2582 resultaten.
Moord
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.590 Een schot
rampzaligheid
Een haal aan de trekker
Jeugdfrustratie,
Haat en nijd
Misdaad in de maatschappij
Razernij
Orde, veiligheid
Angst voor repercussies
Ontkenning van gelatenheid
De richting kwijt
Valse illusies
Mededogen, harde wraak
Voor of tegen mee betogen
’t wordt hun zaak
wat moet wel en wat moet
niet gewogen
Achter…
Vliegen
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.447 alleen - berg ik je in mijn huls
trek traag met jou door mensenland
tot aan die bovenzinnelijke impuls
van wieken naar de overkant
alleen - draag ik je in mijn schoot
spui je spreken de wereld in
vlieg je vleugels arendgroot
tot ik aan vrije hoogte win
zo breek ik uit identieke dagen
naar dat wezenlijk moment
rond wijdte, wind en vlagen…
Verwachtingsvol
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.356 Het zachte schijnsel van de haard
bloost haar wangen rozerood
ze wiegt zich in een schommelstoel
en vouwt de handen teder
om het wonder in d’r schoot
ze heeft iets...een geheim
dat enkel door een vrouw
is te ervaren
haar ogen glanzen mysterieus
in glimlachend staren
ze lijkt gehuld in kopergloed
die vertedert en verblindt
voor…
De ladder danst niet meer
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.060 takken treuren kreunend
onder zwaarrijpend ooft
de vrijheid van de ladder
werd door twijgen geroofd
een distel schiet eenzelvig
langs ’t koeienpad omhoog
ten teken dat zich niemand
nog naar d’hoeve bewoog
waar dieren zijn verdwenen
en d’akker in hooi schoot
daar vond het wild t'rug leven
en de oude boer de dood…
Toe zeg het me
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
657 Je lag zo veilig in mijn armen
geboren vanuit liefde
in mijn schoot
je eerst lachjes waren
juist voor mij
je woordjes
je wankele stapjes
aan mijn hand
zeg me, waar het mis ging
wat deed mama fout
woorden komen bijtend uit je mond
je ogen staan zo koud
zeg me waar het mis ging
wat deed mama fout…
Zijn roeping ~ IM Anton Hammerl ~
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.128 vanuit zijn diepe zelf de wil tot schrijven
om te verslaan wat er gebeurt
in plekken waar de vrijheid
niet gewoon is, men met kogels praat
het leven niet als heilig wordt beschouwd
niet zoals zijn achtergebleven familie thuis
hij was de ogen van de wereld
deed wat hij het meeste liefhad
adrenaline schoot door zijn lichaam
dag in dag uit…
dag kruimeltje
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
827 dag kruimeltje,
welkom bij mij
Ik ben je mama
je papa is aan mij zij
dag Kruimeltje
welkom in mijn buikje
om te zorgen dat je veilig ligt
slaapt mama met een kruikje
vaarwel kruimeltje
Je was welkom in mijn schoot
maar helaas je hartje klopte niet
helaas kruimeltje, je was dood
vaarwel kruimeltje
ga maar bij de sterren staan
misschien…
Rafels
gedicht
2.2 met 59 stemmen
25.592 Een schicht: de schaduw
van een zwaluw schoot
door de zomer.
En in het sprookjesbos
is plotseling de stinkzwam
dwingend aanwezig.
Doodgaan behoort tot het zeer weinige
dat niet zou mogen. Toch
wordt het veel gedaan.
------------------------------
uit: 'het arsenaal', 2000.…
De lelijke man met de mooie hoed
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
917 Zijn tanden staan schots en scheef
Zijn neus is te groot voor zijn gezicht
Oooh zegt de mooie vrouw:U bent enorm afzichtelijk,
maar u tanden staan zo mooi scheef
Dat komt door uw hele mooie hoed
Ooooh wat bent u ineens mooi
Zie je een mooie hoed doet altijd goed
De lelijke man met de mooie hoed…
Belofte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
674 Wat alles nog voor mij beschoren
zo in de schoot der goden lag,
ik strekte naar de nieuwe dag
opdat het mij zou toebehoren.
En wat mij wacht aan gene zijde
van dit bestaan aan zacht soelaas:
als ik mijn laatste zucht uitblaas,
mag het mij eeuwig nog verblijden.…
Dichters brood ( haika )
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 Liefde schoot de roos,
sindsdien ontspruiten druiven,
uit dichters brood.
Op de kerkhoven
begraven varkens truffels,
het loof is voor dichters .
Poëzie als ei,
door de tijden, hard of zacht,
blijft deze eetbaar.
Opschrift bovengronds
de muzen die hij verslond,
hij rust in vrede.…
Een nieuw vergezicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
597 Het seizoen is in de overgang
ze kleurt vandaag puur rood
een huidig moment ontplooit zich
zomers in moeders schoot
Er wordt groen licht gegeven
waar bloesem vruchten scoort
lente van haar taak ontheven
een zonnewende opent haar poort
Bij het afnemen van het licht
lijkt alles voller van kleur
tot de herfst reikt een vergezicht
wat…
Waterloo
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Lag te slapen op een veld
flauw glooiend omhoog
hoorde schoten en gekerm
van soldaten, geroffel
van cavalerie kwam naderbij
Was aanwezig, stond erbuiten
in een regen van bommen, granaten
en het bloed kroop rood
door het gescheurde ondergoed
uit de uniformen van soldaten,
in de stank van uitwerpselen
na het ontspannen loslaten
Het was…
Het laatste afscheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
988 Geef je over,
leg je hoofd maar op mijn schoot.
Laat je tranen in ons drogen,
wonder nu het avondrood.
Er is geen afscheid,
zonder leven.
Geen liefde zonder,
echt bestaan.
Je hebt jezelf,
al vergeven,
ons in alles,
aangedaan.
-
Rust maar.
Rust maar zacht,
mijn lieverd,
mijn allergrootste schat.…
trappetjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 tussen jou en mij slechts de zee
open zoals het vlakke land
weinig te verbergen behalve het
heimwee dat als een schots en
scheve lappendeken ons omzoomt met
ruige heggetjes en rommelige muurtjes in
het glooiende landschap
tussen jou en mij slechts de zee
weinig te verbergen behalve het
verlangen naar trappetjes om
over de ergste hindernissen…
De laatste rustplaats
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 zo houden ze vast
aan wat eens was, eens geweest is
aan het goede, aan het mooie
voor altijd geborgen
in een kruik, een beeld
een vaas, een Pyramide
in een muur, of toevertrouwd
aan de koude schoot van Moeder Aarde
omringd door foto’s
brieven vol lieve woorden
planten en bloemen
waar bijen hun hart op kunnen halen
evenals ander…
Het heilige vuur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
587 spiralend
speelt zand
met wind
in de woestijn
het heilige vuur
is al lang gedoofd
in de schoot van
rots en overhang
verlaten ruïnes
wachten op sloop
door erosie van
gestapelde steen
het schimmig leven
naast de scheve
olijfboom is zijn
schuilplaats al kwijt
steeds hoger
duinen woestijnen
laten culturen stranden
in verzanden…
Een hele goede nieuwe dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Dan zal hij wellicht denken
je schrijft in en met waterverf,
wat weet jij over verbijten
schoten van uit de heupen,
wat over aangename
en onaangename
dagen op pad in het leven
ongemakkelijke opwinding.
Wellicht kent ze de voorbeden
ook die uren van ooit ook een
ondergelopen dag
maakt onbekend niet ongevoelig.…
Herinneringsbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
469 zij klom
op zijn
schoot/vader
las voor
uit de
krant
enwel Spekkie
en Blekkie
niet meer
charmant
dat even
terzijde de
herinnering blijft
al was
de stem
monotoom
voorlezen zozo
wordt zeer
aanbevolen vroeger
was het
gewoon
dit alles
speelde zich
af in
de Haagsche
Vreeswijkstraat
het gejuig
vanuit het
Zuiderpark Ado…
Vivaldi III
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.380 Nu is het wel duidelijk, nooit
ben je bereikbaar, zit je gesloten
in je Ospedale della Pietà
en je kijkt over het wisselende
water van de lagune, in de ruimte
van de Riva degli Schiavoni je hoort
de klanken van de viola d’amore
en de stemmen van de meisjes
die je laat zingen over de vruchten
van hun schoot: nooit jouw zonen
die je niet…
De Duivel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
607 Verleidingen lokken,
lonken in neonlicht;
kom neuken, zuipen, gokken,
kweek kanker en overgewicht;
consumeer onverschrokken
alles wat de leegte en pijn verlicht;
van het vergeefs vervulling zoeken
in de schoot van Mammon.…
Voetballer Paul Roodnat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
608 Voetballer Paul Roodnat
Een sterspeler om te kussen
Met Fc Den Haag ging hij gewoon Europees
Het is bijna nog verre familie van me geweest
Hij kon naar het grote Ajax van Van Praag
Maar koos voor zekerheid bij FC Den Haag
Later schoot hij wat te kort
En ging naar SVV en Holland Sport
Daar ging hij later ballen
En schitteren in de buurt…
MET VLEUGELS
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
914 Ze staat hier en kijkt om zich heen
en wiegt haar heupen op weelderige klanken
Ze neuriet wat en gaat zitten
met haar teddybeer op haar schoot
Ze sluit haar ogen en geniet van de muziek
die alleen klinkt in haar hoofd
De wereld gaat aan haar voorbij
langzaam vanuit haar dromen
Ze heeft een heerlijk leven
maar vliegt weg naar vroeger
naar…
PECH ONDERWEG
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
915 mijn beide benen dragen niet zo ver
halverwege de eindeloze tocht staken
zij hun moeizame bezigheid trekken
terug in de schoot van moeder aarde
stuiterend vervolg ik mijn straffe route
na korte tijd verlies ik abrupt mijn hoofd
laat beide armen zowel de sterke als
de lange slap hangen rol de steile helling
af…
Cupido's pijl
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.258 Recht in het hart,
mooi schot was het wel.
geruisloos en zuiver,
verliefdheid kwam snel.…
leegte (of toch niet)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.520 De lege stoelen maken plaats
Voor de profeten Elia
Zittend aan de tafel
Van het grote feest
De gekte volgt weldra
Leeg zijn ze nu
Wijdbeens als de toekomstige
Moeders der wijsheid
In hun schoot zullen ze zitten
Zij die begeren en zweren
Bij nieuw gevonden waarheden
Hoe zwanger kan een kamer zijn?…
in blauw dat kou laat groeien
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.140 ik zocht je op
een weg van wilde bloemen
je kleurde aan de lucht
in blauw dat kou laat groeien
ik vond je in het groen
dat geen seizoenen kende
je leefde zonder tijd met
liefde die je niet verwende
we ruimden onkruid
uit ontkend verleden
je schoot op en groeide
naar de zon van heden
ik heb je niet geplukt
je bent nog lang niet open…
Windvlaag
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
781 Want de schoten vuur van regen
houden plots zijn woorden tegen.
Zou hij me ooit nog uit gaan leggen
wat hij me nu had willen zeggen?…
Oud en Nieuw.
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.060 Een grijsaard houdt, zelf doof en oud, een baby, pasgeboren
bij hem op schoot, heel liefdevol de handen op de oren.…
Wegwijzer
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.719 Mijn schoot is niet jouw toevlucht meer
waar jij je veilig wist wanneer
je moe, verdrietig of verlegen was.
Ik zie met lede ogen hoe
de tijd jouw jeugd ontneemt,
je veel te snel vervreemdt
van onschuld in je blik.
Geen kind.
Geen vrouw.
Niet wetend welke wegen
in het grote labyrint
de juiste zijn.
Je vraagt me niets.…