2328 resultaten.
VROLIK LANDSCHAP
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.436 Ochtend vroeg hemel klaar
er zijn aëro's van alle zijden
aëro en nog een aëro
lieve lieve aëro
puf puf
blauw
klaprozen in koren staan
er zijn nog zovele bloemen
blauwe vesten in de velden
en er is een rooie rok
rood op blauw en blauw op blauw…
beproeving van natuurlijke schoonheid
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
668 in de ondoordringbare ochtend mist
waarin het dauwen van de regen
overschaduwd wordt door de stralen
van de zon die zich bevind aan de horizon
zonnebloemen zo mooi en groot in het
pure beleven is dit schilderswerkje een
nostalgische en romantische associatie
met landelijke en romantische tafereeltjes
het juweeltje van deze prachtige natuur…
Als de dag van heden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
812 de dag
sliep
geen licht
kwam binnen
ik rookte wel
en toetsen bewogen even
maar de ogen
en het denken
lieten mij
in een baarmoeder zweven
de viervoeter
bewaakte op mijn borst
ingeslopen hazenslaapjes
die aan elkander waren geregen
toen teneinde
het wakkere zich aandiende
scheen het zwart door mijn raam
was het nog een late ochtend…
eenzame kerst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.659 Het is kerstmis, het is ochtend
en ik dek de tafel voor twee.
Ik doe nét alsof jij bij me bent
genietend van elkaar en van de thee.
We praten en we lachen wat
en af en toe een zoen
ik streel jou denkbeeldig door je haar
het is geweldig om "net alsof"te doen.…
Kom dans
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
554 Zijn we te blind
te vol van ijdelheden
om ademloos
de zon te zien
verdwijnend in een roze wolk
Kom dans met mij
door wilde nachten
met maanverlichte achtergrond
dan laten we de ochtend wachten
dansen we de cirkel rond
Kom dans met mij
naar hoge toppen
waar de bron ontspringt
het wilde water nooit zal stoppen
de liefde het leven bezingt…
je hebt me verlaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.529 je bent gegaan
zonder mij
als een bloem die het
gevecht van wind en regen
verloor
mijn geliefde,
Ik herinner me hoe je me in
de ochtend je warme mond
bood
oh, ik mis je zo
dat zal nooit veranderen
woorden
van eeuwige liefde
waren van ons op
toepassing
meisje toch…
je hebt me verlaten en ik weet
weet niet wat te doen
dus…
je hebt me verlaten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
666 je bent gegaan
zonder mij
als een bloem die het
gevecht van wind en regen
verloor
mijn geliefde,
ik herinner me hoe je me in
de ochtend je warme mond
bood
oh, ik mis je zo
dat zal nooit veranderen
woorden
van eeuwige liefde
waren van ons op
toepassing
meisje toch…
je hebt me verlaten en ik weet
weet niet wat te doen
dus…
Zijn troost
gedicht
4.5 met 2 stemmen
9.233 Men heeft je niets beloofd bij
de geboorte;
maar overlast, het roken en het
drinken tot in de ochtend,
de volle maan die van de lucht afglijdt
en scherven in je armen -
je hebt die dingen zelf bedacht,
verwacht dus ook maar
geen erbarmen.
------------------------------
uit: 'Goya als hond', 1999.…
Stil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
397 Het werd weer een
verrassende ochtend in
de natuur en ik maak
een grote buiging voor
wat er groeit en leeft.…
Zielsverdriet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
530 ik open mijn brievenbus
en hoop tegen beter weten in
op een brief, een brief van jou
leeg weliswaar, maar toch
het kan toch niet zo zijn
dat er na een jaar
van zoveel, niets meer rest
dan stilte
geen vragen, noch gemis
‘s ochtends vroeg wanneer
vogels nog in moeten zetten
schreeuwt mijn lijf me wakker
om eindeloos te malen
want mocht…
Plein
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Je hoeft
er het plein
niet te vrezen
Alleen
de klinkers
klinken onder schoenen
De ochtend
valt er af te lezen
aan de huiver van muren
De mensen schuchter
morgen haalt
met hen adem
niemand
en niets
nog echt op dreef
Muzikant
met z'n muziek
is er tweemaal te geef
Echo van accordeon
tegen muren van
kerk en paleizen…
aiMe
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
396 naar bed – zijn plek
voor hem verwarmen
heeft geen zin
In stabiele zijligging
raden waar hij is
Soms ergens een M
in een hartje vinden
Dat briefje blij opplakken
in mijn jaarboek
's Nachts hem zien liggen
als ik ga plassen, daarna wakker
genoeg om in de war te raken
van zijn slaapgeur en dan
's ochtends…
Rozengeur en maneschijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
682 Op die avond besloot de sneeuw
vaster te worden, niet meer nat
en later reden er geen bussen meer
maar in de sneeuw op hoge hakken
was naar jouw huis wandelen
geen keuze, een taxi nog wel
Bij jou thuis dronken we thee
keken naar het sneeuwen buiten
het carillon verspreidde geen licht
In de ochtend keken we naar het wit
er lag nog sneeuw,…
mijn onaantastbare
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 warmte die sprak
aldoor de jaren heen
en verspreid naar ieder
die naar je keek
en op je ziel was gericht
doorheen een lach
of stil geween
je lijf oogde week
maar sterk was het licht
dat kleurde als vanzelf
je was ook een deerne
een liefelijk wicht
dat de aarde betastte
op zoek naar je eigen kern
in de bodem van het bestaan
waar de ochtend…
LAIS CCLXXXIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 De ochtend breekt, aanhoor mijn schittering:
scherven met lijfelijke resten, klaar
licht, ijzig brandende herinnering.
Zotte maan, haar zweten, het rosse haar,
het droge ja (je hebt toch geen bezwaar?).
't Niets niest. Niets helpt goed.…
PRIKSPIJT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Geen moment spijt
Van die prik
Van de laatste
Van die voorlaatste
Van die eerste
Wat niet de eerste was
Want wat is er niet afgeprikt
Vanaf mijn geboorte
Half tien in de ochtend
Van het jaar des Heren en Dames
Negentienhonderd en twee en vijftig
In mij als baby, kleuter, peuter, kind en
Jong volwassene en nu senior man
En nu anno 2021…
een stippellijn van struisvogelveren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 en zo gebeurt het dat het vee
naar het water komt en het vee
komt drinken in de ochtend
het lijkt erop dat de springbok komt
de springbokken lijken op het water van de zee
ze bestrijken heel dit land
onze taal zou net als wijzelf
net zo weinig te betekenen
hebben als vogelgekwetter
aan het einde zullen de gedachten
ons verlaten…
Zonlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
455 ik wacht op stilte
ik wacht op zwart
ik wacht op de schijn
die dwaalt door de nacht
ik wacht op sterren
ik wacht op hun waan
ik wacht op de spot
die hen doet bestaan
jij slaapt door de nacht
jij slaapt door de kou
jij slaapt tot de ochtend
verlangt naar de dauw
jij neemt zonlicht op
het doet je stralen
voor jou geen schijn
noch…
opaak
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
137 laten we een blik werpen
op dit doorwaadbaar geluk
veelvlakken van voorgeslacht
gingen ons hierin voor
met afzonderlijk genoegen
in een open wervelpoort
verstrooid licht weemoedig
ogenzand
berustend in een blakend fossiel dat
op beroering wacht
hemeldoorlatend zodat er nooit
reden is te wanhopen
het blijft niet eeuwig ochtend…
Proost
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
1.680 Ik zit weer in mijn kroegje,
terwijl de ochtend van haar liefde zingt,
die ik hier ooit heb gedronken
en waar ik nog regelmatig op drink.…
Mijn spijt
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
3.912 en morgen zal ik voor haar aangezicht
weer stotterend mijn spijt staan te betuigen
Hoe heb ik haar vertrouwen kunnen schaden
Waar vond ik de door mij verwenste moed
Was het, dat ik door aandachtzucht gevoed
mijzelf met rampspoed wist te overladen
Ik weet: ik had niet eens het beetje lef
om na te gaan hoezeer zij was gekweld
En 's ochtends…
De bloem
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
2.204 's Ochtends als de vogels beginnen
bij 't krekelen van de kreek
zie ik de zon, die maakt
dat met haar stralen, net als toen,
langzaam in mij ontwaakt
de levensvreugdebloem…
Niemandsland.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
705 en dat doet pijn:
het is de ochtend die ik vrees.…
Elfenbankje
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.323 verloren
door de dichtvertakte bossen
die verstierven in hun blad
Waar in stilte ik het fluiten
van de kierewiet kon horen
en verdroomd nog voor mij uit
de eikels trapte van het pad
In de schemer zag ik bankjes
die de elfen toebehoren
en ik viel op hen in slaap
met dromen die ik nooit vergat
Van de zon zag ik het licht
dat mij die ochtend…
Het laatste blad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 ik was
het laatste blad
dat de herfst
bijna liet hangen
heb met
bladeren geruiseld
een zomer lang
alle koelte gevangen
stormen getrotseerd
zag takken breken
waarvan het einde nog
niet was geformuleerd
nu somberend in een
wereld vol vergrijzen
donkere dagen die
in de ochtend al verijzen
ik val en vervolmaak
het kleurig…
levende geschiedenis
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
837 op zolder
van mijn huis
in de Amsterdamse
Plantagebuurt
zakte ik in negentien
vierenzeventig 's ochtends
op een dag
door de planken
er lagen kranten
onder de vloer
tot zeventien december
negentien honderd
en drieënveertig
op het Gemeentearchief bleken
de toenmalige bewoners
in hun eigen huis
in mijn huis
door de bezetter
op…
Slaap zacht m'n schat
hartenkreet
3.1 met 36 stemmen
13.220 Sluit nu maar je ogen
en droom maar zacht,
tot de ochtend weder is gekomen.…
Voorspel
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.186 Blijf maar komen, denk ik
sluit mijn luiken, duik in spruiten
volg het veertje tot de ochtend
geeuwend langs je kussen waait.
Doorweekte fantasie
als een knipoog voor de regen
met bakken uit de hemel gehaald.…
Vandaag geen afscheid
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.965 Verloren in deze ochtend die geen dromen
vindt in alle gezichten die ontwaken.
Ze ontwaken en zijn de sporen die ik wil volgen
en zal verliezen
waar ik vandaag mijn
mijn dierbare
eenzaamheid
terugvindt.…
Lente
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
794 Een vroege ochtend langs de uiterwaarden
Een ijle nevel talmt van boom naar stronk
In tinten, die geen schilder evenaardde
ligt het landschap onbeschrijfelijk te pronk
Als kleine spiegels glanzen waterplassen
tussen de wilgen met hun stekelkoppen
De kale takken vormen schuchter knoppen;
het water zal voorlopig niet meer wassen
De kleur van…