3500 resultaten.
Ik ben meer dan de woorden die ontbreken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
64 Ik ben ook de blik,
de beweging,
de stilte tussen twee ademhalingen,
het kleine teken
dat zegt: ik ben hier.
Ook in stilte
ben ik aanwezig.
Misschien.…
Zonder bewijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
14 Het is net alsof de waarheid
blijft bewegen met zijn handen
nu de broze woorden wegvallen
in vileine dubbelzinnigheden.
En ik denk ook niet dat hij liegt
over wat hij voelt
of denkt te voelen.
Het is voor mij
net zo wezenlijk aanwezig
als de toekomst
en de dood.…
Zomerbuitje
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
892 Grijsgrauwe kleuren van regen
bewegen.
Zwaluwen lijken
verwonderd
en licht:
wiegende wind
ruist door bomen en stegen:
't zomerse zonlicht
stond me wat tegen.
Zwaluwen dansen
door dit paneel
van schuivende wolken
en grijsgrauwe kleuren.
Toch blijft augustus
met zomerse geuren.…
De avond is voorbij…
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
784 Wij kenden elkaar van eerder,
dit bewegen, het schansen
in beide oren open.
‘Mijn lief, waak mij
morgen sta ook ik op
die kater van wij twee.’
Het jassen halen verlaat zich.…
Reliëf
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
841 beelden
ze zijn toch van steen
waarom huil ik dan
en beweeg onzichtbaar mijn lippen
ik weet dat je er nog bent
want jouw geur van gezwollen aders
beitelt mijn hand tot een vuist
in mijn schoot brokkelen ogen
tot onherkenbare resten
van eens geprevelde gebeden
mijn lichaam stil en koud
leeg en kleurloos verhard
verzwegen tot steen…
zeester in het diepe water
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
783 in het zoute water
lig je daar heel alleen
in de donkerte en kou
van de Grote Oceaan
maar echt alleen
dat ben je niet
kijk eens goed rond
en zie wie daar zijn
maak je contacten
en zie wat er van komt
want met 'verlegenheid'
blijf je enkel liggen
daar in de Grote Oceaan
zie ik je iets bewegen
vertwijfeld kijk je rond, én
je aandacht…
In the air
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.148 vloeiende lijnen in woorden
rijgen zich in mijn hoofd aanéén
als een bewegend stilleven van lijven:
armen, benen, borsten, billen…
maar net als ik ze vangen wil
en omvormen tot letters op papier
vervagen de lijnen
en is er alleen nog de herinnering
aan iets dat niet was
maar toch, even zó mooi…
als de droeve klanken van een bandoneon
die…
Onweerstaanbaar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.854 Hoe vaak heb ik niet
uw handen geraakt,
of gleden mijn leden
langs uw warme huid
en vluchtte ik verschrikt
door de woeste beweging
van uw wapperende hand
als ik mij te dicht bij u waagde,
omdat de kruimels die
uit uw gretige mond
op uw schoot gleden
mij telkens weer lokten
Ik weet het, mevrouw
vaak noemt u mij irritant
maar voor…
op een dag
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.072 je gouden haren
omsluiten je gelaat
en ik wil continu weten
wat er in je omgaat
in perfecte stoffen
beweeg je je als vanzelf
en ik begrijp nu pas
wat 'van nature' betekent
je prachtige stem
zo herkenbaar en uniek
en ik hoor dagelijks
lelijk kraaiende vreemden
misschien droom ik je
lief, lieve vrouw
maar
op een dag heb ik de…
opent wat ik sluit
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.243 ik leen je lach
proef de kussen
van je lippen
schuifel door je
heen, laat je soms
heel even stikken
en beweeg
in de souplesse
van je lijf
je opent
wat ik sluit
uit ons verlies
genieten
we met volle
teugen
ik heb je lief
maar ook die
heerlijke geneugten
geef nu terug van
wat ik heb genomen
kom, laten we gaan komen…
drupt parels van de bomen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
992 ik zie geen onderscheid
kan best dat je mij
je schaduw slijt
in dichte mist
het zicht wit alles
wat voorhanden is
geluid wordt
unaniem gedicht
de deken van gezelligheid
drupt parels van de bomen
in het zachte plenzen
verdroomt het licht in wensen
vervreemding ademt
in het traag bewegen
ogen draaien wit en zien
de binnenkant van…
het Lot
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.058 Ik geloof niet dat er zoiets als het lot bestaat
dat iedere beweging
ieder woord
bepaalt hoe je leven verder gaat
dat alleen met slecht gedrag
god je straffen mag
dat alleen als je leeft zoals God dat verwacht
een leven vol geluk en liefde op je wacht
want het lot
bestaat enkel in het hoofd van God…
onder rozen van licht
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
1.365 kom
laat me nog eenmaal bewegen
onder boomtakken van licht
en woorden van water
uit golven ontstaan
zoals het kind, in bloemen gehuld
en blauwe zee in zijn ziel omsloten
kom
laat me nog eenmaal opgaan
als bladeren in de wind, je vochtige mond
en wat de maan heeft geschreven
ik denk aan vroeger, de vogels
onsterflijk voor later…
Afhankelijkheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
974 Afhankelijkheid
Als minuscuul object
Bewegend tussen massa’s massa
Doorlopend van een lang traject
Niet wetend van de causa
Oneindig einde van de tijd
Gevangen in haar eigen dogma
Vertwijfelde hoop op zekerheid
Verstrengeld met het kosmische magma
Eeuwig vragend naar het waarom
Verlangend naar de moederschoot
Uitdijend tot het wederom…
Zij
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.412 Haar sierlijke beweging
doet mij pijn.
Haar prachtige gevormde lichaam
brandt in mijn ziel.
Haar geweldige karakter
doorboort mijn hart.
Oh engel der kwellende liefde,
laat mij toch met rust.
Waarom houdt zij
nou niet van mij?…
ritme
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.059 in een eeuwige beweging
verpulvert mars de lente
slaat de slinger van de tijd
in hersens en weke lijven
stille velden beplant met witte kruisen
verschijnen na gas en massale dood
stenen doodsbloemen met namen
de hete tranen van hun geliefden
druipen langs koud kil marmer
in de beschaamde aarde…
bankscène
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
610 het is onjuist
dacht ik zomaar
dat jij
je verveelde
in het samenzijn
dat we nochtans deelden
niet dat we
veel woorden scoorden
of dat de bewegende beelden
uit de kast der verstrooiing
ons op de bank
afleidend doorboorden
we zaten gewoon
te voelen zonder
te raken
kijkend naar wat
zwijgend werd gezegd
wel had alles met
ons te…
Rollercoaster
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
1.970 ik geef je een één en een twee
en daartussen spelen
jaren
in onstuimige velden
van jeugd
jij schudt de cijfers door
elkaar, laat dagen
bewegen
op een racebaan
van de zon
kijk maar, mama
zeg je
en in mijn liefde, nog groter
dan ik ooit had kunnen
voorspellen
knikker jij
planeten en éénentwintig
naar vandaag…
spruiten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 vanwaar ik zit, met uitzicht op klei
zie ik een vergeeld dekbed
uit het raam van de weduwe
dan weiger ik te bewegen
om slechts te kijken naar haar
over de akkers vol spruiten
nadert uit het westen, wind en regen
zij haalt de waslijn leeg
en ik zwijg voor eeuwig
morgen zal mijn bezoek zijn
mijn pak hangt klaar
ik weet wat te zeggen
over…
tegenstelling
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.060 mijn woorden bouw ik in jouw nest
rusten in zachtaardige warmte
van de laatste zomerwinden
daar laat ik mijn hart vrij
voelen en waar je vervolgens
iets van kunt vinden dat er nu
niet meer toe doet, genegenheid is
immers weer in beweging gezet
een liefdesbriesje, dat waait
door je blonde haren
erkenning van het onmogelijke
waar het…
zie de binnenkant van leven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
703 ik zie geen onderscheid
kan best dat je mij
je schaduw slijt
in dichte mist
het zicht wit alles
wat voorhanden is
geluid wordt
unaniem gedicht
de deken van gezelligheid
drupt parels van de bomen
in het zachte plenzen
verdroomt het licht in wensen
vervreemding ademt
in het traag bewegen
ogen draaien wit en zien
de binnenkant…
Stilleven (met echt bloed)
gedicht
3.7 met 35 stemmen
29.140 de oprechtheid van
de groene plastic beker
met witte stippen
de baldadigheid van de
tandenborstel met wijd
uitstaande haren
de eerlijke ouderdom
van de half op-
gerolde tube
zo zou ik iedere morgen
willen denken
even duidelijk
mijn woorden
als de beweging
waarmee ik poets
en poets tot
het tandvlees bloedt
---------------…
De klokkenhater
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
801 in een verschrikkelijk ogenblik
op een onheilspellend uur
sloeg ik - blind van woede-
de Friese staartklok van de muur
daarna veegde ik resoluut
met mijn linker mouw
- in een vloeiende beweging-
de antieke pendule van de schouw
nu lig ik gebonden op een bed
mij onnoemelijk te vervelen
soms opent een wrede zuster het raam
als een beiaardier…
Gevaarlijke bekoring
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
494 dat wil ik nog zeggen
nu mijn vrienden zijn verdwenen
trek ik mij terug
in de gevaarlijke bekoring
van een emotieloze natuur
met een laatste peuk in mijn handen
toog ik mij naar de spiegel
om mijn ego te ontwaren
in diepere sobere kilte
ontvloeit mijn zaad
eenzaam uit mijn gedachten
in dit festijn van leegte
weet mijn ziel nog één beweging…
bloos
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
1.244 om me heen
lag de bloei en ik wilde komen
tot aan je woorden
we hoorden de ochtend
bewegen, verdeeld over het licht
van de verte
en het gedicht dat ik
voorlas
was als het meisje
dat haar stilte droeg naar het opwaaiend
papier
zo ver van armen
die ze in en uit wilde lopen
dag na dag
je bent boos en blij, zei je
en…
Je lange smalle hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
678 je vinger ringt
het edelmetaal
de stenen schitteren
hun eigen verhaal
de zettingen zijn
goudgerand een brede
band accentueert je
lange smalle hand
zij lichten kleuren
in je artistiek bewegen
mond en ogen completeren
dat charmant gebeuren
je lach is de ultieme
opening naar schoonheid
ze maakt me blij de stenen
schitteren al je…
winterdepressie
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
698 kleine vlekjes duisternis regisseren
de bewegingen op het
kruidnagelende kruispunt, ik prefereer
liever de ondergrondse
het is wat zachter en heeft de geur
van lavendel
de drukte boven maakt grote gaten
die gevuld zijn met ontelbare stemmem
en beelden die dogmatisch mijn
rust verorberen
al is het wel dat mijn diafragma
me nog leidt…
De tuin van het hart
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
706 Meisjes met een
schitterende roze jurk
Roze bloesem, met rode stipjes
charmant mee bewegend
op een zacht briesje.
De zon is er nog niet
op deze vroege lente ochtend.
Maar vanmiddag zal hij
de meisjes vrolijk dansend
in het zonnetjes zetten
in deze mooie tuin.…
Verlangend naar...
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
594 Wegglijdend in ritmisch bewegen
verdwijnend als pasgeboren jongeling
in vochtig koesterende warmte.
Prevelend bloedrode lippen
vervagend uitdeinend in zachte woorden
luisterend naar hijgend verdwijnen in extase
nog verlangend naar...…
Duizend vlindervleugelbogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 met wind
breng je het bladstil loof
tot suizelend bewegen
jouw stralen zon
lichten de schaduw op
en warmen donker leven
je ogen lachen
uit de diepte
van je open hart
de rode mond
vraagt zacht
of jij me kussen mag
ik heb je hand gepakt
wij zijn gaan lopen onder
duizend vlindervleugelbogen…