1861 resultaten.
Rens en de Kinderboekenweek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
601 Ik lees erg veel, ben verzot op Donald Duck,
hou van allerlei boeken, maar ook van Pietje Puk
Kinderboekenweek is het voor mij eigenlijk het hele jaar,
want er ligt altijd wel een boekje voor me klaar.
Ik ben Rens, en hou van allerlei boeken,
je hoeft me nooit ergens ver te zoeken
Want ergens in een hoekje verstopt
of gewoon zittend op…
EMILY DICKINSON 187
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 Hoe vaak zij wankelde op zere voeten
Dat kan alleen de dichte mond vertellen
Probeer het eens de bouten los te wrikken
Tracht eens de stalen sloten te ontsluiten
Strijk langs het koele voorhoofd, vaak verhit
Schik eens bewust het piekerige haar
Maak losser eens de stramme, stijve vingers
Voor eeuwig zonder vingerhoed en schaar
Doe na de…
EMILY DICKINSON 824
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 De wind begon ruw gras te wiegen
Op dreigende en lage toon
Wierp hij een angstbeeld naar de aarde
Een waanvoorstelling in de lucht
Blad haakte zich van bomen los
En ijlde richting verderop
Het stof schepte zichzelf op
Strooide zich uit over de wegen
De karren snelden door de straten
De donder rolde en zwol aan
Bliksem toonde een gele muil…
Dichter
gedicht
2.3 met 20 stemmen
7.607 Je maakt het mensen toch niet naar de zin,
en streeft dat ook niet langer na. Niet langer
is wat je schrijft gericht op een ontvanger.
Je bent je eigen einde en begin,
en leeft en sterft alleen. Geen dubbelganger
neemt straks je plaats wanneer je doodgaat in;
geen keer op keer verloren hartsvriendin
ging van iets anders dan gedichten zwanger…
EEN LAATSTE MAAL DE TEUGELS LATEN VIEREN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Berijders die mijn leven vleugels gaven
Wat zou ik jullie graag nog eens ontmoeten
Vooral nu momenteel benen en voeten
Dienst weigeren, niet langer soepel draven
Mij met u aan een heldere beek te laven
Elkaar te strelen en het zilt te zoeten
Zacht hinnikend uw minnares te groeten
Genietend wat aan poëzie te schaven…
Frictie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Twee vrouwen en één man
flamoezen met pilaar
die niet kán en wil buigen, daar
soepelheid niet in alle gevallen
zijn echt sterkste punt is
'Soms, in een moeilijke
situatie, kan een
mens compassie met liefde ver-
warren', een citaat uit 'Het spel van de
engel' van C.R. Zafón
In het geval van de
twee flamoezen en pilaar
is sprake…
De lijst van meneer Rosenblum
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
639 Zoals een golfbaan golft
onder de invloeden
van buitenaf of ondergronds
golft het leven van de mens
die niet als buitenstaander
zich staande houden wil.
Mollen banen zich een weg
in blinde ijver, niets ontziend.
Het is de ander
die de ogen opent.
’t Zijn niet de gangen
die ons landgenoten maken,
het is de wil een landgenoot te zijn.…
Bernlef
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
480 Bernlef overleden lees ik net.
Hij zei pas een keer tegen mij:
"Het doet me genoegen iemand te ontmoeten
die Tranströmer gelezen heeft."
En toen gaf hij me een hand en ging weg.
Nou ja, dat was alles,
maar ik mocht hem ergens wel.…
Eindeloos heimwee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 Terwijl ik me
Te rusten leg in
Het huis van mijn
Dromen treed ik
Een ruimte binnen
Waarin het ruikt
Naar vochtig linnen
Verdrogende inkt
En eindeloos heimwee…
Waarom de dichter dichter is
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
724 Dichten doe je niet
Voor de lol - maar
Omdat het pure
Noodzaak is
Zeg jij de literair
Journalist die
Graag weten wil
Waarom de dichter
Dichter is - en van
Jou hoort dat deze
Altijd zijn eigen
Eind is maar ook
Zijn begin en als zodanig
Zijn eigen wereld schept
Want daar woont ie in
Inspiratie:
Interview…
De hand van de dichter
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.773 Glazen grijpen en legen;
veel jagen en reizen;
vrouwen omhelzen en strelen;
strijden op felle paarden
en blinkende wateren splijten;
spelen met licht en donker;
de dag en de nacht doorrijden
onder fluweel en schaduw en
flonkrende sterrenbeelden.
het staat niet in mijn hand gegrift;
en een hand is een leven, een lot;
ik lees slechts…
DICHTER OP TERRA
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
560 Elk in hun eigen capsule
Verwijderen de poëten zich
Van hun planeten van ijs, hitte,
Grijs, roze soms
Eenmaal aangemeerd bij
Hun eenpersoons ruimtestation
Tanken ze gewichtloos bij, maar
Blijven mens
Spieren verslappen, botten ontkalken
Eelt op voeten en zielen verdwijnt
Terugkeer wacht
Eenmaal geland trainen ze, sterken
Aan en…
Literaire avond Boxtel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.089 bedankt
slager
dennis
voor
al uw
vleesgedichten
en
dan
nu
iemand
die
vier
jaar
geleden
bijna
met een
ingezonden
brief
in de
boxtelbode
heeft
gestaan
-------------------------------------------------------
uit: Daar schrik je toch van. De eerste 1000 gedichten…
ALLes valt
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.304 ALL
A Alfabetisch naslagwerk voor één bepaald
puur spreken, vates of faber in praatvers
B vakgebied met beknopte behandeling,
je ne sais quoi, van opmaat tot opmaat, zing
C van de trefwoorden. Daar begint het zoemen
van bylinen. Ik geef het woord door. Ik ging
associatieve paden. De naam vertaalt…
NANNE TEPPER (1962-2012)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Hij is aan uitputting bezweken
Hij had het zo goed met mij voor
Ik leende hem mijn oog en oor
Hij hielp mij bij het oversteken
Hij zou mij nieuwe moed inspreken
Maar langzaam ging er iets teloor
Hij werd bedroefd, want hij verloor
Ik zag al aan de wand het teken
Hij heeft het hoopvol geprobeerd
Zijn volle stem werd dun, benepen
Mijn schutsengel…
De poëet
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.728 Joost las: `Poëten leven lang.'
Hij greep de lier en stemde een zang. -
Veel boeken heeft hij vol geschreven,
En 't doel bereikt, waarmee hij zong:
Hij bleef tot hoge jaren leven;
Maar al zijn verzen stierven jong.…
EMILY DICKINSON 341
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
539 Op diepe pijn volgt een formeel gevoel
Zenuwen zwijgen plechtig als het graf
Verstijfd, het menselijke hart dat vroeg
Was Hij het Die gister en eeuwen droeg?
Werktuiglijk gaan de voeten op en neer
Los van de grond of lucht, zou soms
Een trage weg in elk geval
Genoegen kunnen kweken zoals steen
Kristal en kwarts over het algemeen?
Dit…
Maken van een gedicht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
629 Schrijf op wat in je op komt
maakt niet uit wat of hoe
schrijf het maar op, toe
beklim de berg
je komt vanzelf bij de top.
Schrijf op wat in je op komt
er komt altijd wel wat
wat eens leeg en kaal was
wordt vanzelf een beschreven blad.…
gedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 dit is
een gedicht
vertel mij
wat het is
en ik geef je
een paar woorden
een beetje wit en
misschien een gedachte
of de volle maan
waar je naar kijkt
en dat is het dan
naast een paar tranen
en de sneeuw die gaat
vallen zoals de sneeuw valt…
Dichter zijn is een eenzaam vak
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 Ik lijk alleen nog voor mezelf te schrijven
ik duid dat niemand euvel
schrijven, maar ook lezen is het beklimmen van een heuvel
zo is het en zal het altijd blijven.
maar weet één ding
het is een eenzaam vak dichter zijn
je zit wat voor je uit te staren
wacht soms zolang dat zelfs de melk en boter verjaren
het geeft je alleen maar maagpijn…
FABELDIER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
608 Ik zamel mirre in, schorsen en kruiden
Ik heb vijf eeuwen lang moeten verdragen
Hoe leven zich versnelde na vertragen
Hoe kerkklokken oorlog en vrede luiden
Ik zag de wetenschap de dingen duiden
Ik zag de lege en de volle magen
Ik zag de bataljons hun levens wagen
Vereenzaming van vele verre bruiden
Mijn nest is af, ik ga het nu betreden…
Woordenkind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
570 Woordenzon als poëzie
waarin de kleur verandert,
ankert lief en leed tot een
hongerige taal, verslaat
vergetelheid tot over grenzen
van de moraal of een ander
woord gebruikt als de
toekomst zich sluit tot een
geweven melodie, kameleon
van stilte, zwijgzame boreling
waarin meer te biechten is
dan te schrijven.
In de aanrollende…
Tot die tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 De goot voert af
De bus rijdt af en aan
Als ik er niet meer ben
Mensenvlees in zinloos
Blik verpakt wachtend op
Een moment dat nooit lijkt
Aan te breken
En tot die tijd,
Om in ieder geval nog
Iets uit te voeren,
Meet ik mijn leven uit door
In de koffie te roeren…
SCHELPEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Pappa, hoger, harder, pappa
Ik hoor je kinderen kirren
Ook ik kir
Heerlijk zo hard, zalig zo hoog
Wij op de schommel van passie en
Schuchter genot
Ik hoor scharnieren piepen en knarsen
Het huwelijksbed hield het maar net
Onder de knoet van de verkeerde vrouw
Maar wij, met onze effen randen, zijn een
Wonderwerkje, blij klinken…
Uit de kast
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
648 De dichter verwekt de tekst in stilte,
verwerpt de kilte in z’n dicht, verbindt
zich met het vrouwelijke, bevlekt de
muzen, hij zingt het voort, belooft haar
eeuwig trouw, al lijkt dat kort, verkent
de verrukking van haar schoot en lende,
verdubbelt de hartslag, de uitputting
nabij, door kansen die ze hem bood,
zonder berouw en soms een…
Doel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
590 Wat is een mens nu meer
Dan een wezen dat slechts
Voor één enkel doel wil gaan:
Het leven af te sluiten met een
Zichtbaar bewijs van zijn bestaan…
Gretigheid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 Ik ben in een film geboren
regie heb ik niet nodig,
ik speel een soevereine held
in elk verhaal, een script
is overbodig, isolement
van verbeelding deel ik
met een primitief hart.
De wieg stond op een
onbewoond eiland van
verlaten kunst, cursief
omringd door de golven
van het alfabet, in de
getijden van geluk herrees
een krachtbron…
Ontmoeting?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
533 Aan een dunne lijn tussen
twee gedichten, staren de
bevroren letters van twee
verschillende gezichten op
een kier van de dag,voordat
hij wordt dichtgeslagen, ik
ontmoet daarin een ander mens,
ook slechts van vlees en bloed
en toch alles in zich heeft, ik
erken de eerste woorden die in
schouwspel levend zijn ontvouwd.
Het dichtsel…
PATRICK EN MARIA BRÖNTE (1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 (1777- 1861) (1783-1821)
Zo’n twintig mijl per benenwagen
Ging ik met grote regelmaat
Zij was het nichtje van mijn maat
Al snel kon ik Maria vragen
Ik koos haar om mijn zaad te dragen
Aan onze huwelijkse staat
-De liefde werd er niet versmaad-
Ontsproot een zestal kleine blagen
In zes jaar tijd, dat was te rap
Een jaar na onze laatste…
PATRICK EN MARIA BRÖNTE (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
559 Mijn oudste dochters stierven kort nadien
Op kostschool heerste toen long tbc
God nam mijn kinderen allen voor mij mee
Zou ik ze in de Hemel wederzien?
Charlot en Emily hadden een pseudoniem
Hun meesterwerken maakten hun entree
Hun jongste zus had eveneens portee
Als vrouw te debuteren was een crime
Als Ellis, Currer en ook Acton Bell…