Alle inzendingen over wit

8650 resultaten.

Sorteren op:

Ligt star in het wit

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
het vallend blad is gehard onkreukbaar door regen en vorst wat in een speelse lente begon volwassen werd in zomerse zon tot vrucht kwam en rijpte in kleurrijke herfstige dagen ligt star in het wit bevroren maar haar sporen worden weldra geboren…
wil melker15 december 2010Lees meer >

Foto in zwart-wit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Een muskusgeur ademt zij uit op de achtergrond haar mountainbike Binnenkomen mag op eigen risico als je alleen van praten houdt China moet nog worden ontdekt op de fiets en op de bonnefooi de reis met het vliegtuig heen en terug kost een hoop Zij kijkt je recht in het gezicht en als ik even doe alsof ik niet kijk vangt zij mij…

Gedoornde witte roos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 450
eeuw na eeuw het gekrakeel van de menselijke soort hoeders van wijsheid kijken onbewogen toe de banen der planeten het rijzen van de zon het spel der sterrenstelsels behoeft hun aandacht verdreven uit de Hof van Eden slaat Kaïn steeds nog Abel dood de roos der wijzen bloeit in het eigen hart…

WITTE LETTERS IN HET ZWART

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.175
Winden waaien en al die winden gaan over eindeloze velden, over paarse hei Reeds eeuwenlang leef ik van de waan van witte letters op een zwarte bladzij Ogen treuren starend edoch zien niets dan woeste stormen razend om ’t huis Ervoor strijdt een eenzame op de fiets aldus sjouwt eenieder zijn eigen kruis Winden waaien en gaan weer voorbij…

Wit, knipperend neonlicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
Nee, we zijn er niet. Onze spullen staan met opzet in de regen. Memorabel ronken de feiten achter donker en licht. Sorry dat de eenzaamheid door je ooghoek binnenvalt. Verlatenheid zet je bestaan op scherp: niemand interesseert het of jouw verzonnen essentie ons naar de keel grijpt... Wij blijven dus weg. Ach joh, neem de dingen…

Weer zuiver wit

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 778
heb spoken geschoond uit de gordijnen ze hoopten zich op door minder licht te laten schijnen ik moest raggen hun vlekken waren taaier dan ik dacht in kokend water meer dan eens gewassen het uitzicht is weer zuiver wit de ramen zijn behangen met mijn eigen ik helaas tekort alleen jij weet wat er aan schort…
wil melker11 december 2008Lees meer >

Wit in geel opbloeien

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 962
zag je lentebloem wit in geel opbloeien een vlinder zo dichtbij zij kende alle geuren vloog in sneeuw en hagel regenboogde alle zorgen in fladderend komen zo voorbij ja ik was godvergeten blij koester alle kleuren die jij geeft bewonder jou en weet dat jij ook om en met mij naar een nieuwe zomer leeft…

Rusten witte bloemen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 811
hoorde slagen donker in een lichte lucht de toren kleurde rood zag de zon langs grote wijzer kruipen naar de goot de kleine leek al dood het mechaniek rammelde veelvuldig in het traag seconden tellen de raderen weten al een eeuwigheid hoe zij de tijd bij kunnen stellen toch is de klok altijd gevreesd ook nu weer rusten witte…
wil melker19 januari 2008Lees meer >

van zwart-wit naar nexit

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 417
het terugkeren van beeld waar taal bezwijkt aan verloren creaties stapelen kasseien zich achterwaarts op, er is geen wand die mij leunt wanneer achterdocht in visualisatie de schilderingen in oudheid kleurt, zwart wit versnelde passen geluidloze terugdraaiende wielen in een voort- gaande beweging maken van de afstandbediening een kaasrasp…
elze3 juli 2016Lees meer >

Droom van de witte akelei

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Zij kwam en wandelde met mij En knielde aan een beek en zei Dit is de witte akelei. Zij streelde het licht sidder-gras, En zeide dit is Gods gewas Dat boven mijn hoofd zingend was. Zij zei, onder dit gras-geruis Ligt nog haar vergeten huis Het wit geraamte van een muis.…

Ceremonie in witte kant

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
Heer Winter heeft zijn notariële akte opgemaakt, de toezegging tot een ceremonie in witte kant is geschied; balancerend tussen monnikachtige stilzwijgendheid en stille sferenmuziek van vallend vlokkenpluis voltrekt zich achter een gaasgordijn van mist in ijzige sereniteit een processie van terugtrekking en berusting: in erehaag…

overal gespikkeld wit

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.234
we hebben nu ons eigen bos en paddenstoelen samen jij rood en overal gespikkeld wit en ik wat bruin met eekhoorngeel we lenten ondergronds zomeren in bovenkomen herfsten vochtig onze dromen we kleuren samen jij de dame ik de heer of andersom een enkele keer dat heksen dansen in een kring ze sluiten ons met maanlicht…
wil melker3 december 2006Lees meer >

een witte lach als vergezicht

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
de ochtend huivert fluistert dauw herfst trekt draden in het vroege licht ze knispert met bevroren vingers in een witte lach als vergezicht klokken luiden hun weemoedig tonen gedachten dromen in seizoenennostalgie de wind is bezig luchten op te schonen bomen kleuren in hun bladmagie ik groet de zomer in zijn vruchten het rijpe…
wil melker28 september 2006Lees meer >

ochtenblauw met wit gevlekt

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 635
als zonnemist verglijdend dalen kleuren groen en teer het donkere licht versnijdend onder zware takken neer een huis tegen de hemel van ochtendblauw met wit gevlekt verbreekt de ronding van de heuvelrand net iets te dwingend neergezet de lange holle weg met zwoele warme wind beschutting van de volle heg de speelse kreten van een kind…
wil melker24 september 2006Lees meer >

vleugels gedrapeerd in wit

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 677
ik zag een vogel vallen in de vlucht geen lucht kon haar meer dragen de lange pennen ontoereikend nu waren gespreid in hopeloos vertragen de landing was fataal handen niet aanwezig je leek niet terminaal ze waren elders bezig ogen braken in moment vleugels gedrapeerd in wit zo heb ik jou helaas mijn levenlang nog niet…

dansen op het witte strand

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 624
we dansten samen op het witte strand blij verlangend naar de nacht een meisje lief uit niemandsland haar handen koud haar lippen zacht met gele bloemen in het haar bespeelde ze de zachte wind zo magisch mooi, een leuk gebaar van jou, voor mij, mijn godenkind de donkere hemel straalde open och, lieve mensen wat een zicht want…

wit verschiet naar roze

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
ze keken al mijn kleuren grauw lucht droeg minder vluchten wind verkoelde snel tot kou geen zon in spiegeling donker rimpelden de poelen ik had er ook geen zin meer in maar in jouw hand bloei ik weer op schoon het vuil van vleugels je kijkt me aan fluistert zacht dat kon niet door de beugels ik schaam me wit verschiet naar roze…
wil melker15 november 2005Lees meer >

lijken zwarter op wit

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 883
het is stil ik heb geen muziek maar enkel mijn woorden ze lijken nog zwarter op wit kan kleuren niet vinden door chaos die heerst want onrust sfeert weer in alle gebeuren je zult me verstaan als woorden ontdaan zijn van letters die storen en zinnen in warmte worden geboren dan zal ik je raken met muziek zwart op wit in…
wil melker1 november 2005Lees meer >

wit versus zwart

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
net als jij, kijk ik uit over de onbevlekte ontvangenis en zie in het donzig wit de proeve van een nieuwe aardse verrijzenis; een maagdelijke gedachte die niet dwingt, niet verhit maar traag de tijd bezit al wat beweegt kent geen haast enkel hoor ik wat zuigende stappen of wielen die draaien in het tempo van een lijkwagen op zijn retour…

in paars, geel en wit

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.479
het regende kou een winterse wind blies je blauw maar je huid tintelde lente in prilgroene knoppen zag je de bloemen al botten toen het voorjaar smolt met de sneeuw dicht aan de grond waar de koude nog restte warmde de zon wat vorst met zijn schraalheid verpestte in paars, geel en wit juichen kleuren hun geur want de deur naar…
wil melker13 februari 2005Lees meer >

Ik droom van een witte kerst

hartenkreet
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 953
Ik droom van een witte kerst met ijsbloemen op de ruiten gezellig in 't eigen warme nest en klokken die vredig luiden... Ik droom van een Kindje in de stal en herders die hun schapen hoeden zilveren sterrenlicht aan het heelal hemel en aarde die elkaar ontmoeten.…

WITTE SERINGEN VOOR MARIA

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
Een Mariakapelletje gebeiteld in de muur witte seringen bloeien bij de overbuur van ver hoor ik bedevaarders bidden en zingen en mijn hart vraagt alleen om beminnen.…

EEN BOSJE WITTE CHRYSANTEN

hartenkreet
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.300
D’ eerste maal dat zij ging naar zijn graf met in haar armen ‘n bosje witte chrysanten vielen de tranen op de mouw van haar jas en kleumerig grauw werden haar handen trillend van angst stond ze voor ‘t ijzeren hek de stapels bloemenkransen lagen nog fris om haar mond speelde ’n zenuwachtige trek verslagen was zij door ‘t ondraaglijk…

wit rondgevlekt in kristallijn

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 778
in de langste nacht geborgen wit de wereld zich tot morgen vlokken stillen in hun spel dragen traagheid zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid poedersneeuw verzoet de kou drift spelend in een strakkend blauw ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas uitgestrekt wit rondgevlekt…
wil melker24 januari 2004Lees meer >

het glimpt van witte ogen

netgedicht
3.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 9.496
de zon verdwijnt in herfstpijn de nacht wint snel terrein is eerst het duister zwart, vanaf vandaag voelt dat ineens apart het glimpt van witte ogen in een heimlijk vlug gebaar je voelt je wat bedrogen spanning is goed merkbaar de lichten zijn te fel en kinderen luidruchtig ze reageren veel te snel want hun harten zijn onrustig het…
wil melker18 november 2003Lees meer >

witte vogels van papier

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.430
ik vouw gedachten tot witte vogels van papier beschrijf emoties kleur met stilte op a-vier ze drijven op de wind gaan omhoog op wat thermiek ze zullen landen in de open handen van het lezende publiek dan gaan letters woorden dansen in zinnen vol plezier u zult de zachte melodieën horen van mijn witte vogels hier…

dat wintert op het witte feest

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.030
je handen korenblauw van kou en in je ogen kleurt de zomer nog zijn bloemen je lach ontluikt een lage zon en in het schralen van de wind geniet je een gefluisterd lied je bent altijd een vrijheidskind geweest dat wintert op het witte feest je aardt en draagt de tinten van de oogst een vruchtbaar rijp seizoen je warme lippen…
wil melker29 oktober 2003Lees meer >

witte parels lachen

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.018
blanke meer vandaag kleurt geld hun huid het haar ontkroest en zwart maakt overuren als het wit voldoende schuift…

Mystieke witte vlinder

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.495
om de ziel te laten glanzen een breekbare toekomst in de geest Een mystieke witte vlinder sierlijk dansend in de zonnestralen laat het leven even spiegelen.…
mobar15 februari 2023Lees meer >

Blauw in witte wolkenogen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
breide met vleugjes wind het blauw in witte wolkenogen haakte een horizon in roze rood de lijnen zacht gebogen punnikte de staarten van buien die hun regen laten kantte af in donker uitgevoerd zigzagde de lange nacht met alle draden die ik over had is de zon begroet voor weer een nieuwe dag…
wil melker10 september 2008Lees meer >