best anders gaan
Mogelijk zonder bed
en samen zijn
Dus abrupt,
per ongeluk
En heel snel:
alsof ik niet heb geleefd
Ik wil hier niet bang voor zijn
Mijn bestaan doet er immers…
Met de zalmen mee
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 Jij hoort hier niet,
Zegt de getroubleerde
Geest in jou, jouw hand
Omklemt ongevraagd de mijne,
Terwijl je ogen me nietsziend
Aankijken, immers ze kijken mij
Niet echt aan, maar eerder voorbij,
Met de zalmen mee moet
Je gaan, zeg je, -
Je starre ogen fixeren mij
Om mij nooit meer los te laten,
Tegen de stroom in moet je gaan,…
Verdronken in later
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 later,
Voor de toekomst die er
Hoe dan ook geslaagd uit
Moet zien - met het oude lijf
En de oud geworden geest
Als levend bewijs dat later
Nooit gekomen is, nooit is
Aangebroken; het spelende kind
Dat onwetend oud werd heeft
Hooguit van alle moois kunnen dromen,
Het is verdronken in later,
Aan leven in het hier en nu
Is het immers…
onverwacht bezoek
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
673 te benoemen, raast en snoeit hij schoonheid
plat, velt daarna oude bomen, vernielt
het huis, herinnering, bekleedt alles met
zijn lelijkheid om twijfel te voorkomen
knaagt rustig voort, rooft dan de kracht
knakt de wil: geen lieve moeder die hier
helpen kan hoewel er om haar wordt gesmeekt
zonder vast program of aanzien des persoons
immer…
Soms
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
483 soms ben je zelf
de stille vriend
die naar je luistert
even het beste gezelschap
dat je op enig moment verdient
immers de ander
is iemand die enkel fluistert
en niet jouw verte ziet
vreemde woorden doven
ook al is je weerstand week
ze raken niet je hart,
hoop laat je in de steek
het is vluchten
in een heelal
van verborgen zuchten…
Worsteling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
526 Zo ploeg je voort in wind en regen
door restanten van oude wervelstormen
die zich willen laten horen en voelen
zuigende modder waar doorheen je worstelt
het vertraagt en houdt je steeds weer vast
immer bang voor scherpe punten en de pijn
die je met kwetsbare blote voeten riskeert
zacht zand op een makkelijk pad
onder een verwarmende zon…
Hou van mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 schrijf haar jouw
allermooiste verzen
met goud zonlicht
oh zo puur
dwalend door
onontgonnen wouden
samen opgaan in
moeder natuur
laat verbanden
nimmer smoren
opdat jullie schakel
haar immer zal bekoren
voedt haar met
licht beschilderde
in muziek gedoopte novellen
blijf haar ieder jaargetij
vertellen
middels wolken, regen,
een…
In volle schoonheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
696 ‘T is immer Hij die over ons beslist,
Wat er moet gebeuren met jonge helden,
Die door heel de wereld worden gemist.
Rust nu in vrede, lieve vrind.
Moge je voortaan de liefde ontvangen,
Dezelfde als waarmee je hebt bemind.…
een vriend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.038 als ik verschijn
open jij, voor even,
een poort
en roept mijn naam
klampt mij aan
zoals het enkel
bij stille vriendschap hoort
ik ervaar dan
een gouden moment,
zeldzaam van toon
dat je daarna wegrent
en verhuist naar jezelf
daar ben ik aan gewend
immers ieder leeft
onder zijn eigen gewelf
om je te begrijpen
vertellen…
Fagus sylvatica (beuk)
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.707 Onder zijn dichte bladerdak
-hij heeft immers de tere huid van een felle
roodharige- moet je met praatjes niet
aankomen. Niemand wordt hier langer
dan zijn ontkiemen geduld. Enkel voor
vrienden wil hij wel wijken, maakt hij zich
smal.…
Het wonder van de verwondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Het wonder van de verwondering over
de verbijzondering te mogen leven
met de genade uit die ene hand;
dat zich richt naar de zonestand
immer hellend tegen een schok bestand
in de berusting dat meer niet hoeft en
nimmer verder zal helpen; in het besef
dat het goed is zoals het is in dat leven
dat knispert over dat pad, dat vrolijk
slingert over…
Spreek
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
680 Wanneer 't nieuws laat weten dat:
15 jarigen 't lezen slecht behappen
begin ik al dat vloeken ineens:
Veel beter te snappen
Immers:
vloeken is gebrek aan woorden?…
Een hele weg ligt open
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
481 Terwijl ik mijn weg bloemrijk
voortzet sluit achter mij een rode weg
uit nog immer terug te gaan.…
Mens erger je niet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
701 Niets behoeft
voor een speler voor
immer verloren te zijn.
Met een bord voor het hoofd
kan een ergerraar veel
verliezen; maar bij iedere
worp weer ogen toevoegen,
die iets verder wegvoeren
van de ergerlijke chagrijn.…
Hoger sferen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 Dichters en
prozaïsten, vaak
ongewild, bivakkeren
zeer intens in an-
dre sferen
Daar tijd geen vol-
doende grip op hen heeft
komen zij deze immer
en altijd eeuwig te kort
Zij zweven boven landen die
zij reeds hebben bezocht.…