8650 resultaten.
Ligt star in het wit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
589 het vallend blad
is gehard onkreukbaar
door regen en vorst
wat in een
speelse lente begon
volwassen werd in zomerse zon
tot vrucht kwam
en rijpte in kleurrijke
herfstige dagen
ligt star in het wit
bevroren maar haar sporen
worden weldra geboren…
Foto in zwart-wit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 Een muskusgeur ademt zij uit
op de achtergrond haar mountainbike
Binnenkomen mag op eigen risico
als je alleen van praten houdt
China moet nog worden ontdekt
op de fiets en op de bonnefooi
de reis met het vliegtuig heen
en terug kost een hoop
Zij kijkt je recht in het gezicht
en als ik even doe alsof ik niet kijk
vangt zij mij…
Gedoornde witte roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 eeuw na eeuw het gekrakeel
van de menselijke soort
hoeders van wijsheid
kijken onbewogen toe
de banen der planeten
het rijzen van de zon
het spel der sterrenstelsels
behoeft hun aandacht
verdreven uit de Hof van Eden
slaat Kaïn steeds nog Abel dood
de roos der wijzen
bloeit in het eigen hart…
WITTE LETTERS IN HET ZWART
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.175 Winden waaien en al die winden gaan
over eindeloze velden, over paarse hei
Reeds eeuwenlang leef ik van de waan
van witte letters op een zwarte bladzij
Ogen treuren starend edoch zien niets
dan woeste stormen razend om ’t huis
Ervoor strijdt een eenzame op de fiets
aldus sjouwt eenieder zijn eigen kruis
Winden waaien en gaan weer voorbij…
Wit, knipperend neonlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Nee, we zijn er niet.
Onze spullen staan
met opzet in de regen.
Memorabel
ronken de feiten
achter donker en licht.
Sorry dat de eenzaamheid
door je ooghoek
binnenvalt.
Verlatenheid zet je bestaan
op scherp:
niemand interesseert het
of jouw verzonnen essentie
ons naar de keel grijpt...
Wij blijven dus weg.
Ach joh,
neem de dingen…
Weer zuiver wit
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
778 heb spoken geschoond
uit de gordijnen
ze hoopten zich op
door minder licht
te laten schijnen
ik moest raggen
hun vlekken waren
taaier dan ik dacht
in kokend water meer
dan eens gewassen
het uitzicht is weer
zuiver wit de ramen zijn
behangen met mijn eigen ik
helaas tekort alleen jij
weet wat er aan schort…
Wit in geel opbloeien
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
962 zag je lentebloem
wit in geel opbloeien
een vlinder zo dichtbij
zij kende alle geuren
vloog in sneeuw en hagel
regenboogde alle zorgen in
fladderend komen zo voorbij
ja ik was godvergeten blij
koester alle kleuren
die jij geeft bewonder jou
en weet dat jij ook om en met
mij naar een nieuwe zomer leeft…
Rusten witte bloemen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
811 hoorde slagen
donker in een lichte lucht
de toren kleurde rood
zag de zon langs grote
wijzer kruipen naar de goot
de kleine leek al dood
het mechaniek
rammelde veelvuldig in
het traag seconden tellen
de raderen weten
al een eeuwigheid hoe
zij de tijd bij kunnen stellen
toch is de klok altijd
gevreesd ook nu weer rusten
witte…
van zwart-wit naar nexit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
417 het terugkeren van beeld waar taal
bezwijkt aan verloren creaties stapelen
kasseien zich achterwaarts op, er is geen
wand die mij leunt wanneer achterdocht
in visualisatie de schilderingen
in oudheid kleurt, zwart wit versnelde passen
geluidloze terugdraaiende wielen in een voort-
gaande beweging maken van de afstandbediening
een kaasrasp…
Droom van de witte akelei
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.275 Zij kwam en wandelde met mij
En knielde aan een beek en zei
Dit is de witte akelei.
Zij streelde het licht sidder-gras,
En zeide dit is Gods gewas
Dat boven mijn hoofd zingend was.
Zij zei, onder dit gras-geruis
Ligt nog haar vergeten huis
Het wit geraamte van een muis.…
Ceremonie in witte kant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 Heer Winter heeft
zijn notariële akte opgemaakt,
de toezegging tot een ceremonie
in witte kant is geschied;
balancerend tussen
monnikachtige stilzwijgendheid
en stille sferenmuziek van vallend vlokkenpluis
voltrekt zich
achter een gaasgordijn van mist
in ijzige sereniteit
een processie
van terugtrekking en berusting:
in erehaag…
overal gespikkeld wit
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
1.234 we hebben nu
ons eigen bos en
paddenstoelen samen
jij rood en overal
gespikkeld wit en ik
wat bruin met eekhoorngeel
we lenten ondergronds
zomeren in bovenkomen
herfsten vochtig onze dromen
we kleuren samen
jij de dame ik de heer
of andersom een enkele keer
dat heksen dansen in
een kring ze sluiten ons
met maanlicht…
een witte lach als vergezicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
591 de ochtend huivert
fluistert dauw
herfst trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
in een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
hun weemoedig tonen
gedachten dromen
in seizoenennostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik groet de zomer
in zijn vruchten
het rijpe…
ochtenblauw met wit gevlekt
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
635 als zonnemist verglijdend
dalen kleuren groen en teer
het donkere licht versnijdend
onder zware takken neer
een huis tegen de hemel
van ochtendblauw met wit gevlekt
verbreekt de ronding van de heuvelrand
net iets te dwingend neergezet
de lange holle weg
met zwoele warme wind
beschutting van de volle heg
de speelse kreten van een kind…
vleugels gedrapeerd in wit
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
677 ik zag een vogel
vallen in de vlucht
geen lucht kon
haar meer dragen
de lange pennen
ontoereikend nu
waren gespreid in
hopeloos vertragen
de landing was fataal
handen niet aanwezig
je leek niet terminaal
ze waren elders bezig
ogen braken in moment
vleugels gedrapeerd in wit
zo heb ik jou helaas
mijn levenlang nog niet…
dansen op het witte strand
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
624 we dansten samen op het witte strand
blij verlangend naar de nacht
een meisje lief uit niemandsland
haar handen koud haar lippen zacht
met gele bloemen in het haar
bespeelde ze de zachte wind
zo magisch mooi, een leuk gebaar
van jou, voor mij, mijn godenkind
de donkere hemel straalde open
och, lieve mensen wat een zicht
want…
wit verschiet naar roze
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
767 ze keken al mijn kleuren grauw
lucht droeg minder vluchten
wind verkoelde snel tot kou
geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
fluistert zacht
dat kon niet door de beugels
ik schaam me
wit verschiet naar roze…
lijken zwarter op wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
883 het is stil
ik heb geen muziek
maar enkel mijn woorden
ze lijken nog zwarter op wit
kan kleuren niet vinden
door chaos die heerst
want onrust sfeert
weer in alle gebeuren
je zult me verstaan
als woorden ontdaan zijn
van letters die storen en
zinnen in warmte worden geboren
dan zal ik je raken
met muziek zwart op wit
in…
wit versus zwart
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
543 net als jij, kijk ik uit over
de onbevlekte ontvangenis
en zie in het donzig wit
de proeve van een nieuwe
aardse verrijzenis;
een maagdelijke gedachte
die niet dwingt, niet verhit
maar traag de tijd bezit
al wat beweegt kent geen haast
enkel hoor ik wat zuigende stappen
of wielen die draaien in het tempo
van een lijkwagen op zijn retour…
in paars, geel en wit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.479 het regende kou
een winterse wind
blies je blauw maar
je huid tintelde lente
in prilgroene knoppen
zag je de bloemen
al botten toen het voorjaar
smolt met de sneeuw
dicht aan de grond
waar de koude nog restte
warmde de zon wat vorst
met zijn schraalheid verpestte
in paars, geel en wit
juichen kleuren hun geur
want de deur naar…
Ik droom van een witte kerst
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
953 Ik droom van een witte kerst
met ijsbloemen op de ruiten
gezellig in 't eigen warme nest
en klokken die vredig luiden...
Ik droom van een Kindje in de stal
en herders die hun schapen hoeden
zilveren sterrenlicht aan het heelal
hemel en aarde die elkaar ontmoeten.…
WITTE SERINGEN VOOR MARIA
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
455 Een Mariakapelletje gebeiteld in de muur
witte seringen bloeien bij de overbuur
van ver hoor ik bedevaarders bidden en zingen
en mijn hart vraagt alleen om beminnen.…
EEN BOSJE WITTE CHRYSANTEN
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
1.300 D’ eerste maal dat zij ging naar zijn graf
met in haar armen ‘n bosje witte chrysanten
vielen de tranen op de mouw van haar jas
en kleumerig grauw werden haar handen
trillend van angst stond ze voor ‘t ijzeren hek
de stapels bloemenkransen lagen nog fris
om haar mond speelde ’n zenuwachtige trek
verslagen was zij door ‘t ondraaglijk…
wit rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
778 in de langste nacht geborgen
wit de wereld zich tot morgen
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt…
het glimpt van witte ogen
netgedicht
3.5 met 32 stemmen
9.496 de zon verdwijnt in herfstpijn
de nacht wint snel terrein
is eerst het duister zwart, vanaf
vandaag voelt dat ineens apart
het glimpt van witte ogen
in een heimlijk vlug gebaar
je voelt je wat bedrogen
spanning is goed merkbaar
de lichten zijn te fel
en kinderen luidruchtig
ze reageren veel te snel
want hun harten zijn onrustig
het…
witte vogels van papier
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.430 ik vouw gedachten
tot witte vogels
van papier
beschrijf emoties
kleur met stilte
op a-vier
ze drijven op de wind
gaan omhoog
op wat thermiek
ze zullen landen
in de open handen
van het lezende publiek
dan gaan letters
woorden dansen
in zinnen vol plezier
u zult de zachte
melodieën horen van
mijn witte vogels hier…
dat wintert op het witte feest
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.030 je handen korenblauw
van kou en in je ogen kleurt
de zomer nog zijn bloemen
je lach ontluikt een lage zon
en in het schralen van de wind
geniet je een gefluisterd lied
je bent altijd
een vrijheidskind geweest
dat wintert op het witte feest
je aardt en draagt
de tinten van de oogst
een vruchtbaar rijp seizoen
je warme lippen…
witte parels lachen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
4.018 blanke meer
vandaag kleurt geld hun huid
het haar ontkroest en zwart maakt
overuren als het wit voldoende schuift…
Mystieke witte vlinder
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
1.495 om de ziel te laten glanzen
een breekbare toekomst in de geest
Een mystieke witte vlinder
sierlijk dansend in de zonnestralen
laat het leven even spiegelen.…
Blauw in witte wolkenogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
666 breide met
vleugjes wind het blauw
in witte wolkenogen
haakte een horizon
in roze rood de
lijnen zacht gebogen
punnikte de
staarten van buien
die hun regen laten
kantte af in
donker uitgevoerd
zigzagde de lange nacht
met alle draden die ik
over had is de zon begroet
voor weer een nieuwe dag…