1497 resultaten.
Ongerepte aarde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
575 De natuur zal zich herstellen
De aarde wordt weer mooi
In jou laten aarde en natuur zich voorstellen
Zij stromen samen in elke huidplooi
van jouw eindeloos prikkelende lichaam
Grenzen zijn jou onbekend
Jij bent een alles zuiverend membraam
dat met overweldigend talent
voortdurend geboorte geeft
aan bedwelmende fantasie
In jouw natuur leeft…
Vleugels
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
593 gedachten
vlogen al voordat
wij konden denken
later in de op
te nemen wereld werd
het echte vliegen werkelijkheid
maar fantasie en dromen
behielden hun eigen mogelijkheid
evenals vlinders in de buik
liefde gaf de mens
zijn vleugels door het
extra kloppen van hun hart
zo krijgt wereld weer
de extra dimensie die het
vanaf ieders geboorte…
nadenken...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
835 Je bepaalt zelf je leven, vanaf je geboorte tot je graf.…
Kerstmis anno 2009
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.465 In deze heilige stille sterren nachten
waar eens geknield de drie koningen wachten
gewaarschuwd voor de geboorte ener koningszoon
in lappen gewikkeld gedoemd tot de doornen kroon
Ook toen dwarrelden sneeuwvlokjes
zij verenigden zich te samen
tot een deken in smetteloos wit
toonde hen het totaal van een serene onschuld
en waarschuwde reeds…
harde buiken (vervolg)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
561 Harde buiken
van ongesproken woorden
geboorte
van een eenzaam hart
De tranen
die er zouden komen
verstillen
in de donkere nacht
ontwaakt, in hopen en verlangen
vergeet nu het gemis
vertrouw op wat zal komen.
aanvaard al wat er is.…
De gevallen zoete
netgedicht
3.3 met 24 stemmen
610 stilte toeneemt
in mijn lege huis
hoor ik vaak sterker
de verre zilte wind;
alsof de zee je wegspoelt
met wat koude kant geruis
zodra ik de hoek om ga
zo lijkt
wordt mijn kleed begraven
in schuld en boete
zo lijkt
ik mag mezelf aan tranen laven
als een gevallen zoete
dood verschijnt uit leven;
het aardse niet vreemd
maar door geboorte…
Als een kerstmysterie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
681 over winterse velden
met statige galm
zonder dat men haar nog
ziet als hemelse bruid
*
gedragen door
een stenen verleden
en echoënde psalmen,
naar verluidt
*
maar laten we ons
nog verwonderen
door eenvoud en mystiek
ik zou het niet weten:
zie zoveel koude mimiek
*
doch bij de geboorte…
Geen onderscheid
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.460 zal zijn,
Jouw oma zijn dat vind ik ontzettend fijn
Mooi, onschuldig zonder weten van mijn pijn
Dat er nog een kleinkind op komst zal zijn
Een kleinkind dat ik altijd ontzettend zal missen
Maar dat komt omdat het de ouders zijn die dit beslissen
Een oma wil elk kleinkind alle liefde geven
Geen onderscheid dat is haar streven
Elke geboorte…
Herfst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 ligt
een rugzak vol herinneringen
ik loop door het bos gevolgd
door de geur van dood
steeds vrolijk lachend op
het moment dat het moet
het smink zal steeds dikker
aangebracht moeten worden
ter verberging van de pijn
ijskoud zo voelt de vochtige
lucht de groene schoonheid
rot en vergaat
-maar maakt plaats voor
nieuwe geboorte…
SCHORS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
567 Ik ben om jou heen
in gedachten terug
naar jouw geboorte
waar jij ontkiemde
traag ouder werd
nu trekken wij met elkaar op
in weer en wind
is het niet alleen maar
betasten over jouw ruwe huid
waaraan ik voel
dat jij nog steeds leeft
groene aarde
die ons in leven houdt
laat mij je omhelzen
sterf niet door ontbossing
begrijp jouw…
Kantelen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
623 binnenkort kantelt
het licht weer mijn uitzicht
in hoop verpakt
en natuurlijk bemanteld
oprijzend uit de laatste dagen
van een verjarend gewricht
het is een verlangen
vol van gezangen
het is de roep naar
een heimelijk baren;
de geboorte van
een bevruchte zonnestraal
in de maagdelijke engte
die met vruchtwater
mee uit wil varen…
Prediker 1:8
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.077 Het murmureren van bronnen en beken
versta ik mis: het is de doffe woede
van wie wel weten dat er in het teken
van hun geboorte nooit nog iets ten goede
wordt bijgeschreven; van onder de hoede
van wat ze zijn zoekt geen meer uit te breken.
Vrolijk sprankelt de bron: hij is zo vrij
als ik, de dichter aan zijn boord.…
ROGER
gedicht
3.0 met 1 stemmen
6.939 Seizoenen vallen, dagen staan weer op,
April is zijn geboorte niet meer meester,
De aders barsten in de heester,
De vogel klimt zijn klankbord op.
Maar hier bouwt pijn haar nest in ’t lover,
Waar tortels klappen in de vleugels
Met de verborgen honger van de leugen.
Geluk, geloof, alleen de droom blijft over.…
KREDIET, JAN JACOB
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
965 Ik heb wat gestoeid met mezelf
over m'n ontstaan
over m'n gaan en komen
over er steeds weer uitkomen
Ik heb wat gestoeid met m'n naam
na het uitbreken van de crisis
een failliet voor de familienaam Krediet
en dat Jan, dat werd altijd Jantje of Janneman
Maar nu noemt iedereen me 'Jan Jacob'
m'n gegeven geboorte en doopnamen
en dat…
Het kerstlicht toont zich genadig voor iedere zondaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 Een geboorte van toen op weg
naar het kruis; geeft ook nu
met kerst het hart van ieder
mens een nieuw thuis.
Een thuis met vele kamers
waar het wonder woont;
Het kerstlicht zich genadig
voor iedere zondaar toont.…
Bert groet de dingen, de planten en de dieren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 Welnu, om dat zij van de belangrijkste
geboorte op deze aarde van heel dichtbij
getuige zijn geweest.…
Genesis (Spiritueel)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 Het lied van de schepping
spreekt nog altijd van bewondering
in brullende stilte van de zee
wind die dat zacht teweeg bracht
het maagdelijk ochtend licht
voor de geboorte van de zon
de maan met al haar verschijningen
in een heldere nacht
meer kon er niet worden gedaan
het is voldoende dit alles zien
voelen en te ervaren
dat goddelijk woord…
natuurlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 achter jouw donkere glazen
schijnt al even niet de zon,
zo blijkt
gevoelens nemen je
steeds vaker te grazen
het is dan de nieuwe maan
die naar je kijkt
en heftig roert in je bestaan
van komen, blijven en gaan
doch teneinde is er een kracht
die niet voor de verweven
werkelijkheid wijkt
en ook niet echt verzacht
sterven en geboorte…
Avondmijmeringen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
604 Maar alles is toch goed nu, ook het falen
dat wegen kan en zwaar moet meegesleurd,
want morgen komt een nieuwe dag, nog vol
beloften van geboorte, helderheid en
klare klanken. Leg alles nu maar neer
in overgave aan de Ene die genade is.…
Slinger in het uurwerk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 toen ook de zon
probeerde te
schuilen voor
zijn eigen schaduw
kon ik wel huilen
omdat geboorte
en dood de
cyclus zijn van
het leven in ons
universum
ik weet nog
dat zij warmte
licht en volop
energie scheen die
in haar bron leefde
zij bleek de
gangmaker te zijn
die als slinger in het
uurwerk van aarde
het leven weg tikte
tot…
mijn kindje
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.229 wiegend in mijn buik
ik voel je bewegen
elke dag een beetje meer
ieder trapje van jou
maakt mij blij
doet mij stralen
geeft mij warmte
en het gevoel
wij zijn samen
zo klein als je bent
fragiel en teer
schenk je mij vreugde
telkens weer
verlang ik vol liefde
naar de dag
van jouw geboorte
ons samen zijn
je kunnen ruiken
zien en voelen…
Gebed,
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.343 Laat de dag van morgen
zijn als nadagen van de geboorte.
Stille verwondering en vrede.
Laat mijn ziel zich koesteren
aan dampende velden in de ochtend.
Geef mijn bestaan de inhoud
die ik eraan wil geven.
Geef het lichaam terug aan de geest,
Die verward is en vol van pijn.
Laat de tranen het levenswater zijn
van een nieuwe dag.…
gebed!
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.063 Laat de dag van morgen zijn
als de nadagen van de geboorte.
Stille verwondering en vrede.
Laat mijn ziel zich koesteren
aan dampende kringen in de ochtend.
Geef mijn bestaan de inhoud die ik eraan zou geven,
Geef het lichaam terug aan de geest
die verward is en vol van pijn.…
Jij deelde altijd uit
netgedicht
5.0 met 97 stemmen
429 je deelde
altijd uit
jij die zoveel
te geven had
uit de schoonheid
en warmte die je
bij je geboorte
meegekregen had
de liefste
ogenblikken waren
een op een voor
even helemaal alleen
je zachte lieve
blik veranderde mij
maakte mij van
binnen warm en blij
je lach
zette plezier
in gang alleen
al de handen vast
gaf ieders emotie…
kerstmijmering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.682 angelus laat horen
hij is een roepende
over de winterse velden
kijkt statig uit zonder
dat men hem nog hoort
of ziet als hemelse bruid
hij draagt slechts
een stenen verleden
en echoënde psalmen
naar verluidt
laten we ons
nog verwonderen
door eenvoud en mystiek
ik zou het niet weten:
zie zoveel koude mimiek
bij de geboorte…
ALTIJD MIJN KIND
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.246 Het mooiste deel van mijn leven
was de geboorte van dit kind
dat nu even de weg kwijt is
maar het ooit weer terug vindt.
Ik heb hem altijd lief gehad
ook al geloofd hij het niet
ik heb zijn tranen gedroogd
in al zijn kinderlijk verdriet.…
Droefheid en troost
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Maar alles is toch goed nu, ook het falen,
het sterven van mijn broer, dat weegt nu op zovelen,
want morgen komt een nieuwe dag, nog vol
beloften van geboorte, helderheid en
klare klanken. Leg alles nu maar neer
in overgave aan de Ene die genade is.…
Het geluid zong
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
748 het geluid zong
stilte weg
vulde lucht met een
aangename sensatie
golfde in een zachte
hypnotiserende frequentie
bespeelde het brein
met een rustgevend refrein
het ontwaakte
in lang rustende
altruïstische lagen
van de bezielde natuur
dit was het uur
na eonen verwachting
waarin gods vuur de
schepping ging warmen
met de geboorte…
De toorn van een god
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
956 Gevierd de geboorte van een kind
Verlangend licht zo zij zochten
Heimelijk gewenst zo gewoon
Doorgedrongen in alle krochten
Maar welkeen aanbedene het was
Zou niemand ooit bevroeden
Getergd door onbegrip
Ontstak hij in vreselijke woede
Geen mededogen met zijn kudde
Zijn toorn deed zeeën schudde
Vernietigend was zijn kracht
Sleurde onschuld…
Verdoving
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.142 huiverig snijden
verborgen plekken
die jij driftig droef
met woorden vult
je lichaam hecht
en verdooft de zinnen
stilt de pijn, steeds
wreder en meer
de duisternis grijnst
naar een grote stilte
de enige uitweg in
een wereld die zwijgt
dromen zoeken een
onsterflijke geboorte
van letters in
je koortsige stem
ik wil jou wel
mijn…