39153 resultaten.
De koei
poëzie
3.6 met 18 stemmen
2.937 Een koei is iemand met twee oren,
En aan weerskanten een horen,
Volgens de Hollandse Naturalist Verboom
Is zij de uitvindster van de aardbeien met room.
Ook waren rundermest en rollenden
Vóór de koei heur tijd nog onbekenden.
En wat men van haar huid al niet maken kan
Ga dat maar eens te Bennebroek vragen aan "de Geleerde Man,"
Immers Dido…
Zoals & wanneer
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
1.177 Het is
zoals wanneer de regen in de afvoer
valt en zaden uit de bomen vallen
nieuw leven na de winter in een goot
dood, maar niet dood
Het is
zoals wanneer de televisie zegt
straks nieuws nu eerst reclame
je wacht een laatste weerbericht
en weet dat er iets anders komt
Het is
zoals wanneer je met een roeiboot land
aanvaart, opduikt…
altijd weer Eden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.289 Je lichaam drukt
de wezenlijkste liefde uit
en in je ogen ontluiken
de meest hemelsblauwe bloemen.
Ik zou je bij mij moeten schrijven
maar ik weet de beeldspraak niet:
Je sijpelt door mijn land
als een beek van dunne woorden,
helder maar spaarzaam
maar helder maar zelden.
Even klink je misschien
langs mijn heuvelrug,
hoor ik…
wij uiterstesn
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
994 Jij die de achtbaan moeiteloos
uitschatert en uitwaait in dik blond haar;
ik die verkrampt van angst
het water in moet en elk
zwemgenot aanvaard als lot
Uitersten raken aan elkaar:
Ik klater woorden op papier,
weet dat jij indrinkt, leest,
en denkt: mijn woordentovenaar,
was jij maar hier voelde ik
maar lijf aan lijf.
Waar zullen…
Bliksem
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
1.731 Doe nooit als de bliksem
In een flits is het gebeurd
Dan volgt gedonder…
Voor- en nageslacht
poëzie
3.6 met 26 stemmen
3.275 Voorgeslacht
Ruige borst en brede schouders,
Leeuwenhart en aadlaars oog:
Rijzig kroost van reuzenouders
Vorstlijk zaad, in adel hoog:
Onvergeetbaar voorgeslacht.
Nageslacht
Bleke kindren, kranke moeders,
Neven met een breukband aan,
Schele zusters, bochelbroeders,
Vaders, die uit kuchen gaan,
Ramlend vee, met kwik bevracht…
liefde ingewikkeld als ooit
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
2.010 Soms wil ik je moedeloosheid
wissen omdat je zegt: overal waar
ik loop en jij en wij bestaan is het zo moe
en niet mijn voeten maar mijn grond
jou en de onze.
En godverdomme ik snapte het zo
altijd op papier maar ik vervloek nu
alle vogels van het wit op een A4
o jongen, ik haat de robots
die mijn twijfel zo vermenigvuldigen.
Ik…
In duisternis
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.744 Weet je nog van de parkeerplaatsen
waar ons bloed opspeelde omdat we
elkaar wilden. Soms spanden koplamplichten
tegen ons samen soms viel er iets uit:
speciaal voor ons zei je, een knopje om
in naam van onze liefde.
samenvallen in een soort somber
onecht neuken, en zelfs dat is
hard gezegd voor wat wij deden
wij hadden voor elkaar
wel…
Lancelot digitaal
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.250 Er waren de prachtigste sms-kastelen
wegens het gebrek aan huidwarmte,
omdat jij met arthur was en ik de hoorn
aan mijn mond hield in schuldbewust verdriet.
En ook al zijn de tijden anders
in het raadselig verhaal lazen wij samen
de korte berichten en bleken digitale telefoons
te haken in een ver en heet verleden
Het stikte van hoofse boodschappen…
Het speenvarken
poëzie
3.4 met 27 stemmen
4.382 Iemand, die in de verte zijn schreeuwen hoort,
Zegt: "dat is zeker weer een afschuwelijke mensenmoord."
Je moet het horen om het te geloven.
"Gelukkig," zegt Buffon, "zijn de doven."
Want als men maar even op zijn eksteroog treedt,
Dan gilt hij, alsof hij van geen uitscheien weet.
En als men hem van de borst durft tillen,
Dan maakt…
ont en de liefde
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.504 Ontkennen wat je weet,
is leugens koesteren.
Ontnoemen is wat
moeilijker omdat wat
werd benoemd, vastligt.
Ontspreken gaat niet meer,
want wat je spreekt ontstaat
en kan nooit meer tenietgedaan.
Ontvoelen is een gore lijdensweg
als het gevoel de ader is van
ieders bestaan.
En zo is mijn ontminnen
volstrekt onmogelijk ook
al zou…
Eerste les in de geografie
poëzie
3.2 met 19 stemmen
3.458 van De Schoolmeester (Gerrit van de Linde)
Geografie is eigenlijk kennis der aarde,
En voor de jeugd van ontzaggelijke waarde;
Want Amerika
Is b.v. zeer verschillend van Afrika;
Ofschoon vele Afrikanen
Zich als slaven begeven naar de Amerikanen.
Zo b.v. is Azia een heel oude heer,
En Europa is ook zo jeugdig niet meer,
En de twee eerstgenoemde…
ik zie haar nog wel eens
gedicht
2.8 met 76 stemmen
26.753 ik zie haar nog wel eens
blond en aangepaste lippenstift
verkreukeld perkament van dichtbij
een vrouw met bontjas in een bus
tas dichtbij haar
lippen dicht op elkaar want je weet
nooit wat er kan gebeuren
de ogen vosachtig wantrouwend
achter de kooi van een modieuze bril
dan zit ze op de bank en praat
ratelend uit een oud plakboek
en…
De Haan
poëzie
3.9 met 18 stemmen
3.463 ."
"Zo de mens" vervolgt hij, "met groente, peterselie of radijs
Content was, dan hadden wij hier een aards paradijs;
En liet hij dan op zijn verjaardag, eens een paar oude vossen braaien,
Eens is immers geens, daar zou waarlijk geen haan naar kraaien.…
Uitboezeming
poëzie
3.6 met 17 stemmen
3.941 - O kinderkens, wier lieve tred
Het hart ons in verukking zet,
Wanneer gij huppelt langs de vloer
En dwaalt als scheepjes zonder roer,
En, dartelend, zonder dat gij 't weet
Of wilt, op 't ouderlijk kleed
In onschuld treedt,
Wie weet,
Of ge eenmaal al te met,
O smart !
Uw voet niet zet
Op 't ouderhart!
-------------------------------…
Het ijs
poëzie
4.4 met 9 stemmen
4.520 Het maagdlijk ijs is minder glad,
O jeugdlief, dan uw levenspad.…
Huygens' uurwerk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
821 Waar je de tijd bent kwijtgeraakt
Vind je hem weer:
in de berm van de weg waar
je langstrekt, alleen,
met zijn tweeën
in groepen, waar je
je uitstrekt en uitrust…
Hé kijk nou, dat was ik kwijt,
weet je nog wel en nou hier
in deze oude tuin, bij
dit oude huis, waar
de uitvinder van die zus-en-zoklok
werd geboren, uitgerekend hier
vind…
Repetitie (een variant)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2.918 Zij blikt naar buiten en
een lok zwaar water valt haar
voor de ogen.
Dan zet zij zuchten op papier
omdat zij niet mag spreken.
Dan wordt de kalme
golfslag rond haar hoofd
onderbroken door haar hand,
die kleine, slanke breker,
en blikt zij óp tenslotte,
de kleine zeemeermin,
en legt haar pen treurend
terzijde.…
Repetitie
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
3.526 Soms kijkt de meermin op
vanonder vallend waterhaar,
schrijvend aan haar tafel,
het eiland in de archipel
Ze slaat haar ogen op naar mij
en kijkt mij af omdat
ik antwoord weet maar
ik heb geen stem.
En toch word ik voor haar
een sterfelijk woord.
Tenslotte zie ik dat zij is:
een vrouw die terugvalt
in haar eigen element
zee, zilt…
Laat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
811 ik heb gedag gezegd nog god
god ik wist niet eens tegen
wie of wat ik dat zei en zei gedag
ik zei gedag en er was stilte
niemand antwoordde, zei hoi
prima zo joh ga zo door
en er was een heel verlegen
wereld.
Daarna werd er niets meer.
Ik was geworden tot
een meisje eenzaamheid.
Daar is de trein,
mijn hoofd loopt om.…
Onbegrepen
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
1.013 Sergei Kallinikov hield van
divergerende chromatiek.
Maar u begrijpt mij niet.
En toch onzegbaar mooi
is die muziek.
Je snapt me wel.
Sergei Kallinikov
hield ervan.
Begrepen?…
Wakker worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
925 er was vanmorgen
een onthaspelen van
het naspel van de nacht
en de geliefde
er was een nieuwe morgen
die zich opwond rond
mijn vingers en mij
bond, een hoop
op mooi
Maar bleef:
de dag een kerker,
de avond rusteloos
Maar bleef:
een perron
een wachten…
wat ben ik waard?
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.456 Is er iemand die mij vast houdt
Wanneer het leven me benauwd?
Hoeveel mensen hier op aard
Vinden mij nog iets waard?
Ik ben van alles, behalve goed
Na 14 jaar....verlies ik de moed
Om te geloven in mezelf
Alleen mijn dochter van elf
Zij vindt mij wel aardig
Voor één mens ben ik waardig
Is dat genoeg, om te willen leven...
en te moe ben…
Als, bij moe-tanend avond-lichten
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.043 Als, bij moe-tanend avond-lichten,
angst daalt in onze aanwezigheid,
zijt gij 't, die voor onze aangezichten
de vreê der avond-lampe breidt.
Wij zitten, en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gij hebt zachte woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.
En wij, die uwe gaven eten,
wij rusten in uw blijde…
Brandwonden
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
3.491 Het vuur
Laat zich niet doven
Is verterend
En doet pijn
Een pijn die blijft
Brandwonden
Moeilijk te genezen
Littekens, onzichtbaar
Diep van binnen
De nachten
Gaan voorbij
En ik,.....
Ik ben niet meer
Wie ik eigenlijk had willen zijn
Mag ik opnieuw beginnen?!…
De bruid zegt:
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.738 Hoe wordt mijn lippe week
van honig-smaak?
- 't Is of 'k met tanden-reek
uw tanden raak...
Hoe zijn uw ogen klaar
van vreemde schijn!
'k Zie er me lévens-waar
spieglend in zijn...
'k Hou mijne leden, als
ware ik beschaamd...
- Uw adem, om mijn hals,
die zoelig aêmt...
- Is het een lente-gloed
die dóor me gaat?
Hoe toch uw strak…
ZOU'N WIJ GEEN GLAASKE MOGEN DRINKEN?
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.668 Zou'n wij geen glaaske mogen drinken?
zou'n wij daarom een zat-lap zijn?
- De droesmen van de driften stinken
nog meer dan moer van zieke wijn.
Zou'n wij geen meiske mogen kussen?
Zou'n wij daarom een vuil-baard zijn?
- Maar wèlke boezem wordt het kussen
voor deze lang-verzopen pijn?...
Als koningen kwamen we uit de Oosten
en hadden…
Mahler 10, NY en flarden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
741 New York
Buigend uit ramen
zien wij groeperen een stoet
tot begrafenis
een trom slaat
Het hoge hotel
de beregende straten:
een floers om mijn ziel
een trom slaat
De dood componeert
in volledige stilte
een cynische dans
een trom slaat
Ach, Almschi mijn lief,
de nachtvlinder en de lamp:
versta en begrijp.
een trom slaat…
Lieve Sint,
netgedicht
3.4 met 29 stemmen
3.119 Onze schoorsteen is verstopt.
‘k Had het eerst niet in de gaten
maar vanmorgen bij ’t ontwaken
was mijn schoen niet volgestopt.
Ik heb overal gezocht,
maar heb nergens wat gevonden,
overal waar schoenen stonden.
’t Leek wel een ontdekkingstocht.
‘k Snap niet wie er lol aan heeft
onze schoorsteen te verbergen.
‘t Zal heel wat van Pietje…
Elckerlijck
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
771 Jij, onverwachte Dood, weet jij het nog,
van Elcerlijck en van zijn pelgrimstocht?
Weer spinnen Nornen winter in de lucht
En duiken eksters steil een curve omlaag
De weg in waar zij vallen uit hun vlucht.
Zeg, ongenode gast, leen mij je oor:
vanuit het water en de woestenij
bereiden vogeltroepen trektocht voor,
vliegen met van dood geladen…